በክርስቶስ ምሳሌ የዚህን ዓለም መከራ በትዕግሥት መሸከም

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ለመዳንህ ከሰማይ ወረድሁ፤ ትዕግሥትን ትማር ዘንድና የዚህን ሕይወት መከራ ሳታጕረመርም ትሸከም ዘንድ፣ ከግዴታ ሳይሆን ከፍቅር የተነሣ ጕስቍልናህን በራሴ ላይ ወሰድሁ። ከተወለድሁበት ጊዜ ጀምሮ በመስቀል ላይ እስከ ሞትሁበት ድረስ መከራ ከእኔ አልተለየም። የዚህ ዓለም ነገር እጅግ ጐደለኝ። ብዙ ጊዜ በእኔ ላይ ብዙ ማጕረምረም ሰማሁ። ውርደትንና ስድብን በትዕግሥት ታገሥሁ። ስለ በረከቴ ውለታ ቢስነትን፣ ስለ ተአምራቴ ስድብን፣ ስለ ትምህርቴም ንቀትን ተቀበልሁ።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ አንተ በሕይወትህ፣ በተለይም የአብን አሳብ በመፈጸም ታጋሽ ስለ ነበርህ፣ እጅግ ጐስቋላ ኃጢአተኛ የሆንሁ እኔ እንደ ፈቃድህ በትዕግሥት ልኖርና አንተ እስከ ወደድህ ድረስ ለነፍሴ ደኅንነት የዚህን የሚበሰብስ ሥጋ ሸክም ልሸከም ይገባኛል። ይህ የአሁኑ ሕይወት ከባድ ቢመስልም በጸጋህ ዋጋ የሚያስገኝ ይሆናል፤ በአንተ ምሳሌና በቅዱሳን ፍለጋም ለደካሞች ይበልጥ ብሩህና የሚቻል ይሆናል። ደግሞም የሰማይ ደጆች ተዘግተው በነበሩበት፣ ወደዚያ የሚወስደው መንገድ ከአሁኑ ይበልጥ ጨለማ በሚመስልበትና ዘላለማዊውን መንግሥት ለመፈለግ የሚጨነቁ እጅግ ጥቂቶች በነበሩበት በቀድሞው ሕግ ዘመን ከነበረው ይልቅ አሁን ብዙ መጽናናት አለው። መከራህና ቅዱስ ሞትህ ዕዳውን ከመክፈላቸው በፊት ጻድቃን፣ ምርጦቹም እንኳ፣ ወደ መንግሥተ ሰማያት ሊገቡ አልቻሉም ነበር።

ለእኔና ለምእመናን ሁሉ ወደ ዘላለማዊው መንግሥትህ የሚወስደውን መልካምና ቀና መንገድ ላሳየኸን ለአንተ ምንኛ ታላቅ ምስጋና አለብኝ! ሕይወትህ መንገዳችን ነው፤ በቅዱስ ትዕግሥትህም አክሊላችን ወደ ሆንኸው ወደ አንተ እንቀርባለን። አንተ ቀድመህ ሄደህ ባታስተምረን ኖሮ ማን ሊከተል በፈለገ ነበር? ወዮ፥ ቅዱስ ምሳሌህ በዓይናቸው ፊት ባይኖር ስንቶች ወደ ኋላ ርቀው በቀሩ ነበር! እነሆ፥ ብዙ ተአምራትህንና ትምህርትህን የሰማን እኛ እንኳ ገና ለብ ያልን ነን፤ አንተን የምንከተልበት እንዲህ ያለ ብርሃን ባይኖረንማ ምን ይሆን ነበር?