የዚህ ሕይወት መጽሐፍ ቅዱሳዊነት

እንግዲህ ስለ እውነተኛው የክርስቲያን ሕይወት፣ በእግዚአብሔር ከክርስቶስ ጋር ስለ ተሰወረው ስለዚያ ሕይወት ልናገር ስቀርብ፣ ለመነገር የሚታገሉ እጅግ ብዙ አሳቦች ስለሚመጡብኝ ቃል ሊያጥረኝ ይቀራል። ከየት ልጀምር? ከሁሉ አስቀድሞ ሊነገር የሚገባው ነገር ምንድር ነው? ሰዎች እንዲያነቡና እንዲያምኑ እንዴት ላድርግ? ጉዳዩ እጅግ የከበረ ነው፤ የሰው ቃላት ግን እጅግ ደካሞች ይመስላሉ! ቢሆንም አንድ ነገር እንድናገር ግድ ይለኛል። ምሥጢሩን አንድ ሰው ሊነግር ይገባዋል።

ምሥጢሩ ዓለምን ስለሚያሸንፈው ስለዚያ ድል ነውና፤ ከጠላቶቻችን ሁሉ ተስፋ ስለ ተሰጠን ስለዚያ መዳን ነው። የእግዚአብሔር ልጅ ሁሉ ይህን ይናፍቃል፤ ስለ እርሱም ይጸልያል፤ ነገር ግን እጅግ ብዙ ጊዜና በብዙዎች ዘንድ ከእጃቸው የሚያመልጥ ይመስላል።

እንዲሁ አድርጌ እንድናገረው እግዚአብሔር ይርዳኝ። ይህን መጽሐፍ የሚያነብ አማኝ ሁሉ በኢየሱስ ያለውን እውነት እንዲያይ ተስፋ አደርጋለሁ።

ይህንንም የከበረ ሕይወት ለራሳቸው ያግኙት። የተመለሰች ነፍስ ሁሉ ድልንና ዕረፍትን እንደምትናፍቅ እርግጠኛ ነኝ። ብዙዎች አንዳንድ ጊዜ እነዚህ ብኵርናቸው እንደ ሆኑ ይሰማቸዋል። ከእናንተ አንዳንዶቻችሁ ከጌታ ኢየሱስ ጋር በመጀመሪያ ስትተዋወቁና የማዳኑን ብርቱ ኃይል በጨረፍታ ስታዩ ነፍሳችሁ ያሰማችውን የድል እልልታ አታስታውሱምን? ያን ጊዜ ስለ ድል ምንኛ እርግጠኞች ነበራችሁ! በወደዳችሁ በእርሱ ከአሸናፊዎች መብለጥ ምንኛ ቀላል መስሎ ነበር! በጦርነት ከቶ ተሸንፎ በማያውቅ አለቃ እየተመራችሁ ስለ ሽንፈት እንዴት ልታስቡ ትችሉ ነበር?

ነገር ግን ለብዙዎቻችሁ እውነተኛው ተሞክሮአችሁ ምንኛ የተለየ ሆኖአል! ድሎች ተገኝተዋል፤ ነገር ግን ጥቂቶችና ቶሎ የሚያልፉ ናቸው፤ ሽንፈቶቹ ግን ብዙዎችና አጥፊዎች ናቸው። የእግዚአብሔር ልጆች ሊኖሩ ይገባቸዋል ብላችሁ እንደምታስቡት አልኖራችሁም። እውነትን በግልጽ በመረዳት ብቻ ማረፍ ነበረ፤ ወደ እውነቱ ኃይልና ሕይወት ግን አጥብቆ መገስገስ አልነበረም። በቅዱሳት መጻሕፍት ስለ ተመሰከረላቸው ነገሮች በማወቅ ደስ መሰኘት ነበረ፤ ነገሮቹን ራሳቸውን ግን በነፍስ ውስጥ በሕያው ሁኔታ መለማመድ አልነበረም። ሰዎች በክርስቶስ ያምናሉ፣ ስለ እርሱ ይናገራሉ፣ ያገለግሉታልም፤ ነገር ግን በዚያ ለዘላለም የሚያድርና ዘወትር በውበቱ ራሱን የሚገልጥ የነፍስ እውነተኛና ትክክለኛ ሕይወት አድርገው አያውቁትም።

