ሸክም

ጌታ ለወጣቶች ሸክም እንዲሰጠኝ የለመንሁበትን ምሽት በሚገባ አስታውሳለሁ። በጀርመን ከብሪታንያ ጦር ኃይሎች ጋር የትምህርት ቤት መምህር ነበርሁ፤ ለተማሪዎቹ በቃል የምሰጠው ምስክርነት በቂ አለመሆኑ ተሰማኝ፤ ስለዚህ ይበልጥ እንድመሰክር የሚያነሣሣኝ ይሆናል ብዬ ላሰብሁት ሸክም በጸሎት ጮኽሁ። ወዲያውኑ ምንም መልስ አላየሁም፤ ነገር ግን ከእነርሱ ለአንዳንዶቹ ለመናገር የበለጠ ድፍረት አሳየሁ።

ከሦስት ዓመት በኋላ በዌልስ ወዳለው ቤታችን ተመልሰን ነበር፤ እኔም በአካባቢው በሚገኝ የሁለተኛ ደረጃ ትምህርት ቤት (ግራመር ስኩል) አስተምር ነበር። በአሥራዎቹ ዕድሜ ያሉ አንዳንድ ልጃገረዶች ከትምህርት ቤት ወደ ቤታቸው ሲሄዱ ወደ ቤታችን ጎራ ይሉ ነበር፤ ስለዚህ አን በሳምንት አንድ ጊዜ ከእነርሱ ጋር ጥቂት የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት እንድታደርግ ሐሳብ አቀረበች። እነርሱም በጉጉት ተስማሙ፤ ብዙም ሳይቆይ ቡድኑ ወንዶች ልጆችንም ጨምሮ ከአሥር በላይ ሆነ፤ ስለዚህ እኔ አመራሩን ተረክቤ የመጽሐፍ ቅዱስ ጥናቶችን ማዘጋጀትና ሌሎች እንቅስቃሴዎችን ማቀድ ጀመርሁ።

ከሁለት ዓመት በኋላ ዕድሜያቸው ከአሥራ ስምንት እስከ ሃያ ስምንት የሆኑ ብዙ ወጣቶች በጌታ ወደ ማመን ሲመጡ አየን። በከተማችን ያሉ ሁለት አብያተ ክርስቲያናት እንደ ገና ሕያው ሆነው ነበር፤ በአካባቢው ማኅበረሰብ ላይ ያሳደሩት ተጽዕኖም ቀላል አልነበረም። ይህ የሆነው እኔ ወንጌላዊ ስለ ነበርሁ አልነበረም - ከዚያ እጅግ የራቅሁ ነበርሁ፤ ወጣቶቹ ግን ጓደኞቻቸውን በክርስቶስ ወደ ማመን መሩ፤ እኔም የቤተ ክርስቲያናችን ሽማግሌዎች በሰጡኝ ሙሉ ነጻነት እንደ እረኛ «ጠበቅኋቸው» እንጂ ሌላ አላደረግሁም። ከዓመታት በኋላ ከእነዚያ ወጣቶች አንዱ፣ አሁን በሙሉ ጊዜ የጌታ አገልግሎት ላይ ያለው፦ «በመነቃቃት ውስጥ ነበርን፤ ግን አላወቅነውም!» አለ።

በአብዛኞቹ ሳምንታት አዳዲስ አማኞችን ማየት ለእኛ የተለመደ ነበር። ከቀኔ ባገኘሁት ትርፍ ጊዜ ሁሉ የወጣቶችን ሥራ በላሁ፣ ጠጣሁ፣ ተኛሁ፣ ኖርሁ፤ - ከቶም አልደከመኝም! - (ደግሞም ክፍያ እንዲከፈለኝ ከቶ አላስፈለገኝም!)

