እውነተኛ መጽናናትን በእግዚአብሔር ብቻ መፈለግ

ደቀ መዝሙሩ፦

ለራሴ መጽናናት የምመኘውንም ሆነ የማስበውን ሁሉ የምጠብቀው በዚህ ሳይሆን በወዲያኛው ዓለም ነው። የዓለምን መጽናናት ሁሉ እኔ ብቻዬን ባገኝና ደስታዎቹንም ሁሉ ባጣጥም እንኳ፣ ለብዙ ጊዜ ሊቆዩ እንደማይችሉ የተረጋገጠ ነው። ስለዚህ ነፍሴ ሆይ፥ የድሆች አጽናኝና የትሑታን ረዳት በሆነው በእግዚአብሔር ካልሆነ በቀር ሙሉ መጽናናትን ወይም ፍጹም ደስታን ልታገኚ አትችዪም። ነፍሴ ሆይ፥ ጥቂት ታገሺ፤ መለኮታዊውን የተስፋ ቃል ጠብቂ፤ በሰማይም የመልካም ነገር ሁሉ ብዛት ይኖርሻል። እነዚህን የአሁኑን ነገሮች ከልክ በላይ ብትመኚ ዘላለማዊና ሰማያዊ የሆኑትን ታጫለሽ። ጊዜያዊውን ነገር ተጠቀሚበት፤ ዘላለማዊውን ግን ተመኚ። ለጊዜያዊ በረከቶች ደስታ አልተፈጠርሽምና በእነርሱ ልትረኪ አትችዪም።

የተፈጠሩትን ነገሮች ሁሉ ብትይዢ እንኳ ደስተኛና ብፅዕት ልትሆኚ አትችዪም፤ ብፅዕናሽና ደስታሽ ሁሉ እነዚህን ሁሉ በፈጠረ በእግዚአብሔር ነውና—ይህም በዓለም ወዳጆች ዘንድ የሚታይና የሚመሰገን ደስታ አይደለም፤ ነገር ግን መልካሞቹና ታማኞቹ የክርስቶስ አገልጋዮች የሚጠብቁት፣ አገራቸው በሰማይ የሆነ መንፈሳውያንና ልበ ንጹሓንም አንዳንድ ጊዜ አስቀድመው የሚቀምሱት ደስታ ነው።

የሰው መጽናናት ሁሉ ከንቱና አጭር ነው። ከእውነት በውስጥ የሚቀበሉት መጽናናት ግን የተባረከና እውነተኛ ነው። ለእግዚአብሔር ያደረ ሰው አጽናኙን ኢየሱስን በሄደበት ሁሉ ይዞት ይሄዳል፤ እንዲህም ይለዋል፦ «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ በየስፍራውና በየጊዜው ሁሉ ከእኔ ጋር ሁን። የሰውን መጽናናት ሁሉ ለመተው ፈቃደኛ መሆን መጽናናቴ ይሁን። መጽናናትህም ቢጐድለኝ ፈቃድህና በእኔ ላይ የምታመጣው ቅን ፈተና ታላቁ መጽናናቴ ይሁን። ሁልጊዜ አትቈጣምና፥ ለዘላለምም አትዝትምና።»