እውነተኛ ጥበብና ፍርድ ባለበት ክርስቶስ አገዛዙን ያቆማል

ሁለተኛው ቅርንጫፍ ይህ ነው፦ እውነተኛ ጥበብና ፍርድ ባለበት ሁሉ ክርስቶስ በዚያ አገዛዙን አቁሞአል፤ ጥበብ ባለበት ስፍራ እንድናስተውል ብቻ ሳይሆን መንገዳችንን በትክክል እንድናቀና ትመራናለችና፤ ክርስቶስ በመንፈሱ እንደ ነቢይ በሚያስተምርበት ስፍራ፣ እንደ ንጉሥም በመንፈሱ ልብን ለተማረው ነገር እንዲታዘዝ ያስገዛዋል። በእግዚአብሔር ተስፋ የተሰጠው ትምህርት ይህ ነው፤ ይኸውም አእምሮ ብቻ ሳይሆን ልብ ራሱ ሲማር፣ ሰዎች ሊያደርጉ የሚገባቸውን ማወቅ ብቻ ሳይሆን ማድረጉን ራሱን ሲማሩ፣ ሊወድዱ፣ ሊፈሩና ሊታዘዙ እንደሚገባቸው መማር ብቻ ሳይሆን ፍቅርን ራሱን፣ ፍርሃትንና መታዘዝን ራሱን ሲማሩ ነው። ክርስቶስ የማስተማሪያ መንበሩን በልብ ውስጥ ራሱ ያኖራል፤ ሥሪቱንም ይለውጣል፤ ተገዢዎቹን መልካም እንዲሆኑ ከማስተማሩ ጋር መልካም ያደርጋቸዋል። ሌሎች ገዢዎች መልካም ሕጎችን ሊያወጡ ይችላሉ፤ ነገር ግን በሕዝባቸው ልብ ውስጥ ሊጽፉአቸው አይችሉም (ኤርምያስ 32)። ይህ የክርስቶስ ብቸኛ መብት ነው፤ የገዛ መንፈሱን በተገዢዎቹ ውስጥ ያፈስሳል፤ በእርሱ ላይ የጥበብና የማስተዋል መንፈስ ብቻ ሳይሆን እግዚአብሔርን የመፍራት መንፈስም ያርፋል (ኢሳይያስ 11:2)። ከእርሱ ራሱ የምናገኘው የእርሱ እውቀት የሚለውጥ እውቀት ነው (2ኛ ቆሮንቶስ 3:18)። አእምሮን የሚያበራው ያው መንፈስ በፈቃድና በልብ ዝንባሌዎች ውስጥ ጸጋ የሞላባቸውን ፍላጎቶች እፍ ይላል፤ ለሰውነትም ሁሉ ብርታትን ያፈስሳል። ጸጋ የሞላበት ሰው ሊፈርድ እንደሚገባው እንደሚፈርድ፣ እንዲሁ እንደ ፈረደው ይወድዳል፤ ያደርግማል፤ ሕይወቱ የውስጣዊ ሰውነቱ ማብራሪያ ነው፤ በእግዚአብሔር እውነት፣ በፍርዱና በኑሮው ሁሉ መካከል ጣፋጭ ስምምነት አለ። የክርስቲያን ልብ በክብሯ ዘመን እንደ ነበረችው እንደ ኢየሩሳሌም ነው፤ እርስ በርሷ የተያያዘች ከተማ፣ የፍርድ ዙፋኖች የተዘረጉባት ናት (መዝሙር 122:5)፤ በእያንዳንዱ ክርስቲያን ልብ ውስጥ ፍርድ ዙፋን ሊኖረው ይገባል። ይህ ማለት ግን ፍርድ ብቻውን ለውጥን ያመጣል ማለት አይደለም፤ ፈቃድ በማስተዋል እንዲሠራበት ከመስማማቱ በፊት ዝንባሌውንና አቅጣጫውን የሚለውጥ ጸጋ ሊኖር ይገባል። እግዚአብሔር ግን እነዚህን እንዲህ አድርጎ አጣምሮአቸዋል፤ በማዳን ሁኔታ በማስተዋል ላይ ባበራ ጊዜ ሁሉ ለስላሳና ታዛዥ ልብን ይሰጣል፤ በእግዚአብሔር መንፈስ በልብ ላይ የሚደረግ ሥራ ከሌለ፣ ፍርድ በተቃራኒ ምንም ቢል፣ ልብ ወደሚወድደው ነገር የገዛ ዝንባሌውን ይከተላልና፤ ባልተቀደሰ ልብና በተቀደሰ ፍርድ መካከል ተፈጥሮአዊ መጣጣም የለም። ያልተለወጠ ልብ ፍርድ የሚሻለውን በረጋና በሰከነ ሁኔታ እንዲወስን አይፈቅድለትምና፤ ይህም የታመመ ሰው የንዳድ ሕመሙ ጣዕሙን በሚያበላሽበት ጊዜ ሐኪሙ የሚናገረውን ከመስማት ይልቅ ያንን ጣዕሙን ማስደሰት እንደሚመኝ ነው። ፈቃድ ባልተገዛበት ስፍራ ፍርድ በራሱ ላይ ሥልጣን የለውም፤ ፍርድ በአጠቃላይ ብቻ መልካም ነው ብሎ ከሚያስበው ነገር ጋር ማንኛውም ትርፍ ወይም ደስታ በሚፎካከርበት ጊዜ ፈቃድና የልብ ዝንባሌዎች ለእነርሱ እንዲበይን ጉቦ ይሰጡታልና፤ ስለዚህ ማስተዋል በተለዩ ነገሮች ምን እንደሚፈርድና እንደሚወስን አብዛኛውን ጊዜ በልብ ሥልጣን ሥር ነው። ጸጋ ልብን ባስገዛበት ስፍራ ግን ያልተገሩ ስሜቶች ማስተዋል በተለይ የሚሻለውን እንዳያይ የሚያግድ ጭጋግ በፊቱ አይዘረጉም፤ ከራስ ወዳድነት የሚመነጩ ወራዳ ግምቶችም ጕዳዩን አይለውጡም፤ ፍርድንም ወደ ተቃራኒ መንገድ አያዘነብሉትም፤ ይልቁንም በራሱ መልካም የሆነው የግል ዓለማዊ ጥቅማችንን ቢቃረንም ለእኛ መልካም ይሆናል።

