ራስን ስለ መቀደስ የሚነሡ ችግሮች

ክርስቲያኖች የጠላትን ሽንገላ ማወቅ አለባቸው። እርሱ ነፍስ በምታደርገው በእያንዳንዱ የዕድገት እርምጃ ላይ ይቃወማል። በተለይም አንድ አማኝ ጽድቅን ለመራብ ሲነቃ ባየ ጊዜ እጅግ ይተጋል። እንደዚህ ያሉ ሰዎች በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ያለውን ሙላት ሁሉ ለመጨበጥ ይፈልጋሉ። በመንገዳቸው ላይ ከሚጥልባቸው የመጀመሪያዎቹ ችግሮች አንዱ ራስን ለእግዚአብሔር ስለ መቀደስ ነው። ቅድስናን የሚፈልገው ሰው ራሱን ለእግዚአብሔር እንዲቀድስ ምክር ይቀበላል። ይህንንም ለማድረግ ይሞክራል። ነገር ግን ወዲያውኑ አንድ ችግር ይገጥመዋል። እርሱ እንደሚያስበው አድርጎታል። ቢሆንም ምንም ለውጥ አይሰማውም።

እንደ ጠበቀው የተለወጠ አንዳች ነገር የለም። ግራ ይጋባል፤ ተስፋም ቈርጦ፦ «ራሴን ለእግዚአብሔር እንደ ቀደስሁ በምን አውቃለሁ?» ብሎ ይጠይቃል።

በዚህ ጊዜ ዋነኛው ታላቅ ፈተና በስሜት መመራት ነው። ይህ ፈተና ሁልጊዜ ራሱን ለማስገደድ ይሞክራል፤ ብዙ ጊዜም ይሳካለታል።

ነፍስ ራሷን ለእግዚአብሔር መቀደሷን በተሞክሮ እስክታውቅ ድረስ እንደ ተቀደሰች ማመን አትችልም። እግዚአብሔር እንደ ተቀበላት ስለማይሰማት እንደ ተቀበላት ማመን አትችልም። እንደ ልማዷ ስሜትን አስቀድማ እምነትን ሁለተኛ ታደርጋለች። የእግዚአብሔር ሥርዓት ግን ቀላል ነው፤ በነገር ሁሉ እምነት መጀመሪያ፣ ስሜት ሁለተኛ። ይህን ለመለወጥ መሞከር ከንቱ ድካም ነው።

ራስን ስለ መቀደስ የሚመጣውን ይህን ፈተና ለመቋቋም የእግዚአብሔርን ወገን ያዝ። እምነትን ከስሜት አስቀድም። አሁን ባለህ ማስተዋል መጠን ራስህን ያለ አንዳች ገደብ ፈጽመህ ለጌታ ስጥ። በልብህ ወይም በሕይወትህ ውስጥ እግዚአብሔርን የሚቃወም ማንኛውንም ነገር እንዲገልጥልህ መንፈስ ቅዱስን ለምነው። አንዳች ነገር ቢያሳይህ ወዲያውኑ ለጌታ ስጠው፤ ስለ እርሱም፦ «ፈቃድህ ትሁን» በል። ምንም ነገር ባያሳይህ ግን ምንም እንደሌለ ማመን፣ ሁሉንም እንደ ሰጠኸው መደምደም አለብህ። ከዚያም እርሱ እንደ ተቀበለህ ማመን አለብህ። ራስህን እንደ ሰጠህ ወይም እርሱ እንደ ተቀበለህ እስኪሰማህ ድረስ መጠበቅ የለብህም። በቀላሉ ልታምነው፣ ነገሩም እንዲሁ እንደ ሆነ ልትቍጠረው ይገባሃል።

