ጕልማስነትህን እንደ ንስር ያድሳል

በሜይ 2006 ከአውስትራሊያ ስንመለስ በዚያ ያገኘሁት ፀሐይና የአካል እንቅስቃሴ አዲስ ኃይል እንደ ሰጠኝ አስተዋልሁ። በተሻሉት ዓመታቶቼም እንኳ ለመጀመር የማመነታበትን አንድ ሥራ አሰብሁ። የጓሮአችን አትክልት ቦታ ለረጅም ጊዜ የሚያስጨንቀን ነገር ሆኖ ቆይቷል። ሁሉንም ቆፍሬው፣ ብዙ የሣር ዘር ዘርቼበት ነበር፤ ሁሉም ግን ከንቱ ሆነ — አሁንም የተዝረከረከ ነበር! አሁን በመኝታ ክፍላችን በረንዳና ደረጃዎች በኩል ያገኘነውን መውጫ እንድንደሰትበት ባለ ንጣፍ ማረፊያ ለመሥራት ወሰንሁ።

12 በ12 ጫማ የሆነና በሚያምር ንድፍ የተቀረጸ የሲሚንቶ ንጣፍ ይሠራል፤ በዚያም የአትክልት ቦታ የቤት ዕቃዎቻችንን አስቀምጠን የበጋ ምሽቶችንና ከቤት ውጭ የሚበሉ ምግቦችን ለመደሰት እንቀመጣለን። በሁለት ጎኖቹ አበቦች ሊያድጉበት የሚችሉ የእንጨት ፍርግርግ የተደገፈበት ጥሩ መቀመጫ ይከበዋል። ከዚያም በሁለት ጎኖች ብዙ ለዓመታት የሚቆዩ ተክሎችን የያዘና በዝግባ ሥጋጃ ያጌጠ የአትክልት መደብ አዘጋጃለሁ። በተጨማሪም ወደሚዞረው የልብስ ማስጫ ገመድና ወደ ጓሮው በር የሚያደርሰውን ጠባብ መንገድ የሠሩትን የድሮ ድንጋዮች የሚተካ ጥሩ ሰፊ መንገድ ይሠራል። ይህም ከማረፊያው ወለል ጋር አንድ ዓይነት የተቀረጸ ንድፍ ይኖረዋል።

በመጨረሻም የአትክልት ቦታውን የዕቃ ቤት በሺንግል በተሸፈነ አዲስ የኮምፔንሳቶ ጣሪያ እጠግናለሁ። ሥራው በዝግታ የጀመረው በርካታ ከረጢት ሲሚንቶና ሁለት ኪዩቢክ ያርድ ጠጠር — የድንጋይና የአሸዋ ቅልቅል — በመግዛት ነበር።

በአጠቃላይ ከተራገፈበት ቦታ ወደ ሥራው ቦታ ከስድስት ያርድ በላይ ጠጠር በደርዘን በሚቆጠሩ የጋሪ ጭነቶች ተሸከምሁ።

አንድ ጎረቤቴ የሲሚንቶ መደባለቂያውን አዋሰኝ፤ በየዕለቱም በሥራዬ ላይ ሁለት ሰዓት ያህል አሳልፍ ነበር። የሚገርመው፣ ኃይሌ የሚደክም አይመስልም ነበር፤ ብዙም ሳይቆይ በየዕለቱ ብዙ ሰዓታት እሠራ ነበር፤ በአንድ ጊዜ ከአቅሜ በላይ እንዳልሠራም እጠነቀቅ ነበር። ቀስ በቀስ ማረፊያው ቅርጽ እየያዘ መጣ፤ በበጋው መጨረሻም በአትክልት ቦታችን መደሰት ቻልን። አትክልቱ ሙሉ በሙሉ አብቦ ለማየት ገና ሁለት ዓመታት ቢቀሩም፣ ይህን ሥራ በመሥራቴ ታላቅ እርካታ ተሰማኝ። የሕይወት ሥራው በአብዛኛው ምሁራዊ ወይም ማኅበራዊ ለሆነ ሰው ይበልጥ ተግባራዊ የሆነን ነገር ሲያጠናቅቅ ሁልጊዜ ታላቅ ደስታ ይሰማዋል።