ይህን በትክክል መረዳት በተግባር ላይ ተጽእኖ አለው፤ ይህም ይበልጥ ሰፋ አድርጌ እንዳብራራው ገፋፍቶኛል፤ ይህ ትክክለኛውን እግዚአብሔርን የመምሰል ዘዴ ያስተምረናል፤ ይኸውም በፍርድ መጀመር፣ ከዚያም በልባችን ውስጥ ፍጹም አገዛዝ ይቆም ዘንድ፣ እውቀታችንም በፍርድ ሁሉ ማለትም በልምድና በስሜት ይሆን ዘንድ (ፊልጵስዩስ 1:9) ከብርሃን ጋር የፈቃዳችንንና የልብ ዝንባሌዎቻችንን ቅዱስ ፍላጎቶች ከእግዚአብሔር መለመን ነው። የክርስቶስ ፍርድ በፍርዳችን ውስጥ ሲቆምና ከዚያም በክርስቶስ መንፈስ ወደ ልባችን ሲገባ፣ ያን ጊዜ በተገቢው ስፍራውና ዙፋኑ ላይ ነው፤ እስከዚያ ድረስ ግን እውነት እንድንኰነን ከመርዳት በቀር አንዳች አይጠቅመንም። የክርስቲያን ሕይወት በሥርዓት የሚመራ ሕይወት ነው፤ በአዲሱ ፍጥረት ሥርዓት የሚመላለስ (ገላትያ 6:16) ሰላም በላዩ ይሆናል፤ መንገዱን የሚንቅና የሥጋን ነጻነት ሁሉ እየፈለገ ያለ ልጓም መኖርን የሚወድድ ግን ይሞታል (ምሳሌ 19:16)። ቅዱስ ጳውሎስም፦ «እንደ ሥጋ ፈቃድ ብትኖሩ ትሞቱ ዘንድ አላችሁ» በማለት ያጸናዋል (ሮሜ 8:13)።

ደግሞም ሕይወታቸው በክፉ የሚመራ ሰዎች እውነተኛ ፍርድ እንደሌላቸው እንማራለን፤ ማንም ክፉ ሰው ጠቢብ ሰው ሊሆን አይችልም። ከፍጥረት በፊት ነገሮች ሁሉ በሁከት ውስጥ እንደ ነበሩ፣ ያለ ክርስቶስ መንፈስ ነፍስ ውበትና ቅርጽ የሌላት ሆና በሁከት ውስጥ እንዳለች እንማራለን። ሁሉን የማደስ ሥራ ባለው በእርሱ ተመልሳ እስክትገጠም ድረስ ነፍስ በሙሉ ከመገጣጠሚያዋ እንደ ወለቀች ናት። ሊገዛ የሚገባው የነፍስ ዝቅተኛ ክፍል ሁሉን ይገዛል፤ በማስተዋል ውስጥ ያለችውንም ያቺን ጥቂት እውነት ለወራዳ የልብ ዝንባሌዎች ምርኮኛ አድርጎ ይረግጣታል፤ ሰይጣንም ከእርሱ ይልቅ የሚበረታ ክርስቶስ መጥቶ እስኪያስወጣው ድረስ በርኵሰት በኩል የነፍስን ምሽጎች ሁሉ ይይዛል፤ ክርስቶስ ግን መጥቶ ያስወጣዋል፤ የነፍስንና የሥጋን ኃይላትና ክፍሎች ሁሉ እርሱን እንዲያገለግሉ የጽድቅ የጦር ዕቃ አድርጎ ይወርሳቸዋል፤ ከዚያም አዲስ ጌቶች አዲስ ሕጎች ይሆናሉ፤ ክርስቶስ እንደ አዲስ ድል አድራጊ የአሮጌውን አዳም መሠረታዊ ሕጎች ይለውጣል፤ የገዛ ራሱንም አገዛዝ ይመሠርታል።