ከብዙ ዓመታት በኋላ ፓስተር በሆንሁ ጊዜ፣ ለረጅም ጊዜ የመምህር ሚስት ከቆየች በኋላ አሁን የፓስተር ሚስት መሆን ምን ልዩነት እንዳለው አን ተጠየቀች። መልሷም ቀድሞ ትርፍ ጊዜዬን ሁሉ የማሳልፍበትን ሥራ አሁን በሙሉ ጊዜ እየሠራሁ እንደ ሆነ የሚገልጽ ነበር!

በሥራ የደከመ ቀን ካሳለፍሁ በኋላ፣ ከወጣቶቹ አንዱ በአንዳች ችግር ውስጥ ስላለና እርዳታ - አሁኑኑ! - ስላስፈለገው ውድቅት ላይ ከአልጋዬ የምጠራባቸው ጊዜያት ነበሩ። ሱሪዬን በፒጃማዬ ላይ አጥልቄ መኪናዬ ውስጥ እገባና የተቸገረውን ወጣት ፈልጌ አገኝ ነበር፤ ከብዙ ሰዓታት በኋላም ወደ ቤት ተመልሼ ወደ ትምህርት ቤት ከመሄዴ በፊት ለአጭር እንቅልፍ አልጋዬ ውስጥ እገባ ነበር። የሚገርመው ነገር በማግሥቱ ምሽት አለመድከሜ ነበር፤ ያጣሁትን እንቅልፍ ለማካካስ ቶሎ ወደ መኝታ የመሄድ አንዳች ፍላጎትም አልተሰማኝም። ይህ ጥቂት ጊዜ ተደጋገመ፤ በመጨረሻም ከጌታ የሆነ ያልተለመደ መታደስ መሆኑን አወቅን።

ኢየሱስ እንዲህ አለ፦ «እናንተ ደካሞች ሸክማችሁ የከበደ ሁሉ፥ ወደ እኔ ኑ፥ እኔም አሳርፋችኋለሁ። ቀንበሬን በላያችሁ ተሸከሙ ከእኔም ተማሩ፥ እኔ የዋህ በልቤም ትሑት ነኝና፥ ለነፍሳችሁም ዕረፍት ታገኛላችሁ፤ ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነውና።»

በብራዚል በአንድ ትልቅ ቤተ ክርስቲያን ለአራት ምሽቶች ልናገር ነበር። አስተናጋጄ ፓስተር ወደ ቤተ ክርስቲያኑ በመኪና ሊወስደኝ ወደማርፍበት የዋይዋም ግቢ መጣ። ዕድሜው የእኔን ግማሽ ያህል ነበር፤ እጅግ ተግባቢ ነበር፤ እንግሊዝኛም በሚገባ ይናገር ነበር።

«ፓስተር ጋሬዝ» አለ፤ «እንዲህ በትጋት እየሠራህ መቀጠል የቻልኸው እንዴት ነው?» «እኔ ቤተ ክርስቲያኔን በመምራት ዝዬ ሳለሁ አንተ ወሰን የሌለው ብርታት ያለህ ትመስላለህ።» ቀጥሎም በየማለዳው ከንጋቱ 12:30 ላይ ለጸሎት በቤተ ክርስቲያን እንደሚገኝ፣ ከ(በየምሽቱ የሚደረገው) ስብሰባ በኋላ ሕንፃውን ቆልፎ በየምሽቱ ከሌሊቱ 5 ሰዓት በፊት ቤቱ እንደማይደርስ ነገረኝ።

