በሸለቆው ውስጥ የነበረው አገልግሎት

በሁለቱ የድካም ዓመታቴ ውስጥ አንዳንድ ትርጉም ያላቸው የአገልግሎት ጊዜያት ነበሩኝ። በምኖርባት በቪክቶሪያ ከተማ የምትገኘው ትልቅ የብሬዝረን ቤተ ክርስቲያን፣ ላምብሪክ ፓርክ፣ በሳምንታዊ ትምህርት ቤቷ እንዳስተምር ጋበዘችኝ። የአስተምህሮ አቋሜና የማተኩርበት ነገር ከአመራራቸው የተለየ እንደ ሆነ የታወቀ ስለ ሆነ፣ በእንደዚህ ያሉ ግብዣዎች ሁልጊዜ ደስ ይለኛል። እነርሱ የዲስፔንሴሽናል አመለካከት ተከታዮች ናቸው፤ እኔ ግን የመንፈስ ቅዱስ ስጦታዎችና አሠራሮች ዛሬም እንደ ቀድሞው ያሉና እንደ ቀድሞውም አስፈላጊ እንደ ሆኑ የማምን «ወግ አጥባቂ ካሪዝማቲክ» በመባል እታወቃለሁ።

ኤ. ደብሊው. ቶዘር እንዲህ እንዳለ ይነገራል፦ «ዲስፔንሴሽናሊዝም ከሊበራሊዝም ይልቅ አደገኛ ነው፤ ሊበራሊዝም መልእክታችንን ይዘርፈናል፤ ዲስፔንሴሽናሊዝም ግን ኃይላችንን ይዘርፈናል።» እኔ በ«ሁለተኛ በረከት» — በመንፈስ ጥምቀት — አምናለሁ፤ ደግሞም በመለወጣችን ቅጽበት «ሁሉን» እንደማንቀበል አምናለሁ — ኢየሱስ ከትንሣኤው በኋላ መጀመሪያ በተገለጠበት ክፍል ውስጥ «እፍ አለባቸውና» «መንፈስ ቅዱስን ተቀበሉ» ባላቸው ጊዜ ደቀ መዛሙርቱ ሁሉን እንዳልተቀበሉ ሁሉ (ዮሐንስ 20)። በበዓለ ኀምሳ በኃይል እስኪቀበሉት ድረስ ገና ሰባት ሳምንታት ይቀሩ ነበር። በቪክቶሪያ የቅርብ ወዳጆቼ የሆኑት መንፈሳዊ ዳራቸው የብሬዝረን ወግ የሆኑ ሰዎች መሆናቸው፣ የእኔ ደግሞ የጴንጤቆስጤ ወግ ሆኖ ሳለ፣ ሁልጊዜ የደስታ ምንጭ ይሆንልኛል። እነርሱ — እኔም እንዲሁ እንደ ሆንሁ ተስፋ አደርጋለሁ — ከወጎቻችን ይልቅ የሰፋ ራእይ ያላቸው ሰዎች ናቸው።

በላምብሪክ ፓርክ ለአሥር ሳምንታት፣ በየሳምንቱ ለ90 ደቂቃ፣ «በእጄ ያለው መክፈቻ» የተሰኘው መጽሐፌ ጭብጥ በሆነው «ነጻ መውጣት» በሚለው ርዕስ ላይ አስተማርሁ። በሚቀጥለው ዓመት ያንኑ ትምህርት፣ ከ«መንፈስ ስጦታዎች» ርዕስ ጋር አክዬ፣ እንዳስተምር ተመልሼ እንድመጣ ተጠየቅሁ። በዚያች ጉባኤ ውስጥ ያሉ ብዙ ሰዎች አመራሩ በብቃት ሊመልሳቸው ያልቻላቸውን ጥያቄዎች ይጠይቁ ስለ ነበር፣ እኔም ቀድሞውኑ እንደ መምህር ተቀባይነት ስላገኘሁ፣ ያንን ትምህርት እንዳስተምር ጋበዙኝ፤ እኔም በእርግጥ በደስታ አደረግሁት።

እንዲሁም በቫንኩቨር ደሴት፣ በፓርክስቪል ከተሐድሶ ኤጲስቆጶሳዊት ቤተ ክርስቲያን ወንዶች ጋር አንድ የሳምንት መጨረሻ እንዳሳልፍ ተጋበዝሁ። እንደ ገና ብዙ አዳዲስ ወዳጆችን አፈራሁ፤ ለወደፊት አገልግሎትም ግንኙነቶችን መሠረትሁ።