አንድን ርስት ለወዳጅህ ብትሰጥ፣ አንተ በእምነት ልትሰጠው፣ እርሱም በእምነት ሊቀበለው ይገባል። ርስትን ማንም በእጁ አንሥቶ ሊያቀብል አይችልም። መስጠቱም መቀበሉም በአእምሮ የሚፈጸም ውል ነው፤ ስለዚህም የእምነት ጉዳይ ነው። ርስትን አንድ ቀን ለወዳጅህ ብትሰጥ፣ በእርግጥ ሰጥቼዋለሁን? እርሱስ ተቀብሎታልን? ብለህ ትጠራጠር ይሆናል። በማግሥቱም ስጦታውን ማደስ እንደሚያስፈልግህ ይሰማህ ይሆናል። በሦስተኛውም ቀን አሁንም እርግጠኛ ባትሆን እንደ ገና ታድሰዋለህ። ይህንኑ ለወራት ወይም ለዓመታት በየቀኑ ትደጋግመዋለህ።

ወዳጅህ ምን ያስባል? ከዚያ ሁሉ በኋላስ የአንተ አእምሮ ምን ይመስላል?

ወዳጅህ በእርግጥ ልትሰጠው አስበህ እንደ ሆነ ይጠራጠራል። አንተም ርስቱ የአንተ ይሁን፣ የእርሱ ይሁን፣ ወይም የሌላ ሰው ይሁን እስከማታውቅ ድረስ ግራ ትጋባለህ። እንግዲህ ራስን ለእግዚአብሔር በመቀደስ ጉዳይ በእርሱ ላይ ያደረግኸው እንዲሁ አይደለምን? ለወራት በየቀኑ ራስህን ለእርሱ ሰጥተሃል። ነገር ግን ከእያንዳንዱ ጊዜ በኋላ በእርግጥ ራስህን ሰጥተኸው እንደ ሆነ፣ እርሱስ ተቀብሎህ እንደ ሆነ ተጠራጥረሃል። ምንም ለውጥ ስላልተሰማህ፣ ከብዙ ጥርጣሬ በኋላ ነገሩ እንዳልተፈጸመ ደመደምህ።

ውድ አማኝ ሆይ፣ ይህን ግራ መጋባት በእምነት ካላቆምኸው ለዘላለም ይቀጥላል። ጉዳዩን እንደ ተፈጸመ አድርገህ መቀበል አለብህ። የስሜት ለውጥን መጠበቅ የምትችለው ከዚያ በኋላ ብቻ ነው። ለጌታ ስለሚቀርቡ መባዎች የተሰጠው ሕግ ለእርሱ የተሰጠው ነገር ሁሉ ቅዱስ እንደሚሆን ያረጋግጣል። ያ ነገር የተለየ ነው፤ ለሌላ ዓላማ ሊውል አይችልም። እንዲህ ማድረግ ቅዱሱን ነገር ማቃለል ነው።

«ከሰውም ሆነ ከእንስሳ እርም ሆኖ የተለየ ነገር ሁሉ ለእግዚአብሔር እጅግ ቅዱስ ነው፤ አይሸጥም አይቤዥምም።»

እስራኤላውያን እርም የሆነውን ነገር አንድ ጊዜ ለእግዚአብሔር ከሰጡ በኋላ የጌታ እንደ ሆነ ይቈጥሩት ነበር። ማንም መልሶ ሊወስደው አይደፍርም ነበር። ሰጪው መባውን ሳይወድና ያለ ግለት አቅርቦት ሊሆን ይችላል። ነገር ግን አንድ ጊዜ ካቀረበው በኋላ ጉዳዩ ከእጁ ወጣ። በእግዚአብሔር በራሱ ሕግ ስጦታው «ለእግዚአብሔር እጅግ ቅዱስ» ሆነ።

ስጦታውን ቅዱስ ያደረገው የተቀባዩ ቅድስና እንጂ የሰጪው አሳብ አልነበረም። «መባውን የሚቀድሰው መሠዊያው» ነውና። በመሠዊያው ላይ አንድ ጊዜ የተቀመጠ መባ ከዚያች ሰዓት ጀምሮ የጌታ ነበር።

