ከበረከቶችና ከስጦታዎች ሁሉ በላይ በእግዚአብሔር ማረፍ

ደቀ መዝሙሩ፦

ነፍሴ ሆይ፥ ከሁሉ በላይና በሁሉ ነገር ዘወትር በእግዚአብሔር እረፊ፤ እርሱ የቅዱሳን ዘላለማዊ ዕረፍት ነውና።

እጅግ ጣፋጭና አፍቃሪ ኢየሱስ ሆይ፥ ከፍጥረት ሁሉ በላይ፣ ከጤናና ከውበት ሁሉ በላይ፣ ከክብርና ከምስጋና ሁሉ በላይ፣ ከሥልጣንና ከማዕረግ ሁሉ በላይ፣ ከእውቀትና ከብልሃት ሁሉ፣ ከሀብትና ከሙያ ሁሉ፣ ከደስታና ከሐሤት ሁሉ በላይ፣ ከዝናና ከውዳሴ ሁሉ፣ ከጣዕምና ከመጽናናት ሁሉ በላይ፣ ከተስፋና ከቃል ኪዳን ሁሉ፣ ከዋጋና ከምኞት ሁሉ በላይ፣ ልትሰጠኝ ወይም በእኔ ላይ ልታፈስስ ከምትችለው ስጦታና ሞገስ ሁሉ በላይ፣ ልቡና ሊቀበለውና ሊሰማው ከሚችለው ደስታና እልልታ ሁሉ በላይ፣ በመጨረሻም ከመላእክትና ከመላእክት አለቆች ከሰማያዊው ሠራዊትም ሁሉ በላይ፣ ከሚታዩትና ከማይታዩት ነገሮች ሁሉ በላይ፣ አምላኬ ሆይ፥ አንተ ካልሆነው ነገር ሁሉ በላይ ዕረፍቴን በአንተ እፈልግ ዘንድ ስጠኝ።

ጌታ አምላኬ ሆይ፥ አንተ ከሁሉ በላይ ከሁሉ የምትሻል ነህና። አንተ ብቻ እጅግ ልዑል ነህ፤ አንተ ብቻ እጅግ ኃያል ነህ። አንተ ብቻ እጅግ የምትበቃና እጅግ የምታረካ ነህ፤ አንተ ብቻ እጅግ ጣፋጭና የምታጽናና ነህ። አንተ ብቻ እጅግ ውብና አፍቃሪ ነህ፤ አንተ ብቻ ከሁሉ በላይ እጅግ ክቡርና ግሩም ነህ። የነበረውና ወደፊትም የሚኖረው ፍጽምና ሁሉ በአንተ አለ። ስለዚህ አንተን ብቻ ሳላይና ሙሉ በሙሉ ሳልደሰትብህ ሳለሁ፣ ከራስህ በቀር የምትሰጠኝ ሁሉ፣ ስለ ራስህ የምትገልጥልኝ ሁሉ፣ የምትሰጠኝም የተስፋ ቃል ሁሉ ትንሽና የማይበቃ ነው። ልቤ ከስጦታዎች ሁሉና ከተፈጠረው ነገር ሁሉ በላይ ከፍ ብሎ በአንተ እስኪያርፍ ድረስ ሊያርፍ ወይም ፈጽሞ ሊረካ አይችልምና።

