ተግባራዊ መመሪያዎች

በእግዚአብሔር በማመን ስለሚገኘው ፈውስ ትምህርት መጽሐፍ ቅዱሳዊ መሠረቱን ቀደም ብለን ተመልክተናል። ቀጥሎ የሚነሣው ተግባራዊ ጥያቄ ይህ ነው፦ ትምህርቱን በሙሉ ልቡ የሚያምን ሰው በረከቱን እንዴት ሊቀበል፣ ፈውሱንስ እንዴት የራሱ ሊያደርግ ይችላል?

1. በዚህ ጉዳይ የእግዚአብሔርን ቃል በሙሉ ልብህ እመን።

ይህ ለአስተዋይና ለመጽሐፍ ቅዱሳዊ እምነት ብቸኛው እርግጠኛ መሠረት ነው። እምነትህ በመጽሐፍ ቅዱስ ታላላቅ መሠረታዊ እውነቶችና ተስፋዎች ላይ ማረፍ አለበት፤ አለዚያ መምጣታቸው የማይቀረውን ተቃውሞዎችና ፈተናዎች ፈጽሞ ሊቋቋም አይችልም። ይህ የወንጌልና የክርስቶስ ቤዛነት ክፍል እንደ ሆነ፣ ከሰዎች ሁሉ የሚበልጡ ሰዎች ትምህርትና ክርክር ሁሉ እንኳ ሊያናውጥህ እስከማይችል ድረስ እርግጠኛ መሆን አለብህ። በዚህ ጉዳይ በተግባር የሚታዩት የእምነት ውድቀቶች አብዛኞቹ የሚመነጩት በመለኮታዊው ቃል ላይ ካለ ጕድለት ያለበት ወይም አጠራጣሪ እምነት ነው። ጸሐፊው ይህን እውነት በሙሉ ልብ ተቀብላ ክርስቶስን ፈዋሿ አድርጋ የተቀበለችን አንዲት ሴት ታሪክ እንዲጠቅስ ይፈቀድለት። እርሷ ወዲያውኑ በመንፈስም በሥጋም እጅግ በረታች፤ የተትረፈረፈው ልቧም መልካሙን ዜና ለወዳጆቿ ሁሉ ለመንገር እጅግ ደስ አለው። ከሌሎቹም መካከል መጋቢዋን አግኝታ ስለ እምነቷና ስለ በረከቷ ነገረችው። እርሱ ግን፣ እርሷ ባልጠበቀችው ሁኔታ፣ ወዲያውኑ እንዲህ ያለውን አመለካከት ሁሉ ተቃወመ፤ ከዚህ አዲስ አክራሪነት እንድትጠበቅ አስጠነቀቃት፤ የተደገፈችባቸውም ተስፋዎች ለሐዋርያትና ለሐዋርያት ዘመን ብቻ እንጂ ለእኛ እንዳልሆኑ ነገራት። አዳመጠች፣ ተጠራጠረች፣ ተሸነፈች፣ መተማመኗንም ተወች። ጸሐፊው ዳግመኛ ባያት ጊዜ፣ አንድ ወር እንኳ ሳይሞላ፣ መጽሐፍ ቅዱስን ማመን አለማመኗን እንኳ ለይታ እስከማታውቅ ድረስ በከባድ ጭንቀት ውስጥ ሰጥማ ነበር። ‹እነዚያ ተስፋዎች ለሐዋርያት ከሆኑ፣ ሌሎቹ የመጽሐፍ ቅዱስ ተስፋዎች ሁሉ ደግሞ ለእነርሱ ብቻ የማይሆኑት ለምንድር ነው?› ብላ ትከራከር ነበር። የእግዚአብሔርን ቃል ትምህርት በመመርመር ጥቂት ጊዜ እንድታሳልፍ ተጋበዘች። ከዘጸአት እስከ ያዕቆብ ያሉት የፈውስ ተስፋዎች በጥንቃቄ ተነጻጸሩ፤ እያንዳንዱም ጥያቄ በእርጋታ ተመዘነ፤ በመጨረሻም እውነቱ እጅግ ግልጥ፣ ማስረጃውም እጅግ የሚያሸንፍ ሆነ፤ እርሷም፦ «ዓለም ሁሉ ቢክደው እንኳ፣ እዚህ እንዳለ አውቃለሁ፤ እውነት እንደ ሆነም አውቃለሁ» ከማለት በቀር ሌላ ልትል አልቻለችም። ከዚያም ተንበርክካ ስለ ድካሟና ስለ አለማመኗ ጌታን ይቅርታ ለመነች፤ የእምነቷንና ራሷን የመቀደሷን የተቀደሰ ቃል ኪዳን አደሰች፤ የፈውስን ተስፋና የመንፈስ ቅዱስን ጥምቀትም እንደ ገና የራሷ አድርጋ ተቀበለች። ከዚያ ቀን ጀምሮ ጤናዋ ተመልሶላታል፤ በመንፈሳዊ በረከትም ሁሉ ተባርካለች፤ እንዲያውም እንድትሰናከል ያደረጋት ያው መጋቢ ይህ የእግዚአብሔር ጣት እንደ ሆነ ለማመን ተገድዷል። ነገር ግን የበረከቷ ሁሉ መነሻ የእግዚአብሔርን ቃል በሙሉ ልብ ተቀብላ በእርሱ ያረፈችበት ቅጽበት ነበር።