መባውን ያቀረበን አንድ ሰው በአሳቤ እመለከታለሁ። ይህን ያደረገው በቅንነትና በታማኝነት እንደ ሆነ ይጠራጠር ይሆናል። ስለ ቅንነቱም ተጨንቆ ወደ ካህኑ ይመለሳል። ካህኑ ወዲያውኑ ዝም እንደሚያሰኘው እርግጠኛ ነኝ። እንዲህም ይለው ነበር፦ «መባህን ስትሰጥ የነበረህን አሳብ አላውቅም።»

«ሐቁ ግን ይህ ነው፤ መባውን ሰጥተሃል፤ የጌታም ነው፤ እርም የሆነ ነገር ሁሉ ለእርሱ እጅግ ቅዱስ ነውና። ውሉን አሁን መልሰህ ልትሽረው ጊዜው አልፎአል።» መባውን ካቀረበ በኋላ መልሶ ሊወስደው የሞከረ ሰው ቢኖር ካህኑ ብቻ ሳይሆን እስራኤል ሁሉ በደነገጡ ነበር። ሆኖም አንድ አይሁዳዊ እንዲህ ያለ ንቀት ቢፈጽም የሚዘገንናቸው ትጉ ክርስቲያኖች ቀን በቀን ተመሳሳይ ድርጊት በመፈጸም በደለኞች ናቸው። ራሳቸውን ለጌታ ይቀድሳሉ፤ ከዚያም ባለማመን መልሰው ይወስዱታል። እግዚአብሔር ለዓይን በሚታይ ሁኔታ ስለማይገኝ ከእርሱ ጋር የሚደረግ ውል እውነተኛ እንደ ሆነ እንዲሰማን አስቸጋሪ ነው።

ራሳችንን በቀደስን ጊዜ እርሱን ማየት ብንችል ኖሮ ነገሩ እውነተኛ መስሎ ይሰማን ነበር። ቃላችንን እንደ ሰጠን፣ ምንም ያህል ብንፈልግም መልሰን ልንወስደው እንደማንችል እናውቅ ነበር። ለምድራዊ ወዳጅ በአፍ እንደ ተገባ ቃል ኪዳን የማሰር ኃይል ይኖረው ነበር። ለክብሩ ለሚጠነቀቅ ሰው እንዲህ ያለው ቃል ሁልጊዜ ያን ኃይል አለው።

የእግዚአብሔር ሀልዎት ሁልጊዜ እርግጠኛ ሐቅ እንደ ሆነ ማየት ያስፈልገናል። የነፍሳችን እያንዳንዱ ድርጊት የሚፈጸመው በፊቱ ነው። በጸሎት የተነገረ ቃል ዓይኖቻችን እርሱን ቢያዩትና እጆቻችን ቢዳስሱት ኖሮ እንደሚሆነው ያህል በእውነት ለእርሱ የተነገረ ነው።

ያን ጊዜ ከእርሱ ጋር ስላለን ግንኙነት የደበዘዘ አሳብ አይኖረንም። በፊቱ የምንናገረውን የእያንዳንዱን ቃል ክብደት እንረዳለን። አንዳንዶች እንዲህ እንደሚሉ አውቃለሁ፦ «አዎን፣ ልክ ነው። ነገር ግን ራሴን በሰጠሁት ጊዜ እንደ ተቀበለኝ ቢናገረኝ ኖሮ ያን ጊዜ አምን ነበር።»

አይ፣ በእርግጥ አታምንም ነበር። እርሱም ነፍስ አስቀድሞ የተናገረውን በማመን ታማኝነቷን እስክታረጋግጥ ድረስ ብዙውን ጊዜ ይህን አይናገርም። ምስክር ያለው የሚያምን ነው እንጂ የሚጠራጠር አይደለም። ደግሞም ራሳችንን ሕያው መሥዋዕት አድርገን እንድናቀርብለት ባዘዘን ትእዛዝ እኛን ለመቀበል ራሱን በቃሉ አስሮአል።