ኢየሱስን አዳኛችሁና ጌታችሁ አድርጋችሁ አግኝታችሁታል፤ ልታገለግሉትና የመንግሥቱን ጉዳይ ልታስፋፉ ሞክራችኋል። ቅዱሳት መጻሕፍትን በታላቅ ትኵረት አጥንታችኋል፤ ከእነርሱም ብዙ የከበረ እውነት ሰብስባችኋል፤ ያንንም በታማኝነት በሥራ ላይ ለማዋል ተጣጥራችኋል። ነገር ግን እውቀታችሁ ሁሉና በጌታ አገልግሎት ያደረጋችሁት ትጋት ሁሉ ቢኖርም ነፍሳችሁ በዝምታ ትራባለች፤ በቅዱሳት መጻሕፍት ለአማኞች ሁሉ ተስፋ ተሰጥቶ ያያችሁትን ያን የሕይወት እንጀራና ውኃ ፍለጋ ደጋግማችሁ ትጮኻላችሁ።

በልባችሁ ጥልቅ ውስጥ ተሞክሮአችሁ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ተሞክሮ እንዳልሆነ ታውቃላችሁ፤ አንድ የጥንት ጸሐፊ እንዳለው፣ ሃይማኖታችሁ «የጥንት ክርስቲያኖች ደስ ከተሰኙበት፣ ገንዘብ ካደረጉትና ከኖሩበት ጋር ሲነጻጸር ወሬ ብቻ» እንደ ሆነ ታውቃላችሁ። ቀን በቀን፣ ዓመት በዓመት የመጀመሪያው የድል ራእያችሁ ይበልጥ እየደበዘዘ ሲሄድ ነፍሳችሁ በውስጣችሁ ዝቅ አለች፤ ከሃይማኖታችሁ ልትጠብቁት የምትችሉት ከሁሉ የሚሻለው ነገር በውድቀትና በድል እየተፈራረቀ የሚሄድ ሕይወት ነው ወደሚለው አሳብ ራሳችሁን አስገድዳችሁ ተረጋግታችሁ ተቀምጣችኋል፤ አንድ ሰዓት ኃጢአት መሥራት፣ በሚቀጥለው ሰዓት ንስሐ መግባት፤ እንደ ገና መጀመር፣ ደግሞም ለመውደቅ ብቻ፣ ደግሞም ንስሐ ለመግባት።

ይህ ብቻ ነውን? ጌታ ኢየሱስ ከከባዱና ከጨካኙ የኃጢአት ባርነት ሊያድናችሁ የከበረ ሕይወቱን አሳልፎ በሰጠ ጊዜ በአሳቡ የነበረው ይህ ብቻ ነበርን? ለራሱ ያሰበው ይህን ከፊል መዳን ብቻ ነበርን?

በሽንፈትና በተስፋ መቍረጥ አሰልቺ ስሜት ሥር እንዲሁ እየታገላችሁ እንድትኖሩ ሊተዋችሁ አስቦ ነበርን? የማያቋርጥ ድል እርሱን የሚያዋርድና በስሙ ላይ ነቀፋ የሚያመጣ ይሆናል ብሎ ፈራን?

ስለ መምጣቱና ሊሠራው ስለ ነበረው ሥራ እነዚያን ቃሎች በተናገረ ጊዜ፣ ትርጕማቸው እናንተ የተለማመዳችሁት ብቻ ነበርን? በእያንዳንዱ ተስፋ ውስጥ ሙሉ ፍጻሜውን እንዳያገኝ የሚያደርግ የተሰወረ ገደብ ነበረን? እያንዳንዱ ተስፋ ሙሉ ፍጻሜውን የሚያጐድል ገደብ ይዞ ነበርን? «ከጠላቶቻችን እጅ ማዳን» ማለት ከእነርሱ ጥቂቶቹን ብቻ ማለት ነበርን? «ሁልጊዜ ድል እንድንነሣ ማድረግ» ማለት አንዳንድ ጊዜ ብቻ ማለት ነበርን? ወይስ «በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች መብለጥ» ማለት የማያቋርጥ ሽንፈትና ውድቀት ማለት ነበርን?