2. እግዚአብሔር ሊፈውስህ ፈቃዱ እንደ ሆነ ፍጹም እርግጠኛ ሁን።

ብዙ ሰዎች ክርስቶስ የመፈወስ ኃይል እንዳለው ለመቀበል ዝግጁ ናቸው። ዲያብሎስ ራሱ ይህን ይቀበላል። እውነተኛ እምነት ግን እግዚአብሔር ይህን የእምነት ጸሎት ለመመለስ ፈቃደኛ እንደ ሆነም እኩል መተማመንን ይጠይቃል። በዚህ ነጥብ ላይ ያለ ማንኛውም ጥርጣሬ ለተወሰነ ፈውስ የምናቀርበውን ጸሎት በእርግጥ ሽባ ያደርገዋል። በዚህ ላይ ጥያቄ ካለ በተስፋችን ውስጥ እርግጠኝነት ሊኖር አይችልም። ጸሎታችን ተቀባይነት ሊያገኝ ይችል ይሆናል የሚል ግልጽ ያልሆነ መታመን ብቻ ከደዌና ከሞት ኃይሎች ጋር ለመታገል በቂ ብርታት የለውም። «ፈቃዱ ከሆነ» የሚለው የፈውስ ጸሎት ሰይጣን የያዘውን እንዲለቅ የሚያስገድድ ምንም ዓይነት የመብት ጥያቄ አይዝም። ይህ ከመለመናችን በፊት ፈቃዱን ልናውቀው የሚገባን፣ ከዚያም ፈቃዱ ስለ ሆነ ልንፈቅደውና የራሳችን አድርገን ልንጠይቀው የሚገባን ጉዳይ ነው። ታዲያ ፈቃዱን የምናውቅበት መንገድ ሰጥቶናልን? በእርግጥ ሰጥቶናል። ጌታ ኢየሱስ በቤዛነቱ ይህን ገዝቶልን ከሆነ፣ እኛ እንድናገኘው የእግዚአብሔር ፈቃድ ሊሆን ግድ ነው፤ የክርስቶስ የቤዛነት ሥራ ሁሉ የአብን ፈቃድ መፈጸም ብቻ ነበርና። ኢየሱስ ይህን ተስፋ ሰጥቶን ከሆነ፣ እንድንቀበለው ፈቃዱ ሊሆን ግድ ነው፤ ፈቃዱን ከቃሉ በቀር በምን ልናውቀው እንችላለን? ከዚህም በላይ፣ ኢየሱስ የመጨረሻ ኑዛዜው ብቻ በሆነው በአዲስ ኪዳን ውስጥ ይህን አውርሶን ከሆነ፣ እርሱ የወንድማችን ኑዛዜ ካወረሳቸው ስጦታዎች አንዱ ብቻ ነው፤ ስለ ፈቃድም ያለው ጥያቄ ሁሉ ሊያበቃ ይገባል። የእግዚአብሔር ቃል ለዘላለም የፈቃዱ መለኪያ ነው፤ ያም ቃል እግዚአብሔር ለእያንዳንዱ ሰው እንደ እምነቱ መጠን ለመስጠት፣ በተለይም ክርስቶስን በእምነት የሚቀበሉትን ሁሉ ለማዳን፣ ፈውስንም በተመሳሳይ እምነት የሚቀበሉትን ሁሉ ለመፈወስ ታላቁ ምኞቱና የማይለወጥ የአሠራርና የፈቃድ መርሑ እንደ ሆነ በማይናወጥ ሁኔታ ተናግሯል። ማንም ሰው «ጌታ ቢፈቅድ» ብሎ ይቅርታን ለመለመን አያስብም። እንዲሁም ስለ ሥጋ ቤዛነት በሰጠው ተስፋ ላይ ከዚህ የበለጠ ጥርጣሬ ልንጥል አይገባንም። ሁለቱም ለሚቀበላቸው ለሚታመን ልብ ሁሉ በነጻ ቀርበዋል። በቅርቡ በጸሐፊው ፊት እጅግ የሚያስደንቅ አንድ ታሪክ ሆነ። በክርስቲያናዊ አገልግሎት እጅግ የታወቀች አንዲት ሴት ለፈውስ ተጸልዮላት ዘይት ተቀብታ ነበር። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ ምንም እንዳልተሻላት እየተናገረች ተመለሰች። በሙሉ ልቧ አምና እንደ ሆነ ተጠየቀች። እርሷም፦ «አዎን» ብላ መለሰች፤ «በጎ ፈቃዱ ከሆነ እንደምፈወስ አምኜ ነበር፤ ካልሆነ ግን ሌላ እንዲሆንብኝ ፈቃደኛ ነኝ።» «ነገር ግን» የሚል መልስ ተሰጣት፤ «በዚህ ጉዳይ የእግዚአብሔርን በጎ ፈቃድ ከገዛ ቃሉ አውቀን በረከቱን በሙሉ ተስፋ ልንለምን አንችልምን? እንዲያውም የእግዚአብሔር ፈቃድ እንደ ሆነ ለማመን ምክንያት ሳይኖረን አንዳች ነገር ልንለምነው ይገባናልን? ቃሉ የፈቃዱ መግለጫ አይደለምን? ይህንንስ እንዲህ ፈጽሞ ተስፋ ከሰጠ በኋላ ፈቃደኛ መሆኑን እንደምንጠራጠር ማሳየት እርሱን ማስቀየምና ማፌዝ አይሆንምን?» እርሷም ሄደች፤ በማግሥቱ ጠዋትም ተስፋውን የራሷ አድርጋ ተቀበለች። ለጌታም አሁን እንደሚችል ብቻ ሳይሆን እንደሚያደርግና ችግሩን እንዳስወገደው እንደምታምን ነገረችው። ግማሽ ሰዓት እንኳ ሳይሞላ ችግሩ ፈጽሞ በሚታይ ሁኔታ ጠፋ—ይህም ስለ እርሱ ምንም ምናብ ወይም ስሕተት ሊኖር የማይችል፣ መጠኑ ከፍ ያለ የውጭ እብጠት ነበር። «ፈቃድህ ትሁን» በሚለው ጸሎት ውስጥ ብዙ ጊዜ ብዙ ስውር አለማመን አለ። ያ የተባረከ ልመና በእውነቱ የመለኮታዊ ፍቅርንና በረከትን ከፍተኛ መጠን ይገልጣል። ከዚያ ፈቃድ የሚበልጥ ቸር ነገር ወደ እኛ ሊመጣ አይችልም። እኛ ግን ብዙ ጊዜ የጨካኝ ገዢ የብረት እጅ፣ የማይታለፍም ዕጣ ፈንታ እንደ ሆነ አድርገን እንለምነዋለን።