አንድ የተከበረ ሰው ሊቀበለው የሚጠራጠረውን ነገር ሌላውን ሰው «ስጠኝ» ብሎ ሲጠይቅ ማሰብ አልችልም። አንድ አፍቃሪ ወላጅ ለሚወደው ልጁ እንዲህ ሲያደርግ ደግሞ ይበልጥ ማሰብ አልችልም። «ልጄ ሆይ፥ ልብህን ስጠኝ፥ ዓይኖችህም መንገዴን ይጠብቁ» (ምሳሌ 23:26)። ይህ እርግጠኛ ዋስትና ነው። ልብ በተሰጠበት ቅጽበት ስጦታውን ባዘዘው በእርሱ እንደሚወሰድ ያሳያል። እንግዲህ ፍጹም መተማመን ሊኖረን ይገባል። እንዳዘዘው ራሳችንን ለጌታ ስንሰጥ እርሱ ይቀበለናል። ከዚያች ቅጽበት ጀምሮ የእርሱ ነን።

እውነተኛ ውል ተፈጽሟል። በእኛ በኩል ውርደት ሳይኖር ሊፈርስ አይችልም። እርሱ እንደማያፈርሰው እናውቃለን። ዘዳግም 26:17-19 የእግዚአብሔርን የአሠራር መንገድ ያሳያል፦ «እግዚአብሔር አምላክህ እንዲሆን፥ በመንገዱም እንድትሄድ፥ ሥርዓቱንና ትእዛዙን ፍርዱንም እንድትጠብቅ፥ ቃሉንም እንድትሰማ ዛሬ ተናግረሃል። እግዚአብሔርም እንደ ተናገረህ ለእርሱ የተለየ ርስት ሕዝብ እንድትሆን፥ ትእዛዙንም ሁሉ እንድትጠብቅ፥ በፈጠራቸውም አሕዛብ ሁሉ ላይ ለምስጋናና ለስም ለክብርም ከፍ እንዲያደርግህ፥ እንደ ተናገረም ለአምላክህ ለእግዚአብሔር የተቀደሰ ሕዝብ እንድትሆን ዛሬ ተናግሮአል።»

እግዚአብሔርን አምላካችን እንደ ሆነ እንናገራለን። በመንገዱ እንሄዳለን፤ ትእዛዛቱንም እንጠብቃለን። እርሱም የእርሱ እንደ ሆንን ይናገራል፤ እኛም ትእዛዛቱን ሁሉ ልንጠብቅ ይገባናል። ከዚያች ቅጽበት ጀምሮም የራሱ ያደርገናል። ይህ ሁልጊዜ የአሠራሩ መመሪያ ነበረ፤ አሁንም እንዲሁ ነው። «እርም የሆነ ነገር ሁሉ ለእግዚአብሔር እጅግ ቅዱስ ነው።» ይህ ነገር ፈጽሞ ጥያቄ እስከማያስነሣ ድረስ ግልጽ ነው። ነገር ግን አሁንም ብትጠራጠር ወደ አንድ የአዲስ ኪዳን ቃል ልምራህ። ጉዳዩን በሌላ መንገድ ይቀርበዋል፤ ነገር ግን እኔ እንደማስበው ፈጽሞ እልባት ይሰጠዋል። ቃሉ በ1ኛ ዮሐንስ 5:14-15 የሚገኝ ሲሆን እንዲህ ይላል፦ «በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል። የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።»

ራስህን ፈጽመህ ለእርሱ እንድትቀድስ ፈቃዱ ነውን? ለዚህ እርግጥ አንድ መልስ ብቻ አለ፤ አዝዞታልና። ደግሞስ ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በአንተ እንዲሠራ ፈቃዱ አይደለምን? ይህም ጥያቄ አንድ መልስ ብቻ አለው፤ ይህ ዓላማው እንደ ሆነ ተናግሮአልና። እንግዲህ እነዚህ ነገሮች እንደ ፈቃዱ እንደ ሆኑ ታውቃለህ። ስለዚህ በእግዚአብሔር ቃል መሠረት እንደሚሰማህ ማወቅ አለብህ። አሁን ደግሞ ወደ ፊት መሄድ አለብህ። ከእርሱ የለመንኸውን ልመና እንዳገኘህ ማወቅ አለብህ።