አይደለም፣ አይደለም፣ ሺህ ጊዜ አይደለም! እግዚአብሔር ፈጽሞ ሊያድን ይችላል፤ ሊያደርገውም ያስባል። በመሐላው የጸናው ተስፋው፦ «ከጠላቶቻችን እጅ ድነን፥ በዘመናችን ሁሉ በፊቱ በቅድስናና በጽድቅ ያለ ፍርሃት እናመልከው ዘንድ እንደሚሰጠን» ነበር። ይህ ታላቅ ሥራ ነው፤ ነገር ግን ነጻ አውጪያችን ሊያደርገው ይችላል። እርሱ የዲያብሎስን ሥራ ሊያፈርስ መጣ፤ ታዲያ የራሱን ዓላማ ለመፈጸም አይችልም ወይም አይፈቅድም ብለን ለአንድ አፍታ እንኳ ለማሰብ እንደፍራለንን?

እንግዲያውስ ገና ከመጀመሪያው በዚህ በአንድ ነገር ላይ ጽኑ፦ ጌታ አሁን፣ በዚህ ሕይወት፣ ከኃጢአት ኃይልና ግዛት ፈጽሞ ሊያድናችሁ፣ ከጠላቶቻችሁም እጅ ሙሉ በሙሉ ሊታደጋችሁ ይችላል። እንዲህ እንደ ሆነ ባታምኑ መጽሐፍ ቅዱሳችሁን መርምሩ፤ በመስቀል ላይ ስለ ሞቱ ዓላማና ግብ የተነገሩትን ቃሎችና አዋጆች ሁሉ በአንድነት ሰብስቡ። ምን ያህል ሙሉ እንደ ሆኑ ስታዩ ትደነቃላችሁ።

በየስፍራውና ሁልጊዜ ሥራው ከኃጢአታችን፣ ከባርነታችን፣ ከርኵሰታችን ሊያድነን እንደ ሆነ ተነግሮአል፤ ይህ መዳን ቤተ ክርስቲያን ዘወትር ልትረካበት የምትሞክረው ውሱንና ከፊል መዳን ብቻ እንደሚሆን በየትም ስፍራ ፍንጭ እንኳ አልተሰጠም።

በዚህ ጉዳይ ጥቂት ጥቅሶችን ልስጣችሁ። የጌታ መልአክ ለዮሴፍ በሕልም ተገልጦ የአዳኙን መወለድ ባበሰረ ጊዜ እንዲህ አለ፦ «እርሱ ሕዝቡን ከኃጢአታቸው ያድናቸዋልና ስሙን ኢየሱስ ትለዋለህ።» ዘካርያስ በልጁ መወለድ ጊዜ «መንፈስ ቅዱስ በሞላበት» ጊዜና «ትንቢት በተናገረ» ጊዜ፣ እግዚአብሔር የሰጣቸውን ተስፋና የማለላቸውን መሐላ ሊፈጽም ሕዝቡን እንደ ጐበኘ ተናገረ፤ ያም ተስፋ፦ «ከጠላቶቻችን እጅ ካዳነን በኋላ በዘመናችን ሁሉ በፊቱ በቅድስናና በጽድቅ ያለ ፍርሃት እናመልከው ዘንድ እንደሚሰጠን» የሚል ነበር።

ጴጥሮስ በመቅደሱ መመላለሻ ለተደነቁት አይሁድ ሲሰብክ እንዲህ አለ፦ «ለእናንተ አስቀድሞ እግዚአብሔር ብላቴናውን አስነሥቶ፥ እያንዳንዳችሁን ከክፋታችሁ እየመለሰ ይባርካችሁ ዘንድ፥ ሰደደው።» ጳውሎስ ክርስቶስ ራሱን ስለ እነርሱ አሳልፎ እስኪሰጥ ድረስ እንደ ወደዳቸው ያለውን ድንቅ እውነት ለኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን ሲነግራቸው፣ ይህን ያደረገበትን ዓላማ እንዲህ ሲል ገለጸ፦ «በቃሉ በውኃ መታጠብ አንጽቶ እንዲቀድሳት፥ እድፈት ወይም የፊት መጨማደድ ወይም እንዲህ ያለ ነገር ሳይሆንባት ቅድስትና ያለ ነውር ትሆን ዘንድ ክብርት የሆነችን ቤተ ክርስቲያን ለራሱ እንዲያቀርብ ፈለገ።»

