የአፍሪካ ጥሪ

አሁን ትርፍ ጊዜ ስላለኝ ምን ማድረግ አለብኝ? መድኃኒቴ እየሠራ ነበር፤ በየሌሊቱ ጥቂት ሰዓታት እተኛ ነበር። በአካል ደኅና ነበርሁ፤ አእምሮዬ ግን አሁንም ደክሞ ነበር። ቀስ በቀስ አራት ምኞቶች መቀረጽ ጀመሩ።

በአናስታሲስ ላይ የበጎ ፈቃድ ሥራ መሥራት እፈልግ ነበር። መርከቧ አሁን በምዕራብ አፍሪካ ነበረች፤ ጊዜ ወስጄ «ዝገት በመፋቅ» — ወይም ሌላ የሚያስፈልገውን በማድረግ — ባሳልፍ መልካም ይሆን ነበር። ምናልባት ወደ ሃዋይ መሄድ ይኖርብኝ ይሆናል። ዋይዋም በዚያ «የአሕዛብ ዩኒቨርሲቲን» ከፍቶ ነበር፤ እኔም ለአምስት ወራት ወደ ክሮስሮድስ ትምህርት ቤት መሄድ እችል ነበር። ሁልጊዜ «ከመስጠት» ይልቅ ለጊዜው «መቀበል» ደስ የሚል ይሆን ነበር።

ከዚያ ካሉት ሚስዮናውያን ጎን ለመቆም ወደ ላቲን አሜሪካ መሄድ እችል ነበር። ቀደም ሲል ወደ ሜክሲኮ ሄጄ ለሚስዮናውያኑ መጋቢ እንደሚያስፈልጋቸው በዓይኔ አይቼ ነበር። ምናልባት የቃሉን መሠረታዊ ትምህርቶች ለማስተማርና ደቀ መዛሙርትን ለሚስዮን ለማሠልጠን በቪክቶሪያ ትምህርት ቤት መጀመር ይኖርብኝ ይሆናል።

ከሁለት ዓመት በፊት፣ ለኤም/ቪ አናስታሲስ ኃላፊነት ያለበት የዋይዋም የባሕር ክንፍ በሆነው በምሕረት መርከቦች የካናዳ ቦርድ ውስጥ እንዳገለግል ተጠይቄ ነበር። ይህ የካናዳ ለጋሾች ከቀረጥ የሚቀነስ ደረሰኝ እንዲያገኙ ለማስቻል የሚያስፈልግ ሕጋዊ መስፈርት ብቻ ነበር።

በ«የስልክ ኮንፈረንስ» ሊካሄዱ የሚችሉ ዓመታዊ ስብሰባዎችን ማድረግ ነበረብን። በዚህም መሠረት በኦክቶበር አጋማሽ የምሕረት መርከቦች ፕሬዚዳንት ዶን ስቲቨንስ የአንድ ሰዓት የስልክ ኮንፈረንስ ስብሰባ መራ፤ በመጨረሻውም ስለ አንድ የግል ጉዳይ እንዲደውልልኝ ጠየቅሁት። ስለ መዘገብኋቸው የመጀመሪያዎቹ ሁለት አሳቦች ያለውን አስተያየት ልጠይቀው አስቤ ነበር። በመርከቧ ላይ ልጠቅም እችል ይሆን?

በክሮስሮድስ ትምህርት ቤት መማሬ ጥቅም ይኖረው ይሆን? መልሶ እንደሚደውል ነገረኝ። ዶን ብዙም ሳይቆይ ደቡብ ምሥራቅ እስያን ለመጎብኘት ሄደ፤ ጥያቄዬም ተረሳ። በመጨረሻ የደወለው ከአንድ ወር በኋላ ነበር፤ በዚያን ጊዜ ደግሞ ሌሎች ሁኔታዎች ወደ ምዕራብ አፍሪካም ሆነ ወደ ሃዋይ መጓዝ እንዳልችል አድርገውኝ ነበር — ቢያንስ ለሦስት ወራት። ስለ መርሳቱ ይቅርታ ጠየቀ፤ ከዚያም እንዲደውልልኝ ለምን እንደ ጠየቅሁት ሳስረዳው አዳመጠኝ።

ከዚያም ዶን እንዲህ አለ፦ «የደወልሁበት ሌላም ምክንያት አለኝ። ትናንት ምሽት ምክር ቤታችን ተሰብስቦ ነበር፤ የአሁኑ የመርከቧ ቄስም የዕረፍት ፈቃድ ጠየቀ። አንተና አን የመርከቧ ቄሶች ሆናችሁ ለመምጣት ፈቃደኞች ትሆናላችሁን? የፋክስ ቍጥሬ ይኸውልህ። አንተና አን ውሳኔያችሁን እንደ ወሰናችሁ መልሱን ላኩልኝ!»