በኦገስት 2006 አንድ የሚያስገርም የስልክ ጥሪ ደረሰኝ። ደዋዩ፦ «መጋቢ ጋሬዝ፣ አዲስ መጋቢ እየፈለግን ነው» ብሎ ጀመረ፤ እኔም ወዲያውኑ፦ «አይ፣ አመሰግናለሁ!» ብዬ መለስሁ። ከዚያም ከቪክቶሪያ በስተ ሰሜን 100 ኪሎ ሜትር ያህል ርቃ በብሪቲሽ ኮሎምቢያ፣ በናናይሞ የምትገኘው የዲፓርቸር ቤይ ባፕቲስት ቤተ ክርስቲያን አዲስ መጋቢ እየፈለገች እንደ ሆነና እስከዚያው ድረስ እንደ ጊዜያዊ መጋቢ ልጠብቃቸው ፈቃደኛ እሆን እንደ ሆነ ጠየቀኝ። ከተወሰነ ማሰላሰልና ከዲያቆናቱ ጋር ከተገናኘሁ በኋላ በትርፍ ጊዜ ለማገልገል ተስማማሁ። ይህም ከሐሙስ ምሽት እስከ እሑድ ከሰዓት በኋላ በናናይሞ በልጃችን ቤት እየቆየሁ መስበክንና የጉባኤውን አባላት መጎብኘትን ይጨምር ነበር።

ይህ እስከ ዲሴምበር መጨረሻ ድረስ ለአራት ወራት እንዲሆን ታቅዶ ነበር፤ ከዚያ በኋላ ግን በዌልስ ያሉ ወዳጆቻችንንና ቤተሰቦቻችንን ለመጎብኘት ቀጠሮ እስከ ያዝንበት እስከ ማርች መጨረሻ ድረስ ይበልጥ እንድቆይ አግባቡኝ።

በ1990 መጨረሻ የቪክቶሪያ አላያንስ ቤተ ክርስቲያንን ከለቀቅሁ ወዲህ መደበኛ ገቢ አግኝቼ ስለማላውቅ፣ በየወሩ የደመወዝ ቼክ መቀበል ደስ የሚል ስሜት ነበረው። ሆኖም ጌታ በእነዚያ ጊዜያት ሁሉ ታማኝ እንደ ነበረና የተትረፈረፈ አቅርቦቱን ሳናውቅ ፈጽሞ እንዳልቀረን መጨመር ያስፈልጋል።

በእነዚያ ወራት ካደረግናቸው ልዩ ነገሮች አንዱ የገና ካንታታ ለማቅረብ ትንሽ የመዘምራን ቡድን ማቋቋም ነበር። ከብዙ ዓመታት በፊት በሆንግ ኮንግ ከሉዊዝ ግሪሰንና ከቻይናውያን የመዘምራን ቡድኗ ጋር የዘመርሁትን የጆን ፒተርሰንን «የተአምር ምሽት» አዘጋጀን። ገና ከመድረሱ ጥቂት ቀደም ብሎ በቀረበው ድንቅ የምሽት ዝግጅት ሁሉም በደስታ ተገረመ።

ከዲ.ቢ.ቢ.ሲ. — ቤተ ክርስቲያኒቱ በዚህ ስም ትታወቅ ነበር — ጋር መሥራት በጀመርሁበት ጊዜ በማንኛውም የውስጥ ፖለቲካ ውስጥ መግባት እንደማልፈልግ ግልጽ አድርጌ ነበር፤ ነገር ግን በዲሴምበር መጨረሻ፣ ቤተ ክርስቲያኒቱ ወደ ፊት እንድትራመድ ከተፈለገ ሊፈቱ የሚገባቸው ትላልቅ መጓተቶች በውስጧ እንደ ነበሩ ግልጽ ሆነ። ስለዚህም በጃንዋሪ በችግሮቻቸው ውስጥ በቅንነት እንዴት መሥራት እንደሚችሉ ለመምከር በቦርድ ስብሰባዎቻቸው ላይ መገኘት ጀመርሁ።

