አገልግሎት

«አገልግሎት» የተሾሙ ቀሳውስት ኃላፊነት ነው፤ ምእመናን ደግሞ በዚያ አገልግሎት እነርሱን የሚረዱ ናቸው የሚለውን ሐሳብ ከየት አመጣነው? በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን በእርግጥ እንዲህ አልነበረም! በዚያ በማኅበረሰብ ውስጥ በኅብረት ሲኖሩ ሁሉም ነገር ሁሉ የጋራ ነበራቸው፤ የአገልግሎት ስጦታዎችም እየተገለጡ ሲሄዱ እርስ በርሳቸው ይደጋገፉ ነበር።

ንጉሠ ነገሥቱ ቆስጠንጢኖስ ክርስትና የሮሜ ግዛት ሃይማኖት እንደሚሆን ባወጀ ጊዜ፣ በተዋረድ የተደራጀ መዋቅር ያላት «ሕዝበ ክርስቲያን» ተወለደች፤ ብዙም ሳይቆይ በጳጳሳት፣ በካርዲናሎችና በሌሎችም መመራት ጀመረች — የጨለማው ዘመንም በዓለም ላይ ወደቀ። የ16ኛው መቶ ክፍለ ዘመን ተሐድሶ ለቤተ ክርስቲያን ብርሃን አመጣ፤ ነገር ግን እንደ ፒራሚድ የተዋቀረው አመራሯ እጅግ ሥር የሰደደ ስለ ነበረ የፕሮቴስታንት አብያተ ክርስቲያናትም ያንኑ የአመራር ዘይቤ ተቀበሉ። የማርቲን ሉተር የ1517ቱ ዘጠና አምስት አንቀጾች የሮማ ካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን የሥርየት ወረቀትን መጠቀሟን የሚቃወሙ ነበሩ፤ ነገር ግን የተወለዱት በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ስሕተት በነበረው በብዙ ነገር ላይ ከተነሣ ተፈጥሯዊ ተቃውሞ ነበር።

ከዓመታት በኋላ፣ በ1530፣ በመላው አውሮፓ እየተሰማ በነበረው እያደገ የሄደ ተቃውሞ መካከል ሰላም ፈጣሪ ለመሆን እየፈለገ፣ ስለ አመለካከቶቹ የረጋና አከራካሪ ያልሆነ ማብራሪያ አቀረበ። ሆኖም በዚህ ጊዜ እንቅስቃሴው አውሮፓን ለሁለት እየከፈለ ነበር፤ ወንጌላውያን ወይም ፕሮቴስታንት ተብለው የሚታወቁት አብያተ ክርስቲያናትም ተነሡ።

ሦስት ዋና ዋና ቡድኖች ተገኙ፦ ሉተራውያን (በጀርመንና በስካንዲኔቪያ)፤ የዝዊንግሊና የካልቪን ተከታዮች (በስዊዘርላንድ፣ በፈረንሳይ፣ በሆላንድና በስኮትላንድ)፤ እንዲሁም የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያን። «ወንጌላዊ» በሚለው ስም አትታለል — እነዚህ አብያተ ክርስቲያናት ብዙ ጊዜ ከእናት ቤተ ክርስቲያን የተለዩ አልነበሩም፤ ከመንፈሳዊነት ይልቅ ፖለቲካዊነት ያመዝንባቸው ነበር።

«ወንጌላዊ» የሚለው ቃል ይበልጥ የሚያመለክተው ከካቶሊክ ቤተ ክርስቲያን ጳጳስና ካርዲናሎች ይልቅ ወንጌልን (ምሥራቹን — ማለትም መጽሐፍ ቅዱስን) ሥልጣናቸው አድርገው ማጉላታቸውን ነበር።

