የመታዘዝ ደስታ

አንድ ጊዜ፦ «የምንታዘዘውን ኃይል ፍጹም ብንታመንበት ኖሮ፣ ፍጹም መታዘዝ ፍጹም ደስታን ባመጣ ነበር» የሚል ቃል አነበብሁ። ቃሉ ልቤን ነካው። ደስተኛ ለመሆን የሚቻል፣ ነገር ግን ፈጽሞ ያላለምሁትን መንገድ ገለጠልኝ። ከጊዜ በኋላ፣ ሕግ የለሽ ብሆንም፣ ያ አባባል አልለቀቀኝም። ዕረፍትንና የማደግ መንገድን ተስፋ ሰጠኝ። ናፍቆቴንም አረጋጋው፤ አረካውም።

ይህን ዕረፍት ያገኘሁት በራእይ ሳይሆን በእውነት እንደ ሆነ መናገር አለብኝ። በጌታችን በኢየሱስ አየሁት። ለእርሱ ራሳችንን ልንሰጥና ቀንበሩን በላያችን ተሸክመን ፍጹም ዕረፍትን ልናገኝ እንችላለን። አንተ ውድ፣ የምታመነታ ነፍስ ሆይ፣ የምታጣውን ደስታ አታውቅም። ጌታ ራሱን ገልጦልሃል። ፈጽመህ ራስህን እንድትሰጠው ይጠራሃል። አንተ ግን ወደ ኋላ ትላለህ፤ ታመነታለህም። በተወሰነ መጠን ራስህን ለመስጠት ፈቃደኛ ነህ፤ ይህንም ማድረግህ ተገቢና ትክክል እንደ ሆነ ታስባለህ። ነገር ግን ምንም ሳታስቀር ፈጽሞ ራስን መስጠት ከሚገባው በላይ የሚጠየቅ ይመስልሃል። ትፈራዋለህ። ብዙ ነገር ያስከፍላል፤ እጅግም ከባድ ሥራ ነው ብለህ ታስባለህ። ፍላጎትህ በመጠኑ መታዘዝ ነው፤ ፈጽሞ የመታዘዝ ሐሳብ ግን ያስደነግጥሃል።

ሌሎች ነፍሳትንም ታያለህ። ለአንተ ከተሠመረልህ መንገድ በሰፋ መንገድ ሕሊናቸው ሳይወቅሳቸው ይመላለሳሉ። ይህ ለምን ይሆን? ብለህ ራስህን ትጠይቃለህ። እነርሱ የማይገደዱበትን አንተ ልታደርግ፣ እነርሱም ለማድረግ ነፃነት ያላቸውን አንተ ልትተው ግድ መሆኑ እንግዳ፣ ምናልባትም ከባድ ይመስልሃል። አቤት! ውድ ክርስቲያን ሆይ፣ ገና ባታውቀውም፣ በመካከላችሁ ያለው ይህ ልዩነት ራሱ መብትህ ነው። ጌታህ እንዲህ ይላል፦ «ትእዛዜ በእርሱ ዘንድ ያለችው የሚጠብቃትም የሚወደኝ እርሱ ነው፤ የሚወደኝንም አባቴ ይወደዋል እኔም እወደዋለሁ ራሴንም እገልጥለታለሁ» (ዮሐንስ 14:21)። ትእዛዛቱ በአንተ ዘንድ አሉ፤ የምትቀናባቸው ሰዎች ግን የሏቸውም። እነርሱ ገና በጨለማ በሚመላለሱባቸው በብዙ ነገሮች የጌታህን ሐሳብ ታውቃለህ። ይህ መብት አይደለምን? ነፍስህ ለጌታህ እንዲህ ቅርብ መሆኗ የሚያስቆጭ ነውን? ርቀው ያሉት የማያውቁትን ነገር ሊነግርህ ይችላል። ይህ ምን ያህል ርኅሩኅ መቀራረብን እንደሚያመለክት አትገነዘብምን?

