ቍርባንን ብዙ ጊዜ መቀበል ጠቃሚ መሆኑ

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ሆይ፥ በስጦታህ እንድበለጽግና አምላክ ሆይ፥ በጣፋጭነትህ ለድሆችህ ባዘጋጀኸው በቅዱስ ግብዣህ ደስ እንዲለኝ እነሆ፥ ወደ አንተ እመጣለሁ። እነሆ፥ ልመኘው የምችለውና የሚገባኝ ሁሉ በአንተ ውስጥ ነው። አንተ መዳኔና ቤዛነቴ፣ ተስፋዬና ብርታቴ፣ ክብሬና ግርማዬ ነህ።

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ልቤን ወደ አንተ አንሥቻለሁና እንግዲህ ዛሬ የአገልጋይህን ነፍስ ደስ አሰኛት። አሁን በአምልኮና በአክብሮት ልቀበልህ እናፍቃለሁ። ከዘኬዎስ ጋር በረከትህን አገኝ ዘንድ፣ ከአብርሃም ልጆችም ጋር እቈጠር ዘንድ ወደ ቤቴ ላስገባህ እመኛለሁ።

ነፍሴ ሥጋህን ትናፍቃለች፤ ልቤ ከአንተ ጋር አንድ ሊሆን ይመኛል። ራስህን ስጠኝ—ይበቃኛል፤ ያለ አንተ መጽናናት የለምና። ያለ አንተ ልኖር አልችልም፤ ያለ አንተ ጕብኝትም በሕይወት ልቆይ አልችልም። ስለዚህ ይህን ሰማያዊ ምግብ አጥቼ በመንገድ እንዳልደክም ብዙ ጊዜ ወደ አንተ ልመጣና የመዳኔን ብርታት ልቀበል ይገባኛል። እጅግ መሐሪ ኢየሱስ ሆይ፥ አንድ ጊዜ ለሕዝቡ ስትሰብክና ብዙ ደዌያቸውን ስትፈውስ፦ «በመንገድም እንዳይዝሉ ጦማቸውን ላሰናብታቸው አልወድም» ብለህ ነበር። ለምእመናን መጽናናት ራስህን በዚህ ቅዱስ ቍርባን የተውህ ሆይ፥ ከእኔም ጋር እንዲሁ አድርግ። አንተ ለነፍስ ጣፋጭ ማደሻ ነህ፤ በሚገባ የሚበላህም የዘላለም ክብር ተካፋይና ወራሽ ይሆናል።

ብዙ ጊዜ የምወድቅና ኃጢአት የምሠራ፣ ፈጥኜም የምላላና የምደክም እኔ፣ ምናልባት ከልክ በላይ ረጅም ጊዜ በመራቅ ከቅዱስ ዓላማዬ እንዳልወድቅ፣ በተደጋጋሚ ጸሎት፣ በኑዛዜና ሥጋህን በቅድስና በመቀበል ራሴን ማደስ፣ ማንጻትና ማቀጣጠል በእርግጥ ያስፈልገኛል። የሰው ስሜቶች ከታናሽነቱ ጀምሮ ወደ ክፉ ያዘነብላሉና፤ መለኮታዊ ረድኤት ካላበረታው በቀር ፈጥኖ ይበልጥ ዘቅጦ ይወድቃል። ቅዱስ ቍርባን ግን ከክፉ ያርቀዋል፤ በበጎም ያጸናዋል።

ስቀድስ ወይም ቍርባን ስቀበል እንዲህ ብዙ ጊዜ ቸልተኛና ልል ከሆንሁ፣ ይህን መድኃኒት ባልቀበልና ይህን ያህል ታላቅ ረድኤት ባልሻ ኖሮ ምን ይደርስብኝ ነበር? በየቀኑ ለመቀደስ የበቃሁና በሚገባ የተዘጋጀሁ ባልሆንም፣ መለኮታዊውን ምሥጢራት ለመቀበልና የዚህን ታላቅ ጸጋ ተካፋይ ለመሆን በተገቢው ጊዜ የምችለውን ሁሉ አደርጋለሁ። በሟችነት ከአንተ ተለይታ ሳለች፣ አምላኳን ብዙ ጊዜ እያሰበች ተወዳጇን በአምልኮና በውስጥ ሰብሰብ ብላ መቀበሏ የታማኝ ነፍስ ዋነኛ መጽናናት ይህ ብቻ ነውና።

ጌታ አምላክ፣ የሁሉ ፈጣሪና ሕይወት ሰጪ የሆንህ አንተ ወደ ምስኪን ነፍስ ልትመጣና በመለኮትህና በሰውነትህ ሁሉ ረኃቧን ልታበርድ መውደድህ፣ ለእኛ ያለህ ፍቅር ዝቅ ማለት ምንኛ ድንቅ ነው! ጌታ አምላኳ የሆንኸውን አንተን ለመቀበል የበቃች፣ አንተንም በመቀበሏ መንፈሳዊ ደስታ የሞላባት አእምሮ ምንኛ ደስተኛ ነው፤ ነፍስም ምንኛ ብፅዕት ናት! እንዴት ያለ ታላቅ መምህር ታስተናግዳለች፤ እንዴት ያለ ተወዳጅ እንግዳ ትቀበላለች፤ እንዴት ያለ ጣፋጭ ባልንጀራ ትቀበላለች፤ እንዴት ያለ እውነተኛ ወዳጅ ታገኛለች፤ ከሚወደዱትና ከሚመኙት ነገሮች ሁሉ በላይ የተወደደና የተመኘ እንዴት ያለ ውብና ክቡር ሙሽራ ታቅፋለች! እጅግ ጣፋጭ ተወዳጅ ሆይ፥ ሰማይና ምድር ሀብታቸውም ሁሉ በፊትህ ዝም ይበሉ፤ ያላቸው ክብርና ውበት ሁሉ ከቸርነትህ ዝቅ ማለት የተገኘ ነውና፤ ጥበቡ ሊነገር ወደማይችለው ወደ ስምህ ውበትም ሊደርሱ አይችሉም።