መታዘዝና መገዛት

መታዘዝ፣ በአለቃ ሥር መኖርና የራስ ጌታ አለመሆን እጅግ ታላቅ ነገር ነው፤ ከማዘዝ ይልቅ መገዛት እጅግ የሚያስተማምን ነውና። ብዙዎች የሚታዘዙት ከፍቅር ይልቅ ከግዴታ የተነሣ ነው። እንደነዚህ ያሉት በትንሽ ምክንያት ያጕረመርማሉ፤ ይተክዛሉም፤ ስለ እግዚአብሔር ፍቅር ብለው በሙሉ ልባቸው ካልተገዙ በቀር የልብ ሰላም ከቶ አያገኙም።

ወደፈለግህበት ሂድ፤ ለሥልጣን ሥርዓት በትሕትና ከመታዘዝ በቀር ዕረፍት አታገኝም። በመለወጥና ከቦታ ወደ ቦታ በመዘዋወር የሚገኝ ደስታን ማለም ብዙዎችን አታልሏል።

እርግጥ ነው፤ ሰው ሁሉ እንደ ፈቀደው ማድረግ ይወዳል፤ ከሚስማሙትም ጋር ይሳባል። ነገር ግን እግዚአብሔር በመካከላችን ካለ፣ ለሰላም በረከት ስንል አንዳንድ ጊዜ አሳባችንን መተው ይገባናል።

ደግሞስ ሁሉን በሙላት የሚያውቅ ጠቢብ ማን ነው? በራስህ አሳብ ከመጠን በላይ አትታመን፤ ነገር ግን የሌሎችን አሳብ ለመስማት ፈቃደኛ ሁን። የራስህ አሳብ መልካም ቢሆን እንኳ ስለ እግዚአብሔር ፍቅር ብለህ የሌላውን አሳብ ብትቀበል እጅግ የበለጠ ዋጋ ታገኛለህ፤ ምክር ከመስጠት ይልቅ ምክርን ሰምቶ መቀበል እንደሚያስተማምን ብዙ ጊዜ ሰምቻለሁና። ደግሞም የራስ አሳብ መልካም ሊሆን ቢችልም፣ አእምሮና ሁኔታ በሚጠይቁበት ጊዜ ከሌሎች ጋር ለመስማማት እንቢ ማለት የትዕቢትና የግትርነት ምልክት ሊሆን ይችላል።