ረጅሙ የድካም ሸለቆ

ብርቱ ተፈጥሮ ባይኖረኝም ሁልጊዜ ጥሩ ጤንነት ነበረኝ። ሆኖም ሴፕቴምበር 2003 ለሆድ ዕቃ ሄርኒያ (ሃያተስ ሄርኒያ) ቀላል ቀዶ ሕክምና በማድረጌ ምክንያት የመጣው ረጅም የድካም ዘመን መጀመሪያ ይሆን ነበር። ሐኪሜ ይህን ቀዶ ሕክምና የመከረኝ ከዘመርሁ በኋላ ይሰማኝ ለነበረው የጉሮሮ ሕመም መፍትሔ እንዲሆን ነበር።

ውስብስብ ላልሆነው በትንሽ ቀዳዳ ለሚደረገው ቀዶ ሕክምና ወደ ቪክቶሪያ ሮያል ጁቢሊ ሆስፒታል ገባሁ፤ ከሁለት ቀን በኋላም ወጣሁ፤ ሙሉና ፈጣን ማገገም እንደሚኖረኝም ጠበቅሁ። ሆኖም አን በቅርቡ ወድቃ ቁርጭምጭሚቷ ተሰብሮ ስለ ነበር፣ ወደ ቤት በተመለስሁበት በመጀመሪያው ቀን ምሳዬን ራሴ አዘጋጀሁ። ለተወሰነ ጊዜ ለስላሳ ምግብ ብቻ እንድበላ ተነግሮኝ ነበር፤ ስለዚህም የቻይና ኑድል ሠራሁ፤ በኋላ ቀዶ ሐኪሜ እንዳለው ይህ «ሊሆን ከሚችለው ሁሉ የከፋው ነገር» ነበር።

ኑድል በጉሮሮ ቧንቧ ውስጥ እንደሚያብጥ ግልጽ ነው፤ እነዚህም እንደዚያው አደረጉ፤ በመዋጥ ላይም መዘጋት አስከተሉብኝ፤ ይህንንም በቀጣዮቹ ጥቂት ወራት ብዙ ጊዜ እለማመደው ነበር። እጅግ ስለ ተጨነቅሁ በዚያው ምሽት ቀዶ ሐኪሙን ደወልሁለት። ወደ ድንገተኛ ሕክምና ክፍል ተመልሼ እንድሄድ፣ እርሱም መዘጋቱን ለማስወገድ በዚያ እንደሚያገኘኝ ነገረኝ። እንዳለውም አደረገ፤ የኢንዶስኮፒ ቱቦ ተጠቅሞ ምግቡን ወደ ጨጓራዬ ገፋው፤ ከዚያም በመሳብ ሊወጣ ቻለ። ይህ እጅግ ከባድ መከራ ነበር፤ በዚያች ሌሊት በሆስፒታሉ ውስጥ በመጨረሻ እንቅልፍ ሲወስደኝ እፎይታ ተሰማኝ።

በዚያን ጊዜ በጉሮሮ ቧንቧዬ ላይ ጉዳት ደርሶ እንደ ሆነ አላውቅም፤ ነገር ግን በቀጣዮቹ በርካታ ሳምንታት በእያንዳንዱ ምግብ ማለት ይቻላል ለመዋጥ በብርቱ እቸገር ነበር፤ ቀዶ ሐኪሙ ግን ብዙም ሳይቆይ እንደሚያልፍ ደጋግሞ ይነግረኝ ነበር።

በዲሴምበር እጅግ ደካማ ስለ ተሰማኝ እንደ ገና ሐኪሜን ለማየት ሄድሁ። አንድ ጊዜ አየኝ፤ በሚዛን ላይ አቆመኝና ወዲያውኑ ወደ ሆስፒታሉ የድንገተኛ ሕክምና ክፍል እንድሄድ፣ በዚያም አልጋ እንደሚጠብቀኝ ነገረኝ። ከሃያ ፓውንድ በላይ፣ ከ160 ወደ 139 ፓውንድ፣ ክብደቴን አጥቼ ነበር፤ ስለዚህም ለሦስት ቀናት በደም ሥሬ የጨው ውኃ ጠብታ ተሰጠኝ።