3. አንተ ራስህ ከእግዚአብሔር ጋር ትክክል መሆንህን ተጠንቀቅ።

ሕመምህ በማንኛውም የኃጢአት ምክንያት የመጣብህ ከሆነ፣ ስለ ኃጢአትህ ፈጽመህ ንስሐ መግባትህንና መናዘዝህን፣ በአቅምህ ያለውንም ያህል ሙሉ ካሣ መክፈልህን እርግጠኛ ሁን። ከአንዳች ክፉ ነገር ሊለይህ የታሰበ ተግሣጽ ከሆነ ደግሞ፣ በግልጥ ራስህን በመፍረድና ራስህን በመቀደስ ወዲያውኑ ራስህን ለእግዚአብሔር አቅርብ፤ እንዲቀድስህና በቅድስና እንዲጠብቅህም ጸጋውን ከእርሱ ጠይቅ። ንጹሕ ያልሆነ ልብ የማያቋርጥ የደዌ ምንጭ ነው። የተቀደሰ መንፈስ ቅዱስ እንደ ሆነ ሁሉ በራሱ ጤናማም ነው። በዚያው ጊዜ ግን ሰይጣን ወደ አለመገባትህ መልሶ በመጣል፣ ይህንንም ለመጠየቅ በቂ መልካም እንዳልሆንህ በመንገር እምነትህን ሽባ እንዲያደርግ አትፍቀድለት። ከእግዚአብሔር ምሕረቶች አንዱንም ፈጽሞ ልንገባው አንችልም። ብቸኛው ልመናችን የክርስቶስ ስም፣ ብቃትና ጽድቅ ነው። ነገር ግን የምናውቀውን ኃጢአት መተው እንችላለን፤ እግዚአብሔርን ደስ በሚያሰኝ መንገድ መመላለስ እንችላለን። ራሳችንን መፍረድና እግዚአብሔር ስሕተት እንደ ሆነ የሚያሳየንን ሁሉ ማስወገድ እንችላለን። ይህን ባደረግን ቅጽበት ይቅር እንባላለን። «ራሳችንን ብንመረምር ባልተፈረደብንም ነበር።» «በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን ከዓመፃም ሁሉ ሊያነጻን የታመነና ጻድቅ ነው።» ይቅርታን ወይም ደስታን እስክትሰማህ ድረስ አትጠብቅ፤ ነገር ግን ፈቃድህ ፈጽሞ ወደ እግዚአብሔር ይመለስ፤ ተቀባይነት እንዳገኘህም ወዲያውኑ እመን፤ ከዚያም ከክፉ ሕሊና ለመንጻት ልብህን ተረጭተህ ሰውነትህንም በጥሩ ውኃ ታጥበህ በተረዳህበት እምነት በቅን ልብ ቅረብ።

