ሁሉን ነገር የመጨረሻ ፍጻሜው ወደ ሆነው ወደ እግዚአብሔር መመለስ

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ በእውነት ብፁዕ ልትሆን ብትመኝ እኔ ከፍተኛውና የመጨረሻው ፍጻሜህ ልሆን ይገባኛል። በዚህ ዓላማ ብዙ ጊዜ በጠማማነት ወደ ራስህና ወደ ፍጥረታት የሚያዘነብለው ፍቅርህ ይነጻል። በማንኛውም ነገር ራስህን ብትፈልግ ወዲያው በውስጥህ ትዝላለህ፤ ልብህም ይደርቃል።

እንግዲህ ሁሉን የሰጠሁ እኔ ነኝና ሁሉን ነገር በዋነኛነት ወደ እኔ መልስ። እያንዳንዱን ነገር ከከፍተኛው መልካም ነገር እንደሚፈስስ ቍጠረው፤ ስለዚህም ሁሉ ነገር ወደ እኔ፣ ወደ ከፍተኛው ምንጩ፣ ሊመለስ ይገባዋል።

ታናሹና ታላቁ፣ ድሀውና ባለጠጋው ከሕያው ምንጭ እንደሚቀዱ የሕይወትን ውኃ ከእኔ ይቀዳሉ፤ በፈቃዳቸውና በነጻነት የሚያገለግሉኝም በጸጋ ላይ ጸጋ ይቀበላሉ። ነገር ግን ከእኔ ተለይቶ በነገሮች ሊመካ ወይም በአንዳች መልካም ነገር የራሱ እንደ ሆነ አድርጎ ደስ ሊለው የሚወድ በእውነተኛ ደስታ አይመሠረትም፤ በልቡም ደስ አይለውም፤ ነገር ግን በብዙ መንገድ ይከብደዋል፤ ይጨነቃልም። ስለዚህ ምንም መልካም ነገር ለራስህ ልትሰጥ፣ በጎ ምግባርንም ለማንም ሰው ልትቈጥር አይገባህም፤ ነገር ግን ሰው ያለ እርሱ ምንም የሌለው ለሆነው ለእግዚአብሔር ሁሉን ስጥ።

ሁሉን ሰጥቻለሁ። ሁሉ እንደ ገና ወደ እኔ እንዲመለስ እወዳለሁ፤ ምስጋናንም አጥብቄ እሻለሁ። ከንቱ ውዳሴ የሚባረርበት እውነት ይህ ነው።

ሰማያዊ ጸጋና እውነተኛ ፍቅር በሚገቡበት ስፍራ ቅንዓትም ቢሆን፣ የልብ ጥበትም ቢሆን፣ ራስን መውደድም ቦታ አይኖራቸውም። መለኮታዊ ፍቅር ሁሉን ያሸንፋል፤ የነፍስንም ኃይላት ያሰፋል።

በእውነት ጠቢብ ብትሆን በእኔ ብቻ ደስ ይልሃል፤ ከአንዱ ከእግዚአብሔር በቀር ቸር ማንም የለምና፤ እርሱም ከሁሉ በላይ ሊመሰገንና ከሁሉ በላይ ሊባረክ ይገባዋል።