አሁን ቀዶ ሐኪሙ ተጨነቀ፤ ስለዚህም ተጨማሪ ምርመራዎች እንዳደርግ አመቻቸ። በቀጣዮቹ ጥቂት ወራት የደም ምርመራዎችን፣ የባሪየም ምርመራዎችን፣ ኤክስሬዮችን፣ የሲቲ ስካንና የኤም.አር.አይ. ምርመራዎችን ለማድረግ በየጊዜው ወደ ሆስፒታሉ እመላለስ ነበር፤ ለኢንዶስኮፒ ምርመራዎችም ማደንዘዣ እስከ መውሰድ ደረስሁ፤ ሆኖም ለመዘጋቶቼና ለድካሜ ምንም መፍትሔ አልተገኘም።

በኤፕሪል 2004 ሌላ የባሪየም ምርመራ እያደረግሁ ሳለ ሁለት ትናንሽ ማርሽማሎዎች የተጨመሩበት አንድ የሻይ ማንኪያ ፈሳሽ ወሰድሁ። ስዋጠው ተዘጋብኝ። በመጨረሻ ቴክኒሻኖቹ ችግሩን አገኙት። የጉሮሮ ቧንቧው ወደ ጨጓራ በሚገባበት ቦታ ጠምዘዝ ብሎ ነበር፤ ይህን የኢንዶስኮፒ ቱቦ ሊያየው አይችልም ነበር፤ ምግቤም በዚህ መጠምዘዣ ላይ ይያዝ ነበር። ተጨማሪ ቀዶ ሕክምና እንዲደረግ ተወሰነ፤ ስለዚህም በሜይ እንደ ገና ወደ ሮያል ጁቢሊ ሆስፒታል ገባሁ።

የቀዶ ሐኪሙ ረዳት እንዳለው «ከቀደመው ቀዶ ሕክምና የተረፈ ብዙ የጠባሳ ሕብረ ሕዋስ ስለ ነበር እጅግ አስቸጋሪ ነበር»፤ ቢሆንም ቀዶ ሕክምናው እንደ ተሳካ ተቈጠረ።

አሁን ደግሞ ሌሎች ውስብስብ ችግሮች ጀመሩ፤ በሳንባዎቼ ውስጥ የደም መርጋት ተፈጠረ፤ ይህም ለቀረው ዓመት ሁሉ ደም የሚያቀጥኑ መድኃኒቶችን እንድወስድ አስገደደኝ። የኩማዲን (ደም የሚያቀጥን መድኃኒት) መጠኔን ለመወሰን የደም ናሙናዎቼን እየወሰዱ ሲመረምሩ ለጥቂት ሳምንታት በየዕለቱ ሆስፒታል እሄድ ነበር። ከዚያም ለጥቂት ወራት በየሳምንቱ፣ ቀጥሎም ሕክምናውን እንዳቆም እስከ ተፈቀደልኝ እስከ ዲሴምበር ድረስ በወር አንድ ጊዜ ብቻ መሄድ ነበረብኝ። በዚያው ጊዜ በሳንባዎቼና በጎኔ ላይ ሕመም እንዳለብኝ አማርር ነበር፤ ይህ የደም መርጋቱ ውጤት መስሎኝ ነበር፤ ነገር ግን ሐኪሜ የሳንባ ሽፋን ብግነትና የሐሞት ጠጠር እንደ ያዘኝ ነገረኝ!

የመስቀሉ የማስተስረያ ሥራ ለነፍስ መዳንን ብቻ ሳይሆን ለሟች (ሕያው) ሰውነታችንም ጤንነትን እንደሚያካትት ሁልጊዜ አምኛለሁ። ሆኖም የጌታ «የመሻገሪያ ድንጋዮች» ሊገሥጸንና ስለ ራሱ ድንቅ ባሕርይ ይበልጥ ሊያስተምረን ወደሚችልባቸው ሸለቆዎች ሊመሩ እንደሚችሉ ደግሞ አምናለሁ። ስለ ረጅሙ ሕመሜ ስናገር በቀዶ ሕክምናው ጊዜ ስለ ሆነው አስደሳች ክስተት ባልናገር ስሕተት ይሆንብኛል።

ሐኪሙ ከቀዶ ሕክምናው በፊት ምርመራ እያደረገልኝ ነበር፤ የደም ግፊቴንና የልብ ምቴን እየለካ በደረቴና በጀርባዬ ላይ ስቴቶስኮፑን በሰፊው ያንቀሳቅስ ነበር። እጅግ ረጅም ጊዜ ስለ ወሰደበት፦ «ምናልባት የልብ ቫልቤ መንሸራተት የሚያሰማውን ድምፅ እየሰማህ ይሆናል» አልሁት፤ እርሱም፦ «አይደለም! ችግሩ እሱ ነው። ሰነድህ መስማት እንዳለብኝ ቢገልጽም የቫልቭ መንሸራተት ምንም አልሰማም!» ብሎ መለሰልኝ። በቪክቶሪያ አላያንስ ቤተ ክርስቲያን መጋቢ በነበርሁበት ጊዜ በየሳምንቱ ከወጣቶች አገልጋዩ ጋር ራኬትቦል መጫወት ልማዴ ነበር። አንድ ምሽት እየተጫወትሁ ሳለ በድንገት ከፍተኛ ድካምና የትንፋሽ እጥረት ያዘኝ።