እያወቅን በምናደርገው መተላለፍ ውስጥ ሆነን፣ እግዚአብሔርም እንድናከብረውና እንድንገዛለት ያሰበውን ተግሣጽ እየተቃወምን ለራሳችን ወይም ለሌሎች እምነትን ለማድረግ መሞከራችን ፈጽሞ ከንቱ ነው። ነገር ግን ተግሣጹን ስንቀበልና በትሑትና በታዛዥ ልብ ወደ እርሱ ስንመለስ፣ በቸርነቱ የሕመሙን እጅ ያነሣል፤ የፈውስ ንክኪውንም የይቅር ባይ ፍቅሩ ምልክት ያደርገዋል። «የእምነትም ጸሎት ድውዩን ያድናል ጌታም ያስነሣዋል፤ ኃጢአትንም ሠርቶ እንደ ሆነ ይሰረይለታል። እርስ በርሳችሁ በኃጢአታችሁ ተናዘዙ። ትፈወሱም ዘንድ እያንዳንዱ ስለ ሌላው ይጸልይ።»

ብዙ ጊዜ ሕመማችን ወደ ሰይጣን ግዛት በመግባታችን የያዘን የሥነ ምግባር ወባ ብቻ ነው። ከተከለከለው ስፍራ ወጥተን እንደ ገና በተቀደሰ መሬት ላይ እስክንቆም ድረስ ልንፈወስ አንችልም። ስለዚህ ይህ የግል ሁኔታችን ጥያቄ የፈውስ ቅድመ ሁኔታ ባይሆንም በፈውሱ ውስጥ እጅግ አስፈላጊ ክፍል ነው። እግዚአብሔር ከእኛ ጋር በሚያደርገው ነገር ሁሉ ያለው ታላቅ ዓላማ ከሁሉ የሚበልጠው ደኅንነታችንና መንፈሳዊ ጤናማነታችን ነው። ስለዚህ ለሚሠቃይ ክርስቲያን ከዚህ ከጥንቱ ምክር የሚበልጥ ምክር የለም፦ «መንገዳችንን እንመርምር እንፈትንም፥ ወደ እግዚአብሔርም እንመለስ። ከልቡ አያስጨንቅምና፥ የሰውንም ልጆች አያሳዝንምና። እግዚአብሔር ተስፋ ለሚያደርጉት፥ ለምትፈልገውም ነፍስ መልካም ነው።»

ጸሐፊው ይህንን እንደ ገና በእውነት የሆነ አንድ ገጠመኝ በመጥቀስ ያስረዳል፦ ከገዛ ቤተሰቡ አባላት አንዱ በድንገት በኃይለኛና በአደገኛ ሕመም ተያዘ። በገዛ ራሱ በደል ወይም ኃጢአት ምክንያት ሊሆን እንደማይችል እርግጠኛ እስከሚያሰኝ ድረስ እጅግ ትንሽ ሕፃን ነበረ። በኃይለኛ መንፈራገጥ መካከል የሰው መድኃኒቶች ሁሉ ወዲያውኑ ተተዉ፤ ጉዳዩም በጸሎትና ዘይት በመቀባት ለእግዚአብሔር ቀረበ። ወዲያውኑ እፎይታ ተገኘ፤ ችግሩ ግን ፈጽሞ አልተወገደም ነበር፤ በዚያችም ሌሊት እንደ ገና እጅግ የሚያሰጋ ማገርሸት ሆነ፤ የእምነት ጸሎቱም በአስፈሪ የእንቅፋት ደመና የተገታ መሰለ። ወዲያውኑ ከቤተሰቡ አባላት በአንዱ በኩል አንድ ከባድ ስሕተት እንዳለ በልቡ ውስጥ በጥልቅ ተሰማው። በትጋት ተፈለገ፤ በመጨረሻም በእውነት እንዲሁ ሆኖ ተገኘ። አንድ ሰው እጅግ በድሎ ደብቆት ነበር። አሁን ግን ጥልቅና ፍጹም ኑዛዜ ተደረገ፤ በደሉም በእግዚአብሔር ፊት በተቀደሰ ሁኔታ ተስተካከለ፤ ይቅርታውም ተፈልጎ የራስ ሆኖ ተወሰደ። ከዚያም ሸክሙ ሁሉ ተንከባለለ፤ ንጹሑ ሕመምተኛ በቅጽበት ተፈወሰ፤ በማግሥቱም ጠዋት እጅግ በሚያስደንቅ ጤናና ትኩስነት ተነሣ፤ ከዚያም ወዲህ ከባድ ሕመም አልያዘውም።