እጅግ የተወደድህ ሙሽራ ኢየሱስ ክርስቶስ ሆይ፥ እጅግ ንጹሕ አፍቃሪ፣ የፍጥረት ሁሉ ጌታ ሆይ፥ በአንተ ለማረፍ እበር ዘንድ የእውነተኛ ነጻነትን ክንፍ ማን ይሰጠኛል? ጌታ አምላኬ ሆይ፥ አንተ ምን ያህል ጣፋጭ እንደ ሆንህ አይ ዘንድ ሙሉ ነጻነት መቼ ይሰጠኛል? ስለ ፍቅርህ ራሴን ሳይሆን አንተን ብቻ ከስሜትና ከልክ ሁሉ በላይ፣ ማንም በማያውቀው ሁኔታ ይሰማኝ ዘንድ፣ ራሴን ፈጽሜ በአንተ የምሰበስበው መቼ ነው? አሁን ግን በዚህ የጕስቍልና ሸለቆ ብዙ ክፉ ነገር ስለሚደርስብኝ ብዙ ጊዜ ስለ ምስኪንነቴ አለቅሳለሁ፤ አዝናለሁም፤ እነዚህም ብዙ ጊዜ ያውኩኛል፣ ያሳዝኑኛል፣ ይጋርዱኛልም፤ ብዙ ጊዜ ያሰናክሉኛል፣ አሳቤን ይበትናሉ፣ ያማልሉኛል፣ ይጠላልፉኛልም፤ ስለዚህ ወደ አንተ በነጻነት መቅረብ አልችልም፤ ለብፁዓን ነፍሳት ሁልጊዜ የተዘጋጀውን ጣፋጭ እቅፍም አላጣጥምም። በዚህ በምድር ላይ ያለው ትንፋሼና ልዩ ልዩ ጭንቀቴ ያንቀሳቅስህ።

የዘላለም ክብር መንጸባረቅ ኢየሱስ ሆይ፥ የመጻተኛይቱ ነፍስ መጽናናት ሆይ፥ በፊትህ ከንፈሮቼ ድምፅ አያሰሙም፤ ዝምታዬ ግን ይናገርሃል። ጌታዬ መምጣቱን እስከ መቼ ያዘገያል? ወደ ምስኪኑ ባሪያው ይምጣ፤ ደስም ያሰኘው። እጁን ይዘርጋ፤ ይህንንም ጐስቋላ ፍጡር ከጭንቀቱ ያውጣው። ና፥ ኦ ና፤ ያለ አንተ ደስ የሚል ቀን ወይም ሰዓት አይኖርምና፤ አንተ ደስታዬ ነህና፤ ያለ አንተም ማዕዴ ባዶ ነው። በመገኘትህ ብርሃን እስክትሞላኝ፣ ነጻነቴን እስክትመልስልኝና የወዳጅነት ፊትህን እስክታሳየኝ ድረስ፣ እንደ ታሰረና በእግር ብረት እንደ ተጫነ ሰው ጐስቋላ ነኝ። ሌሎች በአንተ ፋንታ የወደዱትን ይፈልጉ፤ እኔን ግን አምላኬ፣ ተስፋዬና ዘላለማዊ መዳኔ ሆይ፥ ከአንተ በቀር ደስ የሚያሰኘኝ ምንም የለም፤ ወደፊትም አይኖርም። ጸጋህ ወደ እኔ እስኪመለስና በውስጤ እንዲህ ብለህ እስክትናገረኝ ድረስ ዝም አልልም፤ መጸለይንም አላቋርጥም፦ «እነሆ፥ እዚህ አለሁ። ስለ ጠራኸኝ እነሆ ወደ አንተ መጥቻለሁ። እንባህና የነፍስህ ምኞት፣ ትሕትናህና የልብህ ጸጸት ወደ አንተ አዘነበሉኝ፤ አመጡኝም።»

ጌታ ሆይ፥ ጠርቼሃለሁ፤ ተመኝቼሃለሁም፤ ስለ አንተም ሁሉን ነገር ለመናቅ ተዘጋጅቻለሁ። አንተ አስቀድመህ እንድፈልግህ አነሣሥተኸኛልና። ስለዚህ ጌታ ሆይ፥ እንደ ምሕረትህ ብዛት ለባሪያህ ይህን ቸርነት ስላሳየህ የተባረክህ ሁን።

ዐመፃውንና ርኵሰቱን ዘወትር እያሰበ በፊትህ ራሱን ከማዋረድ በቀር ባሪያህ ለአንተ የሚናገረው ሌላ ምን አለ? በሰማይና በምድር ድንቆች ሁሉ መካከል አንተን የሚመስል የለም። ሥራህ እጅግ መልካም ነው፤ ፍርድህም እውነት ነው፤ መግቦትህም ዓለሙን ሁሉ ይገዛል። ስለዚህ የአብ ጥበብ ሆይ፥ ምስጋናና ክብር ለአንተ ይሁን። ከንፈሮቼና ነፍሴ፣ የተፈጠሩትም ነገሮች ሁሉ አንተን ለማመስገንና ለመባረክ ይተባበሩ።