ጳውሎስ በሃይማኖት ኅብረት እውነተኛ ልጁ የሆነውን ቲቶን ስለ እግዚአብሔር ጸጋ ሲያስተምረው፣ የዚያ ጸጋ ዓላማ «በአሁኑ ዘመን እግዚአብሔርን መምሰልን» ሊያስተምረን እንደ ሆነ ገለጸ፤ ለዚህም ምክንያት አድርጎ እንዲህ ይጨምራል፦ «መድኃኒታችንም ከዓመፅ ሁሉ እንዲቤዠን፥ መልካሙንም ለማድረግ የሚቀናውን ገንዘቡም የሚሆነውን ሕዝብ ለራሱ እንዲያነጻ፥ ስለ እኛ ነፍሱን ሰጥቶአል።» ጴጥሮስም ለሚጽፍላቸው ክርስቲያኖች ቅዱስና ክርስቶስን የሚመስል አካሄድ አጥብቆ ሲመክራቸው እንዲህ ይላቸዋል፦ «የተጠራችሁለት ለዚህ ነውና፤ ክርስቶስ ደግሞ ፍለጋውን እንድትከተሉ ምሳሌ ትቶላችሁ ስለ እናንተ መከራን ተቀብሎአልና። እርሱም ኃጢአት አላደረገም፥ ተንኰልም በአፉ አልተገኘበትም»፤ ደግሞም እንዲህ ይጨምራል፦ «ለኃጢአት ሞተን ለጽድቅ እንድንኖር፥ እርሱ ራሱ በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ፤ በመገረፉ ቁስል ተፈወሳችሁ።»

ጳውሎስ በኤፌሶን መልእክቱ ለክርስቲያን የሚገባውን አካሄድ ከማያምን ሰው አካሄድ ጋር ሲያነጻጽር፣ በኢየሱስ ያለውን እውነት እንዲህ ብሎ ያቀርብላቸዋል፦ «ፊተኛ ኑሮአችሁን እያሰባችሁ

እንደሚያታልል ምኞት የሚጠፋውን አሮጌውን ሰው አስወግዱ፥ በአእምሮአችሁም መንፈስ ታደሱ፥

ለእውነትም በሚሆኑ ጽድቅና ቅድስና እንደ እግዚአብሔር ምሳሌ የተፈጠረውን አዲሱን ሰው ልበሱ።» ደግሞም በሮሜ 6 በኃጢአት ጸንቶ ስለ መኖር ለቀረበው ጥያቄ ለዘላለም መልስ ሲሰጥ፣ ይህም ከኢየሱስ ማዳን መንፈስና ዓላማ ሁሉ ጋር ምንኛ ፈጽሞ ባዕድ እንደ ሆነ ሲያሳይ፣

ከክርስቶስ ጋር በፍርድ ፊት የሞትንና የተነሣን መሆናችንን ከኃጢአት በተግባር ለመዳናችን መልስ የማይገኝለት ማስረጃ አድርጎ ያቀርባል፤ እንዲህም ይላል፦ «አይደለም። ለኃጢአት የሞትን እኛ ወደ ፊት እንዴት አድርገን በእርሱ እንኖራለን? ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን? እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።» (ሮሜ 6:2-3)። እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ሞቱንም በሚመስል ሞት ከእርሱ ጋር ከተባበርን ትንሣኤውን በሚመስል ትንሣኤ ደግሞ ከእርሱ ጋር እንተባበራለን፤ ከእንግዲህስ ወዲያ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን፤ የሞተስ ከኃጢአቱ ጸድቋልና። (ሮሜ 6:4-6)። ውድ ክርስቲያኖች ሆይ፣ በዚህ ጉዳይ የቅዱሳት መጻሕፍትን ምስክርነት ትቀበላላችሁን? በጳውሎስ ዘመን ቤተ ክርስቲያንን ያስጨነቁ ጥያቄዎች ዛሬም ያስጨንቋታል፤ የመጀመሪያው፦ «ጸጋ እንዲበዛ በኃጢአት ጸንተን እንኑርን?» ሁለተኛውም፦ «እንግዲህ ሕግን በእምነት እንሽራለንን?» ለእነዚህ የምንሰጠው መልስ የጳውሎስ ጽኑ «አይደለም» አይሆንምን? ደግሞም ሕግን ከመሻር ይልቅ «ሕግን እናጸናለን» የሚለውና «ከሥጋ የተነሣ ስለ ደከመ ለሕግ የማይቻለውን፥ እግዚአብሔር ልጁን በኃጢአተኛ ሥጋ ምሳሌ ስለ ኃጢአትም በመላክ በሥጋ ኃጢአትን ኰነነ፤ ይህም እንደ ሥጋ ሳይሆን እንደ መንፈስ በምንመላለስ በእኛ የሕግ ጽድቅ ይፈጸም ዘንድ ነው» የሚለው የድል አዋጁ አይሆንምን?

