የእውነት ትምህርት

እውነት በሚያልፉ ምልክቶችና ቃላት ሳይሆን በእርግጥ እንዳለ ሆኖ የሚገለጥለት ሰው ብፁዕ ነው። አሳቦቻችንና ስሜቶቻችን ብዙ ጊዜ ያታልሉናል፤ የምናስተውለውም እጅግ ጥቂት ነው።

አለማወቃችን በፍርድ ቀን የማይቈጠርብን ሲሆን፣ ስለ ውስብስብና ስውር ጉዳዮች ብዙ መከራከር ምን ይጠቅማል? የሚጠቅሙትንና አስፈላጊ የሆኑትን ነገሮች ቸል ማለትና ለማይገቡና ለሚጐዱ ነገሮች ከመጠን በላይ መጨነቅ ታላቅ ስንፍና ነው።

ዓይን እያለን አናይም።

እንግዲያስ ከፍልስፍና ጥያቄዎች ጋር ምን ጉዳይ አለን? ዘላለማዊው ቃል የሚናገረው ሰው ከከንቱ ግምቶች ነጻ ነው። ሁሉ ከዚህ ቃል ነውና፤ ሁሉም ስለ እርሱ ይናገራል—እርሱም እኛን ደግሞ የሚናገረን መጀመሪያው ነው። ያለዚህ ቃል ማንም በትክክል አያስተውልም፤ በቅንነትም አይፈርድም። እርሱ ሁሉ የሆነለት፣ ሁሉን ወደ እርሱ የሚመልስና ሁሉን በእርሱ ውስጥ የሚያይ ሰው ልቡን ሊያሳርፍና ከእግዚአብሔር ጋር በሰላም ሊኖር ይችላል።

እውነት የሆንህ አምላክ ሆይ፣ በዘላለም ፍቅር ከአንተ ጋር አንድ አድርገኝ። ከምሰማውና ከማነበው ብዙ ነገር የተነሣ ብዙ ጊዜ እደክማለሁ፤ የምናፍቀው ሁሉ ግን በአንተ ዘንድ አለ። ሊቃውንት ዝም ይበሉ፤ ፍጥረታትም ሁሉ በፊትህ ጸጥ ይበሉ፤ አንተ ብቻ ተናገረኝ።

ሰው በውስጡ ይበልጥ በተሰበሰበና ይበልጥ የዋህ ልብ ባለው መጠን ከፍ ያሉትን ነገሮች በቀላሉ ያስተውላል፤ የእውቀትን ብርሃን ከላይ ይቀበላልና። ንጹሕ፣ የዋህና ጽኑ መንፈስ በብዙ ሥራ አይባክንም፤ ሁሉን ለእግዚአብሔር ክብር ያደርገዋልና። በውስጡም ሰላምን ስለሚያገኝ በምንም ነገር የራሱን ጥቅም አይፈልግም። በእውነት ካልተገቱ የልብ ምኞቶች ይልቅ ብዙ ችግርና መከራ የሚያመጣ ምን አለ?

መልካምና ለእግዚአብሔር ያደረ ሰው የሚሠራቸውን ነገሮች በልቡናው የሚያዘጋጃቸው እንደ ክፉ ዝንባሌ ፍላጎት ሳይሆን እንደ ቀና አእምሮ ምክር ነው። ራሱን ለመግዛት ከሚጥር ሰው ይልቅ ብርቱ ተጋድሎ የሚገጥመው ማን ነው? እንግዲህ ዓላማችን ይህ ሊሆን ይገባል፦ ራሳችንን ማሸነፍ፣ በየዕለቱ መበርታትና በበጎ ምግባር ማደግ።

በዚህ ሕይወት ያለ ፍጽምና ሁሉ የተቀላቀለበት ጐደሎነት አለው፤ ከትምህርታችንም ጨለማ የሌለበት የለም። ራስን በትሕትና ማወቅ በብርቱ ትጋት እውቀትን ከመከታተል ይልቅ ወደ እግዚአብሔር የሚያደርስ የተረጋገጠ መንገድ ነው። ትምህርት ወይም እውቀት ክፉ ነው ተብሎ ይቈጠር ማለት አይደለም፤ በራሱ መልካም ነውና፤ በእግዚአብሔርም የተሠራ ነው። ነገር ግን ንጹሕ ሕሊናና በጎ ምግባር ያለበት ሕይወት ሁልጊዜ ሊበልጥ ይገባዋል። ብዙዎች በመልካም ከመኖር ይልቅ ሊቃውንት ለመሆን ስለሚጥሩ ብዙ ጊዜ ይስታሉ፤ የሚያከናውኑትም ጥቂት ወይም ምንም ነው።

ሰዎች ስለ ጥያቄዎች በመከራከር የሚያደርጉትን ያህል ትጋት ክፉ ልማዶችን በመንቀልና በጎ ምግባራትን በመትከል ቢያደርጉ ኖሮ፣ በዓለም ይህን ያህል ክፋትና መሰናክል ባልበዛ ነበር፤ በገዳማትም እንዲህ ያለ ልልነት ባልታየ ነበር። በፍርድ ቀን በእርግጥ ምን እንዳነበብን ሳይሆን ምን እንዳደረግን፣ ምን ያህል አሳምረን እንደ ተናገርን ሳይሆን ምን ያህል በመልካም እንደ ኖርን እንጠየቃለን።

እስኪ ንገረኝ፤ በሕይወታቸው ሳሉ በሚገባ የምታውቃቸውና በትምህርታቸው ዝነኞች የነበሩት እነዚያ መምህራንና አስተማሪዎች ሁሉ አሁን ወዴት አሉ? ሌሎች ቦታቸውን ወስደዋል፤ ስለ ቀደሙአቸው ሰዎች ጨርሶ ያስቡ እንደ ሆነም አላውቅም። በሕይወት ሳሉ አንድ ነገር የሆኑ ይመስሉ ነበር፤ አሁን ግን የሚታሰቡት እምብዛም ነው። የዓለም ክብር እንዴት ፈጥኖ ያልፋል! ሕይወታቸው ከትምህርታቸው ጋር እኩል ቢራመድ ኖሮ ጥናታቸውና ንባባቸው የሚጠቅም በሆነ ነበር።

ከንቱ በሆነ ዓለማዊ እውቀትና እግዚአብሔርን ለማገልገል ባላቸው ጥቂት ትጋት የተነሣ የሚጠፉ ስንት ናቸው! ከትሑታን ይልቅ ታላላቅ መሆንን ስለ መረጡ በአሳባቸው ከንቱ ሆኑ።

ታላቅ ፍቅር ያለው እርሱ በእውነት ታላቅ ነው። በራሱ ዓይን ታናሽ የሆነና ከፍተኛውን ክብር እንደ ምንም የሚቈጥር እርሱ በእውነት ታላቅ ነው። ክርስቶስን ያገኝ ዘንድ ምድራዊውን ነገር ሁሉ እንደ ሞኝነት የሚቈጥር እርሱ በእውነት ጠቢብ ነው። የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚያደርግና የራሱን ፈቃድ የሚተው እርሱ በእውነት እጅግ የተማረ ነው።