በሕይወት መከራ ውስጥ ድካማችንን መናዘዝ

ደቀ መዝሙሩ፦

ዐመፃዬን በራሴ ላይ እመሰክራለሁ፤ አቤቱ፥ ድካሜን ለአንተ እናዘዛለሁ።

ብዙ ጊዜ የሚያዘኝና የሚያስተክዘኝ ትንሽ ነገር ነው። በጀግንነት ለመሥራት አስባለሁ፤ ትንሽ ፈተና እንኳ ሲመጣ ግን ራሴን በታላቅ ጭንቀት ውስጥ አገኘዋለሁ። አንዳንድ ጊዜ ለከባድ ፈተና ምክንያት የሚሆነው እጅግ ጥቃቅን ነገር ነው። በመጠኑ ደኅና እንደ ሆንሁ ሳስብና ሳልጠብቀው፣ በቀላል ነፋስ ልሸነፍ ጥቂት እንደ ቀረኝ ራሴን ብዙ ጊዜ አገኘዋለሁ። ስለዚህ ጌታ ሆይ፥ አንተ በሚገባ የምታውቀውን ዝቅተኛነቴንና ደካማነቴን ተመልከት። ማረኝ፤ እንዳልጠመድበትና ለዘላለም ፈጽሞ ተስፋ ቈርጬ እንዳልቀር ከረግረጉ አውጣኝ።

ለመውደቅ እጅግ የተጋለጥሁና ምኞቶቼን ለመቃወም እጅግ ደካማ መሆኔ ብዙ ጊዜ ያስጨንቀኛል፤ በፊትህም ያሳፍረኛል። ሙሉ በሙሉ ባልስማማላቸውም እንኳ ጥቃታቸው እጅግ አስቸጋሪና ከባድ ይሆንብኛል፤ እንዲህ በየዕለቱ በትግል መኖርም እጅግ ያደክመኛል። ደግሞም አስጸያፊ ምናቦች ከሚወጡበት ይልቅ እጅግ በቀላሉ ወደ እኔ ስለሚጣደፉ ድካሜ ግልጥ ሆኖ ይታየኛል።

እጅግ ኃያል የሆንህ የእስራኤል አምላክ ሆይ፥ የታማኝ ነፍሳት ቀናተኛ አፍቃሪ ሆይ፥ የባሪያህን ድካምና ኀዘን ተመልክተህ በሥራው ሁሉ ምነው ብትረዳው! ይህ የውጭው ሰውነት፣ ይህ ጐስቋላ ሥጋ—በዚህ ምስኪን ሕይወት እስከ ተነፈስሁ ድረስ ልዋጋው ግድ የሆነብኝና ገና ለመንፈስ ያልተገዛው—እንዳያሸንፈኝና እንዳይገዛኝ በሰማያዊ ብርታት አበርታኝ።

ወዮ! መከራና ጕስቍልና ከቶ የማይለዩት፣ ሁሉም ነገር በወጥመድና በጠላት የተሞላበት ይህ እንዴት ያለ ሕይወት ነው? አንዱ መከራ ወይም ፈተና ሲሄድ ሌላው ይመጣልና። እንዲያውም የመጀመሪያው ግጭት ገና እየተፋፋመ ሳለ ሌሎች ብዙዎች ሳይታሰቡ ይጀምራሉ። እንዲህ ያለ ታላቅ ምሬት ያለበትን፣ ለብዙ መቅሠፍትና ጕስቍልና የተጋለጠውን ሕይወት መውደድ እንዴት ይቻላል? ብዙ ሞትንና ቸነፈርን የሚወልድ ሆኖ ሳለ ሕይወት ተብሎ መጠራቱስ እንዴት ይቻላል? ቢሆንም ይወደዳል፤ ብዙዎችም ደስታቸውን በእርሱ ይፈልጋሉ።

ብዙ ሰዎች ዓለምን ሐሰተኛና ከንቱ ነው ብለው ብዙ ጊዜ ይወቅሳሉ፤ ነገር ግን የሥጋ ምኞቶች እጅግ ታላቅ ኃይል ስላላቸው በቀላሉ አይተዉትም። አንዳንድ ነገሮች ዓለምን እንዲወዱ ይስቡአቸዋል፤ ሌሎች ደግሞ እንዲንቁት ያደርጉአቸዋል። የሥጋ ምኞትና የዓይን ምኞት የሕይወትም ትዕቢት ወደ ፍቅሩ ይመሩአቸዋል፤ የእነዚያ ነገሮች ተገቢ ውጤት የሆኑት ሥቃይና ጕስቍልና ግን ዓለምን መጥላትንና መሰልቸትን ይወልዳሉ።

ለዓለም የተሰጠችውን ነፍስ ክፉ ተድላ ያሸንፋታል። የእግዚአብሔርን ጣፋጭነት ወይም የበጎ ምግባርን ውስጣዊ ደስታ ከቶ አይታ ወይም ቀምሳ ስለማታውቅ ከእነዚህ እሾሆች በታች ደስታ ያለ ይመስላታል። ዓለምን ፈጽመው የሚንቁና በቅዱስ ሥርዓት ሥር ለእግዚአብሔር ለመኖር የሚሹ ግን በእውነት ዓለምን ለሚክዱ የተሰጠውን መለኮታዊ ጣፋጭነት ያውቃሉ። ዓለም ምን ያህል ክፉኛ እንደሚስት፣ በስንት መንገድም እንደሚያታልል በግልጥ ያያሉ።