ከሥሮቻችን ጋር መገናኘት

በ«አናስታሲስ» መርከብ ላይ ባሳለፍናቸው አራት ዓመታት ውስጥ የማይረሱ ጊዜያት ብዙ ነበሩ። ለእኔም ለአንም ልዩ ዘመን ነበር። ሆኖም ስለ «የመሻገሪያ ድንጋዮች» ሳስብ፣ እግዚአብሔር ለወደፊት አገልግሎት እንዴት እያዘጋጀኝ እንደ ነበር ብቻ ሳይሆን «ከሥሮቻችን ጋር እንድንገናኝ» እንዴት እንዳስቻለንም አያለሁ። በዚያ ዘመን ሁሉ ሳያቋርጡ ከተከሰቱት አስደናቂ «የአጋጣሚ ነገሮች» አንዳንዶቹን እተርካለሁ።

መርከቡን የተቀላቀልነው በአምስተርዳም ነበር፤ በቪክቶሪያ ዘመናችን የምናስታውሳቸው በርካታ ሰዎችም ሞቅ ያለ አቀባበል አደረጉልን። ከእነርሱ መካከል በ1986 መርከቡ ለጥገና ከውኃ ወጥቶ በቆየባቸው አሥራ አራት ወራት ቤተ ክርስቲያኔን ይካፈል የነበረው ኦድ ኒልሰን ይገኝበታል። መርከቡ ኖርዌይ ውስጥ ኦስሎ በሚደርስበት ጊዜ፣ ከስድስት ሳምንት በኋላ፣ እንደሚያገባ ነገረኝ፤ የጋብቻውንም ሥርዓት እንድፈጽምለት ጠየቀኝ። በእርግጥም እጅግ ደስ አለኝ።

ሠርጉ የሚደረገው በሳሌም ጴንጤቆስጤ ቤተ ክርስቲያን ነበር። ስለዚህ መርከቡ እንደ ደረሰ፣ ሠርጉ ከተያዘለት ቀን አንድ ሳምንት ቀደም ብሎ፣ የእሑዱን አምልኮ ተካፈልን። መጋቢው ለጉባኤው ሰላምታ እንዳቀርብና ስለ «አናስታሲስ» መረጃ እንድሰጥ ጋበዘኝ። እንደ ተባልሁትም አደረግሁ፤ ከዚያም፦ «ከሃምሳ ዓመት በፊት ከባለቤቷና ከሁለት ልጆቿ ጋር በዚህች ቤተ ክርስቲያን ትሳተፍ ከነበረችው ከአማቴም ሰላምታ አመጣሁላችሁ» ብዬ ጨመርሁ። መጋቢውም ምናልባት በዚያ ያለ አንድ ሰው ያስታውሳቸው ይሆናል በሚል ተስፋ የአንን አባት ስም ጠየቀ።

አምልኮው ሲያበቃ አንዲት ሴት ወደ አን ቀርባ እንዲህ አለቻት፦ «እናትሽንና አባትሽን፣ እኅትሽን ቤቲንና ወንድምሽን ዴቪድን አስታውሳቸዋለሁ። አባትሽ አንዲት እኅት አለችው፤ ፓውላ ትባላለች፤ አሁን የምትኖረው በስዊድን፣ በካርልስኮጋ ነው፤ እርሷም የቅርብ ጓደኛዬ ናት። ከዚህም በላይ በዚህ ሰዓት እኔን ልትጠይቀኝ መጥታለች፤ ከዚህች ቤተ ክርስቲያን አንድ መንገድ ብቻ ርቆ በሚገኘው ቤቴ ውስጥ አለች!» አን ከአምልኮው በኋላ ከሴትዮዋ ጋር ሄዳ አክስቷን ፓውላን፣ በእርሷም አማካይነት በኦስሎ የሚኖሩትን ሌሎቹን ዘመዶች ሁሉ ለማግኘት በመቻሏ እጅግ ተደሰተች። በቀጣዮቹ ሦስት ሳምንታት ከሃያ አምስት በላይ የአንን ዘመዶች አገኘን፤ በየምሽቱም በተለያየ ቤት እራት እንበላ ነበር።

መርከቡ ለስድስት ወራት ወደ አፍሪካ ለመሄድ አውሮፓን ከመልቀቁ በፊት ከብሪታንያ ጦር ኃይሎች ጋር በሃም በኖርንባቸው ዓመታት የምናውቃቸውን ብዙ ሌሎች ወዳጆች የመጠየቅ ዕድል አገኘን። ሳናገኛቸው የምንቀረው ላርስና ማሪዮን ፍሪድነርን፣ እንዲሁም በስቶክሆልም ያሉትን የቤተሰብ ወዳጆቻችንን ብቻ ይመስል ነበር። ስለዚህ ከስቶክሆልም በስተ ደቡብ ምዕራብ የአራት ሰዓት መንገድ ርቃ በምትገኘው በላክሶ፣ ዋይዋም ለወጣቶች አገልግሎቱ ለ«ኪንግስ ኪድስ» ባዘጋጀው ካምፕ እንዳስተምር ግብዣ ሲደርሰን እጅግ ደስ አለን። በካምፑ ወቅት ካሉት የዕረፍት ቀናት በአንዱ መኪና እየነዳን ልንጠይቃቸው እንዳቀድን ወዲያውኑ ለላርስና ለማሪዮን ጻፍንላቸው፤ ሆኖም መርከቡን ከመልቀቃችን በፊት መልስ አልደረሰንም። እነርሱ በዚያው በካምፓችን ሳምንት ለዕረፍት ከቤት ርቀው እንደ ነበሩና የዕረፍት ቤታቸውም ከላክሶ ብዙም የማይርቅ መሆኑን አላወቅንም ነበር።