በኦክቶበር በኦንታሪዮ የሚኖሩትን ብዙ ወዳጆቻችንን ለማየት ለመጓዝ ርካሽ የአውሮፕላን ዋጋን ተጠቀምን። ቶሮንቶን ጎበኘን፤ በሎርንና በሳንዲ ሌግሮ ቤትም ተስተናገድን። ከሰባዎቹ መጨረሻ ጀምሮ የምናውቃቸውን እጅግ ብዙ የድሮ ወዳጆቻችንን ጋበዙ፤ ያለፈውን በማስታወስ፣ በመሳቅና በመብላትም ድንቅ ምሽት አሳለፍን። ከዚያም ከአናስታሲስ ዘመን ጀምሮ ውድ ወዳጆቼ የሆኑትንና በ1995 በሜክሲኮ ሲቲ ያጋባኋቸውን ሁጎንና ጃኪ ሂሜኔዝን ለማየት ወደ ጉዌልፍ ሄድን። በዚያ ምሽት በኪችነር በሩት ሴታቺ ቤት ነበርን። ከሄዝልግሌን ፌሎውሺፕ ብዙ የጉባኤያችንን አባላትና ወዳጆችን ለሌላ ድንቅ ምሽት ሰብስበው ነበር። ከድምቀቶቹ አንዱ ከከተማ ውጭ ስለ ነበረ መገኘት ካልቻለው ከሮን ስሚዝ የመጣ የስልክ ጥሪ ነበር።

እንዴት እንደምንጸልይ ስላስተማረን ለዚያች ቤተ ክርስቲያን መመሥረት ምክንያቱ እርሱ እንደ ሆነ እንደምቈጥረው ስነግረው በእንባ ታነቀ። ምናልባት ከዚያ በፊት ይህን አሳውቄው አላውቅም ይሆናል። በማግሥቱ በድሮዋ ቤተ ክርስቲያኔ እንደ ገና የመስበክና ጉባኤዋ ጸንታ መቀጠሏን በደስታ የማየት መብት አገኘሁ።

በ2004 የበልግ መጀመሪያ በኦሪገን ግዛት፣ በሎሬን ከሚኖር አንድ ወጣት የስልክ ጥሪ ደረሰኝ። እርሱ በሄይቲ በኪስኬያ ቻፕል የወጣቶች መጋቢ የነበረ ሲሆን ስለ መሰናከል ስሰብክ ሰምቶኝ ነበር። ይህንና ሌላውን ትምህርት ለማስተማር ለአንድ የሳምንት መጨረሻ ወደዚያ እመጣ እንደ ሆነ ጠየቀኝ። ይህ በፖርትላንድ የሚኖሩትን ዴቭንና ኤለን ክኒፔልን እንደ ገና ለመጎብኘት ዕድል ስለሚሰጠን፣ ሁለት ጥሩ ወዳጆቻችንን ይዘን በመኪና ወደ ኦሪገን ለመውረድ ተስማማን። በዚያ የገጠር አካባቢ ብዙ አገልግሎት የነበረበት ድንቅ የሳምንት መጨረሻ ነበር።

ሼንና ባለቤቱ ክሪስቲ ለእኛ ውድ ወጣት ባልና ሚስት ይሆኑልን ነበር፤ ወደፊትም ብዙ ጊዜ መልካም ኅብረት እናደርግ ነበር። ለሄይቲ ታላቅ ፍቅር ነበራቸው፤ በዚያም ሲኖሩ ሁለት ትናንሽ ሴቶች ልጆችን በጉዲፈቻ ወስደው ነበር።

ከጉብኝታችንና ከዚያ በኋላ ወደ ኦሪገን ካደረግነው ጉዞ ሁለት ዓመት በኋላ ሼን ሄይቲ ግማሹን፣ ዶሚኒካን ሪፐብሊክ ደግሞ ሌላውን ግማሽ በሚይዙበት በዚያው በዶሚኒካ ደሴት ላይ ሥራ ይጀምር ነበር። ሥራው «መርሲ ሊግ» ይባላል፤ ዓላማውም ከድንበሩ ማዶ በዶሚኒካን ሪፐብሊክ ውስጥ ለሄይቲ ወላጅ አልባ ልጆች ደኅንነቱ የተጠበቀና ራሱን የሚችል መኖሪያ ማቅረብ ነው።

