ጉዞው ይጀመራል

በትንሿ የጸሎት ቤት የነበረው አገልግሎት ተፈጸመ፤ ጥቂት ታዳጊ ወጣቶችም በወጣቱ ሰባኪ ዙሪያ ተሰበሰቡ። በዚያ ምሽት ወደዚያ የሄድነው እርሱን ለማበረታታት ነበር፤ ለብዙዎቹ የዌልስ ትንንሽ የጸሎት ቤቶች እጅግ አስፈላጊ በሆነው የምእመናን ሰባኪነት ሥራ ገና አዲስ ነበርና። መልእክቱ ከተረሳ ብዙ ዘመን ሆኖታል፤ ከዚያ በኋላ የተደረገው ውይይት ግን አልተረሳም። ስለ ትምህርት ቤቴ፣ ስለ ካውብሪጅ ግራማር፣ ተነጋገርን፤ እርሱ ራሱ ከሁለት ዓመት በፊት በዚያ ተማሪ ነበር። ከዚያም አናይሪን ሕይወቴን የለወጠውን ጥያቄ ጠየቀ።

«እስቲ ንገረኝ ጋሬዝ፣» አለ፤ «በጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ምን ታደርጋለህ?»

ወደ ቪንስና ቤቲ ቢሾፕ ቤት ለመጀመሪያ ጊዜ የገባሁት ከዚያ አምስት ሳምንት ቀደም ብሎ ነበር። እኅቴ ባርባራ በየዓርቡ ምሽት የምትካፈልባቸውን የታዳጊ ወጣቶች ስብሰባዎች ያካሂዱ ነበር። በዚያም ሕያው ዝማሬዎችን ይዘምሩ፣ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥያቄና መልስ ውድድሮችን ያደርጉ፣ አንዳንድ ጊዜም እንግዳ ተናጋሪ ይጋብዙ ነበር። እናቴ የአሥራ አራት ዓመት ልጅ ሳለሁ እስከ ሞተችበት ጊዜ ድረስ ሰንበት ትምህርት ቤት እሄድ ነበር፤ አሁን ግን ለመንፈሳዊ ነገሮች ብዙም ፍላጎት አልነበረኝም። ሆኖም በባርባራ ግብዣ በቢሾፖች የእንግዳ ክፍል ጥግ ባለው ምቹ ወንበር ላይ ተቀምጬ ራሴን አገኘሁት፤ እየተደሰትሁ እንደ ነበርሁም ማመን ግድ ሆነብኝ። ይህ ቀላል እንደ ነበር ትረዳለህ፤ ከ15 ሴቶች ልጆች ጋር በዚያ የነበርሁት ብቸኛው ወንድ ልጅ እኔ ነበርሁና! ቀዝቃዛ መጠጦችና ብስኩቶች እየተዘጋጁ ሳሉ በምሽቱ መጨረሻ ቤቲ ወደ ማድ ቤት የጠራችኝ በዚህ ምክንያት ሊሆን ይችላል ብዬ አሰብሁ።

የመጠጦቹን ከባድ ትሪ እንድሸከምላት እንደምትጠብቅ የታወቀ ነው።

ወደ እኔ ዞር ብላ የተናገረችውን ትናገራለች ብዬ አልጠበቅሁም ነበር። «እስቲ ንገረኝ ጋሬዝ፣» አለች፤ «በጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ ምን ታደርጋለህ?»

በዚያ ማድ ቤት ግርግር መካከል ጥያቄውን ማምለጥ ቀላል ነበር፤ ወጣቱ ሰባኪ እንደ ገና እስኪሞግተኝ ድረስ ግን ከአእምሮዬ ማውጣት የማይቻል ሆነ። በዚያው መካከል ክርስትና የኢየሱስን በመስቀል ላይ መሞት ብቻ ሳይሆን ከሙታን መነሣቱንም እንደሚያውጅ ተገንዝቤ ነበር። በእርግጥ ከሙታን ተነሥቶ ከሆነ ሕያው ነው፤ ስለዚህ እርሱን በግል ማወቅ ይቻላል ብዬ ማሰብ ጀመርሁ። መልስ የሌለኝን ጥያቄ እንደ ገና እንደምትጠይቀኝ ስለማውቅ በየሳምንቱ ከቤቲ ጋር ብቻዬን ከመሆን አምልጬ ነበር፤ አሁን ግን ያ ጥያቄ ደረሰብኝ። ሌሎቹ ከአናይሪን ጋር ወደ አውቶቡስ መናኸሪያ ሲሄዱ፣ እኔ ወደ ቤት የሚወስደውን ኮረብታ ወጣሁ። ወደ መኝታ ቤቴ ገብቼ ከአልጋው አጠገብ ተንበረከክሁና ቀላል ጸሎት ጸለይሁ።

«ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ እውነተኛ ከሆንህ እባክህ ወደ ሕይወቴ ግባ፤ ኃጢአቴን አስወግድልኝ፤ የአንተም አድርገኝ።» ከዚህ ሌላ ምን እንደምል አላወቅሁም፤ ስለዚህ በቅርቡ የተማርሁትን የአንድ ቀላል መዝሙር ቃላት ቀጠልሁ። «ወደ ልቤ፣ ወደ ልቤ፣ ጌታ ኢየሱስ ወደ ልቤ ግባ። ዛሬ ግባ፣ ልትኖር ግባ፣ ጌታ ኢየሱስ ወደ ልቤ ግባ። አሜን።» ገና የጀመርሁት የእምነት ጉዞ ምን ያህል አስደሳች እንደሚሆን ፈጽሞ አልተገነዘብሁም ነበር።

አንዳንዶች አናይሪን ስሸሸው የነበረውን ያንኑ ጥያቄ መጠየቁ በአጋጣሚ የሆነ ብቻ ነው ይሉ ይሆናል፤ እኔ ግን እግዚአብሔር እንደዚህ ባሉ «በአጋጣሚ በሚመስሉ» መንገዶች በሕይወቴ ጣልቃ የገባባቸውን እጅግ ብዙ ምሳሌዎች ስላየሁ፣ አሁን የእግዚአብሔር ቀጠሮዎች፣ በእምነት ጉዞዬ ውስጥ ያሉ የመሻገሪያ ድንጋዮች መሆናቸውን አውቃለሁ። በዚህ መጽሐፍ ዓላማዬ እያንዳንዳችንን ከራሱ ጋር ወደ ጠበቀ ኅብረት ሊመራን ግድ ከሚለው አምላክ ጋር አንተን ማስተዋወቅ ነው። እርሱ በሮችን ይከፍታል፣ ይዘጋልም፤ በሸለቆዎች ውስጥና በተራሮች አናት ላይ ይመራል፤ ተስፋ ያስቆረጡንን ነገሮች ወስዶ የእርሱ ቀጠሮዎች ያደርጋቸዋል።

«እግዚአብሔር አንድን ሰው ሊያሠለጥነው...

ሊያስደስተውም...

ሊያበቃውም ሲሻ፤ እግዚአብሔር አንድን ሰው እጅግ ክቡሩን ድርሻ እንዲጫወት ሊቀርጸው ሲሻ፤ ዓለም ሁሉ እስኪደነቅ ድረስ ታላቅና ደፋር ሰው ሊፈጥር በሙሉ ልቡ ሲናፍቅ፣ ዘዴዎቹን ተመልከት! መንገዶቹን ተመልከት!

በንጉሣዊ ምርጫ የመረጣቸውን እንዴት ያለ ርኅራኄ ፍጹም እንደሚያደርጋቸው — እንዴት እንደሚቀጠቅጠውና እንደሚያቆስለው፣ በኃይለኛ ምቶችም እግዚአብሔር ብቻ ወደሚያስተውላቸው የፈተና የሸክላ ጓሎች እንደሚለውጠው!

የተሠቃየው ልቡ እያለቀሰ፣ እርሱም የሚማጸኑ እጆቹን ሲያነሣ!

መልካሙን ሊያደርግላቸው የወሰዳቸውን እንዴት እንደሚያጎብጣቸው፣ ግን ፈጽሞ እንደማይሰብራቸው፤ የመረጣቸውን እንዴት እንደሚጠቀምባቸውና በፍቅር ዓላማ እንደሚያዋሕዳቸው፣ በሸክም በተጫነች ነፍስ በኩል የእግዚአብሔርን ባለጠግነት እንዲሞክር እንደሚገፋፋው።

እግዚአብሔር የሚያደርገውን ያውቃል!»

—ደራሲው ያልታወቀ። ከቀላሉ ጸሎቴ በኋላ በነበሩት ወራት ስለ መሠረታዊ የመጽሐፍ ቅዱስ እውነቶች ያለኝ ማስተዋል እጅግ አድጎ ነበር። ጌታንና ቃሉን የሚወዱ ጥሩ መምህራን በማግኘቴ ተባርኬአለሁ። ቤተ ክርስቲያን ተቀላቀልሁ፤ «ክሩሴደርስ» በተባለው የወጣቶች ቡድናቸውም ንቁ ተሳታፊ ነበርሁ። በክርስቶስ ያለንን የርስታችንን ባለጠግነት — የመንፈሱን ፍሬ — ማግኘት ጀመርሁ። በእውነትም «ከላይ ያለው ሰማይ ይበልጥ ለስላሳ ሰማያዊ ነው፤ በዙሪያ ያለችው ምድር ይበልጥ ያማረ አረንጓዴ ናት። ክርስቶስ የሌላቸው ዓይኖች ከቶ ያላዩት አንዳች ነገር በእያንዳንዱ ቀለም ውስጥ ይኖራል» (ጂ. ዌድ ሮቢንሰን)። ያ ዘመን ታማኝነታችንን በልብሳችን ደረት ላይ «ባጆችን» በማድረግ የምናሳይበት ዘመን ነበር። አንዳንዶቹ የአካባቢውን የእግር ኳስ ክለብ፣ ሌሎቹ ደግሞ የቅርብ ጊዜውን የመዝናኛ «ኮከብ» እንደሚደግፉ ያስተዋውቁ ነበር። የእኔ ግን በቀላሉ «ኤሊም ክሩሴደር» ይል ነበር። ብዙም የሚያነቃቃ አልነበረም፤ ትርጉሙ ግን ትልቅ ነበር።

