ስለ ሞት ማሰላሰል

ሕይወትህ በዚህ ዓለም እጅግ በቅርቡ ያበቃል፤ እንግዲያስ በሌላው ስፍራ ምን እንደሚጠብቅህ አስብ። ዛሬ በሕይወት አለን፤ ነገ እንሞታለን፤ ፈጥነንም እንረሳለን። ለሚመጣው ከመዘጋጀት ይልቅ የአሁኑን ብቻ የሚመለከት ልብ እንዴት ያለ ድንዛዜና ድንዳኔ ነው!

ስለዚህ በሥራህ ሁሉና በአሳብህ ሁሉ በዚችው ቀን እንደምትሞት ሆነህ ተመላለስ። መልካም ሕሊና ቢኖርህ ሞትን እጅግ አትፈራም ነበር። ሞትን ከመፍራት ይልቅ ከኃጢአት መራቅ ይሻላል። ዛሬ ካልተዘጋጀህ ነገ እንዴት ልትዘጋጅ ትችላለህ? ነገ የማይታወቅ ቀን ነው፤ ነገ እንደሚኖርህ በምን ታውቃለህ?

ሕይወታችንን ይህን ያህል ጥቂት የምናሻሽል ከሆነ ረጅም ዕድሜ መኖር ምን ይጠቅማል? በእርግጥም ረጅም ዕድሜ ሁልጊዜ አይጠቅመንም፤ ይልቁንም ብዙ ጊዜ በደላችንን ያበዛል። ምነው በዚህ ዓለም አንዲት ቀን ብቻ እንኳ በመልካም በኖርን! ብዙዎች በምንኵስና ሕይወት ያሳለፉትን ዓመታት ይቈጥራሉ፤ ሕይወታቸው ግን እምብዛም እንዳልተቀደሰ ያገኙታል። መሞት ይህን ያህል የሚያስፈራ ቢሆንም እንኳ፣ ረጅም ዘመን መኖር ይበልጥ አደገኛ ሊሆን ይችላል። የሞቱን ሰዓት ዘወትር በዓይኖቹ ፊት የሚያኖርና በየዕለቱ ለእርሱ የሚዘጋጅ ሰው ብፁዕ ነው።

አንድ ሰው ሲሞት አይተህ ከሆነ፣ አንተም በዚያው መንገድ መሄድ እንዳለብህ አስታውስ። በጠዋት እስከ ማታ በሕይወት ላትኖር እንደምትችል አስብ፤ ማታም ሲሆን ንጋትን ለራስህ ቃል ለመግባት አትድፈር። ስለዚህ ሁልጊዜ ተዘጋጅተህ ኑር፤ ሞትም ሳትዘጋጅ ከቶ እንዳያገኝህ ሆነህ ኑር። ብዙዎች በድንገትና ሳያስቡት ይሞታሉ፤ የእግዚአብሔር ልጅ ባልታሰበ ሰዓት ይመጣልና። ያቺ የመጨረሻዋ ሰዓት በደረሰች ጊዜ፣ ፈጽሞ ስላለፈው ሕይወትህ ፍጹም የተለየ አመለካከት ይኖርሃል፤ እንዲህ ቸልተኛና ዳተኛ በመሆንህም እጅግ ትጸጸታለህ።

አሁን በሕይወት ሳለ በሞት ጊዜ ሊገኝበት የሚሻውን ሆኖ ለመኖር የሚጣጣር ሰው ምንኛ ደስተኛና አስተዋይ ነው! ዓለምን ፍጹም መናቅ፣ በበጎ ምግባር ለማደግ ሕያው ምኞት፣ ተግሣጽን መውደድ፣ የንስሐ ሥራዎች፣ ለመታዘዝ ዝግጁ መሆን፣ ራስን መካድ፣ ስለ ክርስቶስም ፍቅር መከራን ሁሉ መታገሥ፤ እነዚህ ሰውን ለመልካም ሞት ታላቅ ተስፋ ይሰጡታል።

ጤነኛ ሳለህ ብዙ መልካም ሥራ ልትሠራ ትችላለህ፤ ስትታመም ግን ምን ልታደርግ ትችላለህ? በሕመም የተሻሉ የሚሆኑ ጥቂቶች ናቸው። እንዲሁም ወደ ቅዱሳት ስፍራዎች ብዙ ጊዜ የሚሳለሙ ሰዎች ቅዱሳን የሚሆኑት አልፎ አልፎ ነው።

በወዳጆችህና በዘመዶችህ አትታመን፤ የነፍስህንም ጉዳይ ለኋላ አታስተላልፍ፤ ሰዎች ከምታስበው በላይ ፈጥነው ይረሱሃልና። በሌሎች እርዳታ ከመታመን ይልቅ አሁን በጊዜው አስቀድመህ ማዘጋጀትና ከፊትህ አንዳች መልካም ሒሳብ መላክ ይሻላል። ለራስህ ደኅንነት አሁን ካልተጨነቅህ፣ ከሄድህ በኋላ ማን ይጨነቅልሃል?