በ2005 ክረምት በትሳዋውት ክልል በምትገኝ በአንዲት ትንሽ የካናዳ ቀደምት ሕዝቦች ቤተ ክርስቲያን የመስበክን ኃላፊነት ወሰድሁ። መጋቢያቸው በቅርቡ ጡረታ ወጥቶ ስለ ነበር የሚመራቸውን ሰው ይፈልጉ ነበር። ቤተ ክርስቲያኒቱን የሚመሩት ፒተርና ስቴፋኒ የተባሉ ወጣት የሳሊሽ ሕንዳውያን ባልና ሚስትና ቤተሰቦቻቸው ነበሩ። አምልኳቸውንና መንፈሳቸውን እጅግ ወደድነው፤ ስለዚህም ትንሿን ጉባኤ ለማስተማር በየሳምንቱ በታላቅ ደስታ በአምልኮዎቹ እንገኝ ነበር።

ብዙም ሳይቆይ አንድ ወጣት ሆላንዳዊና ቤተሰቡ እነዚህን ውድ ሰዎች ለማገልገል አትላንቲክን አቋርጠው እንዲጓዙ የእግዚአብሔር ጥሪ ተሰማቸው። ማርኮና ባለቤቱ በጣም ጥሩ ወዳጆቻችን ሄንክና ማርታ ሄምፔኒየስ በሠራተኝነት ከሚያገለግሉባት በሮተርዳም ከምትገኘው ከዚያው ቤተ ክርስቲያን የመጡ ነበሩ። ዓለም እንዴት ትንሽ ናት!

በኦክቶበር በደንካን በሚገኘው በኒው ላይፍ ባፕቲስት ቤተ ክርስቲያን በየረቡዕ ምሽቱ ስለ ሥላሴ ተከታታይ ትምህርት እንዳስተምር ተጋበዝሁ። ይህች አማቼ ሮብ ከአንድ ዓመት በኋላ ረዳት መጋቢ የሚሆንባት ቤተ ክርስቲያን ናት። ታዋቂው ደራሲ ማርክ ቡካነን መጋቢ በሆነባት በዚያች ቤተ ክርስቲያን ያሳለፍኋቸው እነዚያ ጊዜያት፣ እርሱንም በግል እንደ ወዳጅ ማወቄ ሁልጊዜ ያስደስተኝ ነበር።

አንድ ምሽት አንድ የሚያስገርም የስልክ ጥሪ ደረሰኝ። ከቪክቶሪያ በስተ ሰሜን የሦስት ሰዓት የመኪና መንገድ ርቀት ላይ በምትገኘው በኮርትኒ ከምትኖር አንዲት ሴት ነበር። አዴል ከቅዱስ ጊዮርጊስ ዩናይትድ ቤተ ክርስቲያን እንደ ሆነች ነገረችኝ፤ ስለ «ጸሎት» ትምህርት ለመስጠት እያቀዱ ነበር፤ ለመምህርነትም ስሜ ተሰጥቷት ነበር።

«ዩናይትድ ቤተ ክርስቲያን» የሚሉትን ቃላት ስሰማ ወዲያውኑ፣ በካናዳ ያለችው አብዛኛዋ የዩናይትድ ቤተ ክርስቲያን እንደ ሆነችው፣ በሥነ መለኮት አመለካከታቸው ሊበራል እንደ ሆኑ ፈረድሁባቸው ብዬ መቀበል አለብኝ።

የሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን አሁን የዩናይትድ ቤተ ክርስቲያን ዋና ክፍል ስለ ሆነች ጆን ዌስሊ ስለ እርሷ ምን ይል ይሆን ብሎ ሰው ይገረማል! ከጥቂት ውይይት በኋላ እርሷንና ጉዳዩን በቤተ ክርስቲያኒቱ «ሲኖዶስ» ፊት ከማቅረባቸው በፊት ቃለ መጠይቅ ሊያደርጉልኝ የሚያስፈልጋቸውን ሁለት የሥራ ባልደረቦቿን ለማግኘት በሚቀጥለው ቅዳሜ በመኪና ወደ ሰሜን ለመሄድ ተስማማሁ። በዚህ ስብሰባ ላይ ሦስቱን በትክክል ምን እያቀዱ እንደ ሆነ ጠየቅኋቸው፤ ነገር ግን ይህ ለእነርሱ አዲስ ሙከራ ስለ ነበር በእውነት ምንም ዕቅድ እንዳልነበራቸው ግልጽ ነበር። ከዚያም የጸሎት ዓላማ ምን እንደ ሆነ እንደሚያስቡ ጠየቅኋቸው፤ አሁንም እርግጠኞች አልነበሩም፤ ስለዚህም፦ «ጸሎት ከእርሱ ጋር ያለንን የጠበቀ ቅርበት ማሳደግን እንድንማር እግዚአብሔር የሰጠን ስጦታ እንደ ሆነ አምናለሁ» አልኋቸው።