4. የእግዚአብሔርን ቃል፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድና አንተ ራስህ በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንዳገኘህ በሙሉ ልብህ ካመንህ በኋላ፣ አሁን ሰውነትህን ለእርሱ አሳልፈህ ስጥ፤ የፈውስ ተስፋውንም በኢየሱስ ስም በቀላል እምነት የራስህ አድርገህ ጠይቅ። ዝም ብለህ አትለምነው፤ ነገር ግን የኪዳኑ መያዣ፣ ርስትህ፣ የተገዛ የቤዛነት መብትህ፣ በወንጌል ውስጥ አስቀድሞ ፈጽሞ የቀረበልህና ርስትህን የራስህ ለማድረግ መቀበልህን ብቻ የሚጠብቅ ነገር አድርገህ በትሕትናና በጽናት የራስህ አድርገህ ጠይቀው። በመለመንና የራስ አድርጎ በመጠየቅ፣ በመፈለግና በመውሰድ መካከል ታላቅ ልዩነት አለ። ክርስቶስን ፈዋሽህ አድርገህ መቀበል አለብህ—እንደ ሙከራ ሳይሆን፣ እንደ ወደ ፊት ምናልባት የሚሆን ነገር ሳይሆን፣ እንደ አሁን ያለ እውነታ። እንደ ተስፋ ቃሉ አሁን ሁሉን በሚችል እጁ ሕይወትህን እንደሚነካ፣ የሕልውናህንም ምንጮች በብርታቱ ሕያው እንደሚያደርግ ማመን አለብህ። ወደ ፊት እንዲህ እንደሚያደርግ ብቻ አትመን፤ ነገር ግን አሁን እንደሚነካህ፣ በሰውነትህም ውስጥ የፈውስን ሥራ እንደሚጀምር የራስህ አድርገህ ጠይቅና እመን። እንደ ተፈጸመም ቈጥረህ፣ ይህንንም እየመሰከርህና ስለ እርሱ እያመሰገንኸው ውጣ። ለዚህ የተቀደሰ ራስን አሳልፎ የመስጠትና የራስ የማድረግ የእምነት ተግባር መዘጋጀት መልካም ነው። እጅግ የታሰበበትና የመጨረሻ እርምጃ ሊሆን ይገባዋል፤ በነገሩም ተፈጥሮ ሊደገም አይችልም። እንደ ጋብቻ ሥነ ሥርዓት ሁሉ የታላቅ ስምምነት መለያና ማኅተም ነው፤ ዋጋውም በሚያትመው አንድነት እውነተኛነት ላይ የተመሠረተ ነው። ይህን እርምጃ ከመውሰዳችን በፊት እያንዳንዱን ጥያቄ በሚገባ መመዘን፣ ከዚያም ለዘላለም እንደ ተወሰኑ አድርገን መቍጠር፣ ከዚያም ለዘላለም እንደ ሆነ በጥልቅ እርግጠኝነት በተቀደሰ ሁኔታ፣ በተወሰነና በማይመለስ መንገድ ወደ አዲስ መሬት፣ ወደ እግዚአብሔር ተስፋ ቃል መራመድ ይገባናል። ይህም ለልብ ታላቅ ብርታትና ዕረፍት ይሰጣል፤ በሺህ ለሚቆጠሩ ጥርጣሬዎችና ፈተናዎችም በሩን ይዘጋል። ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ ጥርጣሬ ፈጽሞ የማይታሰብ ነገር ተደርጎ ሊቈጠር ይገባዋል፤ ወደ ኋላ የማፈግፈግ ወይም ወደ ቀድሞዎቹ መንገዶች የመመለስ ሐሳብ እንኳ ተቀባይነት የሌለው ነው። እንዲህ ያለው ሰው ደግሞ ወዲያውኑ መድኃኒቶችንና የሕክምና እርዳታን ሁሉ እንደሚተው የታወቀ ነው። እግዚአብሔር ሐኪም ሆኗል፤ ክብሩንም ለሌላ አይሰጥም። እግዚአብሔር ፈውሷል፤ ለመርዳት የሚደረግ የሰው ሙከራ ሁሉ በፈውሱ እውነተኛነት ላይ ጥርጣሬ እንዳለ የሚያሳይ ይሆናል። ይህ የእምነት ተግባር ይበልጥ ፍጹም ራስን አሳልፎ መስጠት በሆነ መጠን፣ ኃይሉም የዚያኑ ያህል ይበዛል። ለዚህ ስለ እምነትህ አንዳች ጥያቄ ካለህ፣ ልዩ የዝግጅትና የጸሎት ጉዳይ አድርገው። ለዚህ ተግባር ልዩ እምነት እንዲሰጥህ እግዚአብሔርን ለምን። ጸጋዎቻችን ሁሉ ከእርሱ ሊመጡ ይገባቸዋል፤ እምነትም ከእነርሱ አንዱ ነው። ከራሳችን አንዳች የለንም፤ እምነታችን እንኳ በውስጣችን ያለው የክርስቶስ የራሱ ጸጋ ብቻ ነው። እኛ ልንጠቀምበት እንችላለን፤ ኃላፊነታችንም እስከዚያ ድረስ ነው፤ እርሱ ግን ሊሰጠን ይገባዋል፤ እኛም ከእርሱ እንደ ተሰጠ ዝም ብለን እንለብሰዋለን፣ እንጐናጸፈዋለንም። ይህም ብርቱ እምነትን መጠቀም እጅግ ቀላልና የተባረከ እድል ያደርገዋል። ኢየሱስ፦ ‹እናንተ ራሳችሁ ታላቅ እምነት ይኑራችሁ› አይለንም። ነገር ግን፦ ‹የእግዚአብሔር እምነት ይኑራችሁ› ይለናል። ይህ ይሻላል። የእግዚአብሔር እምነት ሁሉን የሚበቃ ነው፤ እኛም ልናገኘውና ልንጠቀምበት እንችላለን። ክርስቶስን ለመጽደቃችን፣ በፈተና ላይ ለምናገኘው ድል፣ ለመቀደሳችን እንደ ተቀበልነው ሁሉ ለእምነታችንም ልንቀበለው እንችላለን። በዚህም መንገድ እምነታችን የተስፋ ቃሉን ጥያቄ ከማሟላት እንዳልጐደለ፣ የክርስቶስ የራሱ እምነት ነበርና፣ በሚል እርግጠኝነት በጣፋጭ ዕረፍት ልናርፍ እንችላለን። እኛ በስሙ ብቻ እንመጣለን፤ እርሱንም ፍጹም መሥዋዕታችን፣ ልመናችን፣ እምነታችን፣ ጠበቃችን፣ ጽድቃችንና ሁሉ ነገራችን አድርገን እናቀርበዋለን—ስለ ክርስቶስም ብለን በቀላሉና ፈጽመን እንቀበላለን—እምነታችን ራሱ እንኳ የነጻ የጸጋ ስጦታውን ከመቀበል በቀር ሌላ አይደለም። እንግዲህ እንዲህ ቅረብ፤ ተስፋውንም የራስህ አድርገህ ጠይቅ፤ ይህንንም ካደረግህ በኋላ እንደ ቃሉ እንደ ተቀበልኸው እመን።