እኔም እንደሚደክመኝና ስለዚህ በቀን ውስጥ ማረፍ እንደሚያስፈልገኝ ካረጋገጥሁለት በኋላ የማንን ቤተ ክርስቲያን እየሠራ እንዳለ ጠየቅሁት። «የጌታን ነዋ!» ብሎ መለሰ። እኔም እየሠራ ያለው የጌታን ቤተ ክርስቲያን ሳይሆን የራሱን እንደ ሆነ ጠቆምሁት፤ ጌታ ራሱ «ቀንበሬ ልዝብ ሸክሜም ቀሊል ነው» ብሏልና። ፓስተሮች ከክርስቶስ ጋር አብረው የሚሠሩ - ከእርሱ ጋር በአንድ ቀንበር የተጠመዱ - ሆነው ሳሉ፣ ሸክሙም ቀሊል ሆኖ ሳለ፣ ብዙዎቹ እንዴት በአካል እንደሚፈርሱ አይገባኝም! እባክህ ይህ ሁልጊዜ የሚሆነው ፓስተሮች በመሆናቸው ብቻ ሰይጣን ስለሚያጠቃቸው ነው አትበለኝ! የእግዚአብሔርን መንግሥት በራሳቸው ኃይልና ፕሮግራሞች ለመሥራት ሲሞክሩ እነርሱን መቃወም አያስፈልገውም። እንዲህ ያለችውን ቤተ ክርስቲያን አይፈራትም! የሚፈራው ኢየሱስ፦ «ቤተ ክርስቲያኔን እሠራለሁ፥ የገሃነም ደጆችም አይችሉአትም!» ያላትን ቤተ ክርስቲያን ብቻ ነው!

ብራዚላዊውን ወዳጄን፣ ጌታ ባስታጠቃቸውና እንዲሸከሙ ባሰባቸው መሠረት ሸክሙን እንዲያግዙ በጉባኤው ውስጥ ያሉ ሌሎች ሰዎችን ወደ አገልግሎት ቢለቅቅ በተሻለ ሁኔታ ጊዜውን እንደሚጠቀም ነገርሁት። ሥራውን ሁሉ ራሱ በመሥራቱ ጌታ ለዚያ ጉባኤ ያለውን ዓላማ እያደናቀፈ ነበር።

የራሱ የግል ሸክምና ግልጽ ስጦታው የአምልኮ መሪነት ነበር፤ ነገር ግን እንደ ፓስተር ሊሠራቸው ይገባኛል ብሎ ያሰባቸው ሌሎቹ ሥራዎች ሁሉ ያስከተሉበት ጫና በስጦታው ቢያገለግል ያገኘው የነበረውን ደስታ ነጠቀው፤ ቤተ ክርስቲያኒቱንም በምስጋናና በአምልኮ በኩል ወደ ጌታ መገኘት የምትገባበትን የተቀባ መንገድ ነጠቃት።

ከእርሱ ጋር በአንድ ቀንበር ስንጠመድ ሸክሙን እንጋራለን። ለእኔ የሰጠኝ ሸክም የወጣቶች አገልግሎት ነበር፤ ለሐዋርያው ጳውሎስ ወንጌልን ለአሕዛብ መስበክ ነበር፤ ለጃኪ ፑሊንገር በኮውሉን ቅጥር ከተማ ያሉ የዕፅ ሱሰኞች ነበሩ፤ ለሃድሰን ቴለር የቻይና አሕዛብ ነበሩ፤ ለጆን ዌስሊ ቤተ ክርስቲያን የማይሄዱት የእንግሊዝ ሰዎች ነበሩ፤ ለቻክ ኮልሰን በአሜሪካ ወኅኒ ቤቶች ያሉ እስረኞች ነበሩ፤ ለ.............

ለአንተ የሰጠህ ሸክም ምንድን ነው?

ለአንተ ሸክም አለው፤ እንድትቀበለውም እየጠበቀ ነው። የሚያሳዝነው፣ በጌታ ሥራ ጥልቅ ሸክም ያላቸው ብዙዎች ሌሎች እንዲሸከሙት ይጠብቃሉ። «ያ የፓስተሩ ሥራ ነው! ለምን አንዳች ነገር አያደርግም? በዚህች ከተማ በወጣቶች ወሮበሎች ቡድኖች ምክንያት አስከፊ ችግር አለ። ቤተ ክርስቲያን ለምን አንዳች ነገር አታደርግም?» አንተስ ለምን አታደርግም? እርግጥ ነው፣ ሸክሞቹ የኀዘን ክብደት ሲሆኑ «እያንዳንዱ የአንዱን ሸክም ይሸከም» (ገላትያ 6:2)፤ ሸክሙ ግን ከጌታ የተሰጠ የአገልግሎት ሸክም ሲሆን «እያንዳንዱ የገዛ ራሱን ሸክም ሊሸከም ነውና» (ገላትያ 6:5)። ሸክሞቻችንን በሌሎች ላይ ለመጫን ስንሞክር ልክ እንደ ኢየሱስ ዘመን ፈሪሳውያን እያደረግን ነው። እነርሱ ሌሎች ምን ማድረግ እንዳለባቸው ሁልጊዜ ይነግሩ ነበር፤ ስለዚህ ኢየሱስ ስለ እነርሱ፦ «ከባድና አስቸጋሪ ሸክም ተብትበው በሰው ትከሻ ይጭናሉ» አለ።