በኃጢአተኛው ውስጥ ኃጢአትን የሚጠላ ቅዱሱ አምላክ በክርስቲያን ውስጥ ሊታገሠው ይፈቅዳል፣ እንዲያውም ከኃጢአት በደል የዳኑት ከኃይሉ ነጻ መውጣት እንዳይችሉ አድርጎ የመዳንን ዕቅድ አዘጋጅቶአል ብለን ለአንድ አፍታ እንኳ ልናስብ እንችላለንን?

ዶክተር ቻልመርስ ይህን በትክክል እንዲህ ሲል ገልጾታል፦ «ኃጢአት መለኮት ደስ ከሚሰኝበት ከታላቁ መንፈሳዊ ቤተ ሰብ ውስጥ ተነቅሎ ሊወጣ የሚገባው ቅሌት ነው። በእርግጥም እንግዳ አስተዳደር ነው፤ ኃጢአት በእግዚአብሔር ዘንድ እጅግ የተጠላ ሆኖ የሠሩትን ሁሉ ከሞት ፍርድ በታች ካደረገ በኋላ፣ ወደ ሕይወት እንደ ገና ሲመለሱ ግን ኃጢአት እንዲፈቀድላቸው፣ ያውም አሁን ያለ ሞት ፍርድ፤

ቀድሞ የአጥፊ በቀል ዒላማ የነበረው አሁን የሚደገፍና የሚጠበቅ የቻይነት ዒላማ እንዲሆን!

ቅጣቱ አሁን ስለ ተነሣ፣ የማይለወጠው አምላክ ሰው—የጠፋውና የተቤዠው ሰው—በአሮጌው ሥርዓት ሥር ያጠፋውን ነገር በአዲሱ ሥርዓት ሥር አሁን ሳያቋርጥ ይኖርበት ዘንድ፣ ለኃጢአት የነበረውን ጥላቻ እስከዚህ ድረስ ትቶታል ብለህ ታስባለህን? ከስድስት ሺህ ዓመት በፊት ጽድቅን የወደደና ዓመፅን የጠላ እግዚአብሔር ዛሬም ለጽድቅ ያንኑ ፍቅር፣ ለዓመፅም ያንኑ ጥላቻ አይዝምን?

እኔ አሁን ከሰማይ የሆነውን የቸርነት አየር እተነፍሳለሁ፤ በእግዚአብሔርም ፊት በሰላምና በጸጋ ልመላለስ እችላለሁ፤ ታዲያ ሞገሱን እንደሚሰጥ አምላክና በኃጢአት እንደሚጸና ኃጢአተኛ እጅግ የሚቃረኑትን የሁለት መርሆች የማይጣጣም ኅብረት እንደ ገና ልሞክርን? ከዚህ እጅግ አስፈሪ ጥፋት የዳንን እኛ መጀመሪያ በእርሱ ውስጥ የጣለንን ነገር እንዴት እንቀጥልበታለን? የክርስቶስ መስቀል የኃጢአትን እርግማን ከእኛ ባስወገደበት በዚያው ብርቱና ወሳኝ ምት የኃጢአትን ኃይልና ፍቅሩንም ደግሞ በእርግጥ ከላያችን ያስወግዳል።»