5. እምነትህን በተግባር ግለጥ። «ተነሣና አልጋህን ተሸክመህ ሂድ።» እምነትህን ለማሳየት ወይም ድፍረትህን ለማሳየት ሳይሆን፣ ከእምነትህ የተነሣ እንደ ተፈወሰ ሰው መመላለስ ጀምር። በራስህ ኃይል የማይቻለውን በስሙና በብርታቱ በመሞከር በእርሱ እንደምትታመን አድርገህ ክርስቶስን ያዘው፤ በእውነት ብትታመንበትና እምነትህን በወጥነትና በድፍረት በተግባር መግለጥህን ብትቀጥል እርሱ አይጥልህም። ነገር ግን ይህን በሌላ ሰው እምነት ወይም ቃል እንዳታደርገው መጠንቀቅህ እጅግ አስፈላጊ ነው። አንድ ሰው ስለ ነገረህ ብቻ ከአልጋህ አትነሣ፤ ወይም በአንካሳ እግርህ አትራመድ። ያ እምነት ሳይሆን ትምክህት ነው። እርሱ በእርግጥ እንዲህ እንድታደርግ ይነግርሃል፤ ነገር ግን እንደ ጌታህ ሆኖ ሊሆን ይገባዋል፤ ከእርሱ ጋር የምትመላለስና የምትታመንበት ከሆንህ ድምፁን ታውቃለህ። ጸሎትህ እንደ ጴጥሮስ ጸሎት፦ «ጌታ ሆይ፥ በውኃው ላይ ወደ አንተ እንድመጣ እዘዘኝ» ሊሆን ይገባዋል፤ ሊፈውስህ ከሆነም በእርግጥ ያዝሃል፤ ነገር ግን በዚህ ታላቅና የተቀደሰ ሥራ ውስጥ እያንዳንዳችን ጌታን ለራሳችን ልናውቀውና ልናየው ይገባናል። ከዚያም እምነትህን በተግባር ለመግለጥ በምትወጣበት ጊዜ ውጤቱን መከታተል ወይም ምልክቶቹን መመልከት፣ ወይም መቆም እንደምትችል ማየት እንዳትጀምር ተጠንቀቅ። ምልክቶቹን ሁሉ ቸል ማለትና ሊደግፍህና ከመውደቅ ሊያድንህ ሁሉን የሚችለውን እርሱን ብቻ በፊትህ ማየት አለብህ። ዘሩ እያደገ እንደ ሆነ ለማየት ቈፍሮ የሚያወጣው ሰው ፈጥኖ ከሥሩ ይገድለዋል። እውነተኛ ገበሬ በተፈጥሮ ይታመናል፤ በጸጥታም እንዲያድግ ይተወዋል። እንዲሁ እኛም፣ መልሱ እንደዚያ ዘር ተቀብሮ በተስፋ መቍረጥ ጨለማ አፈር ውስጥ ሲሞት ለማየት እንኳ ፈቃደኞች ሆነን፣ «ብትሞት ግን ብዙ ፍሬ ታፈራለች» እንደ ሆነ እያወቅን በእግዚአብሔር እንታመን።