አገኘሃል እላለሁ፤ ታገኛለህ ወይም ልታገኝ ትችላለህ አይደለም፤ አሁን በእጅህ አለ። የእምነት ሰዎች «የተሰጠውን የተስፋ ቃል አገኙ» ተብሎ እንደ ተጻፈ፣ የተስፋን ቃል የምናገኘው እንዲህ በእምነት ነው። በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ተሰጠን ጸጋ «በእምነት መግባትን» የምናገኘው እንዲህ ነው። ልባችን «በእምነት እንደ ነጻ» የምናውቀው በዚህ ብቻ ነው።

ያን ጊዜ በእምነት መኖር፣ መቆምና መመላለስ እንችላለን። ማንም ከዚህ በኋላ በዚህ ጉዳይ እንዳይቸገር ይህን ርእስ እጅግ ግልጽና ተግባራዊ ላደርገው እፈልጋለሁ። ስለዚህ ራስን ስለ መቀደስ ያለብህን ጥርጣሬ ለመፍታት ነፍስህ ማድረግ ያለባትን እደግመዋለሁ።

ኃጢአትህን ይቅር እንዲልህ በጌታ በኢየሱስ እንደምትታመን ተስፋ አደርጋለሁ። ከእግዚአብሔር ቤተ ሰዎች መሆንና በክርስቶስ በማመን የእግዚአብሔር ወራሽ መሆን ምን ማለት እንደ ሆነ እንደምታውቅ ተስፋ አደርጋለሁ። አሁንም የጌታህን መልክ የመምሰል ናፍቆት በነፍስህ ውስጥ ሲፈልቅ ይሰማሃል። ራስህን ፈጽመህ ለእርሱ መስጠት አለብህ።

በበጎ ፈቃዱ ደስ የሚያሰኘውን ሁሉ በአንተ ሊሠራ የሚችለው ያን ጊዜ ብቻ ነው። ይህን ለማድረግ ሞክረሃል፤ ነገር ግን አልተሳካልህም። አሁን ልረዳህ እፈልጋለሁ። አሁን እንደ ገና ወደ እርሱ መምጣት አለብህ። በምትችለው መጠን ፈጽመህ ሁለንተናህን ለፈቃዱ ስጥ።

የተሰወረ ዓመፅ ቢኖር በመንፈሱ እንዲያሳይህ ልትለምነው ይገባሃል። ምንም ባይገልጥልህ አንዳች እንደሌለ እመን። ራስህን መስጠትህ ፍጹም ነው። እንግዲህ ይህን እንደ ተፈጸመ ጉዳይ ልንቍጠረው ይገባናል። ራስህን ፈጽመህ ለጌታ ሰጥተሃል። ከአሁን ጀምሮ የራስህ አይደለህም። ይህን የሚቃረን ማንኛውንም አሳብ ፈጽሞ አትስማ። ፈጽመህ ራስህን እንደ ሰጠህ ብትጠራጠር፣ እንደ ሰጠህ አረጋግጥ። በጉዳዩ ላይ እንኳ አትከራከር።

እንዲህ ያለውን አሳብ ሁሉ ሳታመነታ በጽኑ ቍርጠኝነት ገፍተህ አስወግድ።

ያን ጊዜ ከልብህ ነበር፤ አሁንም ከልብህ ነው፤ ፈጽመኸዋልም። ስሜቶችህ ራስህን በመስጠትህ ላይ ይጮኹ ይሆናል፤ ፈቃድህ ግን ጸንቶ መቆም አለበት። እግዚአብሔር የሚመለከተው ዓላማህን እንጂ ስለ እርሱ ያለህን ስሜት አይደለም። ስለዚህ ልትጠነቀቅለት የሚገባህ ፈቃድህን ብቻ ነው። ራስህን ከሰጠህ በኋላ ፈጽሞ አትጠራጠረው፤ መልሰህም አትውሰደው። ቀጥሎም እግዚአብሔር የሰጠኸውን እንደሚቀበል እመን። የእርሱ እንደ ሆነ ቍጠረው። ወደ ፊት በሆነ ጊዜ የእርሱ ይሆናል ማለት ሳይሆን አሁን የእርሱ ነው፤ ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በአንተ መሥራትም ጀምሮአል። በዚህም ማረፍ አለብህ። ከዚህ በላይ የምታደርገው ነገር የለም። አሁን የጌታ ነህ፤ ፈጽመህ በእጆቹ ውስጥ ነህ። አንተን የመጠበቅንና የመምራትን ኃላፊነት ወስዶአል። ቃሉ እንደሚለው «በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን በእናንተ» ያደርጋል።

