ልብ ዝግጁ ባልሆነ ጊዜ ስለሚነሣው ጥያቄ የተሰጠ መልስ፤ ተስፋ መቍረጥም

ከተነገረው ነገር ጥቂት በመጨመር፣ አንዳንዶች እርዳታ የሚፈልጉበትን ይህን ጉዳይ መፍታት አስቸጋሪ አይሆንም፤ ይኸውም «ልባችን ፈጽሞ ዝግጁ ባልሆነ ጊዜ መንፈሳዊ ተግባራትን መፈጸም ይገባናልን?» የሚለው ነው። ለመርካት ይህን ማወቅ አለብን፦ 1. ልባችን በራሱ ልቅ ነጻነትን ይናፍቃል፤ ወደ ተግባር ቀንበርም በጭንቅ ይገባል፤ ተግባሩም ይበልጥ መንፈሳዊ በሆነ መጠን እምቢተኛነቱ ይበዛል። ርኵሰት አብዛኛውን ጊዜ በእያንዳንዱ ቸልታ መሬት ያገኛል፤ ከውኃ ሙላት ፍሰት ጋር ተቃርኖ እንደ መቅዘፍ ነው፤ የቀረች አንዲት የቀዘፋ ምት በሦስት ምቶች አትመለስም፤ ስለዚህ ልባችንን ከተግባር ጋር አጣብቆ መያዝ፣ ልባችን ሊፈጥራቸው የተዘጋጁትን ሰበቦችም አለመስማት መልካም ነው።

ወደ ተግባር ስንሰማራ እግዚአብሔር በውስጣችን ያለውን የራሱን ወገን ያበረታል፤ የልብ ሙቀትንና የብርታት መጨመርን እናገኛለን፤ መንፈስ ከእኛ ጋር አብሮ ይሄዳል፤ በሰማይ እንዳለን አድርጎ እስኪተወን ድረስ ቀስ በቀስ ያነሣናል። እግዚአብሔር ሥራውን ይበልጥ ግልጥ አድርጎ ይገልጥ ዘንድ፣ ብርታቱ ሁሉ የእርሱ ስለ ሆነ የሥራውም ክብር ሁሉ የእርሱ ይሆን ዘንድ፣ ብዙ ጊዜ ልባችን ዝግጁ ባልሆነበት አጋጣሚ መጠቀም ደስ ያሰኘዋል።

ተግባሩን የሚያጣፍጥ ሌላ ምንም ነገር በሌለበት ጊዜ መታዘዝ እጅግ ቀጥተኛ ነው፤ መሥዋዕቱ ፍጹም ባይሆንም የሚቀርብበት መታዘዝ ተቀባይነት አለው።

ከርኵሰታችን እንደ ምርኮ የተማረከው ነገር አሁን የነበረውን ያህል ችግር በኋላ ያን ያህል መጽናናት ይኖረዋል። የመንፈስ ስሜትና ነጻነት ብዙ ጊዜ ተግባሩ እስኪፈጸም ድረስ ተጠብቆ ይቆያል፤ ዋጋ ሥራን ይከተላል። ያለ መታዘዝ ለረጅም ጊዜ ልንጠብቀውና ሳናገኘው ልንቀር የምንችለውን የእግዚአብሔርን ሀልዎት ተሞክሮ በተግባር ውስጥና ከተግባር በኋላ እናገኛለን። ይህም ቢሆን መንፈስ በወደደ ጊዜ በነፍሳችን ላይ እፍ የማለት ነጻነቱን አይከለክለውም (ዮሐንስ 3:8)። እኛ የምንናገረው ጸጥ ብላ ስለ ቆመችና በጀልባ ላይ እንዳለች ፍሰቱን ተቃርና መቅዘፍ ስላለባት ነፍስ ብቻ ነውና። በመርከብ ጉዞ እጅ በመሪው ላይ ዓይንም በኮከቡ ላይ መሆን እንዳለበት፣ እንዲሁ እዚህም ያለንን ጥቂት ብርታት ለተግባር እናውጣ፤ መንፈስም በነጻነት እንደዚሁም በወቅቱ የሚሰጠውን እርዳታ ቀና ብለን እንጠብቅ።