በቀጣዩ በጋ የትምህርት ቤታችን የክሪኬት ቡድን ከብርቱ ተቀናቃኞቹ ከአንዱ — ከአንድ የስዋንሲ ግራማር ትምህርት ቤት — ጋር ሲጫወት ቆሜ እመለከት ነበር። እንግዶቹ ኳስ የመምታት ተራቸው ላይ ሆነው ከኳስ ወርዋሪዎቻችን ጋር ይታገሉ ነበር፤ እኔም በጨዋታው በጣም ተመስጬ ነበር።

«የኤሊም ክሩሴደርስ አባል እንደ ሆንህ አያለሁ፤» አለ በአጠገቤ የነበረ አንድ ድምፅ። «ጌታን ታውቃለህ ብዬ እገምታለሁ።»

ዞር ብዬ ስመለከት የሚያነጋግረኝ ሰው ከእንግዳው ቡድን ተጫዋቾች አንዱ ነበር። «በክሪኬት ነጭ ልብሱ» ጥሩ አትሌት ይመስል ነበር፤ የሚማርከው ፈገግታውም ወደ ወዳጅነት ይጋብዝ ነበር።

«እ-አዎ፣» ብዬ ተንተባተብሁ፤ እምነቱን እንዲህ በግልጽ የሚገልጥ ሰው ገና አግኝቼ አላውቅም ነበርና። «አዎ፣ አውቀዋለሁ።»

ብዙም ሳይቆይ በክሪኬት ሜዳው ዙሪያ ቀስ እያልን መዞር ጀመርን። እርስ በርሳችን ተዋወቅን፤ በክርስቶስ ስላገኘነውም አዲስ ወዳጅነት ተነጋገርን። ወደ ትምህርት ቤቱ መጫወቻ ሜዳዎች ወደሚያስገባው በር ልክ ስንደርስ፣ የቀድሞው የላቲን መምህሬ ገባ፤ እርሱ ጥብቅ መምህር ከመሆኑም በላይ ለዌልስ ተማሪዎች የክሪኬት ቡድን ተጫዋቾችን ከሚመርጡት አንዱ ነበር። አዲሱ ጓደኛዬ ለዌልስ ቡድን ቦታ እየታሰበ ስለ ነበር መምህሬ በእርግጥ ያውቀው ነበር። እኔም እታወቅ ነበር — በክሪኬት ሜዳ ላይ ባለኝ ችሎታ ሳይሆን በላቲን ክፍል ባለኝ አለማወቅ! የአባት ስሞቻችን አንድ — ኢቫንስ — መሆናቸውንም ያውቅ ነበር።

«ሰላም ዶን! ሰላም ጋሬዝ!» አለና ቀጥሎ፣ «ሁለታችሁ ወንድማማቾች ናችሁን?» ብሎ ጠየቀ።

ከሠላሳ ማይል በላይ ተራርቀን እንደምንኖር ሲታሰብ ያ ጥያቄ እጅግ የሞኝነት መሰለኝ፤ ስለዚህ ዶን፣ «አዎን ጌታዬ! በጌታ ወንድማማቾች ነን!» ብሎ ሲመልስ ስሰማ ደነገጥሁ።

አንድ ሰው ስለ እምነቱ በድፍረት ሲናገር ስሰማ ያ የመጀመሪያዬ ነበር፤ እኔም እጅግ አፈርሁ።

እዚህ ላይ አንድ አስገራሚ ተጓዳኝ ማስታወሻ ልጨምር፦ ከብዙ ዓመታት በኋላ «አናስታሲስን» ወክዬ በካርዲፍ ያለችን አንዲት ቤተ ክርስቲያን እጎበኝ ነበር። በዚያም የዚያች ቤተ ክርስቲያን አንድ ሽማግሌ በካውብሪጅ ግራማር ትምህርት ቤት እንደ ተማርሁ ያውቅ ስለ ነበር፣ የላቲን መምህሩን ሲድ ሃሪስን አውቀው እንደ ሆነ ጠየቀኝ። ከዚያም ሲድ ለብዙ ዓመታት በዚያች ቤተ ክርስቲያን ታማኝ ሽማግሌ ሆኖ ካገለገለ በኋላ በቅርቡ እንደ ሞተ ተረዳሁ። በዚያች ቀን የዶን ምስክርነት ሲድ በኋላ አማኝ እንዲሆን አንዳች ተጽዕኖ አሳድሮበት ይሆን? እያልሁ አስባለሁ።