እያንዳንዳቸው እነዚህ ቡድኖች ራሳቸውን ለማጽናት ሲሞክሩ የጦርነት ፖለቲካ መሣሪያ ሆነ፤ ብዙ ደምም ፈሰሰ። በምድራቸውና በሕዝባቸው ላይ ቁጥጥራቸውን ለማስጠበቅ የቤተ ክርስቲያን መሪዎች የ«መንግሥት» ቤተ ክርስቲያን አባል መሆንን ግዴታ አደረጉ፤ ይህን ያልፈጸመ ሰው ከማኅበረሰቡ ይገለል፣ ሥራ ማግኘትም ሆነ ይዞ መቆየት አይችልም፣ እንዲያውም ሞት ይጠብቀው ነበር። ደግነቱ ጊዜ ከእንዲህ ያለው ኢ-መንፈሳዊ ባርነት በተወሰነ መጠን ነጻነትን አምጥቷል፤ ይሁን እንጂ የቤተ ክርስቲያን መዋቅር ብዙ ጊዜ አሁንም እንደ ፒራሚድ ነው — ኃይሉ «ከላይ» ካሉት ጥቂቶች (ከተሾሙት ቀሳውስት) የሚፈልቅበት።

ከእንዲህ ያለው አምባገነናዊ አመራር የራቀ ትልቅ እንቅስቃሴ ብዙ የቤት አብያተ ክርስቲያናትንና ነጻ ጉባኤዎችን እንዲመሠረቱ ያደረገው የዚህ ክፍለ ዘመን የኋለኛው ክፍል እስኪደርስ ድረስ አልነበረም። የሚያሳዝነው በዚህ አዲስ የተቃውሞ እንቅስቃሴ ውስጥም እንኳ ብዙ ጊዜ አንድ መሪ በራሱ ግላዊ ማራኪነት ተነሥቶ ራሱን የሾመ ሌላ ባለ ሥልጣን ሆኗል።

የናሽናል ዌስትሚንስተር ባንክ ሠራተኞች በሆኑ ልዩ ልዩ አነስተኛ የአማኞች ቡድኖች መካከል እየተዘዋወርሁ ጥቂት ሳምንታትን እንዳሳልፍ ወደ ለንደን ተጋብዤ ነበር። በከተማው — የለንደን የንግድ ማዕከል በዚህ ስም ይታወቃል — እርስ በርስ ለመበረታታትና ለኅብረት በወር አንድ ወይም ሁለት ጊዜ የሚገናኙ እንደነዚህ ያሉ በርካታ ቡድኖች አሉ። በእንግሊዝ የነበረኝ ቆይታ የሚጠናቀቀው የናትዌስት ባንክ ንብረት በሆነው በኦክስፎርድሻየር በሚገኘው የገጠር ቤተ መንግሥት በሄይስሮፕ ሆል በሚደረግ የሳምንት መጨረሻ የመንፈሳዊ ማረፊያ ስብሰባ ነበር።

የመጀመሪያው የምሳ ሰዓት ስብሰባዬ ከእንግሊዝ ባንክ በጣም ቅርብ ከሆነው «ስኩዌር ማይል» ቡድን አሥራ ሁለት ያህል የባንክ ሠራተኞች ጋር ነበር። በተመደበልኝ ሃያ ደቂቃ እንደ ፓስተር ተናገርሁ፤ ስለ ስብሰባውም አዎንታዊ ስሜት ተሰማኝ። ከአምስት ሳምንታት በኋላ፣ በእንግሊዝ የነበረኝ ቆይታ ሊጠናቀቅ ሲቃረብ፣ ለሁለተኛ ስብሰባ ወደ «ስኩዌር ማይል» ተመለስሁ፤ በዚህ ጊዜ ግን አድማጮቼን ይቅርታ ጠየቅኋቸው። እንዲህም አልኋቸው፦ «ከአምስት ሳምንታት በፊት ስናገራችሁ የምትሠሩበትን ውጥረት ፈጽሞ አላውቅም ነበር። ትምህርቴ ለእናንተ እጅግ ላዩን የሆነና ከሁኔታችሁ ጋር ብዙም ግንኙነት የሌለው መስሎ ታይቷችሁ መሆን አለበት። በተለመደ የሥራ ቀን የምትሠሩትን እንዲያይ ፓስተራችሁን አምጥታችሁት ታውቃላችሁ?»