አሉታዊ መልስ እንደምትሰጠኝ ሙሉ በሙሉ እየጠበቅሁ አንን በሥራ ቦታዋ ደወልሁላት። ቤታችንን፣ ሴቶች ልጆቻችንንና የልጅ ልጆቻችንን ትታ በምዕራብ አፍሪካ ሙቀት ውስጥ በመርከብ ላይ በጋራ ለመኖር ፈቃደኛ የምትሆንበት ምንም መንገድ አልነበረም። «መቼ ነው የምንሄደው?» ስትል ጆሮዬን ማመን አቃተኝ። የተሳሳተ ቍጥር የደወልሁ መሰለኝ! እርሷም እንደ እኔ በመልሷ ተገርማ ነበር፤ እኛ ግን ጌታ ሁልጊዜ ጸጋን ልክ በሚያስፈልግበት ጊዜ እንደሚሰጥ አግኝተናል። መርከቧ በምዕራብ አፍሪካ በጋና ለማገልገል ካደረገችው የመጀመሪያ ጉዞዋ ስትመለስ፣ በሜይ 1991 በሮተርዳም እንድንቀላቀላት ዝግጅት ተደረገ።

መርከቧን እየጠበቅን ሳለ የምሕረት መርከቦች መቀመጫ በሆነችው በሊንዴል፣ ቴክሳስ በሚካሄድ የክሮስሮድስ ትምህርት ቤት ለመማር ዕድሉን ተጠቀምን። በትምህርቱና በኅብረቱ እየተደሰትን ድንቅና ዘና ያልንበት ሦስት ወር አሳለፍን። በኋላም በመርከቧ ላይ በነበርንበት የመጀመሪያ ሳምንት በደቀ መዝሙርነት ማሠልጠኛ ትምህርት ቤት እንዳስተምር ተጋበዝሁ፤ በዚያን ጊዜም በአራት ወራት ውስጥ የተመኘኋቸውን አራቱንም ነገሮች እያደረግሁ እንደ ሆንሁ ተገነዘብሁ። ሆኖም ከጎናቸው የቆምሁት ለአንድ ሚስዮናዊ ሳይሆን ከሦስት መቶ ለሚበልጡ ነበር! በዚህች መርከብ ላይ ማገልገል ምን ያህል ታላቅ መብት እንደ ነበረ አውቃለሁ፤ ወደዚያ ሊያደርሰኝ ጌታ በእያንዳንዱ እርምጃ የመራኝን መንገድ ግን በመደነቅ ብቻ ወደ ኋላ መመልከት እችላለሁ። የ1990 ሸለቆ እጅግ ጥልቅ እንደ ነበረ አውቃለሁ፤ አሁን ግን እጅግ ከፍ ወዳለ ተራራ ጫፍ አምጥቶኝ ነበር። ጥልቅ ሸለቆዎች ከፍ ካሉ ተራሮች እንደሚቀድሙ ሁልጊዜ እውነት ነው።

አስከፊ የፊት መበላሸት ያለባቸው፣ ለራሳቸው ያላቸው ግምት እጅግ ዝቅተኛ የሆነና በገዛ ማኅበረሰባቸው ውስጥ እንደ እርግማን የሚቆጠሩ ሰዎች ወደ መርከቧ ሲገቡ አይቻለሁ። ያው ሰዎች የቀዶ ሕክምና ባለሙያዎቻችን ክብራቸውን ከመለሱላቸው በኋላ ራሳቸውን ቀና አድርገው ሲወጡ አይቻለሁ። ወደ ሕክምናና የጥርስ ክሊኒኮች ሄጄ፣ ራሳቸውን የሰጡ በጎ ፈቃደኞች እኛ እንደ ቀላል የምንቆጥረውን የሕክምና አገልግሎት የማግኘት ዕድል የሌላቸውን ሕዝብ ፍላጎቶች ሲያሟሉ፣ ተስፋ ቢስነት ወደ ተስፋ ሲለወጥ ተመልክቻለሁ።

ትምህርት ቤት፣ የሆስፒታል ክፍል ወይም ክሊኒክ በሠራንባቸው፣ ንጹሕ ውኃና ንጽሕናቸው የተጠበቀ መጸዳጃ ቤቶች ገዳይ በሽታዎችን ለማስቆም በሚረዱባቸው አገሮች ትተናቸው የመጣናቸውን በረከቶች መገመት እችላለሁ። ሆኖም ከሁሉ የሚበልጠው ደስታዬ በሳምንታዊ ሴሚናሮችና ጉባኤዎች ሚስዮናውያንንና መጋቢዎችን ለማገልገል ያገኘሁት ዕድል ነበር።

በመካከላቸው አንድነት ሲያድግ ስመለከትና ለትምህርቱ ያላቸውን አድናቆት ሲገልጹ ስሰማ በእውነት በጌታ እንደ ተባረክሁ አወቅሁ። ለምሳሌ በሴራሊዮን ከ150 በላይ የቤተ ክርስቲያን መሪዎችን በየሳምንቱ ለሦስት ሰዓታት፣ በድምሩ ለአሥራ አንድ ሳምንታት ማስተማር ቻልሁ! ሥነ መለኮት ኮሌጅ ገብቼ ባላውቅም፣ የዚያችን አገር ዋና ዋና ቤተ እምነቶች መሪዎች ሁሉ — 23 ሰዎችን — ለሁለት ቀናት አስተማርሁ።

አንድን መጋቢ ለውጥ፣ ቤተ ክርስቲያንን ትለውጣለህ፤ 100 መጋቢዎችን ለውጥ፣ አገርን ትለውጣለህ!! እንዴት ያለ የተራራ ጫፍ መብት ነው!