ቃሌ በከንቱ አይመለስም

በቀጣዮቹ አራት ሳምንታት ከ13ኛ ክፍል ተማሪዎች ጋር ስድስት ተጨማሪ ክፍለ ጊዜዎችን ወሰድሁ። ስለ ጌታና ስለ እምነቴ እንዳልናገር የሚከለክል ምንም እንቅፋት አልነበረም። ከተማሪዎቹ መካከል አንዳቸውም በእርሱ የሚያድን እምነት እንዳገኙ መናገር አልችልም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ዘርን ፈጽሞ በከንቱ እንደማይዘራ በማመን፣ እንዲህ ያለውን ዕድል እንዳገኝ በመፍቀዱ — ከብዙ ዓመታት በፊትም በማቀዱ — ዘላለማዊ ዓላማ እንደ ነበረው እርግጠኛ ነኝ።

ጌታ ለሐዋርያት በሰጠው የተስፋ ቃል መሠረት በቅርቡ ዳግመኛ እንደሚመለስ ጽኑ እምነት አለኝ። በዚያን ጊዜ በምድር ላይ ታላቅ መከራና ሐዘን ይሆናል፤ ይሁን እንጂ እግዚአብሔር ከአይሁድ መካከል 144,000 የሚሆኑት በዚያ ዘመን እንዲጠበቁ፣ ምስክሮቹ ሆነው ክብሩን በዓለም ሁሉ የማወጅ ኃላፊነት እንዲሸከሙ ወስኗል። በምስክርነታቸው ምክንያት ብዙዎች እስከ ሞት ድረስ እንኳ ያምናሉ፤ እነርሱም የመከራው ዘመን ቅዱሳን ናቸው (ራእይ 7 እና 14)። ከእነዚያ ተማሪዎች አንዳንዶቹ ከ144,000ዎቹ መካከል ሊሆኑ እንደሚችሉ አምናለሁ፤ ካልሆኑም በዚያን ጊዜ አዳኙን ከሚቀበሉት መካከል ይሆናሉ። ረቢ ኤስም ከእነርሱ መካከል እንዲሆን እጸልያለሁ።

የጸደዩ የትምህርት ወቅት በካናዳ ቀን የሳምንት መጨረሻ በዓል አበቃ። በዚህ ረጅም የሳምንት መጨረሻ ተማሪዎቹ ሁሉ «የጥናት ጉብኝቶች» ማድረጋቸው የተለመደ ነበር። አንዳንድ የ11ኛ ክፍል ተማሪዎች ቀርበው ወደ ኩቤክ ከተማ አብሬያቸው እሄድ እንደ ሆነ ጠየቁኝ።

ይህን ባደርግ ደስ እንደሚለኝ ነገርኋቸው፤ ሆኖም ካሽሩትን (ልማዶችን፣ አመጋገብንና ጸሎቶችን የሚመለከቱትን የአይሁድ ሕግጋት) በሚገባ ስለማላውቅ እንድሄድ እፈቀድልኛለሁ ብዬ ተጠራጠርሁ። በማግሥቱ ጠዋት አቶ ዳይመንድ ግብዣውን ሲደግምልኝ ያንኑ ስጋቴን ገለጽሁለት። ጉዞውን መምራት ደስ ይለኝ ነበር፤ ነገር ግን ተማሪዎች ሁሉ የማያውቁ መምህራንን መጠቀሚያ ማድረግ እንደሚወዱ ስለማውቅ የአይሁድን ልዩ ሥርዓቶች የማስጠበቅ ኃላፊነት መቀበል አልቻልሁም። ከዚያ ጭንቀት እንዲያሳርፈኝ ሌላ አይሁዳዊ መምህር አብሮ እንደሚሄድ አረጋገጠልኝ፤ ስለዚህ ግብዣውን ተቀበልሁ፤ በኋላም አሪ ባርኪ አብሮኝ ሊሄድ ይችል እንደ ሆነ ሲጠይቀኝ ደስ አለኝ።

ቅዳሜ ምሽት ፀሐይ እንደ ጠለቀች (ሰንበት ካለፈ በኋላ) ከቶሮንቶ ተነሣን፤ ሌሊቱን ሁሉ ኦንታሪዮን አቋርጠን ወደ ኩቤክ ተጓዝን። እኔና አሪ ከሾፌሩ በስተ ኋላ ተቀመጥን። የ40 ተማሪዎቻችን የመጀመሪያ ደስታ ቀስ በቀስ ወደ እንቅልፍ የተሞላ ጸጥታ ሲቀየር ስለ ተለያዩ እምነቶቻችን ተነጋገርን። በሞንትሪያል ለቀጣዩ ቀን የኮሸር ምግብ ለመጫን ቆምን፤ በመጨረሻም እሑድ ጠዋት በማለዳ ውቢቱ ኩቤክ ከተማ ደረስን። ወደ ሻቶ ፍሮንትናክ ሆቴል ከመወሰዳችን በፊት ስንበላና በአንድ መናፈሻ ውስጥ ስንቀመጥ እጅግ ደክሞኝ ነበር።

አንድ ወጣት ወደ እኔ ቀርቦ «ከቶሮንቶ የመጣችሁት ቡድን እናንተ ናችሁ? ለሚቀጥሉት ጥቂት ቀናት አስጎብኚያችሁ እኔ ነኝ» አለኝ።