ነገር ግን እዚህ ላይ አጥብቀህ መያዝ አለብህ። ራስህን መስጠትህን ወይም እግዚአብሔር መቀበሉን ብትጠራጠር እምነትህ ይናወጣል። የሚናወጥ እምነት ወደሚናወጥ ተሞክሮ ይመራል፤ እርሱም ሊሠራ አይችልም። ነገር ግን እርሱ እንደሚሠራ ስትታመን ሥራው ይለውጥሃል። በኃያሉ መንፈሱ ከክብር ወደ ክብር ክርስቶስን ይበልጥ እንድትመስል ያደርግሃል። እንግዲህ አሁን በዚህች ቅጽበት ራስህን ፈጽመህ ለእርሱ ትሰጣለህን? አዎን ብለህ ትመልሳለህ። እንግዲያስ ውድ ወዳጄ ሆይ፣ የእርሱ እንደ ሆንህ ቍጠር። ተቀብሎሃል። ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በአንተ እየሠራ ነው። ይህንም መቍጠርህን ቀጥል።

አሳብህን በቃላት መግለጽ ይረዳሃል። ለራስህና ለእግዚአብሔር እንዲህ በል፦ «ጌታ ሆይ፣ እኔ የአንተ ነኝ። ራሴን ለአንተ እሰጣለሁ፤ እንደምትቀበለኝም አምናለሁ። ራሴን ለአንተ እተዋለሁ። በበጎ ፈቃድህ ደስ የሚያሰኝህን ሁሉ በእኔ ሥራ። በእጆችህ ውስጥ ዝም ብዬ ተኝቼ በአንተ ብቻ እታመናለሁ።» ይህን የፈቃድህ የዕለት ተዕለት ድርጊት አድርገው።

በቀን ብዙ ጊዜ በፊቱ ዘወትር የምትይዘው አቋም አድርገህ ወደዚህ ተመለስ። ለራስህ መስክረው። ለአምላክህ መስክረው። ለወዳጆችህ መስክረው። ጌታ አምላክህ እንደ ሆነ ሁልጊዜ ተናገር። በመንገዱ ለመሄድና ሕጉን ለመጠበቅ ቃል ግባ።

ያን ጊዜ እርሱ የተለየ ሕዝቡ አድርጎ የራሱ እንዳደረገህ ታገኛለህ። ትእዛዛቱንም ሁሉ መጠበቅና «እንደ ተናገረ ለእግዚአብሔር የተቀደሰ ሕዝብ» መሆን አለብህ።

እዚህ ላይ ጥቂት ቀላል መመሪያዎች ይጠቅሙህ ይሆናል። በዕለት ተዕለት የአምልኮ ጊዜህ እንድትጠቀምባቸው እመክርሃለሁ። በዚህ ጉዳይ ግልጽነት እስክናገኝ ድረስ ነፍሳችንን የምንፈትንባቸው ይሁኑ።

1. ክርስቶስ አዳኝህ እንደ ሆነ ያለህን እምነት በግልጽ ተናገር። ደግሞም በ2ኛ ቆሮንቶስ 5:18-19 መሠረት ከእግዚአብሔር ጋር እንዳስታረቀህ እንደምታምን መስክር፦ «ነገር ግን የሆነው ሁሉ፥ በክርስቶስ ከራሱ ጋር ካስታረቀን የማስታረቅም አገልግሎት ከሰጠን፥ ከእግዚአብሔር ነው፤ እግዚአብሔር በክርስቶስ ሆኖ ዓለሙን ከራሱ ጋር ያስታርቅ ነበርና፥ በደላቸውን አይቆጥርባቸውም ነበር፤ በእኛም የማስታረቅ ቃል አኖረ።»