ሌላ ሰው የአገልግሎት ሸክሙን በአንተ ላይ ሲጭን እጅግ ከባድ ሊሆን ይችላል፤ «ቀሊል» የሚሆነው ኢየሱስ ለአንተ ያለው ሸክም ብቻ ነው።

እኛ የቤተ ክርስቲያን መሪዎች፣ አንዳንድ ጊዜ በማታለል፣ በሽንገላ ወይም ሰዎችን በበደለኛነት ስሜት በመጫን ፈቃዳችንን እንዲያደርጉ «ሸክማችንን» በሌሎች ላይ ለመጫን ብዙ ጊዜ የመጀመሪያዎቹ መሆናችን እንዴት ያሳዝናል!

«ጆን፣ ሌላ የሰንበት ትምህርት ቤት አስተማሪ ያስፈልገናል፤ ለሥራው ትክክለኛው ሰው አንተ እንደ ሆንህ አምናለሁ!» ጆን «ትክክለኛው ሰው» ከሆነ ለዚያ ሥራ ሸክምም ሊኖረው ይገባል።

«ሜሪ፣ አንድ የሴቶች ቡድን ሰዎችን ወደ አገልግሎቶቻችን ለመጋበዝ ከቤት ወደ ቤት ጉብኝት ሊጀምሩ ነው። አንቺ እንደማታሳፍሪን እርግጠኛ ነኝ።»

እርግጥ ነው፣ ጆንና ሜሪ እነዚህን «አገልግሎቶች» እንዲያደርጉ ቢጠየቁ፣ ቤተ ክርስቲያንን (በተስፋም ጌታን) በታማኝነት የማገልገል ተግባር አድርገው ያለ «ሸክም» እንኳ ለማድረግ ሁልጊዜ ሊስማሙ ይችላሉ፤ ነገር ግን ጌታ እውነተኛ ሸክሙና ዓላማው ወደሆነ ሌላ አገልግሎት እንዳይጠራቸው እንቅፋት ሊሆኑ በሚችሉ ግዴታዎች ራሳቸውን እንዳያስሩ መጠንቀቅ አለባቸው። ጆን እንዲህ ብሎ ሊመልስ ይችላል፦ «እሺ ፓስተር፣ ለተወሰነ ጊዜ የሰንበት ትምህርት ቤት ክፍል ለማስተማር ፈቃደኛ ነኝ። ጌታ ለሸክሜ ይበልጥ የሚስማማ ሌላ አገልግሎት እንዳለው ግልጽ እስኪያደርግልኝ ድረስ፣ ለሚቀጥሉት ሦስት ወራት ራሴን እሰጣለሁ፤ ይህም ለሌሎች የሦስት ወር ጊዜያት ሊታደስ ይችላል።» የሚያሳዝነው፣ ብዙ ፓስተሮች ይህን የቁርጠኝነት ማጣት አድርገው ያዩታል! ለማን?