ዶክተር ቻልመርስ ብቻ አይደለም፤ በእርሱ ትውልድና በእኛም ትውልድ፣ እንዲሁም ከብዙ ዘመን በፊት በነበሩ ትውልዶች የኖሩ ሌሎች ብዙ ቅዱሳን ሰዎች፣ ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በቀራንዮ መስቀል ላይ የፈጸመልን ቤዛነት ከኃጢአት በደል ብቻ ሳይሆን ከኃይሉም የሚያድን ቤዛነት እንደ ሆነ፣ እርሱም በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው እንደሚችል በአንድነት መስክረዋል። የአሥራ ሰባተኛው መቶ ክፍለ ዘመን አንድ ልዩ አነጋገር የነበረው የጥንት የሃይማኖት ሊቅ እንዲህ ይላል፦ «እንደ ኃጢአት እግዚአብሔርን የሚቃረን ምንም ነገር የለም፤ እግዚአብሔርም ኃጢአት የእጁን ድንቅ ሥራ ሰውን ለዘላለም እንዲገዛው አይፈቅድም።

ከእርሱ ጋር የሚቃረነውን ለማጥፋት ያለውን የእግዚአብሔርን ኃይል ወሰን የለሽነት ስናስብ፣ ዲያብሎስ ሁልጊዜ ጸንቶ ይቆማል፣ ያሸንፋልም ብሎ ማን ሊያምን ይችላል? ሰዎች ክርስቲያኖች ሆነው ሳሉ፣ በሰማይና በምድር ሥልጣን ሁሉ የተሰጠው የእግዚአብሔር የዘላለም ልጅ ክርስቶስ ኃጢአትና ዲያብሎስ በላያቸው እንዲገዙ ይፈቅዳል ብለው ማመናቸው ከእውነተኛ እምነት ጋር የማይስማማና የማይጣጣም ነው። ነገር ግን ማንም ሰው ባለው ኃይል ሁሉ ራሱን ሊቤዥ አይችልም፤ ማንም ሰው ያለ ኃጢአት ሊኖር አይችልም ትላላችሁ። እኛም ለዚህ አሜን እንላለን። ነገር ግን የእግዚአብሔር ኃይል ሲረዳንና ከኃጢአት ሲቤዠን እንኳ ይህን ልናደርግ አንችልም ብለው ሰዎች ቢነግሩን፣ ይህን ትምህርት እኛ ልንታገሠው አንችልም፤ እናንተም እንደማትታገሡት ተስፋ አደርጋለሁ።

እግዚአብሔር እንዲህ ያለውን ነገር ለማድረግ ኃይሉን ይገልጣል፣ ዲያብሎስ ግን ያደናቅፈዋል ብዬ ብነግራችሁ ትቀበሉታላችሁን? ዲያብሎስ ስለማይወደው እግዚአብሔር ሊያደርገው አይችልም? ዲያብሎስ በሰዎች ውስጥ እግዚአብሔር ሊያወጣው የማይችለው እንዲህ ያለ ኃይል ስላለው ማንም ከኃጢአት ነጻ ሊሆን አይችልም? ይህ ትምህርት የሚያሳዝን ነው፤ ቢሆንም ያልሰበከው ማን ነው? እግዚአብሔር ኃይሉን ጣልቃ ቢያስገባ እንኳ፣ ዲያብሎስ ኃጢአትን በሰው ውስጥ እጅግ ሥር ስላስያዘ የማይቻል ነው ብሎ በግልጽ ቃል ይናገራል። ሰው የእግዚአብሔር ፍጥረት አይደለምን? እርሱስ አዲስ አድርጎ ሊሠራውና ኃጢአትን ከእርሱ ሊያወጣ አይችልምን? ኃጢአት በሰው ውስጥ ሥር ሰድዷል ብትሉ እስማማለሁ፤ ነገር ግን ክርስቶስ ሊደርስበት እስከማይችል ድረስ አይደለም።