በሐሙስ ዕለት ልጃቸው ኢንጌሞና ባለቤቷ በቅርቡ የመጡላቸውን ደብዳቤዎች ሁሉ፣ የእኛንም ደብዳቤ ጨምሮ፣ ይዘው ወላጆቿን ሊጠይቁ ተጓዙ። በጉዟቸው ላይ ምሳ ለመብላት ሲቆሙ ኢንጌሞ በፖስታው ጀርባ ላይ ስማችንን ስላወቀች ከፍታ አነበበችው፤ በዚያን ጊዜም በላክሶ እንደምንሆን አነበበች። ለዕረፍታቸው የቆሙት በላክሶ መሐል ነበርና አፏን ከፍታ ቀረች። በዚያው ከሰዓት በኋላ ላርስ ደወለልን፤ በማግሥቱም ሁላችንም ለመገናኘት ተቀጣጠርን።

ከ«አናስታሲስ» ጋር የሠራነው የመጨረሻው አገልግሎት በሴፕቴምበር 1994 መርከቡ ዌልስ ውስጥ ካርዲፍን ከመጎብኘቱ አስቀድሞ የቅድመ ዝግጅት ቡድኑን መምራት ነበር። ከአምስት ድንቅ ወጣቶች የተዋቀረ ቡድን መራሁ፤ መገናኛ ብዙኃንን፣ አብያተ ክርስቲያናትን፣ የንግድ ድርጅቶችን፣ ትምህርት ቤቶችንና ሌሎችንም እያገኘን ስለ መርከቡ መምጣት እናሳውቃቸውና እናዘጋጃቸው ነበር።

የአካባቢው ልጅ እንደ መሆኔ መጠን በአብያተ ክርስቲያናት ውስጥ ብዙ የማውቃቸው ሰዎች ስለ ነበሩ የጊዜ ሰሌዳዬ በስብከት ቀጠሮዎች የተሞላ ነበር። በልጅነቴ በሰንበት ትምህርት ቤት ባደግሁባት፣ እናቴ ፒያኖ በምትጫወትባትና በተቀበረችባት የፕሬስቢቴሪያን ቤተ ክርስቲያን፣ በዞዓር፣ በከሰዓት በኋላ በሚደረገው የመከር በዓል ላይ እንድናገር ተጋበዝሁ። መቃብሯን ስጎበኝ አንድ አረጋዊ ሰው ቀረብ ብለው፦ «ለመሆኑ እንዳንተ ያለ ቀበጥ እንዴት መጋቢ ሊሆን ቻለ?» አሉኝ። በኋላም የኪያር ሳንዱቿና ትኩስ ሻይ እየቀረበ ሳለ በማዳጋስካር ሚስዮናዊ ሆኖ የሚያገለግልና ወደ አገሩ የመጣ አንድ ወጣት ተዋወቅሁ። ገና የአሥር ዓመት ልጅ ሳለሁ የመጀመሪያዋ ፍቅረኛዬ ወንድ ልጅ መሆኑን ተረዳሁ። ወይ ጉድ፣ በዚያን ዘመን ለባርባራ የፍቅር ደብዳቤ በመጻፌ ርዕሰ መምህሬ ስንት ጊዜ በበትር ገርፎኛል!

በኋላም መርከቡ ወደብ ላይ ቆሞ ብዙ ሴቶች ለሴቶች ስብሰባ ወደ መርከቡ በመጡ ጊዜ ባርባራ ከጎብኚዎቹ መካከል ትኖር እንደ ሆነ ተመለከትሁ፤ ግን በከንቱ ነበር። ሆኖም ከሁለት ቀን በኋላ ከእንግዳ መቀበያችን ዴስክ እንዲህ የሚል ማስታወሻ ተሰጠኝ፦ «ውድ ቄስ፣ የመጀመሪያ ፍቅረኛዎ የአሁኑ ወንድ ጓደኛ ዛሬ ወደ መርከቡ እንደ መጣ ለማሳወቅ ያህል ነው!»

