የመልካም መነኩሴ ልምምዶች

ለሌሎች በሚታየው መጠን በውስጡም እንዲሁ እንዲሆን፣ የመልካም መነኩሴ ሕይወት በበጎ ምግባር ሁሉ የተትረፈረፈ ሊሆን ይገባዋል። በውጭ ከሚታየው ይልቅ በውስጥ እጅግ የበዛ ሊኖር የሚገባው በበቂ ምክንያት ነው፤ ውስጡን የሚያየው እግዚአብሔር ነውና፤ በየትም ስፍራ ብንሆን ከሁሉ በላይ ልናከብረው የሚገባንና በፊቱም እንደ መላእክት ንጹሓን ሆነን ልንመላለስ የሚገባን እርሱ ነው።

የምንኵስና ሕይወታችን የመጀመሪያ ቀን እንደ ሆነ አድርገን፣ በየዕለቱ ቍርጥ አሳባችንን ልናድስና ራሳችንን ለትጋት ልናነቃ ይገባናል። እንዲህም ልንል ይገባናል፦ «አቤቱ ጌታ አምላኬ ሆይ፥ በመልካሙ ቍርጥ አሳቤና በቅዱስ አገልግሎትህ እርዳኝ። እስከ ዛሬ ምንም አላደረግሁምና፣ አሁን በዚችው ቀን ፍጹም አድርጌ እጀምር ዘንድ ስጠኝ።»

ዓላማችን እንደ ሆነ እድገታችንም እንዲሁ ይሆናል፤ ፍጽምናን የሚመኝም እጅግ ትጉ ሊሆን ይገባዋል። ብርቱ ፈቃድ ያለው ሰው ብዙ ጊዜ የሚወድቅ ከሆነ፣ አልፎ አልፎ ወይም በግማሽ ልብ ብቻ የሚወስን ሰው እንዴት ይሆን? በቍርጥ አሳባችን የምንወድቅባቸው መንገዶች ብዙ ናቸው፤ የምንኵስና ልምምድን በጥቂቱ እንኳ መተው አንድ ዓይነት ጕዳት ያስከትላል።

ጻድቃን ቍርጥ አሳባቸውን በመጠበቅ ከራሳቸው ጥበብ ይልቅ በእግዚአብሔር ጸጋ ይደገፋሉ። ሥራቸውን ሁሉ በእርሱ ላይ ያስደግፋሉ፤ በእርግጥ ሰው ያቅዳል፣ እግዚአብሔር ግን ይወስናልና፤ የእግዚአብሔርም መንገድ እንደ ሰው መንገድ አይደለምና። የተለመደ ልምምድ ከመንፈሳዊ ትጋት የተነሣ ወይም ለሌላው ጥቅም ሲባል አንዳንድ ጊዜ ቢቀር፣ ኋላ በቀላሉ ሊቀጥል ይችላል። በግድ የለሽነት፣ በመሰልቸት ወይም በቸልተኝነት ቢተው ግን በደሉ ታላቅ ነው፤ ጕዳትም ያመጣል። ምንም ያህል ብንጥር በብዙ ነገር ገና በቀላሉ እንወድቃለን። ቢሆንም ሁልጊዜ የጸና ዓላማ ሊኖረን ይገባል፤ በተለይም አብዝተው በሚከቡን ነገሮች ላይ። ውጫዊ ሕይወታችንም ውስጣዊ ሕይወታችንም በጥንቃቄ ሊጠበቁና በሥርዓት ሊደራጁ ይገባቸዋል፤ ሁለቱም ለፍጽምና አስፈላጊዎች ናቸውና።

ዘወትር በውስጥህ ራስህን መሰብሰብ ካልቻልህ፣ ቢያንስ በቀን አንድ ጊዜ፣ በማለዳ ወይም በማታ አድርገው። በማለዳ ቍርጥ አሳብ አድርግ፤ በማታም በዚህ ቀን ምን እንደ ተናገርህ፣ ምን እንዳደረግህና ምን እንዳሰብህ ራስህን መርምር፤ በእነዚህ ነገሮች ምናልባት እግዚአብሔርንና በዙሪያህ ያሉትን ብዙ ጊዜ በድለህ ይሆናልና።

