የተከፈቱ በሮች

እኔና አን በ1994 መጨረሻ «ኤም/ቪ አናስታሲስን» ለቀቅን። ከእንቅልፍ ማጣት ሸለቆዬ ወዲህ ያሳለፍናቸው አራት ዓመታት እጅግ አርኪ ነበሩ፤ በብዙ ድንቅ ተሞክሮዎችና በአዳዲስ ወዳጆችም ተባርከን ነበር። ዕቅዳችን ወደ ውቢቱ ብሪቲሽ ኮሎምቢያ ተመልሰን እንደ ገና በክርስቲያን ኤንድ ሚሽነሪ አላያንስ ሥር ያለች ቤተ ክርስቲያንን በመጋቢነት መረከብ ነበር። በዚያ ቤተ እምነት ሥራ ውስጥ በይፋ ባላገለግልም እንኳ ምዝገባዬን ጠብቀው በማቆየት እጅግ አክብረውኝ ነበር። የወረዳው የበላይ ተመልካች የ«አናስታሲስ» ሠራተኞች በምዕራብ አፍሪካ የሚስዮን መስክ ያከናወኑትን ሥራ ዋጋ ስለ ተገነዘቡ — ይህ አካባቢ አላያንስ ጉልህ ሚና የነበረው ነው — «ልዩ አገልግሎት» የሚል ስያሜ ተሰጠኝ።

ሆኖም በመጀመሪያ በአውስትራሊያ የምትኖረውን ልጃችንን ሊኔትንና ቤተሰቧን ለመጠየቅ ዕድሉን ልንጠቀም ነበር። ይህን ማድረግ የቻልነው «አናስታሲስን» ሊጎበኝ በመጣ አንድ ሐኪም ልግስና ነበር። አንድ ምሽት እየተጨዋወትን ሳለ በአውስትራሊያ ገና አይቻቸው የማላውቃቸው ሦስት የልጅ ልጆች እንዳሉኝ ጠቀስሁለት። በዚያው ከሰዓት በኋላ ወደ ክፍላችን ሄዶ አንን፦ «ወደ አውስትራሊያ መሄድ በፈለጋችሁ ጊዜ የአውሮፕላን ትኬታችሁ ተከፍሏል!» አላት። ይህ በሕይወት ዘመን አንድ ጊዜ ብቻ የሚገኝ ጉዞ ስለ ነበር የስድስት ወር ጉብኝት አቀድን።

የብሪታንያው የጉዞ ወኪል፣ ይቅርታ በመጠየቅ ዓይነት፣ እጅግ ርካሹ መንገድ በካናዳ በኩል በቫንኩቨር አርፈን መጓዝ እንደ ሆነ ለአን ሲነግራት የደስታችንን መጨመር አስብ። «አዎን፣ ከፈለጋችሁ በመንገዳችሁ ላይ ማረፍ ትችላላችሁ።» በዚህም ሁኔታ በካንቤራ ወደምትኖረው ወደ ሊኔትና ወደ ቤተሰቧ ጉዟችንን ከመቀጠላችን በፊት የሌሎቹን ሴቶች ልጆቻችንን ቤተሰቦችና ወዳጆቻችንን እያየን በቪክቶሪያ አንድ ወር አሳለፍን።

የመጀመሪያው ወር ሥራ ፈትቶ መቀመጥንና ስለ ወደፊቱ አለማወቅን ለመልመድ ለእኔ እጅግ አስቸጋሪ ይሆን ነበር። ከዚያም በሲድኒ አቅራቢያ በሞስ ቬል በሚገኘው በካፐርንሬይ መጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት ቤት የክረምት ትምህርት ቤቱን ለማስተማር ሄድሁ። ይህ የጃንዋሪ 1995 የመጀመሪያ ሳምንት ነበር፤ ተማሪዎቹም ከመላው ምሥራቃዊ አውስትራሊያ ለአንድ ሳምንት የመጡ ነበሩ።