6. ለእምነት ፈተናዎች ተዘጋጅ። ምልክቶቹ ወዲያውኑ እንዲወገዱ ሁልጊዜ አትጠብቅ። ስለ እነርሱ አታስብ። ዝም ብለህ ቸል በላቸውና ከምልክቶች ሁሉ ጀርባና በታች ያለውን እውነታ የራስህ አድርገህ እየጠየቅህ ወደ ፊት ገስግስ። የራስህ አድርገህ የጠየቅኸው ጤና የራስህ የተፈጥሮ ብርታት ሳይሆን በሚሞት ሥጋህ የተገለጠው የኢየሱስ ሕይወት እንደ ሆነ አስታውስ፤ ስለዚህ አሮጌው የተፈጥሮ ሕይወት አሁንም በብዙ ድካም የተከበበ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ከጀርባው፣ ከጎኑና ከፊት ለፊቱ ሰውነትህን ሊደግፍ የሚበቃው የክርስቶስ ሕይወት አለ። «ሞታችኋልና፥ ሕይወታችሁም በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ተሰውሮአልና።» ነገር ግን «ሕይወታችሁ የሆነ ክርስቶስ» አለ፤ አሁንም በሥጋ የምትኖረውን ኑሮ በወደደህና ስለ አንተ ራሱን በሰጠው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ ባለ እምነት ትኖረዋለህ። እንግዲህ ተፈጥሮ አሁንም ብዙ ጊዜ ቢያቅትህ አትደነቅ። ፈውሱ ተፈጥሮ አይደለም፤ ጸጋ ነው፤ ክርስቶስ ነው፤ የተነሣው ጌታ የሥጋ ሕይወት ነው። ወደ እግዚአብሔር ቀኝ ያረገው ሰውነት ሕያው ኃይል ነው፤ እርሱም ፈጽሞ አይደክምም፤ በእርሱ የሚታመኑትንም ፈጽሞ አይጥልም። ሕይወትህ ክርስቶስ ነው፤ መንፈሱ ለመንፈስህ እንደ ሆነ ሁሉ የክርስቶስ ሰውነት ለሰውነትህ ነው። ስለዚህ ፈተናዎች ቢመጡ አትደነቅ። የሚመጡት ክርስቶስ እንደሚያስፈልግህ ሊያሳዩህና ወደ እርሱ መልሰው ሊጥሉህ ነው። ይህንንም ማወቅ፣ በድካማችንም ብርታቱን መልበስና በየደቂቃው በእርሱ መኖር ፍጹም ፈውስ ነው። ደግሞም ፈተናዎች እምነትን ሁልጊዜ እንደ እውነተኛነቱ መጠን ይፈትኑታል፣ ያበረቱትማል፤ እግዚአብሔር ለእምነቱ የሚሰጠውን ዋጋ በፍጥረተ ዓለም ሁሉ ፊት ትክክል መሆኑን ያሳይ ዘንድ እውነተኛ መሆኑ መገለጥ አለበት። እግዚአብሔር በእምነታችን ላይ ትልቅ ጥያቄ በመጫንና ብዙ ጸጋን የራሳችን አድርገን እንድንጠይቅና እንድንጠቀም በማስገደድ እምነታችንን የሚያሳድገው እንዲህ ነው። «ንስር ጎጆዋን እንደምትቀሰቅስ»፣ ጫጩቶቿንም ትንንሽ ክንፎቻቸውን እንዲዘረጉ ለማስገደድና እንዲበሩ ለማሠልጠን በአየር መካከል እንደምትጥላቸው፣ እንዲሁ እግዚአብሔር የእምነትን ክንዶችና ክንፎች እንድንዘረጋ ለማስገደድ ብዙ ጊዜ ከራሳችን ምርኵዞችና መተማመኛዎች ሁሉ ገፍቶ ይጥለናል። የይስሐቅ መሥዋዕት ባይኖር ኖሮ አብርሃም እንዳደረገው ወደ ትንሣኤ እምነት ፈጽሞ ሊደርስ ባልቻለ ነበር።

ነገር ግን ምልክቶቹ ምንም ቢሆኑ፣ ከምልክቶች ሁሉ ጀርባ እግዚአብሔር የራሱን ታላቅ መመለስ እየሠራ እንደ ሆነ በጽናት ማመን አለብን። «ስለዚህም አንታክትም፥ ነገር ግን የውጭው ሰውነታችን ቢጠፋ እንኳ የውስጡ ሰውነታችን ዕለት ዕለት ይታደሳል።»

