ልጓም ያልተደረገላቸው ምኞቶች

ሰው አንድን ነገር ከመጠን በላይ ሲመኝ ወዲያውኑ ዕረፍት ያጣል። ትዕቢተኛና ስስታም ሰው ከቶ አያርፍም፤ በልቡ ድሃና ትሑት የሆነ ግን በሰላም ዓለም ይኖራል። ራሱን ያልገደለ ሰው በትንንሽና ጥቃቅን ክፉ ነገሮች ፈጥኖ ይፈተናል፤ ይሸነፋልም። መንፈሱ ደካማ ነው፤ በተወሰነ ደረጃም ሥጋዊ ነው፤ ወደ ሥጋ ነገሮችም ያዘነብላል፤ ከምድራዊ ምኞቶችም ራሱን ለመከልከል እምብዛም አይችልም። ስለዚህ እነርሱን መተው ያሳዝነዋል፤ ሲገሠጽም ፈጥኖ ይቈጣል። ምኞቱን ቢፈጽም ግን ስሜቱን ስለ ተከተለና ስሜቱም ወደ ፈለገው ሰላም ስላላደረሰው የሕሊና ወቀሳ ያጥለቀልቀዋል።

እንግዲህ እውነተኛ የልብ ሰላም የሚገኘው ስሜትን በመቃወም እንጂ በማርካት አይደለም። በሥጋዊ ሰው፣ ለከንቱ መሳቦች ራሱን በሰጠ ሰው ዘንድ ሰላም የለም፤ በትጉና በመንፈሳዊ ሰው ዘንድ ግን ሰላም አለ።