የቅዱሳን አበው ምሳሌ

የእውነተኛ ፍጽምናንና የእውነተኛ ሃይማኖትን ብርሃን የያዙት ቅዱሳን ያሳዩንን ሕያው ምሳሌዎች ተመልከት፤ እኛ የምናደርገው ምን ያህል ጥቂት፣ ምን ያህልስ ከምንም የማይቈጠር እንደ ሆነ ታያለህ። ወዮ፣ ሕይወታችን ከእነርሱ ሕይወት ጋር ሲነጻጸር ምንድር ነው? ቅዱሳንና የክርስቶስ ወዳጆች ጌታን በራብና በጥም፣ በብርድና በራቁትነት፣ በድካምና በመታከት፣ በሌሊት ትጋትና በጾም፣ በጸሎትና በቅዱስ ማሰላሰል፣ በስደትና በብዙ መከራ አገለገሉ። የክርስቶስን ፍለጋ ሊከተሉ የወደዱት ሐዋርያት፣ ሰማዕታት፣ ስለ እምነት የመሰከሩ ምእመናን፣ ደናግልና ሌሎቹ ሁሉ የተቀበሉት መከራ ምን ያህል ብዙና ከባድ ነበር! በዘላለም ሕይወት ይኖራቸው ዘንድ በምድር ያለውን ሕይወታቸውን ጠሉ።

በምድረ በዳ የነበሩ ቅዱሳን ባሕታውያን የኖሩት ሕይወት ምን ያህል ጥብቅና ከዓለም የተለየ ነበር! ምን ያህል ረጅምና ከባድ ፈተና ተቀበሉ! ጠላት ምን ያህል ጊዜ ከበባቸው! ወደ እግዚአብሔር ያቀረቡት ጸሎት ምን ያህል የበዛና የሚቃጠል ነበር! የጠበቁት ጾም ምን ያህል ጥብቅ ነበር! ለመንፈሳዊ ፍጽምና የነበራቸው ቅንዓትና ፍቅር ምን ያህል ታላቅ ነበር! ክፉ ልማዶቻቸውን ለማሸነፍ ያደረጉት ተጋድሎ ምን ያህል ጀግንነት የተሞላበት ነበር! ወደ እግዚአብሔር ያሳዩት ዓላማ ምን ያህል ንጹሕና ቀጥተኛ ነበር! በቀን ይሠሩ ነበር፤ በሌሊትም በረጅም ጸሎት ራሳቸውን ያደክሙ ነበር። በሥራ ላይ ሳሉ እንኳ የልብ ጸሎትን አላቋረጡም። ጊዜያቸውን ሁሉ በሚጠቅም ነገር አሳለፉ፤ እግዚአብሔርን ለማገልገል እያንዳንዱ ሰዓት አጭር መሰላቸው፤ በታላቁ የተመስጦ ጣዕም ውስጥም የሥጋቸውን ፍላጎት እንኳ ረሱ።

ባለጠግነትን ሁሉ፣ ማዕረግን፣ ክብርን፣ ወዳጆችንና ባልንጀሮችን ተዉ። ከዓለም አንዳች አልተመኙም። ለሕይወት የሚያስፈልገውን እንኳ በጭንቅ ለራሳቸው ፈቀዱ፤ ሥጋን ማገልገል አስፈላጊ በሆነ ጊዜ እንኳ ያሰለቻቸው ነበር። በምድራዊ ነገር ድሆች ነበሩ፤ በጸጋና በበጎ ምግባር ግን ባለጠጎች ነበሩ። በውጭ ምንም ያልነበራቸው ሲሆኑ በውስጥ በጸጋና በመለኮታዊ መጽናናት የተሞሉ ነበሩ። ለዓለም እንግዶች ሲሆኑ ለእግዚአብሔር ግን የቅርብና የልብ ወዳጆች ነበሩ። በራሳቸው ዓይን እንደ ምንም ነበሩ፤ ዓለምም ናቃቸው፤ በእግዚአብሔር ዓይን ግን የከበሩና የተወደዱ ነበሩ። በእውነተኛ ትሕትናና በየዋህ መታዘዝ ኖሩ፤ በፍቅርና በትዕግሥት ተመላለሱ፤ በመንፈሳዊ ሕይወት ጐዳና በየዕለቱ እያደጉ በእግዚአብሔርም ዘንድ ታላቅ ሞገስ እያገኙ ሄዱ።

ለመነኮሳት ሁሉ ምሳሌ ሆነው ተሰጡ፤ ወደ ፍጽምና የሚያነሣሡን ኃይላቸውም ለብ ያሉት ሰዎች ወደ ልልነት ከሚስቡን ኃይል ሊበልጥ ይገባል።

በቅዱስ ሥርዓታቸው መጀመሪያ የመነኮሳት ሁሉ ትጋት ምን ያህል ታላቅ ነበር! በጸሎት የነበራቸው መሰጠትና በበጎ ምግባር የነበራቸው መፎካከር ምን ያህል ታላቅ ነበር! በመካከላቸው ምን ያህል ያማረ ሥነ ሥርዓት አብቦ ነበር! በአለቃ ሥርዓት ሥር በነገር ሁሉ ምን ያህል ታላቅ አክብሮትና መታዘዝ ነበር! ትተውት ያለፉት ፍለጋ፣ በእውነት በጀግንነት የተዋጉና ዓለምን ያሸነፉ ቅዱሳንና ፍጹማን ሰዎች እንደ ነበሩ አሁንም ይመሰክራል።

ዛሬ ግን ሕግን የማይተላለፍና በራሱ ላይ የወሰደውን ኃላፊነት በትዕግሥት የሚሸከም ሰው እንደ ታላቅ ይቈጠራል። እኛ ምን ያህል ለብ ያልንና ቸልተኞች ነን! የመጀመሪያ ትጋታችንን እጅግ ፈጥነን እናጣለን፤ ከስንፍናችንም የተነሣ ሕይወት እንኳ ይታክተናል! አንተ ግን ለእግዚአብሔር ያደሩ ሰዎችን ይህን ያህል ብዙ ምሳሌ ያየህ ሆይ፣ በጎ ምግባርን በመከተል አታንቀላፋ!