7. አዲሱን ብርታትህንና ጤናህን ለእግዚአብሔር ተጠቀምበት፤ የጌታንም ፈቃድ ለመታዘዝ ተጠንቀቅ። ይህ ክርስቶስ የሰጠው ብርታት እጅግ የተቀደሰ ነገር ነው። በእኛ ውስጥ ያለው የክርስቶስ የትንሣኤ ሕይወት ነው። እርሱ ራሱ እንደሚያውለው ሊውል ይገባዋል። በኃጢአትና በራስ ወዳድነት ሊባክን አይችልም፤ ለእግዚአብሔር «ሕያው ቅዱስም መሥዋዕት» ሆኖ ሊሰጥ ይገባዋል። ብርታቱ ለዓለም በተሰጠበት ስፍራ ይደክማል፤ ኃጢአትም ሁልጊዜ የሥጋ ቅጣትን ያመጣል። በተለመደው ሁኔታ ነፍሳችን እንደሚከናወን ጤና እንዲኖረንና እንዲከናወንልን ልንጠብቅ እንችላለን።

ለራሳችን ብቻ መጠቀማችንም በቂ አይደለም፤ ስለ እርሱ ለሌሎች መመስከር አለብን። ለዓለም መንገር አለብን። ለሙሉ ቤዛነት ወንጌል የማንፈራ ታማኝ ምስክሮች መሆን አለብን። ብዙ ጊዜ ምስክርነቱ እጅግ አስቸጋሪ በሆነ ሁኔታ፣ በትዕቢት ለሚንቁት ሰዎች መሰጠት ይኖርበታል። ነገር ግን ጌታ ያዝዛል፤ ቤተ ክርስቲያንም የእግዚአብሔርን ምክር ሁሉ እንዲነገር ትፈልጋለች። ዓለምም ይህን የፈውስ ወንጌል ይፈልጋል። አሕዛብ ሕዝቦች የክርስትና ማስረጃ አድርገው ይፈልጉታል። ክሕደት ለቍሳዊነቱ መልስ አድርጎ ይፈልገዋል። ታላቁ የውጭ አገር ሚስዮን ሥራ በአሕዛብ መካከል ለወንጌል መግቢያ አድርጎ ይፈልገዋል። ቀጣዩ ታላቅ የሚስዮን እንቅስቃሴ ይህን ኃያል እውነት ያካትታል፤ ሊያካትተውም ግድ ነው። ይህም እውነት ለወንጌል መስፋፋት ሥራ የሕክምና ሚስዮን ሥራ ባለፈው ጊዜ ከሆነው እጅግ በሚበልጥ መጠን ይሆናል። ይህ ለራሳችን ብቻ ልንይዘው የምንችል እምነት አይደለም። ታላቅና የተቀደሰ አደራ ነው፤ የተቀበልነውም እኛ በጥንቱ የክርስትና ዘመን የበዓለ ኀምሳ ልሳኖች እንደ ተሠራባቸው ሁሉ፣ ለእግዚአብሔር ክብር፣ ለእውነት ምስክርነትና ለወንጌል መስፋፋት ልንጠቀምበት በአንድነት መተባበር አለብን። ማየት የጀመርናቸው እነዚህ አስደናቂ የእግዚአብሔር ኃይል መገለጦች የፍጻሜው ትርጉም ያላቸው ምልክቶች ናቸው። የታላቁ መገለጥ ቀዳሚዎች ናቸው። በምድር ላይ በነበረበት ዘመን እንደ ተገለጡ ሁሉ፣ ሲመለስም አብረውት ይሆናሉ። ለመምጣቱም በተቀደሰ ትጋት እንድንዘጋጅ ያሳስቡናል። ዓይኖቻችን ከእንግዲህ ወደ መቃብር ሳይሆን ወደሚከፈቱት ሰማያት እየተመለከቱ፣ ልባችንም የዚያን የትንሣኤ ሕይወት ትርታ በከፊል አሁኑኑ እየተሰማው፣ ሌሎች እንደማይችሉት መትጋትና መሥራት የእኛ ድርሻ ነው፤ በጭንቀት ራሳችንን በመንከባከብ ራሳችንን ሳንቆጥብ፣ ነገር ግን በታላቁ ኃይሉ በጊዜውም አለጊዜውም እየሠራን፣ «ነፍሱን ሊያድን የሚወድ ሁሉ ያጠፋታል፥ ስለ ክርስቶስና ስለ ወንጌል ነፍሱን የሚያጠፋ ሁሉ ግን ለዘላለም ሕይወት ይጠብቃታል» የሚለው እውነት እንደ ሆነ እያገኘን።

እንግዲህ ይህንን ታላቅ የወንጌልና የእግዚአብሔር ጸጋ ስጦታ የራሳችን አድርገን እንጠይቅ፣ እንጠብቅ፣ እንቀድስም። አሁንም «የሰላምም አምላክ ራሱ ሁለንተናችሁን ይቀድስ፤ መንፈሳችሁም ነፍሳችሁም ሥጋችሁም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ያለ ነቀፋ ፈጽመው ይጠበቁ። የሚጠራችሁ የታመነ ነው፥ እርሱም ደግሞ ያደርገዋል።»