በናናይሞ ያሳለፍናቸው ሰባት ወራት ለእኛ — ለዚያች ቤተ ክርስቲያን አባላትም እንዲሁ እንደ ሆነ ተስፋ አደርጋለሁ — ታላቅ በረከት ነበሩ። በየሳምንቱ ከኮሪንና ከቴሪ ጋር መልካም ጊዜ ማሳለፍ ቻልን፤ ዕድሜ ልክ የሚዘልቁ ድንቅ ወዳጅነቶችንም መሠረትን።

በኤፕሪል ስንለቅ ቤተ ክርስቲያኒቱ አንድን የቀድሞ መጋቢዋን እንደ ገና ዋና መጋቢዋ እንዲሆን ሾመች — እኔም ለዚያች ቤተ ክርስቲያን ሥራ እርሱን የመሾም መብት አገኘሁ።

በማርች መጀመሪያ በቪክቶሪያ ከሚገኘው የአካባቢው የዌልስ ሰዎች ማኅበር ደብዳቤ ደረሰኝ። በቅዱስ ዳዊት ቀን የእራት ግብዣቸው ላይ የክብር እንግዳ ተናጋሪ እንድሆን ፈለጉ። ቅዱስ ዳዊት የዌልስ ጠባቂ ቅዱስ ነው፤ ቀኑንም በየዓመቱ ማርች 1 እናከብራለን። በዚያ ብዙዎች ያውቁኝ ነበር፤ በዚያ ማኅበር ውስጥም ብዙ ወዳጆች ነበሩኝ፤ ምክንያቱም በ1984 ቪክቶሪያ በደረስሁ ጊዜ በቤተ ክርስቲያኔ የቅዱስ ዳዊት ቀን አምልኮ ጀምሬ ነበር፤ በዚያም የዌልስ ሰዎች፣ አንዳንዶቹም እንደ ሲያትልና ቫንኩቨር ካሉ ሩቅ ቦታዎች ጭምር ይመጡ ነበር። ይህ ሐሳብ የመጣልኝ ከዚያ በፊት በነበሩት ሦስት ዓመታት በየዓመቱ በኦንታሪዮ፣ በዊንዘር በሚገኘው የአላያንስ ቤተ ክርስቲያን በቅዱስ ዳዊት ቀን አምልኮ ላይ እንድናገር ተጋብዤ ስለ ነበር ነው። ከዚያም በ1990 እስክለቅ ድረስ ማኅበሩ ለበርካታ ዓመታት የሥራ ስብሰባዎቹን በቤተ ክርስቲያኔ ያካሂድ ነበር።

የእራት ግብዣው ዓለማዊ ዝግጅት እንደሚሆን አውቅ ነበር፤ ሆኖም በካውብሪጅ ትምህርት ቤት ተማሪ ከነበርሁበት ጊዜ ጀምሮ በብዙ የዓለም አገሮች እየተጓዝሁ እስከ መናገር ድረስ ጌታ በሕይወቴ ስላሳየኝ አስደናቂ አመራር ለመናገር ወሰንሁ። ምሽቱን የመሩት ሰዎች ሁሉ ስለ ጌታ አንድ ነገር ሲያነሡና እንደ ዌልስ ሰዎች ስላለን ለእግዚአብሔር ያደረ ቅርስ በአድናቆት ሲናገሩ እጅግ ተገረምሁ። ስለ መዝሙር ደራሲዎች ተናገሩ፤ የአገሪቱን ሕዝብ ለመቅረጽ የረዱትን፣ አሁንም በትላልቅ ዝግጅቶች፣ በተለይም በራግቢ ጨዋታዎች ላይ የሚዘመሩትን ድንቅ መዝሙሮች ጠቀሱ!