ከዚያም ብዙዎቻቸው የሚሠሩበትን ጫና እንዲያዩ ብቻ የቤተ ክርስቲያን መሪዎቻቸው በሥራ ቦታ ከእነርሱ ጋር ጥቂት ጊዜ እንዲያሳልፉ እንዲጋብዟቸው አበረታታኋቸው።

ብዙዎቹ ወጣት ሠራተኞች ከሁለት መቶ በላይ ሌሎች ሠራተኞች በሞሉበት ክፍል ውስጥ በቀን አሥር ሰዓት ወይም ከዚያ በላይ እንደሚሠሩ ተረድቼ ነበር፤ ዓይኖቻቸው ሁሉ በኮምፒውተር ማያዎቻቸው ላይ ተተክለዋል፤ ቀጣዩ የሥራ ስንብት ማስታወቂያ ተቀባይ እንዳይሆኑም ወንበሮቻቸውን ቀደም ብለው ለመልቀቅ ይፈራሉ! ከፍተኛ ኃላፊዎች ደግሞ የሥራቸውን ፍላጎት ለማሟላት ብዙ ጊዜ ከዚህም የበለጠ ረጅም ሰዓታት ይሠራሉ።

በሳምንቱ መጨረሻ ብዙ ጊዜ በቤተ ክርስቲያኖቻቸው በንቃት ለመሳተፍ እጅግ ደክመዋል፤ ፓስተሮቻቸውም ለጌታ ሥራ ብዙም ቁርጠኝነት እንደሌላቸው አድርገው ይቆጥሯቸዋል ብዬ እጠረጥራለሁ።

እኔ ግን እንዲህ እላለሁ፦ እነርሱ፣ እንደ «ምእመናን» ሁሉ፣ በዓለም ጨለማ ላይ በሚደረገው ውጊያ ግንባር ቀደም ሆነው የሚሠሩ የቤተ ክርስቲያን እውነተኛ አገልጋዮች ናቸው፤ የፓስተሮች ኃላፊነት ደግሞ ውጥረቱን እንዲቋቋሙና በዚያ ጨለማ መካከል እንደ ብርሃን እንዲሆኑ ማዘጋጀት ነው። ፓስተሮች ሆይ፣ ምእመናኖቻችሁን በሥራ ቦታቸው ለመጎብኘትና እውነተኛው ምስክርነት የሚታየው የት እንደ ሆነ በዓይናችሁ ለማየት ጊዜ እንድትወስዱ ላበረታታችሁ።

አለን በባንኩ እጅግ ሥራ ከሚበዛባቸው ፎቆች በአንዱ ይሠራል። ከአንድ ዓመት በፊት የሙሉ ጊዜ አገልግሎት ፓስተር እንዲሆን «ጥሪ» ስለ ተሰማው በቤተ ክርስቲያኑ እጅግ ተበሳጭቶ ነበር። ይህን የተረዳው በአጥቢያ ቤተ ክርስቲያን መድረክ ላይ መሆን እንደ ሆነ አድርጎ ነበር፤ ቤተ እምነቱ ግን ምእመናንን ወደዚህ ወደ መሰለ አስፈላጊ ቦታ መልቀቅን አያምንበትም ነበር፤ በሌሎች አብያተ ክርስቲያናትም ጥቂት ዕድሎች ብቻ ነበሩ።

በሥራ ቦታ በዙሪያው ላሉ ለብዙ ሰዎች የሚያገለግል ፓስተር እጅግ እንደሚያስፈልግ ከጠቆመው በአካባቢው ከሚገኘው የአማኞች አነስተኛ ቡድን መሪ ጋር ተነጋገረ።