ከዞዓሩ ስብሰባ ከአንድ ሳምንት በኋላ፣ አምስት ማይል ርቆ በሚገኘው በእኅቷ ቤተ ክርስቲያን በአረጋውያን ስብሰባ ላይ እንድናገር ቀጠሮ ነበረኝ። የማቀርበውን ትምህርት እያዘጋጀሁ ከፊት ባለው ወንበር ላይ ተቀምጬ ሳለሁ መጋቢው ከአንዲት አረጋዊት ጋር መጥቶ፣ «ዶሊ ከአባሎቻችን ሁሉ በዕድሜ ትልቋ ናት፤ ለመስማትም ከፊት መቀመጥ ያስፈልጋታል» ብሎ ከአጠገቤ መቀመጥ ትችል እንደ ሆነ ጠየቀኝ። ምቾት እንደ ተሰማቸው ጠየቅኋቸው፤ እርሳቸውም ማን እንደ ሆንሁ ጠየቁኝ። በነገርኋቸው ጊዜ፦ «ኦ፣ አንተና እኔ ዘመዳሞች ነን!» አሉ። ዶሊ ሃሌት የእናቴ የአጎት ልጅ እንደ ሆኑና እናቴ ልጅነቷን ባሳለፈችበት በፒተርስተን ሱፐር ኢሊ፣ በሬይልዌይ ቴረስ ጎረቤታቸው ሆነው ይኖሩ እንደ ነበር ተረዳሁ።

እንዲያውም በዚያው ከሰዓት በኋላ የልጅነቴን መዘዋወሪያዎች እየዞርሁ የአያቶቼን የቀድሞ ቤት ለማየት ሄጄ ሳለሁ በእርሳቸው ቤት መግቢያ ላይ መኪናዬን አዙሬ ነበር። በማግሥቱ እኩለ ቀን ላይ አንን ይዤ ልጠይቃቸው ቃል ገባሁ። ዶሊና ሁለቱ ሴቶች ልጆቻቸው ዶሮቲና ቴልማ ተቀበሉን፤ እነርሱም ባዩኝ ጊዜ፦ «ኦ፣ አንተማ ያለ ጥርጥር ላቭሎክ ነህ!» ብለው ጮኹ። ከዚያም ከዚህ ቀደም ሰምቼ የማላውቃቸውን፣ እናቴ ትንሽ ልጅ ሳለች የነበራትን እጅግ ደስ የሚሉ ታሪኮች ነገሩኝ። «እንዲያ ያለች ውብ ወጣት ሴት» ሳለች በመሞቷ የተሰማቸውን ሐዘን ያስታውሱ ነበር።

መርከቡ ከሁለት ሳምንት በኋላ እንደሚመጣ ነገርኋቸው፤ በመቀጠልም የብሪታንያ የሕዝብ ተወካዮች ምክር ቤት የቀድሞ አፈ ጉባኤና በዌልስ ታሪክ እጅግ ዝነኛ ከሆኑት ሰዎች አንዱ የሆኑት ጆርጅ ቶማስ፣ ሎርድ ቶኒፓንዲ፣ አንድ ቀን በመርከቡ ላይ እንግዳችን እንደሚሆኑ ጨመርሁ። እኅትማማቾቹም፦ «ኦ፣ ጆርጅን በደንብ እናውቀዋለን፤ እዚህ ትኖር የነበረችውን እኅቱን ሊጠይቅ ወደ ሬይልዌይ ቴረስ ይመጣ ነበር። እኛም ብዙ ጊዜ ቤቱ ሄደናል» አሉ።

በተወሰነው ቀን ሎርድ ቶኒፓንዲ መጡ፤ ከአንዳንድ መሪዎቻችን ጋር ሁለት ሰዓት ያህል አሳልፈው በጌታ ስላላቸው የራሳቸው እምነት አካፈሉን፤ በሥራችንም አበረታቱን። በኋላም ወደ መኪናቸው ለመመለስ በመርከቡ መሸጋገሪያ ላይ እየመራኋቸው ስንወርድ ስለ ዶሊ ሃሌትና ስለ ሴቶች ልጆቻቸው ምን እንደሚያስታውሱ ጠየቅኋቸው። ብዙ ትዝታ ነበራቸው፤ ከዚያም እኔ እንዴት እንደማውቃቸው ጠየቁኝ። ዶሊ የእናቴ የአጎት ልጅ እንደ ሆኑና በፒተርስተን ጎረቤት ሆነው ይኖሩ እንደ ነበር ነገርኋቸው። እናቴ ኢቴል እንደ ሆነች በሰሙ ጊዜ፦ «ኢቴል! አንተ የኢቴል ልጅ ነህ?» ብለው ጮኹ። እርሳቸውም «ስለዚያ ትልቅ ቤተሰብ» ታናሽ ልጅ እጅግ ሞቅ ያለ ትዝታ እንደ ነበራቸው ግልጽ ነበር። (እናቴ ከአሥራ ሦስት ልጆች የመጨረሻዋ ነበረች።)

በመሸጋገሪያው ላይ ተመልሼ ስወጣ እርሳቸው ከእናቴ ጋር እኩያ እንደሚሆኑ ገባኝ — ምናልባት እናቴ የመጀመሪያ ፍቅረኛቸው ነበረች ይሆናል! እርሳቸውስ የፍቅር ደብዳቤ በመጻፋቸው ብዙ ጊዜ ተገርፈው ይሆን ብዬ አስባለሁ። ከእነዚህ ሥሮች ጋር መገናኘትና ስለ እናቴ እንዲህ ያሉ ሞቅ ያሉ ቃላትን መስማት እጅግ መልካም ነበር።