ከሐሰተኛ ተስፋና ከትዕቢት መራቅ

በሰዎችና በፍጥረታት የሚታመን ሰው ከንቱ ነው።

ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ፍቅር ሌሎችን ለማገልገልና በዚህ ዓለም ድሃ መስለህ ለመታየት አትፈር። በራስህ በቂ ነኝ አትበል፤ ነገር ግን መታመንህን በእግዚአብሔር ላይ አድርግ። የሚቻልህን አድርግ፤ እግዚአብሔርም መልካሙን ፈቃድህን ይረዳዋል። በራስህ ትምህርት ወይም በማንም ሰው ብልጠት አትታመን፤ ይልቁንም ትሑታንን በሚረዳና ትዕቢተኞችን በሚያዋርድ በእግዚአብሔር ጸጋ ታመን።

ባለጠግነት ቢኖርህ በእርሱ አትመካ፤ ኀያላን ስለ ሆኑም በወዳጆችህ አትመካ፤ ነገር ግን ሁሉን በሚሰጥና ከሁሉ በላይ ራሱን ሊሰጥ በሚወድ በእግዚአብሔር ተመካ። በቁመትህ ወይም በመልክህ ውበት አትኵራ፤ እነዚህ በትንሽ ሕመም የሚበላሹና የሚጠፉ ናቸውና። ያሉህ የተፈጥሮ ስጦታዎች ሁሉ የእርሱ የሆኑትን እግዚአብሔርን እንዳታሳዝን በችሎታህ ወይም በብልሃትህ አትታበይ።

በሰው ልብ ያለውን በሚያውቅ በእግዚአብሔር ፊት ምናልባት ከሌሎች የከፋህ ሆነህ እንዳትቈጠር፣ ራስህን ከሌሎች እንደምትሻል አትቍጠር። የእግዚአብሔር ፍርድ ከሰዎች ፍርድ ይለያልና፤ ሰዎችን ደስ የሚያሰኘውም ብዙ ጊዜ እርሱን ያሳዝነዋልና በመልካም ሥራህ አትታበይ። በአንተ ውስጥ መልካም ነገር ቢኖር ትሑት ሆነህ ትኖር ዘንድ በሌሎች ውስጥ የበለጠ መልካም ነገርን ተመልከት። ራስህን ከማንም አሳንሰህ መቍጠር አይጐዳም፤ ራስህን ከአንድ ሰው እንኳ እንደምትሻል መቍጠር ግን እጅግ ይጐዳል። ትሑታን ዘወትር በሰላም ይኖራሉ፤ በትዕቢተኞች ልብ ውስጥ ግን ቅንዓትና ተደጋጋሚ ቍጣ አለ።