ጭንቀታችንን ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ መጣል

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ በአንተ የምወደውን አደርግ ዘንድ ተወኝ። ለአንተ የሚበጀውን እኔ አውቃለሁ። አንተ እንደ ሰው ታስባለህ፤ በብዙ ነገርም የሰው ስሜት እንደሚገፋፋህ ታስባለህ።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ የምትለው እውነት ነው። ለእኔ የምታደርገው ጥበቃ እኔ ለራሴ ላደርገው ከምችለው ጥበቃ ሁሉ ይበልጣል። ጭንቀቱን ሁሉ በአንተ ላይ የማይጥል ሰው ያለ ዋስትና ይቆማልና። ጌታ ሆይ፥ ፈቃዴ ብቻ በአንተ ዘንድ ቅንና ጽኑ ሆኖ ቢኖር፣ ደስ የሚያሰኝህን ሁሉ በእኔ አድርግ። በእኔ የምታደርገው ሁሉ መልካም ብቻ ሊሆን ይችላልና።

በጨለማ እንድሆን ብትወድ እባርክሃለሁ። በብርሃንም እንድሆን ብትወድ ደግሞ እባርክሃለሁ። ልታጽናናኝ ዝቅ ብትል እባርክሃለሁ፤ እንድጨነቅም ብትወድ ለዘላለም እባርክሃለሁ።

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ከእኔ ጋር ልትመላለስ ብትወድ ሊኖርህ የሚገባው ዝንባሌ ይህ ነው። ለደስታ የተዘጋጀህን ያህል ለመከራም የተዘጋጀህ ልትሆን ይገባሃል። ባለጠጋና ጥጋበኛ መሆንን እንደምትቀበል እንዲሁ ድሀና ባዶ እጅ መሆንን በፈቃድህ ልትቀበል ይገባሃል።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ ልትልክብኝ የምትወደውን ሁሉ ስለ አንተ ብዬ በፈቃዴ እታገሣለሁ። መልካሙንና ክፉውን፣ ጣፋጩንና መራራውን በአንድነት፣ ኀዘንንም ከደስታ ጋር ከእጅህ ለመቀበል ዝግጁ ነኝ፤ ለሚደርስብኝም ሁሉ አመሰግናለሁ። ከኃጢአት ሁሉ ጠብቀኝ፤ ሞትንም ሆነ ሲኦልን አልፈራም። ለዘላለም አትጣለኝ፤ ከሕይወት መጽሐፍም አትደምስሰኝ፤ የሚደርስብኝም መከራ ምንም ቢሆን አይጐዳኝም።