እንዲህም አለው፦ «ያችን ሴት ተመልከት፤ ባሏን አሁን አጥታለች። ያም ሰው በዚህ ለአሥራ ሁለት ዓመታት ከሠራ በኋላ አሁን የሥራ ስንብት ማስታወቂያ ተሰጥቶታል። በዚያ ጠረጴዛ የተቀመጠችው ሴት በካንሰር እየሞተ ያለ ልጅ አላት፤ ከእርሷ አጠገብ ያለው ሰውም በፍቺ ውስጥ እያለፈ ነው።»

በድንገትም ፒተር በአዲስ ራእይ አየ። እረኛ እንዲሆንበት የታሰበለት መስክ ይህ ነበር።

እየተጎዱ እንደ ሆኑ ያወቃቸውን ሰዎች መቅረብ ጀመረ፤ ልባቸውን ከፍተውለት በሐዘናቸው ውስጥ እንዲናገር ሲፈቅዱለትም ተገረመ። በእርግጥ ጌታ የሰዎችን ልብ ለእርሱ እየከፈተ ነበር! ከአንድ ዓመት በኋላ ያንን ሥራ የመልቀቅ ምንም ፍላጎት የለውም፤ ጌታ በሾመው የእረኝነት አገልግሎት ውስጥ በእውነት እርካታን አግኝቷል።

ሸክምህን መግለጽ የአንተ ኃላፊነት ነው፤ ወዳጆችህና አማካሪዎችህ ስጦታዎችህን ይገልጻሉ፤ አገልግሎትህ ግን መገለጽ ያለበት በቤተ ክርስቲያን አመራር — በፓስተሮችና በሽማግሌዎች — ነው። መመረጥ ወይም መሾም ሳይሆን መገለጽ! የመሪው የመጀመሪያ ኃላፊነት ጌታ እያንዳንዱን በጉን ያዘጋጀለትን አገልግሎት ማወቅ ነው። እንደሚበርሩ ንስሮች ወደ ዕጣ ፈንታችሁ ለመድረስ የምትሠለጥኑበት ሂደት አብዛኛውን ጊዜ የሚፈርሰው እዚህ ላይ ነው፤ ውጤቱም የተበሳጩ፣ ብዙ ጊዜም የመረሩና ተጠራጣሪዎች የሆኑ አማኞች ናቸው።

እናት ንስር ልጆቿ ጎጆውን የሚለቁበት ጊዜ እንደ ደረሰ ስታውቅ ጎጆው የተነጠፈበትን ለስላሳ ለብና ላባ ሁሉ ታስወግዳለች፤ ከዚያም ጫጩቱን ወደ ጎጆው ጫፍ ትገፋዋለች። ብዙም ርኅራኄ በሌለው ግፊት ጫጩቱ ወደ ጠፈሩ ይወረወራል! ልምድ ማጣቱ — እና የስበት ሕግ — ወጣቱን ወፍ ወደ መሬት እንዲወድቅ ያደርጉታል፤ የጎጆውን ምቾት መልሶ ለማግኘት በከንቱ እየሞከረ ክንፎቹን ያራግባል። ሆኖም መሬት ከመድረሱ በፊት እናት ንስር ቁልቁል ወርዳ ልጇን በክንፎቿ ላይ ትቀበለዋለች፤ እንደ ገናም ወደ ከፍታው ትሸከመዋለች!

በዚያም ደኅንነት የለም፤ መሬት ላይ ከመፈጥፈጥ በድንገት እንደ ዳነ ሁሉ ጫጩቱ እንደ ገና በድንገት ወደ ጠፈሩ ይጣላል፤ መውደቅም ይጀምራል።

ወጣቱ ወፍ ወደ መሬት እንዳይወድቅ ከክንፎቹ በታች የሚሸከመውን ነፋስ መሰማት እስኪጀምር ድረስ ይህ ይደጋገማል።

በመጨረሻም እናት ንስር ወደ ጎጆዋ ተመልሳ ቆማ ልጇ በነፋስ ላይ ተንሳፍፎ ወደ ሰማያት ከፍታ የመብረርን ደስታ ማወቅ ሲጀምር በኩራት ትመለከታለች።