በማግሥቱ ጠዋት ሐኪሜ ወደ አንድ የልብ ስፔሻሊስት ላከኝ፤ በቢሮውም የልብ ቫልቤ መንሸራተት በግልጽ የሚታይበትን የአልትራሳውንድ መቆጣጠሪያ ተመለከትሁ። እናቴ በልብ ቫልቭ መንሸራተት ምክንያት ከመጣ ረጅም ሕመም በኋላ በ1952 ሞታ ስለ ነበር፣ ስለ ራሴ ሁኔታ እጅግ ስሱ ሆንሁ፤ ከመጠን ባለፈ ስፖርት ወይም እንቅስቃሴ ልቤን እንዳላስጨንቅ እጠነቀቅ ነበር። አሁን፣ ከሃያ ዓመታት በላይ በኋላ፣ የቫልቩ መንሸራተት የተፈወሰ ይመስል ነበር! ከበርካታ ዓመታት በፊት በአንድ የአውራጃ የመጋቢዎች ጉባኤ ላይ ስለ ሁኔታዬ እንዲጸለይልኝ ወደ ፊት መውጣቴን አስታወስሁ፤ ነገር ግን እስከዚህ ጊዜ ድረስ እንደ ተፈወስሁ ፈጽሞ አልተገነዘብሁም ነበር።

በ2004 አንዳንድ ስብሰባዎችን፣ በተለይም ብዙ ጉዞ የሚጠይቁትን፣ መሰረዝ ነበረብኝ፤ ሆኖም የአውሮፕላን ዋጋ ርካሽ መሆኑን ተጠቅመን በኦንታሪዮ፣ በቶሮንቶና በኪችነር የሚኖሩ ወዳጆቻችንን ጎበኘን። እንደ ታመምሁ፣ ነገር ግን ራሴን ብጠብቅ እንደምድን አውቅ ነበር፤ ስለዚህም በማጥኛ ክፍሌ ውስጥ በማንበብና ግጥም በመጻፍ ብዙ ጊዜ አሳለፍሁ። የጸሎት ሕይወቴ ይበልጥ ትርጉም ያለው ሆነ፤ ሌላ ምንም ነገር ባለማድረጌም የበደለኝነት ስሜት አልተሰማኝም!

2005 ሲጀምር እነዚህን ሁሉ ውስብስብ ችግሮች አልፌ ነበር፤ ነገር ግን ክብደቴን ገና አልመለስሁም ነበር፤ ስለዚህም አሁንም በጣም ደካማ ነበርሁ።

በኦገስት መጨረሻ አንድ ወዳጃችን ከመኝታ ክፍላችን ውጭ ወደ አትክልቱ ቦታ የሚወርድ ትንሽ በረንዳ ሠራልን። ሥራውን ሲያጠናቅቅ ብሎኖቹንና መሣሪያዎቹን ይዤለት ተቀምጬ ነበር፤ ከዚያም በእውነት ያስደነገጠኝን ቃል ተናገረ፦ «ቅዳሜ ዝናብ ይዘንባል፤ ስለዚህ ውኃ እንዳያስገባ ነገ ይህን በረንዳ ቀለም መቀባት አለብህ።» እንዲህ ያለው ሥራ በእርግጥ ከአቅሜ በላይ ነበር።

በማግሥቱ አንድ ጋሎን ቀለም ገዛሁ፤ ወለሉ ላይ ተቀምጬም በረንዳውን መቀባት ጀመርሁ። ብዙ ሰዓታት ወሰደብኝ፤ በመጨረሻ ግን ወደ ኋላ ተደግፌ፦ «ጨረስሁት! ጨረስሁት!» ማለት ቻልሁ። ይህ በሁለት ዓመታት ውስጥ ያከናወንሁት የመጀመሪያው ትልቅ ነገር ነበር!