በዲያብሎስ ጥቃት ላይ እንደ ጀግና ሰው ታጠቅ። ሆድህን ግታ፤ የሥጋን ዝንባሌ ሁሉ ይበልጥ በቀላሉ ትገታለህ። ከቶ ፈጽመህ ሥራ ፈት አትሁን፤ ነገር ግን አንብብ ወይም ጻፍ ወይም ጸልይ ወይም አሰላስል ወይም ለጋራ ጥቅም አንድ ነገር አድርግ። የሥጋ ቅጣት ግን በማስተዋል ሊደረግ ይገባዋል፤ ለሁሉም ያለ ልዩነት የሚሠራ አይደለም።

ለሁሉ የጋራ ያልሆኑ የግል የአምልኮ ልምምዶች በአደባባይ ሊታዩ አይገባቸውም፤ እንደዚህ ያሉ የግል ነገሮች በስውር ቢደረጉ ይሻላልና። ደግሞም የራስህን የአምልኮ ልምምድ ከመውደድ የተነሣ ለማኅበሩ የጋራ ጸሎት ግድ የለሽ እንዳትሆን ተጠንቀቅ። ይሁን እንጂ ልታደርገው የሚገባህንና የታዘዝከውን ሁሉ በሙላትና በታማኝነት ከፈጸምህ በኋላ ትርፍ ጊዜ ቢኖርህ፣ የግል መንፈሳዊ ትጋትህ እንደሚመራህ ተጠቀምበት።

ሁሉም አንድ ዓይነት የአምልኮ ልምምድ ሊኖረው አይችልም። አንዱ ለዚህ ሰው በትክክል ይስማማል፤ ሌላው ደግሞ ለዚያ። እንዲሁም ልዩ ልዩ ልምምዶች ለልዩ ልዩ ጊዜያት ይስማማሉ፤ አንዳንዶቹ ለበዓላት፣ ሌሎቹም ለተራ ቀናት። በፈተና ጊዜ የተወሰኑ የአምልኮ ልምምዶች ያስፈልጉናል። ለዕረፍትና ለሰላም ቀናት ደግሞ ሌሎች ያስፈልጉናል። አንዳንዶቹ ስናዝን ይስማማሉ፤ ሌሎቹም በጌታ ደስ ሲለን።

በዋና ዋናዎቹ በዓላት ጊዜ መልካም የአምልኮ ልምምዶች ሊታደሱ፣ የቅዱሳንም ምልጃ በበለጠ ትጋት ሊለመን ይገባዋል። ያን ጊዜ ከዚህ ዓለም ተለይተን ወደ ዘላለማዊው በዓል የምንሄድ ይመስል፣ ከአንዱ በዓል እስከ ሚቀጥለው ድረስ ዓላማችንን ልናጸና ይገባናል።

በመጨረሻም፣ ከእግዚአብሔር የድካማችንን ዋጋ በቅርቡ የምንቀበል ይመስል፣ በቅዱሳት ወቅቶች ራሳችንን በጥንቃቄ ልናዘጋጅ፣ ይበልጥ በቅድስና ልንኖርና እያንዳንዱን ሥርዓት በበለጠ ጥብቅነት ልንጠብቅ ይገባናል። ይህ ፍጻሜ ቢዘገይ፣ በሚገባ እንዳልተዘጋጀንና በጊዜው ለእኛ ሊገለጥ ላለው ታላቅ ክብር ገና የተገባን እንዳልሆንን እናምን። እስከዚያው ድረስ ለሞት ራሳችንን በተሻለ ለማዘጋጀት እንጣር።

«ጌታው መጥቶ እንዲህ ሲያደርግ የሚያገኘው ያ ባሪያ ብፁዕ ነው» ይላል ክርስቶስ፤ «እውነት እላችኋለሁ፥ ባለው ሁሉ ላይ ይሾመዋል።»