ነገር ግን ሥጋንም ነፍስንም በሚጠይቁ በእነዚህ ተግባራት ብርታት እስኪታደስ ድረስ ፋታ ሊኖር ይችላል፤ መሳል አያዘገይም፤ ያዘጋጃል እንጂ። 2. ድንገተኛ የስሜት ግፊት በሚነሣበት ጊዜ ነፍስን ለማረጋጋትና ለማብረድ፣ አውታሮቹንም ለማቃኘት ጊዜ ሊኖር ይገባል፤ ነቢዩ ነፍሱን ወደ ሥርዓት ለማምጣት በገና የሚመታ ሰው እንዲመጣለት ፈለገ። እንዲሁም ባለብን ትዕግሥት ማጣት ምክንያት በመከራ ውስጥ ተስፋ ለመቍረጥ የተጋለጥን ነን፤ «ወዮ፣ እንዲህ ያለውን መስቀል ከቶ አላልፈውም!» ነገር ግን እግዚአብሔር ወደ መስቀሉ ካገባን በመስቀሉ ውስጥ ከእኛ ጋር ይሆናል፤ በመጨረሻም ይበልጥ ተጣርተን እንድንወጣ ያደርገናል፤ ከዝቃጭ በቀር ምንም አናጣም (ዘካርያስ 13:9)። በራሳችን ብርታት ትንሹን መከራ እንኳ መሸከም አንችልም፤ በመንፈስ እርዳታ ግን ታላቁን መሸከም እንችላለን፤ መንፈስ ድካማችንን እንድንሸከም ሊያግዘን ትከሻውን ያስገባል። ጌታ ሊያነሣን እጁን ይዘረጋል (መዝሙር 37:24)። ያዕቆብ «ኢዮብ እንደ ታገሠ ሰምታችኋል» ይላል (ያዕቆብ 5:11)፤ ትዕግሥት ማጣቱንም ደግሞ ሰምተናል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ያንን በምሕረት ማለፍ ደስ አሰኘው። እንዲሁም እንደ ተላላፊ በሽታዎችና እንደ መሳሰሉት ይበልጥ በቀጥታ በእግዚአብሔር እጅ ሥር በምንሆንባቸው ብቸኛ ሁኔታዎች ውስጥ መጽናናትን ይሰጠናል። ያን ጊዜ ክርስቶስ በአልጋችን አጠገብ የምሕረት ዙፋን አለው፤ እንባችንንና መቃተታችንን ይቈጥራል። አሁን ወደያዝነው ጉዳይ ለመምጣት፣ ቅዱስ ቍርባን የተሠራው ለመላእክት ሳይሆን ለሰዎች ነው፤ ደግሞም ለፍጹማን ሰዎች ሳይሆን ለደካሞች ሰዎች ነው፤ እውነት ራሱ የሆነውን ክርስቶስን ለማሰር ሳይሆን፣ በበደለኛና በማያምን ልባችን ምክንያት እውነትን ራሱን ለመጠራጠር ዝግጁ ስለ ሆንን ነው፤ ስለዚህ ብዙ የከበሩ ተስፋዎችን መተው ለቸርነቱ አልበቃውም፤ እኛን ለማበርታት ማኅተሞችንም ይሰጠናል፤ እንግዲያስ እንደሚገባን ያህል ባንዘጋጅስ ምን አለበት? ሕዝቅያስ እንደ ጸለየ እንጸልይ፦ «የአባቶቹን አምላክ እግዚአብሔርን ለመፈለግ ልቡን ያዘጋጀውን ሁሉ፥ እንደ መቅደሱ የመንጻት ሥርዓት ባይነጻም፥ እግዚአብሔር ይቅር ይበለው» (2ኛ ዜና መዋዕል 30:19)። ያን ጊዜ ወደዚህ ቅዱስ ቍርባን በመጽናናትና በብዙ ፍሬ እንመጣለን። ርኵሰታችንን ብንጠላና ብንታገለው የእኛ ተደርጎ እንደማይቈጠር ማወቃችን በተግባራት ሁሉ በብዙ ደስታ ሊያሻግረን ይገባል። ቅዱስ ጳውሎስ «ያን የማደርገው አሁን እኔ አይደለሁም፥ በእኔ የሚያድር ኃጢአት ነው እንጂ» ይላል (ሮሜ 7:17)፤ የሚያስከፋን ነገር ከቶ አይጎዳንምና፤ በእግዚአብሔርም ዘንድ የምንወደውን፣ የምንመኘውንና ለመሆን የምንደክመውን ሆነን እንቈጠራለን፤ ልንሆን የምንመኘውን እንሆናለን፤ በእውነትም ልናሸንፈው የምንመኘውን እናሸንፋለን፤ እግዚአብሔር «የሚፈሩትን ፈቃድ ያደርጋል» (መዝሙር 145:19)፤ ምኞቱ የተመኘው ነገር መያዣ ነው። ለዚህ ሕይወት ጉዳዮች ምንኛ ጥቂት ማበረታቻ ያንቀሳቅሰናል! ሆኖም እግዚአብሔር የሚያቀርበው እርዳታ ሁሉ ወደ ኋላ በሚጎትተው ባሕርያችን ላይ በጭንቅ ያሸንፋል። እንግዲያስ ተስፋ መቍረጥ ከወዴት ነው? 1. ከአብ አይደለም፤ እርሱ አባት ለልጆቹ እንደሚራራ ሊራራልን (መዝሙር 103:13)፣ ደካማ ጥረታችንንም እንደ አባት ሊቀበል በኪዳን ራሱን አስሮአልና፤ በተግባሩ ብርታት የጎደለውንም በቸር ችሮታው እንድንሞላ ፈቅዶልናል፤ በዚህም ይበልጥ ፍጹም በሆኑ አፈጻጸሞች ደስ የሚሰኘውን ያህል ደስ የሚሰኝበትን ያን ጸጋ እናከብራለን።