የመጀመሪያው ቀዶ ሕክምናዬ ከተደረገ ከሁለት ዓመት በኋላ፣ በሴፕቴምበር 2005 ነበር በአጠቃላይ ደኅንነቴ ላይ መሻሻል ማየት የጀመርሁት። አንድ ጥሩ ወዳጄ በቀዶ ሕክምናዎቼና በኢንዶስኮፒ ምርመራዎቹ ማደንዘዣ ምክንያት ያጣኋቸውን ጠቃሚ ባክቴሪያዎች የሚተካ ባዮኬ የተባለ ብርቱ የእርጎ ምርት እንድወስድ መከረኝ። የፈወሰኝ እርሱ ነው አልልም፤ ነገር ግን በየዕለቱ በመውሰዴና በመሻሻሌ መካከል የነበረው ተዛምዶ እጅግ አስገራሚ ነበር።

በዓመቱ መጨረሻ ወደ አውስትራሊያ መደበኛ ጉዞአችንን አደረግን። በዚያም በፀሐይ ላይ ዐረፍሁ፤ ታላቁን ምዕራባዊ በረሃ አቋረጥሁ፤ በየዕለቱ ማለት ይቻላል ብስክሌት ነዳሁ፤ በልጄ የመዋኛ ገንዳም ዋኘሁ። ኃይሌ እየተመለሰ ነበር፤ የደኅንነት ስሜቴንም መልሼ እያገኘሁ ነበር።

ታላቁን ምዕራባዊ በረሃ ያቋረጥሁበት የሦስት ሳምንት ጉዞ እጅግ የሚያድስ ጊዜ ነበር። የካንቤራ መምህር ከሆነው ወዳጄ ከጆን ኮማንና ከበርካታ የሥራ ባልደረቦቹና ተማሪዎቹ ጋር ነበርሁ፤ እነርሱም ለዚያ ልጆች የሚሆን መርሐ ግብር ይዘው በአንድ የአቦርጂናል ማኅበረሰብ ውስጥ አንድ ሳምንት ሊያሳልፉ ነበር። መርሐ ግብሩ በጭቃማ መንገድ ሞተር ብስክሌት መንዳትን፣ ብዙ ጨዋታዎችንና የመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርትን ያካትት ነበር። በደማቁ የሌሊት ሰማይ ሥር በድንኳን አደርን፤ በዚያም «ኢሙ» — በኢሙ ቅርጽ ሰፊ ቦታ የሚሸፍን የጨለማ ሰማይ ክፍል — በግልጽ ይታይ ነበር።

በፀሐይ ላይ ረጅም የእግር ጉዞዎችን አደረግሁ። በጉዞው ላይ በበርካታ የአቦርጂናል መንደሮች ቆምን፤ በዚያም የካንቤራው አቦርጂናል መጋቢ የሮን ዊልያምስ ወዳጅ መሆኔን የሚያመለክት «ጉዳ ሮን» ተብዬ ተዋወቅሁ። ይህ ወዲያውኑ ወዳጅ አደረገኝ። ወዳጆቻችን ቀድሞ ይተማመኑባቸው የነበሩትን ብዙ የውኃ ጉድጓዶች ለማግኘትና ለእራታችን ካንጋሮና ኢሙ ለመፈለግ ወደ አደን ጉዞ ወሰዱን።

እንደ አለመታደል ሆኖ እነርሱን አላገኘንም፤ ነገር ግን ኢጉዋና የተባለ ትልቅ እንሽላሊት አግኝተን አብስለን በላን። እንደ ዶሮ ሥጋ ይጣፍጥ ነበር፤ ነገር ግን ይበልጥ «የሚያላምጥ» ነበር። ይህ የሆነው «ምናልባት ከዚህ በፊት ነጭ ሰው አይቶት በማያውቅ» ስፍራ ነበር፤ ስፍራው የመሪዎቻችን ቅድመ አያቶች ከብዙ ዓመታት በፊት የሣሏቸውን የዋሻ ሥዕሎች የያዘ ነበርና። በእነዚህ ድንቅ ሰዎች እንዲህ ተቀባይነት በማግኘታችን ምን ያህል ዕድለኞች እንደ ሆንን አውቅ ነበር። ጉዞአችን የተጠናቀቀው በዚህች ሰፊ ምድር መሃል በሚገኘው በአየርስ ሮክ ነበር፤ ከዚያም ወደ ብሪዝበንና ወደ ልጄ አዲስ ቤት የሚመልሰኝን አውሮፕላን ያዝሁ።

በ2006 የፀደይ ወራት ወደ ካናዳ ስመለስ፣ የታደሰ ኃይል ስለ ተሰማኝና በደንብ እበላ ስለ ነበር፣ ጤንነቴ እንደ ገና ጥሩ እንደ ሆነ አወቅሁ።