በሕይወት ውስጥ ያሉ ብዙ ግንኙነቶች ከሁለቱም ወገኖች መጠነኛ መሰጠትን ብቻ ይጠይቃሉ። ታላላቅ ወዳጅነቶች ሊኖሩን ይችላሉ።

ቢሆንም ብዙውን ዘመናችንን በተለያዩና በማይገናኙ ተግባሮች እናሳልፋለን። አብረን ስንሆን በአንዳችን ኅብረት ደስ ልንሰኝ እንችላለን። ብዙ የጋራ ፍላጎቶችንም ልናገኝ እንችላለን። ብንለያይ ግን አንጨነቅም። ሌሎች ይበልጥ የቀረቡ ወዳጅነቶችም አያውኩንም። እጅግ የግል ጉዳዮቻችንን ለመካፈል መብትም ሆነ ፍላጎት የሚሰጥ በቂ ፍቅር የለንም። የተወሰነ መቈጠብና ርቀት ተገቢ ነው ብለን እናስባለን። ነገር ግን ይህ ሁሉ የሚለወጥባቸው ሌሎች የሕይወት ግንኙነቶች አሉ። ወዳጅነቱ ፍቅር ይሆናል። ሁለቱ ልቦች ከእንግዲህ ሁለት ሳይሆኑ አንድ እንዲሆኑ ራሳቸውን እርስ በርሳቸው ይሰጣጣሉ።

የአንዱ የሆነውን ሁሉ የሌላው ገንዘብ የሚያደርግ የነፍሳት አንድነት ይፈጸማል። የተለያዩ ፍላጎቶችና የተለያዩ የሕይወት መንገዶች ከእንግዲህ ሊኖሩ አይችሉም። ቀድሞ የተፈቀዱ ነገሮች አሁን የተከለከሉ ይሆናሉ። ይህም የሚያስተሳስራቸው ማሰሪያ እጅግ የጠበቀ በመሆኑ ነው። ለተራ ወዳጅነት ተገቢ የነበረው መቈጠብና ርቀት በፍቅር ውስጥ ገዳይ ይሆናል። ፍቅር ሁሉን ይሰጣል፤ በምላሹም ሁሉን ሊያገኝ ይገባዋል። የአንዱ ምኞት ሌላውን ያስገድዳል።

እያንዳንዱ ልብ የሌላውን ስውር ምኞቶች ለማወቅ ይናፍቃል። እነርሱንም ለመፈጸም በነፋስ ክንፍ ሊበር ይወዳል።

እንደዚህ ያሉ ሰዎች ፍቅር በላያቸው በሚጭንባቸው ሸክም ይበሳጫሉን? የሚያዩአቸውን ቀዝቃዛና ረጋ ያሉ ወዳጅነቶች ይመኛሉን? ከሚወዱት ጋር ያላቸው መቀራረብ በሚያመጣባቸው ግዴታዎች ምክንያት ይቆጫሉን?

ይልቁንስ በእነዚሁ ግዴታዎች አይመኩምን? እንዲህ ለመቅረብ የማይደፍሩትን ምስኪኖችና ሩቆች በርኅራኄና በሐሴት ደስታ አያዝኑላቸውምን? እርስ በርሳቸው የልባቸውን ሐሳብ የሚገልጡበት እያንዳንዱ አዲስ መገለጥ ደስታ አይደለምን? ፍቅራቸው እንዲሄዱበት የሚያስገድዳቸው መንገድ ከባድ ይሆንባቸዋልን? አቤት! ውድ ነፍሳት ሆይ፣ ይህን ለጥቂት ሰዓታት እንኳ አውቃችሁት ከሆነ፤ ስለ አንድ ሰው መሥዋዕት በመክፈል ደስታን እስክታገኙ ድረስ ወዳችሁ ከሆነ፤ ፈቃዳችሁን ለሌላው አሳልፎ መስጠትን እንደ ጣፋጭ መብት ተመኝታችሁ ከሆነ፤ እንግዲያስ በሰማያዊው ጌታችሁ ፍቅር ሁሉ እለምናችኋለሁ፤ ለእግዚአብሔርም እንዲሁ አድርጉ!