ክርስቶስ ኢየሱስ ወደ ሰው ተፈጥሮ ሥር ይበልጥ ጠልቆ ገብቶአል፤ ዲያብሎስንና ሥራዎቹን ሊያጠፋ፣ ሰውንም ወደ ጽድቅና ወደ ቅድስና ሊመልስና ሊቤዥ ኃይልን ተቀብሎአል። ያለዚያ ግን ‹በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል› የሚለው ቃል ውሸት ይሆናል። እግዚአብሔር ሰውን ከኃጢአት ሊያድነው አይችልም ብንል መጽሐፍ ቅዱስን መጣል አለብን።»

ቀጥሎም «እናውቃለን» ይላል፤ «ወዳጆቻችን በቱርክ ወይም በሌላ ስፍራ በምርኮ ሲሆኑ ለመቤዠታቸው ገንዘባችንን እንከፍላለን፤ ነገር ግን አሁንም በሰንሰለታቸው ታስረው የሚቀሩ ከሆነ ገንዘባችንን አንከፍልም።

እንዲህ ብሎ የሚከፍል ማንም ቢሆን ራሱን እንደ ተታለለ አይቈጥርምን? በብዙ ገንዘብ ለመቤዠታቸው ውል አድርጓል ይባልለታልና።

ምርኮኛው ተቤዥቶ የተቤዠ ምርኮኛ ይባላል፤ ነገር ግን አሁንም ሰንሰለቱን ይሸከማልን? እስከ መቼ? በሕይወት የሚኖርበት አንድ ቀን እስካለው ድረስ? ይህ ስለ ሥጋ ነው፤ አሁን ግን የምናገረው ስለ ነፍሳት ነው። ክርስቶስን ለእኔ

ቤዛ ማድረግ አለብኝ፤ እርሱም ከምርኮ ያድነኛል። በየትም ስፍራ እስረኛ ነኝን? አዎን፤ ክርስቶስ፦ ኃጢአት የሚያደርግ ሁሉ የኃጢአት ባርያ ነው ብሎአል፤ የኃጢአት ባሪያ ነው። ኃጢአት ሠርተህ ከሆነ ባሪያ ነህ፤ ከምርኮ ሊቤዥ የሚገባው ምርኮኛ ነህ።

ዋጋውን ስለ እኔ ማን ይከፍላል? ድሀ ነኝ፤ ምንም የለኝም፤ ራሴን ልቤዥ አልችልም፤ ስለ እኔ ዋጋ የሚከፍል ማን ነው? ስለ እኔ ዋጋ የከፈለ አንድ አለ። መልካም ነው፤ ይህ የምሥራች ነው፤ እንግዲያውስ ከምርኮዬ እንደምወጣ ተስፋ አደርጋለሁ። ስሙ ማን ነው? ቤዛ ይባላልን? እንግዲያውስ የቤዛነቴን ጥቅም እጠብቃለሁ፤ ከምርኮዬም እንደምወጣ እጠብቃለሁ። እነርሱ ግን፦ አይሆንም፤ በሕይወት እስካለህ ድረስ በኃጢአት መኖር አለብህ ይላሉ።

ምን! ከቶ ነጻ አንወጣምን? ይህ ጠማማ ልብና ይህ ዓመፀኛ ፈቃድ ለዘላለም ይኖራልን?

አማኝ ሆኜ ሳለሁ እስከ ቅድስናና እስከ ቅዱስ ኑሮ የሚደርስ እምነት የለኝምን? ምንም ድል የለምን? በኃጢአት ላይ ድል መንሣት የለምን? በሕይወት እስካለሁ ድረስ እርሱ በእኔ ላይ ያሸንፋልን? እንግዲያውስ ይህ እንዴት ያለ ቤዛ ነው? ወይስ በዚህ ሕይወት ከቤዛነቴ ምን ጥቅም አገኛለሁ?»