2. ከክርስቶስም አይደለም፤ እርሱ በሹመቱ የሚጤሰውን የጥዋፍ ክር አያጠፋምና። ክርስቶስ የፍቅሩን ምርጥ ፍሬዎች በሁኔታቸው ዝቅተኛ፣ በችሎታቸው ደካማ፣ በድካማቸው፣ እንዲያውም በከፋ ውድቀታቸው የሚያስከፉ በሆኑ ሰዎች ላይ እንዴት እንደሚያፈስ እናያለን፤ መጀመሪያ፣ ብዙውን ጊዜ የእግዚአብሔርን ፍቅር በአንዳች ውጫዊ ብልጫ የሚለካውን የሥጋን ትዕቢት በዚህ ማሳፈር ደስ ያሰኘዋል። ሁለተኛ፣ የሚመካ ሁሉ በጌታ እንዲመካ፣ የጸጋውን ነጻነትና ንጉሣዊ መብቱን በዚህ ማሳየት ደስ ይለዋል።

በዕብራውያን አሥራ አንደኛው ምዕራፍ ከዚያ ከምስክሮች ደመና መካከል ረዓብ፣ ጌዴዎንና ሶምሶን ከምእመናን አባት ከአብርሃም ጋር ተሰልፈው እናያለን። ብሩክ አዳኛችን የአባቱ ምሳሌ እንደ ነበረ ሁሉ፣ በዚህም ረገድ ከእርሱ ጋር አንድ አሳብ ነበረው፤ በዓለም የጥበብ ዋና ስም የነበራቸውን ትቶ የወንጌልን ምሥጢር ለተራ ሰዎች ስለ ገለጠ አባቱን አከበረ (ዕብራውያን 11:31-32)።

ቅዱስ አውግስጢኖስ በዘመኑ ስለ ነበረ አንድ የዋህ ሰው የሚናገረው ሊታወስ የማይገባው አይደለም፤ ይህ ሰው የአእምሮውን ጤንነት ከሞላ ጎደል ያጣ ነበር፤ በራሱ ላይ በሚደርስበት በደል ሁሉ ከሰው ሁሉ ይበልጥ ታጋሽ ቢሆንም፣ ለሃይማኖት ካለው አክብሮት የተነሣ በክርስቶስ ስም ላይ የሚደርስን ማንኛውንም በደል አይታገሥም ነበር፤ ስለዚህም የሚሳደቡትን በድንጋይ ይወግራቸው ነበር፤ በዚህ ጉዳይ የገዛ አለቆቹን እንኳ አይምርም ነበር፤ ይህም ከክርስቶስ የጸጋ አሳቢነት በታች እስኪሆን ድረስ እጅግ ዝቅተኛ ችሎታ ያለው ማንም እንደሌለ ያሳያል፤ ምርጫውን ማድረግ ደስ ባሰኘው ስፍራና ምሕረቱን ከፍ ለማድረግ ሲል፣ ምንም ያህል ቀላል ቢሆን የትኛውንም የአእምሮ ደረጃ አያልፍም።

3. ተስፋ መቍረጥ ከመንፈስ ቅዱስም አይመጣም፤ እርሱ «ድካማችንን ያግዛል»፤ በሹመቱም አጽናኝ ነው (ሮሜ 8:26)። ስለ ኃጢአት ቢወቅሰንና በዚህም ቢያዋርደን፣ የሚያጽናናንን ሹመቱን ለማሳየት መንገድ ለማዘጋጀት ነው። እንግዲያስ ተስፋ መቍረጥ ከራሳችንና ከሰይጣን መምጣት አለበት፤ እርሱ ተግባርን መጸየፍ በእኛ ላይ ሊያጣብቅ ይደክማልና።