እርሱ ከወዳጅነት ፍቅር በሚበልጥ ፍቅር ይወድሃል። ሙሽራ በሙሽራዪቱ ደስ እንደሚለው፣ እንዲሁ እርሱ በአንተ ደስ ይለዋል። ሙሉ በሙሉ ራስህን ከመስጠት በቀር ሌላ ነገር አያረካውም። ሁሉን ሰጥቶሃል፤ በምላሹም ሁሉን ይለምንሃል። ጥቂት ማስቀረት እንኳ ልቡን ያሳዝነዋል። እርሱ ለራሱ አልራራም፤ አንተስ ለራስህ እንዴት ትራራለህ? ስለ አንተ ያለውን ሁሉ ሰጠ። ስለ እርሱም አንተ እንዲሁ ልታደርግ ይገባሃል። ኦ፣ ራስህን በመስጠት ለጋስ ሁን! ለአንተ ያለውን ወሰን የሌለው መሰጠቱን ወሰን በሌለው ለእርሱ በመሰጠት ተቀበለው። በደስታና በጕጕት ራስህን ወደ ውድ ክንዶቹ ወርውር፤ የአገዛዝህንም ልጓም ለእርሱ አስረክብ። ከአንተ ያለው ምንም ቢሆን፣ ሁሉንም ይውሰደው። ከእርሱ የተለየውን ነገር ሁሉ ለዘላለም ተው። ልብህም እንዲህ ይበል፦ የመምረጥ ነፃነቴን እተዋለሁ። በአንድነታችን ደስ ይለኛል። መሰጠቴን የሚቻል ብቻ ሳይሆን ግድ የሚያደርገውም ይኸው አንድነት ነው።

በጣም ርቆ ያለን ሰው ለመውደድ ተመኝተህ አታውቅምን? ይበልጥ ለመቀራረብ በቂ ቅርበት አልነበራችሁም። ራስህን ለእርሱ አሳልፈህ ለመስጠት የሚያቃጥል ምኞት አልተሰማህምን? ሆኖም ያን ፍቅር የምትሰጠው ሰው አልነበረህም። እጆችህ እጅግ በከበሩ የአልባስጥሮስ የሽቱ ቢልቃጦች ተሞልተው አልነበሩምን? ሽቱውን ለማፍሰስ ግን ለየትኛውም ልብ በበቂ ሁኔታ ቀርበህ አታውቅም። የጌታህን ጣፋጭ ድምፅ ብትሰማ፣ ወደ ራሱ ወደሚያቀርብ ስፍራ እየጠራህ ነው። ይህም ከሌላው ሁሉ መለየትን ይጠይቃል። መሰጠትህን የሚቻል ብቻ ሳይሆን ግድ ያደርገዋል። ወደ ኋላ ትላለህን? ታመነታለህን?

ከሌሎች ይልቅ ሐሳቡን አብልጦ ቢገልጥልህ ከባድ ይሆንብሃልን? ከራሱ በሚለይህ በማንኛውም ነገር ደስተኛ እንድትሆን አይፈቅድልህም። እርሱ ከአንተ ጋር ሊሄድ ወደማይችልበት ስፍራ መሄድ፣ ወይም እርሱ ሊካፈላቸው የማይችላቸውን ተግባሮች መያዝ ትፈልጋለህን?