ከማርሻል፣ ከሮሜይን፣ ከሌሎችም ብዙዎች ተመሳሳይ ጥቅሶችን ማቅረብ ይቻላል፤ እነዚህም ይህ ትምህርት በቤተ ክርስቲያን አዲስ እንዳልሆነ ያሳያሉ፤ ምንም እንኳ የአሁኑ ትውልድ አማኞች እጅግ ቢዘነጉትም።

ይህ በሁሉም ዘመናት የብዙ የእግዚአብሔር ቅዱሳንን ዕለታዊ ሕይወት በድል መዝሙር የሞላ ያው የቀድሞ ታሪክ ነው፤ አሁንም ለደከሙና ሸክም ለከበዳቸው ነፍሳት ሊነገር በማይችል ደስታ እንደ ገና እናውጀዋለን። እንግዲያውስ ውድ አንባቢ ሆይ፣ በጸሎት በሚገባ እስክትመረምረው ድረስ አትጣለው።

ነገሩ እንደዚሁ ይሆንን? ብለህ ቅዱሳት መጻሕፍትን መርምር። እግዚአብሔር በመንፈሱ የልቡናህን ዓይኖች እንዲያበራልህ ለምነው፤ ይኸውም «ለእኛ ለምናምን እንደ ብርቱ ኃይሉ አሠራር መጠን የኃይሉ ታላቅነት ወሰን የሌለው መሆኑን፤ ይህንም ከሙታን ባስነሣው ጊዜ በክርስቶስ አድርጎታል፥ በሰማያዊ ስፍራም በቀኙ አስቀመጠው» (ኤፌሶን 1:19-20) የሚለውን እንድታውቅ ነው። ስለዚህም ኃይል ጥቂት ጨረፍታ ማየት ስትጀምር ከራስህ ድካም ፈጽመህ ዞር ማለትን ተማር፤ ጉዳይህንም በእጁ አስረክበህ እንዲያድንህ በእርሱ ታመን።

መዝሙር 8:6 እግዚአብሔር ሰውን የፈጠረው እንዲገዛ እንደ ሆነ ይነግረናል፦ «በእጆችህ ሥራ ላይ ሾምኸው፤ ሁሉን ከእግሩ በታች አስገዛህለት።» የዚህም ፍጻሜ በ2ኛ ቆሮንቶስ 2:14 ይገኛል፤ በዚያም ሐዋርያው እንዲህ ብሎ ይጮኻል፦ «ነገር ግን በክርስቶስ ሁልጊዜ ድል በመንሣቱ ለሚያዞረን በእኛም በየስፍራው ሁሉ የእውቀቱን ሽታ ለሚገልጥ ለአምላክ ምስጋና ይሁን።»

አንድ ማሽን ሠሪ ማሽኑን ለአንድ ዓላማ እንደ ሠራው ቢናገር፣ ሲሞከርም ያንን ዓላማ መፈጸም ባይችል፣ ሁላችንም ስለዚያ ሠሪ አታላይ ነው እንላለን።

እንግዲያውስ እግዚአብሔር የፈጠረው ፍጥረት የተፈጠረበትን የተገለጠ ዓላማ መፈጸም አይቻለውም ብለን ለማሰብ አንደፍርም፤ በተለይ ክርስቶስ ይህን እንደሚቻል እንዳደረገው በሚገልጡ አዋጆች ቅዱሳት መጻሕፍት የተሞሉ ሲሆኑ። ሊያደናቅፍ የሚችለው ብቸኛው ነገር ፍጥረቱ ራሱ ከፈጣሪው ዕቅዶች ጋር ተስማምቶ አለመሥራቱ ነው፤ ይህ አለመስማማት ሊወገድ የሚችል ከሆነ ደግሞ እግዚአብሔር ሊሠራ ይችላል።

ክርስቶስ የመጣው በእግዚአብሔርና በሰው መካከል ስርየትን ለማምጣት ነው፤ ይህም እግዚአብሔር ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በሰው እንዲሠራ የሚያስችል ነው።

ስለዚህ አይዞን፤ ክርስቶስ የወሰደውን ሥራ ሊፈጽመው ይችላል፤ ይፈቅድማል። እንግዲያውስ «የአባታችንን የአብርሃምን የእምነቱን ፍለጋ እንከተል»፤ እርሱም «ስለ እግዚአብሔር የተስፋ ቃል ባለማመን አልተጠራጠረም፥ ነገር ግን ለእግዚአብሔር ክብርን እየሰጠ በእምነት በረታ፤ የሰጠውንም ተስፋ ደግሞ ሊፈጽም እንዲችል ፈጽሞ ተረዳ።»