ምድራዊ ክብርን ሁሉ መናቅ

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ አንተ ራስህ ተንቀህና ተዋርደህ ሳለ ሌሎች ሲከበሩና ከፍ ሲሉ ብታይ ልብህ አይዘን። ልብህን በሰማይ ወዳለሁት ወደ እኔ አንሣ፤ በምድር ያለ የሰዎች ንቀትም አያሳዝንህም።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ እኛ በከንቱነት ታውረናል፤ ፈጥነንም እንሳሳታለን። ራሴን በትክክል ብመረምር፣ ከፍጥረት ማንም ከቶ አንዳች በደል አላደረሰብኝም፤ ስለዚህ ወደ አንተ በትክክል የማቀርበው አንዳች አቤቱታ የለኝም። ነገር ግን በአንተ ላይ ብዙ ጊዜ ከባድ ኃጢአት ሠርቻለሁ፤ ስለዚህ ፍጥረት ሁሉ በእኔ ላይ ጦር ያነሣል። ኀፍረትና ንቀት በጽድቅ በእኔ ላይ ሊመጣ ይገባዋል፤ ለአንተ ግን የሚገባህ ምስጋና፣ ክብርና ግርማ ይሁን። ፍጥረት ሁሉ በፈቃዴ እንዲንቀኝና እንዲተወኝ፣ ፈጽሞ እንደ ምንም እንድቈጠርም ራሴን ካላዘጋጀሁ ውስጣዊ ሰላምና ብርታት ሊኖረኝ አይችልም፤ በመንፈስም ልበራ ወይም ከአንተ ጋር ፈጽሞ አንድ ልሆን አልችልም።