አይደለም! አይደለም፤ ሺህ ጊዜ አይደለም! የተወደደውን ፈቃዱን በጕጕት ደስታ ለመቀበል ትዘልላለህ። ትንሹ ምኞቱ እንኳ ለአንተ አስገዳጅ ሕግ ይሆናል፤ እርሱንም አለመታዘዝ ልብህን ይሰብረዋል። እርሱ ባዘጋጀልህ መንገድ ጥበት ደስ ይልሃል። ይህን ደስታ ያጡትን ምስኪኖችና ሩቆች ወሰን በሌለው ኀዘን ታዝንላቸዋለህ። የፍቅር ግዴታዎች እጅግ ጣፋጭ መብቶቹ ይሆናሉ። ሁለንተናህን ለጌታህ ለመስጠት ያለህ መብት ቃል ወደማይገልጠው የክብር ዓለም ከፍ እንደ መደረግ ሆኖ ይሰማሃል። ፍጹም ደስታ ከፍጹም መታዘዝ ይመጣል። ያን ጊዜ ኢየሱስ «አምላኬ ሆይ፥ ፈቃድህን ላደርግ ወደድሁ፥ ሕግህም በልቤ ውስጥ ነው» (መዝሙር 40:8) ባለ ጊዜ ምን ማለቱ እንደ ነበረ በጥቂቱ ታውቃለህ። ይህ ደስታ ሁሉ በአንተ ወገን ብቻ ያለ ይመስልሃልን? ራሳቸውን እንዲህ ለእርሱ በሰጡና እርሱን መታዘዝ በሚወዱ ሰዎች ጌታ ደስታ የለውምን? አቤት፣ ወዳጆቼ ሆይ፣ ስለዚህ ለመናገር የተገባን አይደለንም። ነገር ግን ቅዱሳት መጻሕፍት ጌታችን በእኛ ያለውን ደስታ፣ እርካታና ሐሴት በጨረፍታ ይገልጣሉ። በአስደናቂ የብፅዕና ፍንጮቻቸው ነፍስን ይማርካሉ። እኛ እርሱን እንድንፈልገው መረዳት ቀላል ነው፤ እርሱ እኛን እንዲፈልገን ግን ከመረዳት በላይ ይመስላል። እርሱን መሻት ተፈጥሮአዊ ነው። እርሱ እኛን እንዲሻ ግን ለማመን ያስቸግራል። ሆኖም ደጋግሞ ይናገረዋል፤ ታዲያ ከማመን በቀር ምን ማድረግ እንችላለን?

ልባችንን ይህን ታላቅ ፍቅር እንዲሰማው አድርጎ ሠራው። የዚህም ፍቅር መድረሻ ይሆን ዘንድ ራሱን አቀረበ። ይህ ፍቅር ለእርሱ እጅግ የከበረ ነው። እንዲህ ይላል፦ «ትእዛዜ በእርሱ ዘንድ ያለችው የሚጠብቃትም የሚወደኝ እርሱ ነው፤

የሚወደኝንም አባቴ ይወደዋል እኔም እወደዋለሁ ራሴንም እገልጥለታለሁ» (ዮሐንስ 14:21)። የልብ ሁሉ ታላቅ ፍቅር ለመሆን እየፈለገ ልብን ሁሉ ያንኳኳል። ለአማኙም እንዲህ ይለዋል፦ «ትቀበለኛለህን? ውዴ ትሆን ዘንድ ወደ መከራና ወደ ብቸኝነት ትከተለኛለህን? ስለ እኔ መከራን ትታገሣለህን? ከፈገግታዬና ከምስጋናዬ በቀር ሌላ ዋጋ አትለምን።

ፈጽመህ ራስህን ለፈቃዴ ትሰጣለህን? በራስህና በአንተ በሆነው ሁሉ ላይ ያለውን ፍጹም ሥልጣን ለእኔ ትሰጠኛለህን? እኔን፣ እኔን ብቻ ደስ በማሰኘት ትረካለህን? በነገር ሁሉ በውስጥህ እንደ ፈቃዴ ላድርግን? ከዓለም መለየትን ግድ እስኪያደርግ ድረስ ከእኔ ጋር እንዲህ ወደ ጠበቀ አንድነት ትመጣለህን? ሌሎችን ሁሉ ትተህ ከእኔ ጋር ብቻ ልትጣበቅ እኔን ብቸኛ ጌታህ አድርገህ ትቀበለኛለህን?» በሺህ መንገዶች ከራሱ ጋር ያለውን ይህን አንድነት ለአማኝ ሁሉ ያቀርባል። ነገር ግን ሁሉም «አዎን» አይሉትም። ሌሎች ፍቅሮችና ሌሎች ፍላጎቶች ወደ ጎን ሊጣሉ የማይገባቸው እጅግ የከበሩ መስለው ይታዩአቸዋል።