ከንግግሬ በኋላ ከሴቶቹ በርካቶች ወደ እኔ መጥተው ትናንሽ ልጃገረዶች ሳሉ በትውልድ አገራችን በሚገኙ ልዩ ልዩ የጸሎት ቤቶች ይገኙ የነበረበትን ጊዜ ነገሩኝ።

በኤፕሪል ወደ ዩናይትድ ኪንግደም ሄድን። በብሪታንያ ያሉትን ብዙ ወዳጆቻችንን ካየን አምስት ዓመት ሆኖን ነበር፤ ለዚህ ጉዞ ግን ልዩ ምክንያት ነበር፤ ይህም በዚያ በምንቆይበት ጊዜ ሰማንያኛ የልደት በዓሏን ከምታከብረው ከአን እኅት ከቤቲ የተሰወረ ምሥጢር ነበር። የመጀመሪያውን ሳምንት በኤሴክስና በሃምፕሻየር ከሚኖሩት ከአን የአጎት ልጆች ጋር አሳለፍን፤ ለእናቷ እጅግ ልዩ ጊዜ እያዘጋጀች ለነበረችው ለቤቲ ልጅ ለካሪስም በድብቅ ስልክ እንደውል ነበር። የቤቲ የልደት ቀን ውብ በሆነ እሑድ ዕለት ዋለ፤ ከቀኑ 10 ሰዓት ገደማ ስንደርስ አየሩ ጥቂት ወዳጆቿን በጓሮው የአትክልት ቦታ እንድታስተናግድ የሚያስችል መልካም ነበር። ካሪስ የእጅ ስልኳን በፊት ለፊቱ መተላለፊያ ትታው ስለ ነበር፣ አን ስልኩን አንሥታ ልክ 10 ሰዓት ላይ ወደ ቤቲ ደወለች። አን ከካናዳ ወደ ቤቲ የምትደውለው በፓሲፊክ ሰዓት አቆጣጠር ከጠዋቱ 2 ሰዓት፣ ማለትም በግሪንዊች ሰዓት ከቀኑ 10 ሰዓት ላይ መሆኑ ልማዷ ነበር፤ ስለዚህም ቤቲ በዚህ የልደት ቀኗ ከካናዳ ስልክ ትጠብቅ ነበር።

ከመጀመሪያዎቹ አስተያየቶች በኋላ፣ ስለ አየሩ ጥሩነት (በሁለቱም ቦታዎች!) ከተነጋገሩ በኋላ፣ እኅቷ የቤቱን ጥግ ዞራ ስትመጣ የቤቲን መገረም አስብ! «እንዴት እዚህ ደረስሽ?» ብላ ጠየቀች፤ አሁንም ስልኩን በጆሮዋ ላይ እንደ ያዘች ነበር! በዚያ ቀንና በሚቀጥለው ሳምንት ድንቅ ጊዜ አሳለፍን። በቅዳሜ ሁላችንም በሊሙዚን ወደ አንድ ምሥጢራዊ ቦታ ለእራት ተወሰድን። በአካባቢው በሚገኝ አንድ የጎልፍ ክለብ ከሰማንያ በላይ የሚሆኑ የቤቲ ቤተሰቦችና ወዳጆች እርሷን ለማክበር ተሰብስበው ስናገኝ እንዴት ያለ ደስታ ነበር! በዚያም የዌልስ የበግ ሥጋ እራት በላን፤ የዌልስ የወንዶች መዘምራን ቡድንም አዝናናን።

ልክ ከአራት ሳምንታት በኋላ፣ ወደ ካናዳ ከተመለስን በኋላ፣ ቤቲ ለአንዲት ወዳጇ ደውላ ገና እንደ ጨረሰች ያለ ምንም ሕመም በድንገት ወደ ጌታዋ ፊት ሄደች። ለብዙ ዓመታት በልቧ ውስጥ በነበረ ትልቅ ቀዳዳ ስትሠቃይ ኖራ ነበር፤ ስለዚህም ጌታ የመሄጃ ጊዜው እንደ ደረሰ እስከ ተናገረ ድረስ የተራዘመ የሕይወት ዘመን ተደስታበት ነበር።