በዚህ ትምህርት ቤት እንድናገር የቀረበልኝ ግብዣ ትልቅ አስገራሚ ነገር ስለ ነበር ሊተረክ ይገባዋል። ከሁለት ዓመት በፊት በአፍሪካ ሳለሁ፣ በአውስትራሊያ ካፐርንሬይ ለስድስት ወር ትምህርት ከተካፈሉ አንድ ወጣት ባልና ሚስት ደብዳቤ ደርሶኝ ነበር። ወደ አውስትራሊያ ብመጣ በትምህርት ቤቱ እንዳስተምር እንኳን ደኅና መጣህ እንደሚሉኝ ርዕሰ መምህሩ እንደ ተናገረ ነገሩኝ። (እኔ ይህን የቈጠርሁት አንድ መሪ «እባክህ መጋቢዬን በትምህርት ቤቱ እንዲያስተምር ጋብዝልኝ» ለሚል የተማሪ ጥያቄ የሚሰጠው የተለመደ ምላሽ አድርጌ ነበር — ከእነርሱ ጥቂቶቹ ብቻ «ወደ ምድር ደቡባዊ ጫፍ» እንደሚደርሱ እያወቀ።)

ከኦክቶበር 1995 እስከ ማርች 1996 ወደ አውስትራሊያ እንደምንሄድ ባወቅን ጊዜ፣ ስለ ጉብኝታችን ለትምህርት ቤቱ ርዕሰ መምህር ጻፍሁለት፤ በትምህርት ቤቱ ለአንድ ሳምንት ያህል የማስተማር ዕድል ይኖር እንደ ሆነም ጠየቅሁት።

መልሱ ከጠበቅሁት በላይ ነበር፤ ከመላው የአውስትራሊያ ምሥራቃዊ ጠረፍ ሰዎች በሚመጡበት በዚህ የሁለት ሳምንት «የክረምት ትምህርት ቤት» እንዳስተምር ጋበዘኝ። በመረጥሁት ርእስ ላይ የአንድ ሰዓት ርዝመት ያላቸው አሥር ትምህርቶችን እንድሰጥ ተጋበዝሁ።

በ1995 የአዲስ ዓመት ዋዜማ፣ የካፐርንሬይ ውብ መኖሪያ በሆነው በዎንጋብሪ ሰባ ያህል ሰዎች ተሰበሰብን። ርዕሰ መምህሩ ፒተር ማክዶናህ እንኳን ደኅና መጣችሁ አለን፤ ከዚያም እያንዳንዱ እየተነሣ ራሱን እንዲያስተዋውቅ ጋበዘ። ብዙዎች በአቅራቢያ ካሉት በተጨማሪ ከአደሌድ፣ ከሜልበርንና ከብሪዝበን ረጅም ርቀት ተጉዘው ይህን ሳምንት ለመካፈል መጥተው ነበር። እኔ የተነሣሁት በመጨረሻ ነበር፤ መግቢያዬንም፦ «ፒተር ማክዶናህ፣ አንተ ወይ እጅግ ደፋር ሰው፣ ወይ እጅግ ሞኝ ሰው፣ አለዚያም እጅግ መንፈሳዊ ሰው ነህ!» በማለት ጀመርሁ። ሳያየኝና ሳይሰማኝ እንዴት ተናጋሪያቸው እንድሆን እንደ ጋበዘኝ መናገሬን ቀጠልሁ።

«ከሰማችኋቸው ተናጋሪዎች ሁሉ እጅግ አሰልቺው ልሆን እችላለሁ፤ እናንተ ደግሞ ወደዚህ ለመጓዝና ይህን ትምህርት ቤት ለመካፈል ጥሩ ገንዘብ ከፍላችኋል።» ሳምንቱ እጅግ መልካም ሆኖ አለፈ ማለት ይበቃል፤ ከኤፌሶን መጽሐፍ የሰጠኋቸው ትምህርቶች ፒተርና ከባልደረቦቹ አንዱ ከሰጧቸው ሌሎች ትምህርቶች ጋር እጅግ ተስማምተው ሲገጣጠሙ የጌታን አመራር ዘወትር እገነዘብ ነበር። (የትምህርቴ ጭብጥ የጻፍሁት የመጀመሪያው መጽሐፍ፣ «በእጄ ያለው መክፈቻ»፣ ምንጭ ሆነ።) ለመሰነባበት በተሰበሰብን ጊዜ ፒተር አስተማሪያቸው እንድሆን እንዴት ሊጋብዘኝ እንደ ቻለ ተረከ። አንድ ቀን ማንን መጋበዝ እንዳለበት ለማወቅ ሊጸልይባቸው ያሰባቸውን የስሞች ዝርዝር ይዞ ወደ ቢሮው መጣ። ያን ጠዋት በጸሎት ስለሚያሳልፍ እንዳትረብሸው ጸሐፊውን ጠየቃት።