የአሁኑ ጊዜ እጅግ ውድ ነው፤ እነሆ፥ የተወደደው ሰዓት አሁን ነው፤ እነሆ፥ የመዳን ቀን አሁን ነው። የዘላለምን ሕይወት ልትገዛበት የምትችለውን ጊዜ በተሻለ መንገድ አለማሳለፍህ ምንኛ ያሳዝናል! ራስህን ለማረም አንዲት ቀን፣ አንዲት ሰዓት ብቻ የምትመኝበት ጊዜ ይመጣል፤ ታገኛት እንደ ሆነስ ታውቃለህን?

እንግዲያስ፣ የተወደድህ ሆይ፣ ሁልጊዜ ብትጠነቀቅና ሞትን ብታስብ ብቻ፣ ራስህን ነጻ ልታወጣበት የምትችለውን ታላቅ አደጋ፣ ልትድንበት የምትችለውንም ታላቅ ፍርሃት ተመልከት። በሞት ሰዓት ከመፍራት ይልቅ ደስ እንዲልህ አሁን እንዲህ ሆነህ ለመኖር ጣር። ያን ጊዜ ከክርስቶስ ጋር መኖር ትጀምር ዘንድ አሁን ለዓለም መሞትን ተማር። ያን ጊዜ በነጻነት ወደ እርሱ ትሄድ ዘንድ አሁን ሁሉን መናቅን ተማር። ያን ጊዜ ከእርግጠኝነት የሚወለደው መታመን ይኖርህ ዘንድ አሁን ሰውነትህን በንስሐ ቅጣ።

አንተ ሞኝ ሰው ሆይ፣ አንዲት ቀን እንኳ በሕይወት እንደምትኖር እርግጠኛ ሳትሆን ረጅም ዘመን ለመኖር ለምን ታቅዳለህ? ስንቶች ተታለዋል፤ በድንገትም ተነጥቀዋል! ሰዎች በውኃ ሰጥመው፣ ከከፍታ ወድቀው ሲሞቱ፣ በማዕድ ላይ ሳሉ፣ በጨዋታ ላይ ሳሉ፣ በእሳት፣ በሰይፍ፣ በቸነፈር ወይም በወንበዴዎች እጅ ሲሞቱ ስንት ጊዜ ሰምተሃል! ሞት የሁሉ ፍጻሜ ነው፤ የሰውም ሕይወት እንደ ጥላ ፈጥኖ ያልፋል።

ከሞትህ በኋላ ማን ያስታውስሃል? ማንስ ይጸልይልሃል? የተወደድህ ሆይ፣ መቼ እንደምትሞት፣ ከሞትህም በኋላ ዕድል ፈንታህ ምን እንደሚሆን አታውቅምና የምትችለውን አሁን አድርግ። ጊዜ ሳለህ የአለመሞትን ባለጠግነት ለራስህ ሰብስብ። ከመዳንህ በቀር ምንም አታስብ። ስለ እግዚአብሔር ነገሮች ብቻ ተጨነቅ። ከዚህ ሕይወት በምትለይበት ጊዜ በዘላለም ቤቶች እንዲቀበሉህ፣ የእግዚአብሔርን ቅዱሳን በማክበርና ሥራቸውን በመምሰል አሁን ወዳጆችን ለራስህ አድርግ።

በምድር ላይ እንደ እንግዳ፣ ጉዳዮቿ ፈጽሞ እንደማይመለከቱት መጻተኛ ሆነህ ራስህን ጠብቅ። ልብህን ነጻ አድርገህ ጠብቅ፤ ወደ እግዚአብሔርም አንሣው፤ በዚህ የምትኖርበት ዘላቂ ቤት የለህምና። ነፍስህ ከሞት በኋላ በደስታ ወደ ጌታ ለመሻገር የተገባች ትሆን ዘንድ፣ የዕለት ጸሎትህን፣ መቃተትህንና እንባህን ወደ እርሱ አቅና።