በዩናይትድ ኪንግደም በነበርሁበት ጊዜ የአገልግሎት ዕድሎች ጥቂት ብቻ ነበሩኝ፤ ነገር ግን በአውሮፓ ያለውን ርካሽ የአውሮፕላን ዋጋ በመጠቀም ድንቅ ጊዜ አሳለፍን። በ10 ዩሮ ከጀርመን ዘመናችን ጀምሮ ወዳጆቻችን የሆኑትን ላርስንና ማሪዮን ፍሪድነርንና ቤተሰባቸውን ለማየት ወደ ስቶክሆልም መብረር ቻልን። ከዚያም ወደ ፖርቱጋል ሄድን፤ በዚያም ብራዚላዊት «ልጃችንን» ኤልዜኒን ለአንድ የሳምንት መጨረሻ ጎበኘናት፤ ከዚያም ለአንድ ሳምንት ወደ አልጋርቬ ወሰድናት፤ በዚያም ከአናስታሲስ የማውቀው የማደንዘዣ ሐኪም ወዳጄ ኪት ቶምፕሰን ለደስታችን የሰጠን መኖሪያ ነበረን። ከዚያም ካረንንና ክሎድ አጎስቲኒን ለመጎብኘት ወደ ብራስልስ በረርን፤ ቀጥሎም በስድሳዎቹ ከብሪታንያ ጦር ኃይሎች ጋር ባገለገልሁበት ጊዜ መጀመሪያ ካወቅናቸው ከቤከር ቤተሰብ ጋር አንድ ሳምንት ለማሳለፍ በአውቶቡስ ወደ ዶርትሙንድ ሄድን። ኦ፣ ከወዳጄ ከኡልሪክ ጋር ያደረግኋቸውን የእግር ጉዞዎችና ጭውውቶች እንዴት ወደድኋቸው!

በኔሃይም በምትገኘው ትንሿ የብሬዝረን ጉባኤ ተናገርሁ፤ አሁንም እጅግ የምወደውን ካሪ የተጨመረበትን ብራትቩርስት ቋሊማም እያጣጣምሁ ያለፈውን አስታወስሁ። ከአርባ ዓመታት በፊት ይህን ቤተሰብ እንደ ራሳችን ቤተሰብ ምን ያህል እንደምንወደው ፈጽሞ አላወቅንም ነበር። ወይዘሮ ቤከር ከተወሰነ ጊዜ በፊት ከባድ የአንጎል ደም መፍሰስ (ስትሮክ) አጋጥሟቸው ስለ ነበር፣ ስንጎበኛቸው ያውቁን ይሆን ብዬ አሰብሁ። ትውስታቸው ያልደበዘዘ ሆኖ አገኘሁት፤ ወደ ክፍላቸው ስንገባ ዓይኖቻቸው በሩ፤ በአንዲቱ ጤነኛ ክንዳቸው እጄን ወደ አፋቸው አስጠግተው መሳማቸውን ማቆም አቃታቸው።

ለሁለት ሰዓታት ከእርሳቸው ጋር ቆየን፤ ቤተሰቡ ሁሉ እጅግ የሚወዷቸውን መዝሙሮች ዘመረ። በእንግሊዝና በዌልስ ከሌሎች ወዳጆቻችን ጋር የተደረጉ ተጨማሪ ስብሰባዎች ከሁለት ሳምንት በኋላ ወደ ካናዳ ቤታችን ስንመለስ እጅግ የሚያረካ ስሜት ሰጡን።

ጌታ ስለ መራን ድንቅ ጎዳናዎች — በመንገዳችንም ላይ ስላፈራናቸው ብዙ ድንቅ ወዳጆች — ብዙ ጊዜ ተቀምጬ አስታውሳለሁ። በዚህ የአውሮፓ ጉዞአችን እንዳደረግነው አንዳንዶቻቸውን መጎብኘት ከታላላቅ ደስታዎቻችን አንዱ ነው።