እንደ ወትሮው ብዙ ደብዳቤዎች ሳይሆኑ በዚያ ቀን አንድ ደብዳቤ ብቻ መድረሱን ሲሰማ ተገረመ፤ ስለዚህ ጸሎቱን ከመጀመሩ በፊት ሊያነበው ወሰነ። ደብዳቤው ዕድል ቢኖር በ(ተራው) ትምህርት ቤት ማስተማር ክብር እንደሚሆንለት ከሚናገር በአፍሪካ ካለ አንድ እንግዳ ሰው የተላከ ነበር። ፒተር በዚያ ቀን አንድ ደብዳቤ ብቻ መድረሱ አስደነቀው፤ ይህ የጌታ ጣልቃ ገብነት ይሆን ብሎም ማሰብ ጀመረ። ከባለቤቱ ከፓም ጋር ምሳ ለመብላት ወደ ቤቱ ሲሄድ ማንን እንደሚጋብዝ ሰላም አልነበረውም። አብረው ጸለዩ፤ ጌታም በዚህች ብቸኛ ደብዳቤ በእርግጥ እንደ መራቸው ተሰማቸው — «ስለዚህ ጋሬዝን በብዙ ስጋት ጋበዝሁት።»

ከዚያ ሳምንት የተነሣ በብዙ አብያተ ክርስቲያናት እንድናገር ግብዣዎች ደረሱኝ። በፌብሩዋሪ እኔና አን መኪና እየነዳን ወደ ሜልበርን ሄደን በአውስትራሊያ ያለው የአላያንስ ዓመታዊ ጉባኤ ተካፈልን። ተጨማሪ ግብዣዎች ተከተሉ፤ ስለዚህ ብዙም ሳይቆይ እያንዳንዱ የሳምንት መጨረሻ በስብከት ቀጠሮዎች ተያዘ። በአደሌድ ሁለት የሳምንት መጨረሻ ጉባኤዎች ነበሩ፤ በመካከላቸውም በምዕራብ አውስትራሊያ በፐርዝ አሥር ቀናት አሳለፍን። ከዚያም ወደ ብሪዝበን ሄድን፤ በዚያም ከእኅቴና ከቤተሰቧ ጋር ጊዜ የማሳለፍ ዕድል አገኘን።

አውስትራሊያን ከመልቀቄ በፊት የአውስትራሊያው የአላያንስ ፕሬዚዳንት ሊጠይቁኝ መጡ፤ ከሁለት ዓመት በኋላ ተመልሼ በሜልበርን ለመጋቢዎቻቸው፣ ለሽማግሌዎቻቸውና ለሚስቶቻቸው መንፈሳዊ ጉባኤ እንድመራ ጋበዙኝ።

አንም፦ «ማድረግ ያለብህ ይህን ነው» አለች። «ልብህ ያለው በአጥቢያ ቤተ ክርስቲያን የፖለቲካ ሽኩቻ ውስጥ አይደለም፤ ከመጋቢዎችና ከሚስዮናውያን ጎን ቆመህ እነርሱን በማበረታታትና በማገልገል ውስጥ ነው እንጂ። ጌታ ቀጥሎ የሚመራህ ወደዚህ እንደ ሆነ ለማየት ጊዜ ውሰድ።

በቤታችን ከሚኖሩ ተማሪዎች በሚገኘው ገቢ መኖር እንችላለን፤ አንተም እየተጓዝህ ማስተማር ትችላለህ።» በተከታዮቹ ዓመታት ጌታ በብዙ አገሮች እንድጓዝና እንዳገለግል በሮችን ሲከፍትልኝ በማየታችን እጅግ ተደንቀናል ማለት ይበቃል፤ ከእነዚህም አንዱንም በደብዳቤ ወይም በስልክ ፈልጌው አላውቅም። ለማንም ሳልለምንና ስለ ፍላጎቴ ለማንም ሳላሳውቅ ለጉዞ ያስፈለገኝን ሳንቲም ሁሉ አሟልቶልኛል። ወደ ሜክሲኮ፣ ፔሩና ብራዚል፣ ሕንድና ኔፓል፣ አውስትራሊያና ኒው ዚላንድ፣ ሆላንድና ታላቋ ብሪታንያ ተጉዣለሁ።

አውሮፕላን በተሳፈርሁ ቁጥር ለጌታ መደነቄን እገልጻለሁ፤ ከቱሪስት አስተሳሰብና ከትዕቢት እንዲጠብቀኝ፣ ሊያነጋግረው ወደሚፈልገው ወደ ቆሰለው አገልጋይም እንዲመራኝ እጸልያለሁ።