በዚህ ምክንያት መንግሥተ ሰማያትን አያጡም። ነገር ግን ቃል የማይገልጠውን ደስታ ያጣሉ።

አንተ ግን ከእነዚህ አንዱ አይደለህም። ከመጀመሪያው ጀምሮ ነፍስህ ለጥሪዎቹ ሁሉ በጕጕትና በደስታ «አዎን ጌታ ሆይ፤ አዎን!» ብላ ጮኻለች። የፍቅርህንና የመሰጠትህን ባለ ጠጋ መዝገቦች ሁሉ በእርሱ ላይ ለማፍሰስ ከተዘጋጀህ በላይ ነህ። ራስህን ለመስጠት ያለህ ቅንዓት አንዳንድ መጠነኛ ክርስቲያኖችን ሊረብሻቸው ይችላል።

ፍቅርህ ዝቅ ያለ ፍቅር ሊያስበው እንኳ የማይችለውን ከዓለም መለየት ግድ ያደርጋል።

መሥዋዕቶችና አገልግሎቶች ለአንተ የሚቻሉና ጣፋጭ ናቸው። ከዚህ ባነሰ ሁኔታ ራሱን ከሰጠ ልብ ሊመጡ አይችሉም ነበር።

የገባህበት ሕይወት ሁለንተናህን ለተወደደው በልግስና ለማፍሰስ መብት ይሰጥሃል። ርቀው ያሉ ነፍሳት ምንም የማያውቁአቸው አገልግሎቶች አሁን እጅግ ጣፋጭ መብትህ ይሆናሉ።

ጌታህ ከእርሱ ጋር ባለህ አንድነት ምክንያት ከእነርሱ ከሚጠይቀው እጅግ የሚበልጥ ይጠይቅሃል።

ለእነርሱ የተፈቀደውን ፍቅር ለአንተ የተከለከለ አድርጎታል። ምሥጢሩን ለአንተ ሊገልጥልህ ይችላል፤ ለፍቅሩ ጥያቄ ሁሉ ፈጣን ምላሽን ከአንተ ይጠብቃል። ኦ፣ ድንቅ ነው! የገባህበት መብት የከበረና ቃል የማይገልጠው ነው! ሰዎች ቢጠሉህ ምንም አይደለም። ስለ እርሱ ብለው ሊለዩህ፣ ሊነቅፉህ፣ ስምህንም እንደ ክፉ ሊያወጡ ይችላሉ! «ዋጋችሁ በሰማይ ታላቅ ነውና በዚያን ቀን ደስ ይበላችሁ ዝለሉም። ከመከራው ብትካፈሉ ከክብሩም ትካፈላላችሁ።» እርሱ በአንተ የነፍሱን ድካም እያየ ይረካል። ፍቅርህና መሰጠትህ ስለ አንተ ላደረገው ሁሉ የከበረ ዋጋው ናቸው።