የፓስተር ሚና ልክ እንደ እናት ንስር ሚና ነው። «ቅዱሳንን ለአገልግሎት ሥራ ፍጹማን ለማድረግ» ተጠርተናል። በምእመኖቻችን መካከል የገለጹትን ሸክም ለመሸከም አስፈላጊ የሆኑትን ስጦታዎች የሚያሳዩትን ፈልገን ማግኘት፣ ከዚያም በመንፈስ ቅዱስ የቅባት ነፋሳት ላይ መብረርን እንዲማሩ የሚያስችላቸውን አገልግሎት በፊታቸው ማኖር አለብን። ይህ አደጋ ያለበት ሥራ ነው! ሊወድቁና ሰዎች ውሳኔያችንን እንዲጠራጠሩ ሊያደርጉ ይችላሉ፤ ወይም ተሳክቶላቸው በታዋቂነትና በስኬት ከእኛ ሊበልጡ ይችላሉ። ሌሎችን በነጻነት ሊለቁ የሚችሉት በራሳቸው ጥሪ ላይ ጽኑ የሆኑ፣ በአገልግሎት የሚገኘውን የእርካታ በረከት በራሳቸው የሚያውቁ ፓስተሮች ብቻ ናቸው። ይህ መልቀቅ የአንድ ጊዜ ጉዳይ አይደለም፤ መብረር እስኪጀምሩ ድረስ ለመንከባከብ፣ ለመደገፍ፣ ለመከላከልና ለመምራት ቁርጠኝነትን ይጠይቃል።

ብዙዎች ተገንጥለው ከቤተ ክርስቲያን ብዙም ድጋፍ ሳያገኙና በሥራቸው ላይ ብዙም ቅባት ሳይኖር «የራሳቸውን ነገር» ያደረጉት ፓስተሮችና የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ሕዝባቸውን መልቀቅ ስላቃታቸው ነው። ለሚስዮን ሥራ ሸክም የነበራቸውንና ለዚያ ሥራ ግልጽ ጥሪና ስጦታ ያሳዩ ብዙ ወጣቶችን ማስተናገድ ነበረብኝ፤ እነርሱ ግን ከእናት ቤተ ክርስቲያናቸው ጥቂት ወይም ምንም የጸሎት ድጋፍ ሳያገኙ በገንዘብ ይታገሉ ነበር፤ ምክንያቱም ቤተ ክርስቲያኒቱ የተወሰነ የሚስዮን ፕሮግራም ነበራት — ወይም ምንም አልነበራትም — ያም የቤተ ክርስቲያን አባል ከዕቅዳቸው ጋር አልተስማማም ነበር።

ደግሞም ፈጽሞ ወደ ሚስዮን ሥራ መለቀቅ ያልነበረባቸውን፣ ነገር ግን በዓመፀኝነት መንፈስ የመጡ ብዙዎችን አይቻለሁ። ይህ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ወዳለው ወደ ሥልጣን፣ ወደ ኃላፊነትና ወደ ተጠያቂነት ሰፊ ጉዳይ ያስገባናል።

በቤተ ክርስቲያን ወይም ከቤተ ክርስቲያን ጋር ተባብረው በሚሠሩ ድርጅቶች አመራር ውስጥ ሥልጣን በተሳሳተ መንገድ ስለ ተሠራበት የቆሰሉትን በማማከር ብዙ አሳዛኝ ተሞክሮዎች አሳልፌአለሁ። የቤተ ክርስቲያን ፓስተር ወይም ሽማግሌ መሆን በሌሎች ላይ የማዘዝ ሥልጣን አይሰጥም — ጥሪያችን የአገልጋይ ጥሪ ነው፤ አምባገነናዊ ሥልጣን የሚያራምድ አገልጋይ ማን ነው? ሥልጣኑ ያለው በቦታው ላይ ሳይሆን በአገልግሎቱ በተቀባው ስጦታ ውስጥ ነው።