2. እግዚአብሔርን አባትህ እንደ ሆነ በእርግጥ መስክር። በገላትያ 4:5 መሠረት የተቤዠኸውና ይቅር የተባልኸው ልጁ ነህ፦ «እንደ ልጆች እንሆን ዘንድ፥ ከሕግ በታች ያሉትን ይዋጅ ዘንድ።»

3. ሥጋህን፣ ነፍስህንና መንፈስህን ፈጽመህ ለጌታ ስጥ። ፈቃዱ በታወቀበት ነገር ሁሉ ታዘዘው፤ ሮሜ 12:12 እንደሚል፦ «በተስፋ ደስ ይበላችሁ፤ በመከራ ታገሡ፤ በጸሎት ጽኑ።»

4. የሚገጥምህ ነገር ሁሉ ቢቃወምህም ፈጽመህ የምትሰጠውን እግዚአብሔር እንደሚቀበል እመን። ጸጋውን ከንቱ ካላደረግኸው በቀር በአንተ ይሠራል። 2ኛ ቆሮንቶስ 6:17-18ን ተመልከት፦ «ስለዚህ ከመካከላቸው ውጡ፥ ተለዩም፥ ይላል ጌታ፤ ርኩስንም አትንኩ፤ እኔም እቀበላችኋለሁ፤ ለእናንተም አባት እሆናችኋለሁ፤ እናንተም ለእኔ ወንዶችና ሴቶች ልጆች ትሆናላችሁ፥ ይላል ሁሉን የሚገዛ ጌታ።»፤ ፊልጵስዩስ 2:13ንም ተመልከት፦ «ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና።»

5. ከእግዚአብሔር ጋር ያለህን ግንኙነት በስሜትህ አትፈትን። ይልቁንም በፈቃድህና በእምነትህ ላይ አተኩር።

ጠላት ሌላ መስሎ እንዲታይህ ቢያደርግም አሁን የምትወስዳቸውን እነዚህን እርምጃዎች ሁሉ እንደ ተፈጸሙ ቍጠራቸው። ዕብራውያን 10:22-23፦ «ከክፉ ሕሊና ለመንጻት ልባችንን ተረጭተን ሰውነታችንንም በጥሩ ውኃ ታጥበን በተረዳንበት እምነት በቅን ልብ እንቅረብ፤

የተስፋን ቃል የሰጠው የታመነ ነውና እንዳይነቃነቅ የተስፋችንን ምስክርነት እንጠብቅ።»

6. በምንም ዓይነት ሁኔታ ፈጽሞ አትጠራጠር፤ ተስፋም አትቍረጥ። ተስፋ መቍረጥ ሁሉ ከዲያብሎስ እንደ ሆነ አስታውስ፤ ቦታም አትስጠው፤ ዮሐንስ 14:1 እንደሚል፦ «ልባችሁ አይታወክ፤ በእግዚአብሔር እመኑ፥ በእኔም ደግሞ እመኑ።»፤ ቍጥር 27ም፦ «ሰላምን እተውላችኋለሁ፥ ሰላሜን እሰጣችኋለሁ፤ እኔ የምሰጣችሁ ዓለም እንደሚሰጥ አይደለም። ልባችሁ አይታወክ አይፍራም።»

7. እምነትህን በግልጽ ቃላት የመግለጽ ልማድ አዳብር። ብዙ ጊዜ እንዲህ እያልህ ድገም፦ «እኔ ፈጽሞ የጌታ ነኝ።

እርሱ አሁን ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእኔ እየሠራ ነው»፤ ይህም በዕብራውያን 13:21 እንደ ተጻፈው ነው፦ «በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን በእናንተ እያደረገ፥ ፈቃዱን ታደርጉ ዘንድ በመልካም ሥራ ሁሉ ፍጹማን ያድርጋችሁ፤ ለእርሱ እስከ ዘላለም ድረስ ክብር ይሁን፤

አሜን።»