ይህ ለእርሱ ቃል በማይገልጠው መጠን ጣፋጭ ነው። እንግዲያስ ምንም ማስቀረትን በማይታገሥ ሙሉ ልብ ራስህን ለጌታህ ለመስጠት አትፍራ። ሌሎች ላይቀበሉት ይችላሉ፤ እርሱ ግን ይቀበለዋል፤ ይህም ይበቃል። መታዘዝህንም ሆነ አገልግሎትህን በልክ አትስፈር። የእርሱ ልብና እጅ አንተን ለማገልገል ነፃ እንደ ነበሩ፣ ልብህና እጅህ እርሱን ለማገልገል ነፃ ይሁኑ። ከአንተ ያለውን ሁሉ — ሥጋህን፣ ነፍስህንና መንፈስህን፣ ጊዜህን፣ ችሎታህን፣ ድምፅህን፣ ሁሉንም — ይውሰደው። እንዲገዛው ሕይወትህን ሁሉ በፊቱ ክፈት። በየቀኑ እንዲህ በለው፦ «ጌታ ሆይ፣ አንተን ደስ ለማሰኘት ይህን ቀን እንዴት ልምራው? ወዴት ልሂድ? ምን ላድርግ? ማንን ልጠይቅ? ምን ልናገር?» አእምሮህን ለእርሱ ሥልጣን አስገዝተህ «ጌታ ሆይ፣ አንተን ደስ ለማሰኘት እንዴት ማሰብ እንዳለብኝ ንገረኝ» በል። የምታነበውን፣ ተግባሮችህንና ወዳጅነቶችህን ስጠው። ከዚያም «ጌታ ሆይ፣ እነዚህን ነገሮች በጥበብህ ለመመዘን ማስተዋልን ስጠኝ» በል። ፈቃዱን በማስተዋል የማታደርግበትና እርሱን በፍጹም ልብ የማትከተልበት አንድ ቀን ወይም አንድ ሰዓት እንኳ አይኑር።

እርሱን ማገልገል ለሕይወትህ የብርሃን አክሊል ይሰጠዋል። እጅግ አሰልቺ የሆነውን ሕይወት እንኳ በሰማያዊ ፍካት ያስጌጠዋል።

የወጣትነት ውበትና ሕልም በዓለም ጽኑ እውነታዎች ውስጥ ቶሎ በመጥፋቱ አዝነህ ታውቃለህን? እግዚአብሔርን ወደ ሕይወትህና ወደ ዝርዝሮቹ አስገባ። የወጣትነት እጅግ ብሩህ ቀናት ሊያውቁት ከሚችሉት የሚበልጥ ደስታ ነፍስህን ያስፈነድቃታል። ከእንግዲህ ምንም ነገር ከባድ ወይም ጨካኝ አይመስልም። እጅግ ዝቅተኛው ሕይወት እንኳ በዚህ ይከብራል። አንዲትን ምስኪን ሴት በልብስ ማጠቢያ ገንዳዋ አጠገብ ስመለከት፣ የሕይወቷን ተስፋ አስቈራጭ ገጽታዎች አሰብሁ። እንደዚህ ያሉ ሕይወቶች ለምን መኖር እንዳለባቸው ተደነቅሁ። ከዚያም በደስታ እየተንቀጠቀጥሁ፣ ሊከብር የሚችልበትን መንገድ አስታወስሁ። ይህ ሕይወት እንኳ በክርስቶስና ከክርስቶስ ጋር ቢኖር፣ ወደሚመራውም ሁሉ ቢከተለው፣ የከበረ ይሆናል ብዬ ለራሴ ነገርሁት።

እያንዳንዱ ሰዓቱ በቅንዓት የተሞላ ይሆናል።

የእግዚአብሔር ታላላቅ በረከቶች ለድሆችና ለትሑታን ሕይወቶች የተዘጋጁ መሆናቸውን ማወቄ ያጽናናኛል። ጌታችን ራሱ «ሁሉ» ይላልና — ሀብታምም ሆነ ድሀ፣ ሽማግሌም ሆነ ወጣት፣ ባሪያም ሆነ ጨዋ።