ኢየሱስ በሰዎች መካከል እንደ ትሑት አገልጋይ መጣ፤ ሲናገር ግን ሕዝቡ «እንደ ባለ ሥልጣን» እንደሚናገር ተናገሩ። የሮማዊው የመቶ አለቃ በአውራጃው እጅግ ኃያል ሰው ነበር፤ ልጁ በታመመ ጊዜ ግን ወደ ኢየሱስ መጥቶ ያን ሥልጣን ተጠቅሞ ልጁን እንዲፈውስለት ለመነው። ኢየሱስ በማኅበረሰቡ የተገለሉትን በዙሪያው የሰበሰበ፣ ከሸንጎውም ሆነ ከሊቀ ካህናቱ ምንም ፈቃድ ያልተቀበለ ትሑት ተዘዋዋሪ መምህር ነበር።

ሆኖም የመቶ አለቃው ሥልጣኑን ለማየት ማስተዋል ነበረው። ሰዎች የእረኛን ልብ ቅባት የሚያዩበትን ፓስተር በደስታ ይከተላሉ፤ ማዕረጉ ያለውን ነገር ግን እንዲህ ያለውን ስጦታ የማያሳየውን ሰው ግን በላያቸው እንዲገዛ በቀላሉ አይፈቅዱም። ከተቀባ መምህር ለመማር ይጓጓሉ፤ ወደ ቃሉ ጥልቅ እውነቶች ሊመራቸው የማይችለውን ሰው ግን የሽማግሌነት ማዕረግ ቢኖረውም እንኳ ሥልጣኑን ይቃወማሉ።

እኔ ፓስተሩ ብሆንም ጂም (ምዕራፍ 6) ወደ ትርጉም ያለው ጸሎትና ምልጃ ሲመራን በአገልግሎቱ ሥር በመቀመጤ ደስ ይለኝ ነበር፤ በዚያ መስክ ቅባትና ሥልጣን የነበረው እርሱ ነበርና። ሆኖም እርሱ ደግሞ ፓስተሩ እንድሆን በእግዚአብሔር የተጠራሁ እንደ መሆኔ ሥልጣኔን ያውቅልኝ ነበር፤ ስለሚያስተምራቸውም ነገሮች ብዙ ጊዜ ይጠይቀኝ ነበር። ትምህርቶቹ በመጽሐፍ ቅዱስ መሠረት ትክክል ናቸውን? ቤተ ክርስቲያንን ያንጻሉን? ኃላፊነቴ የጉባኤያችንን መንፈሳዊ ጤንነት መጠበቅ እንደ ሆነ ያውቅ ስለ ነበር ቅሬታ እንዳይፈጥር ይጠነቀቅ ነበር።

እኔ በተወሰነ መጠን ሥልጣን ሰጠሁት፤ እርሱም ራሱን ለእኔ ተጠያቂ አደረገ። ራሱ ከሥልጣን በታች ያልሆነ ሰው ሥልጣንን ፈጽሞ ሊጠቀም አይገባውም።

ፓስተር ከመሆኔ በፊት በቶሮንቶ በምትገኝ አንዲት ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌ ሆኜ አገልግያለሁ። አንድ ቀን፣ ፓስተር በሌለን ጊዜ፣ ሁለት ሴቶች ጋኔን ያደረበት መስሏቸው ስለ ነበረ ስለ አንድ የሚወዱት ሰው ምክር ለመጠየቅ ወደ ቤተ ክርስቲያን መጡ። ይህ እኔ ብዙ የማውቀው ነገር አልነበረም፤ ነገር ግን በጉባኤው ውስጥ በዚህ መስክ እጅግ ጥበበኛ የሆነ አንድ ሰው ነበረን። ሮን በዚያን ጊዜ ውስብስብ በሆነ ፍቺ ውስጥ እያለፈ ስለ ነበረ ከሽማግሌዎቻችን አንዱ ሆኖ ማገልገል አይችልም ነበር፤ ያለ ጥርጥር ግን በመጻሕፍት የበሰለና «ለማስተማር የሚበቃ» ነበር። እኔ ተቀምጬ እያዳመጥሁ ሁለቱን ሴቶች ከመማሪያ ክፍሎቻችን በአንዱ እንዲያነጋግራቸው ጠየቅሁት።