በዚህ ጊዜ በዚያ የነበረው ሰው ጋሪ በእጅጉ ተነቃቃ። «የምፈልገው ያንን ነው!» አለ፤ «ከእግዚአብሔር ጋር የጠበቀ ቅርበት!» ልቤ ለዚህ ሰውና ጌታን ይበልጥ ለማወቅ ላለው ፍላጎቱ ምላሽ ሰጠ፤ ስለዚህም ለሦስት ሳምንታት በየቅዳሜው ጠዋት እንዲመጡ ሊያግባቧቸው የሚችሏቸውን ሰዎች ሁሉ ለማስተማር በየሳምንቱ መጨረሻ ወደ ኮርትኒ ለመጓዝ በጉጉት ተስማማሁ። በመካከል ባሉት ጥቂት ሳምንታት አዴል ሂደቱን የሚገልጹ ኢሜይሎች ትልክልኝ ነበር — «ለትምህርቱ 8 — 9 — 10 ሰዎች ተመዝግበዋል» እያለች እየጨመረ በሚሄድ ደስታ ትጽፍ ነበር።

ለቅዳሜ ጠዋት ትምህርት ወደ ኮርትኒ ለመሄድ ሰው ከቪክቶሪያ ዓርብ መነሣት ያስፈልገዋል፤ በመኪና ደግሞ ረጅም ጉዞ ስለ ሆነ በቀን አንድ ጊዜ ብቻ በሚሄደው ባቡር ለመጓዝ ወሰንሁ። ይህ ማለት ዓርብ ማልዶ ከቪክቶሪያ መነሣትና እሑድ ጠዋት በቤተ ክርስቲያኒቱ አምልኮ ላይ እናገር እንደ ሆነ ላይ በመመሥረት ቅዳሜ ወይም እሑድ ምሽት ዘግይቶ መመለስ ነበር። በመጨረሻም በሁለቱ እሑዶች ላይ መናገር ሆነልኝ!

በመጀመሪያው ቅዳሜ ጠዋት ቅዱስ ጊዮርጊስ ስደርስ ከ40 በላይ ሰዎች ብዕራቸውንና ማስታወሻ ደብተራቸውን አዘጋጅተው ተቀበሉኝ፤ አብረን ያሳለፍነውም ጊዜ እጅግ ድንቅ ሆነ። በእነዚያ ሦስት ሳምንታት እጅግ ድንቅ ወዳጆችን አፈራን፤ በተለይም ጋሪንና ባለቤቱን ዴቢን፤ እነርሱም በመጨረሻው የሳምንት መጨረሻ ሌሎች በርካታ ሰዎችን፣ የቅርብ ወዳጆቼን ሮንና ዩኒስ ፍሪማንን (በቪክቶሪያ አላያንስ ቤተ ክርስቲያን የወጣቶች መጋቢዬን) እና ቄስ ቢልና ጆአን ሆጅስን (የወንዶች መንፈሳዊ ጉባኤ ያካሄድሁላቸውን የኤጲስቆጶሳዊት ቤተ ክርስቲያን ቄስ) ጨምሮ ጋብዘው ግሩም ማዕድ አቀረቡልን፤ ከማዕዱ በፊትም ስንደርስ እግራችንን በማጠብ አደሱን። እንዴት ያለ ልዩ ግብዣ ነበር!

እነዚያን የሦስት ሳምንት መጨረሻዎች ትምህርት እንደ ጨረስሁ ብዙም ሳይቆይ ወደ አውስትራሊያ ለጉብኝታችን ሄድን። የ2005 መጨረሻ ነበር፤ አሁንም እጅግ ደካማ ሆኖ ይሰማኝ ነበር፤ ሆኖም ጌታ በሰጠኝ በማንኛውም ዕድል እርሱን ለማገልገል እችል ነበር።