የእግዚአብሔርን ፈቃድ የሚያደርግ ሁሉ፥ እርሱ ወንድሜ ነው እኅቴም እናቴም።

ለአፍታ ቆም ብለህ በእነዚህ ቀላል ነገር ግን አስደናቂ ቃላት ላይ አሰላስል። ወንድሙ፣ እኅቱና እናቱ! ከእነዚህ አንዱ ለመሆን የማንሰጠው ምን ነገር አለ! ኦ፣ የተወደድህ ክርስቲያን ሆይ፣ እለምንሃለሁ። ና፣ እግዚአብሔር ቸር እንደ ሆነ ቅመስ፣ እይም። «ትእዛዙን ለሚጠብቁና በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን ለሚያደርጉ» ድንቅ ነገሮችን አዘጋጅቶላቸዋል። «የአምላክህን የእግዚአብሔርን ቃል በትጋት ብትሰማ፥ ዛሬም ትእዛዙን ሁሉ ብትጠብቅ፥ በምድር ካሉ አሕዛብ ሁሉ በላይ ከፍ ያደርግሃል። የአምላክህን የእግዚአብሔርን ቃል ብትሰማ፥ ይህ በረከት ሁሉ ይመጣልሃል።»

«አንተ በከተማ ቡሩክ ትሆናለህ፥ በእርሻም ቡሩክ ትሆናለህ። የሆድህ ፍሬ፥ የምድርህም ፍሬ፥ የከብትህም ፍሬ፥ የላምህ ርቢ፥ የበግህም መንጋ ቡሩክ ይሆናል። እንቅብህና ቡሆ ማቡኪያህ ቡሩክ ይሆናሉ። በመግባትህ ቡሩክ ትሆናለህ፥ በመውጣትህም ቡሩክ ትሆናለህ። የሚነሡብህን ጠላቶችህን እግዚአብሔር በፊትህ የተመቱ ያደርጋቸዋል፤ በአንድ መንገድ ይወጡብሃል፥ በሰባት መንገድም ከፊትህ ይሸሻሉ።» (ዘዳግም 28:3-7)። «እግዚአብሔር በጎተራህና እጅህን በምትዘረጋበት ሁሉ በረከትን ያዝዝልሃል፤ አምላክህ እግዚአብሔርም በሚሰጥህ ምድር ይባርክሃል። የአምላክህን የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ብትጠብቅ በመንገዱም ብትሄድ፥ እግዚአብሔር እንደ ማለልህ ለእርሱ ቅዱስ ሕዝብ አድርጎ ያቆምሃል።» (ዘዳግም 28:8-9)። «የምድርም አሕዛብ ሁሉ የእግዚአብሔር ስም በአንተ ላይ እንደ ተጠራ ያያሉ፥ ይፈሩህማል። እግዚአብሔርም ለአንተ ይሰጥህ ዘንድ ለአባቶችህ በማለላቸው ምድር በሆድህ ፍሬ፥ በከብትህም ፍሬ፥ በምድርህም ፍሬ በበጎነት ያበዛሃል። እግዚአብሔር ለምድርህ በወራቱ ዝናብን ይሰጥ ዘንድ፥ የእጅህንም ሥራ ሁሉ ይባርክ ዘንድ መልካሙን መዝገቡን ሰማዩን ይከፍትልሃል፤ ለብዙ አሕዛብም ታበድራለህ፥ አንተ ግን አትበደርም። ትጠብቀውና ታደርገው ዘንድ ዛሬ የማዝዝህን የአምላክህን የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ብትሰማ፥ እግዚአብሔር ራስ እንጂ ጅራት አያደርግህም፤ ወደ ላይ ብቻ ትሆናለህ እንጂ ወደ ታች አትሆንም» (ዘዳግም 28:10-13)። ለእስራኤላውያን ይህ ውጫዊና ጊዜያዊ ነበር። ለእኛ ግን ውስጣዊና መንፈሳዊ ነው፤ ደግሞም እጅግ የከበረ ነው። ራሳቸውን የሰጡ ፈቃዶቻችን በሙላቱ ሁሉ ሊቀበሉት ወደ ፊት ይዝለሉ!