ሮን የሚነግራቸው ማንኛውም ነገር የቤተ ክርስቲያናችን ምክር ተደርጎ እንደሚወሰድ በሚገባ አውቅ ነበር። ሮን የሚያስተምረው በእኔ የሽማግሌነት ሥልጣን ነበር፤ ለተነገረውም ሁሉ በሌሎቹ ሽማግሌዎች ፊት ተጠያቂ የምሆነው እርሱ ሳይሆን እኔ ነበርሁ። እኔ ልፈጽመው የማልችለውን አገልግሎት እንዲያከናውን እየተለቀቀ ነበር።

በተወሰነ መጠን ሥልጣን ሰጠሁት፤ ኃላፊነቱ ግን የእኔ ሆኖ ቀረ። ብዙ ጊዜ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ለአንድ ሰው የአገልግሎት ኃላፊነት እንሰጠዋለን፤ ያንን አገልግሎት ለመፈጸም የሚያስችለውን ሥልጣን ግን አንሰጠውም። ኃላፊነትን በውክልና ልትሰጥ አትችልም፤ ሁልጊዜ የአንተ ሆኖ ይኖራል። በውክልና ሊሰጥ የሚችለው ሥልጣን ብቻ ነው፤ ይህ ደግሞ የመሳሳት ነጻነትን መስጠት ማለት ነው። እርግጥ ነው፣ እንደ ደቀ መዝሙሩ — መብረርን እንደሚማረው ንስራችን — ብስለት የሚወሰኑ ብዙ የሥልጣን ደረጃዎች አሉ፤ ጥበበኛ አገልጋይ መሪም ወደ አገልግሎት የሚለቃቸውን ልክ የሆነውን ያህል ሥልጣን ከተገቢው ተጠያቂነት ጋር በመስጠት ይንከባከባቸዋል።

እነዚህ ሦስት ቃላት — ሥልጣን፣ ተጠያቂነትና ኃላፊነት — ፈጽሞ ሊለያዩ አይችሉም። አንዱ ያለ ሌሎቹ ሊኖርህ ፈጽሞ አይገባም። (ስለ ሥልጣንና ስለ ሌሎቹ ተጨማሪ ለማግኘት አባሪ 1ን ተመልከት።)

እያንዳንዱ የቤተ ክርስቲያን ሽማግሌዎች ስብሰባ እነዚህ ሁለት ጉዳዮች በአጀንዳው ላይ ሊኖሩት ይገባል ብዬ አምናለሁ፦ የእግዚአብሔርን ሐሳብ ለመፈለግ ጸሎት፤ እንዲሁም «በጉባኤያችን ውስጥ ወደ አገልግሎቱ ለመለቀቅ የተዘጋጀ ማን ነው?» ብሎ የመጠየቂያ ጊዜ። ሰዎች በልባቸው ያለውን ሸክም እንዲገልጹ ሊበረታቱ ይገባል፤ መሪዎችም ለዚያ ሸክም የሚስማሙ ስጦታዎች ማስረጃ መኖሩን ለማየት ዘወትር ንቁ ሆነው መከታተል አለባቸው። ሸክም ያለው ሁሉ ወዲያውኑ መለቀቅ የለበትም — በብስለት፣ በመንፈስ ፍሬ ማደግ ያስፈልጋል።

ሆኖም እግዚአብሔር ጥበበኞችንና ብርቱዎችን ለማሳፈር የዚህን ዓለም ደካማና ሞኝ ነገሮች ለመውሰድ አሁንም ዝግጁ ነው። እኛ ፓስተሮች ደካማ ዕቃዎችን ለመልቀቅ ካለን ፈቃደኝነት ይልቅ እርሱ እነርሱን ለመጠቀም አብዛኛውን ጊዜ እጅግ የበለጠ ፈቃደኛ ነው።