እንኳን ደህና መጣህ አልሁትና ሳንድዊች እያቀረብሁለት «እነዚህ የኮሸር ሳንድዊቾች ናቸው — በጣም ይጣፍጣሉ። ከአይሁድ ትምህርት ቤት እንደ መጣን ሳታውቅ አትቀርም» አልሁት፤ ከዚያም ሳላስብ «እኔ ራሴ ግን አይሁዳዊ አይደለሁም። ዳግመኛ የተወለድሁ ክርስቲያን ነኝ» ብዬ ጨመርሁ። እርሱም አማኝ እንደ ሆነ በጉጉት ሲመልስልኝ የተሰማኝን ደስታ መገመት ትችላለህ።

ወደ አሪ ዞሬ «ጌታ ምን ያህል ቸር እንደ ሆነ አየህ? ምን ያህል እንደ ደከምሁና አንተ ምን ያህል ጥያቄዎች እንዳሉህ ያውቃል፤ ስለዚህ ጥያቄዎችህን እንዲመልስልህ ሌላ ሰው ላከልህ!» አልሁት።

አብረን ድንቅ የሳምንት መጨረሻ አሳለፍን። አስጎብኚያችን ዣን ማርክ ዴኖ የሚደነቅ ባልንጀራ መሆኑን አስመሰከረ፤ በሁሉም ዘንድ ተወዳጅ ነበር። ወደ ኖትር ዳም ካቴድራል በገባን ጊዜ ከተማሪዎቹ ጋር ልዩ ጊዜ አሳለፈ። ተማሪዎቹ ጸጥ ብለው ነበር፤ ነገር ግን በመስቀሉ መንገድ ጣቢያዎች ባሉት ሐውልቶች ደንግጠው ነበር፤ ስለዚህ በፊተኞቹ መቀመጫዎች ላይ እንዲቀመጡ ጋበዛቸውና እርሱ — መጽሐፍ ቅዱስን ገልጦ — በኢየሱስ ሕማማት ውስጥ ደረጃ በደረጃ መራቸው።

ማክሰኞ ጠዋት ወደ ቶሮንቶ ዳርቻ የተመለስነው እኩለ ሌሊት ካለፈ ብዙ ቆይቶ ነበር። በቤቴ በኩል ልናልፍ ነበር፤ ይህም ከትምህርት ቤቱ ወደ ቤት የምሄደውን መንገድ ያስቀርልኝ ነበር፤ ነገር ግን ያልታቀደ ነገር ቢከሰት ብዬ ከአሪና ከተማሪዎቹ ጋር ለመቆየት ወሰንሁ። ብዙም ሳይቆይ ወደ ትምህርት ቤቱ ተመለስን፤ ሻንጣዎቹ ሁሉ ተቀመጡ፤ ተማሪዎቹ ተወሰዱ፤ እኔም ከአውቶቡሱና ከሾፌሩ ጋር ብቻዬን ቀረሁ። ወደ አልጋዬ ከመድረሴ በፊት የአንድ ሰዓት ጉዞ ይጠብቀኝ ነበር፤ የሚያስፈልጉኝን ሁለት አውቶቡሶችና ሁለት የምድር ውስጥ ባቡሮች በእርግጥ በጉጉት አልጠበቅኋቸውም።

ሾፌራችን አል «በእኔ መንገድ ነው የምትሄደው?» ብሎ ጠየቀኝ። አውቶቡሱን ወደ መሀል ከተማ ሊወስደው ነበር፤ ይህም የጉዞዬን ግማሽ ያስቀርልኝ ነበር። አብረን ስንጓዝ ለሳምንቱ መጨረሻችን አንድ አስደናቂ የመደምደሚያ ታሪክ ጨመረበት።

«አንተንና አሪን ሳዳምጥ ነበር፤» አለ። «ግማሽ አይሁዳዊና ግማሽ ካቶሊክ መሆኔን ታውቃለህ? ላለፉት ጥቂት ሳምንታት የክርስቲያን የቴሌቪዥን ፕሮግራሞችን እየተመለከትሁና የሚናገሩት እውነት ይሆን ብዬ እያሰብሁ እውነትን ስፈልግ ቆይቻለሁ። ኃጢአቴ ይቅር እንደ ተባለልኝ ማወቅ እንደምችልና ኢየሱስ የግል አዳኜ ሊሆን እንደሚችል በእርግጥ እውነት ነው?»

አሁን የጌታን መንገዶች መልመድ የነበረብኝ ቢሆንም ጆሮዬን ማመን አቃተኝ። በቀጣዮቹ አሥር ደቂቃዎች የቀራንዮን ሥራ እንዲታመን አበረታታሁት፤ ስሰናበተውም አሁን ከአዳኙ ጋር አዲስ የእምነት ጉዞ እየጀመረ እንደ ሆነ አረጋገጠልኝ።

በምድር ውስጥ ባቡሩ ተቀምጬ ጌታችንን ስለ ቸርነቱ አመሰገንሁት፤ ከአውቶቡሱ ቶሎ እንዳልወርድ የሰጠኝን ምሪት በመታዘዜም እጅግ ደስ አለኝ።