በዚህ ትምህርት እጅግ ከተማረከ አንድ ወጣት ፓስተር ጋር እየተጓዝሁ ነበር። እኔም፦ «በቤተ ክርስቲያንህ ውስጥ ከጌታ እውነተኛ ሸክም ያለው ማን ነው?» ብዬ ጠየቅሁት። እርሱም፦ «ይህ ቀላል ነው» አለ፤ «ፒተር አለው፤ ነገር ግን ልንረዳው አንችልም፤ እርሱ በከተማችን መሃል የጎዳና አገልግሎት አለው፤ ቤተ ክርስቲያናችን ደግሞ በከተማ ዳርቻ ነው።»

እኔም፦ «እንግዲያውስ እግዚአብሔር ስሕተት ሠርቷል ማለት ነው» አልሁ፤ «ፒተርን በመሃል ከተማ ወዳለች ቤተ ክርስቲያን ሳይሆን ወደ አንተ ቤተ ክርስቲያን ልኮታልና! ሸክሙን እንዲሸከም ቤተ ክርስቲያንህ እንዴት ልትረዳው እንደምትችል ፒተርን ለምን አትጠይቀውም?»

ፒተር ወደ ጌታ የመጣው ከሁለት ዓመት በፊት ብቻ ነበር፤ በዚያን ጊዜ ከማኅበረሰቡ ያፈነገጠና ዓመፀኛ ሆኖ ይኖር ነበር። ራሱን ይላጭና የጆሮ ጌጥ ያደርግ ስለ ነበረ በዚህች የከተማ ዳርቻ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንደ ተለየ ሰው ጎልቶ ይታይ ነበር። ሆኖም ለጌታ ያለው ፍቅር እውነተኛ መሆኑን ማንም ሊክድ አይችልም ነበር፤ በክርስቲያናዊ አካሄዱም በየዕለቱ እያደገ ነበር። የምሥራቹን ለቀድሞ ጓደኞቹ ለማካፈል በጎዳና ላይ ወደሚያዘወትራቸው የቀድሞ ስፍራዎቹ መመለስ ፈለገ።

ፓስተሩ ፒተርን ሊያየው ሄዶ ሸክሙን እንደ ገና እንዲያብራራለትና ቤተ ክርስቲያኒቱ እንዴት ልትረዳው እንደምትችል እንዲነግረው ጠየቀው። «ፓስተር፣ በእውነት የሚያስፈልገኝ አንድ አሮጌ ቫን ነው። ማንም ሰው ቆሞ ሊያነጋግረኝ በሞከረ ቁጥር ሌላ ሰው የሚያቋርጠን ይመስላል። እንደ ቫን ወዳለ ገለል ያለ ስፍራ ልወስዳቸው ብችል፣ አንዳንድ አነስተኛ መጻሕፍትንና ጥሩ ቡና ላስቀምጥበት ብችል መልካም ነበር።» ይህ ለሽማግሌዎቹ ቀረበ፤ አንድ አሮጌ ቫን ተገዝቶ ታደሰ፤ ከቤተ ክርስቲያኒቱ ሌላ አንድ ወንድም በቫኑ በተከፈለው የፊት ክፍል የቡናውን ማሰሮ ለመያዝ በፈቃደኝነት ተነሣ፤ ፒተርም አገልግሎቱን አገኘ። ጌታም ሥራውን ቀባው!

ከጥቂት ዓመታት በኋላ ያችን ከተማ እንደ ገና በጎበኘሁ ጊዜ የፒተርን ቫን ከቤተ ክርስቲያኑ ጀርባ አየሁት፤ ስለዚህ የት ላገኘው እንደምችል ጠየቅሁ። በመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት ቤት ሊማር እንደ ሄደ ተነገረኝ። ከዚያም በኋላ ወደዚያ ስፍራ በሌላ ጉብኝቴ ፒተርን በሥራው ላይ ጎበኘሁት — በመሃል ከተማ የምትገኝን፣ በሚወዳቸውና መለኮታዊ ሸክም በተሸከመላቸው ሰዎች መካከል የምታገለግልን ቤተ ክርስቲያን እየመራ ነበር።