ጂም ሸክም የነበረው ወጣት ነበር። በየሳምንቱ መጨረሻ እርሱና ሁለት ጓደኞቹ የዓርብን ሌሊት ሙሉ በጸሎት ያሳልፉ ነበር፤ ከዚያም የሚቀጥለውን ቀን በከተማችን ጎዳናዎች ላይ ለሚያገኙት ሰው ሁሉ እየመሰከሩ ያሳልፉ ነበር። ፓስተሮቹ የጂምን ሥራ ያከብሩ ነበር፤ የየትኛውም የአጥቢያ ቤተ ክርስቲያን አባል ባይሆንም፣ በየትኛውም ቤተ ክርስቲያን ባይገኝም ወርሃዊ የአገልጋዮች ጉባኤ ስብሰባዎቻቸውን እንዲካፈል በደስታ ይፈቅዱለት ነበር። እንዲያውም ስለ ከተማችን አብያተ ክርስቲያናት ሲናገር ተሳላቂ ነበር። «ሁሉም ጨዋታ እየተጫወቱ ነው! ከእነርሱ አንዳቸውም ስለ እውነተኛው የጸሎት፣ የምልጃና የወንጌል ስርጭት ሥራ ግድ የላቸውም!» ብሎ ለሚያዳምጠው ሁሉ ብዙ ጊዜ ይናገር ነበር።

አንድ እሑድ ሮጀር ወደ እሑድ ጠዋት አገልግሎታችን መጣ። ስለ ቤተ ክርስቲያን ስብሰባዎች «ጨዋነት የተሞላባቸው ሥርዓቶች» ብዙም አያውቅም ነበር፤ ከጌታ ጋር በጀመረው አዲስ ግንኙነት ግን ሙቀት ይፈነጥቅ ነበር።

«ጂም ትናንት ማታ ወደ ክርስቶስ መራኝ» አለኝ፤ «ሥርዓት እንድይዝም ወደዚህች ቤተ ክርስቲያን እንድመጣ አጥብቆ ነገረኝ!» እኔም ሥርዓት በማስያዝና ደቀ መዝሙር በማድረግ መካከል ያለውን ልዩነት አስረዳሁት።

ጂምን በቀጣይ ባገኘሁት ጊዜ ስለ ሮጀር አነሣሁበት፤ በፈገግታም ጂም አሁን ዲቃላ ልጆችን የማፍራት ሥራ የጀመረ ይመስላል፤ በጎዳና ላይ ይወልዳቸዋል፤ ሌሎች እንዲያሳድጉለት ግን ይጠብቃል ብዬ ጨመርሁበት! ይህ ጂምን በግልጽ ዘልቆ እንደ ነካው በሚቀጥለው እሑድ በቤተ ክርስቲያናችን አገልግሎት መገኘቱ ያሳያል። ለሚቀጥሉት አምስት ሳምንታት ተገኘ፤ ከዚያም አንድ ቀን ለምሳ ተገናኘን።

«በእነዚህ ቀናት በልብህ ያለው ምንድን ነው?» ብዬ ጠየቅሁት።

«እንደ ሁልጊዜው ነው - ጸሎትና ምልጃ» ብሎ መለሰ።

«ስለ ቤተ ክርስቲያናችን የጸሎት ሕይወት ምን ታስባለህ?» «ብዙም አይደለም! እዚያ ማንም ስለ አሸናፊ ጸሎት ግድ ያለው አይመስልም!» «ኦ» አልሁ፤ «በቤተ ክርስቲያናችን ለጸሎት እውነተኛ ሸክም ያለው አንድ ሰው አውቃለሁ። ቁመቱ ሁለት ሜትር ሊደርስ ምንም አይቀረውም፤ ጠጉሩ ወርቃማ ነው፤ ደግሞም...» ገለጻውን ስቀጥል ጂም ይህ ሰው ማን ሊሆን እንደሚችል ለማሰብ እየሞከረ ራሱን አከከ፤ በመጨረሻም የንግድ ሠዓሊ ሆኖ አነስተኛ የግል ሥራ እንዳለው ስጨምር፣ አእምሮዬን እየሳትሁ እንደ ሆነ አድርጎ እያየኝ «ያ እኮ እኔ ነኝ!» አለ።

«ልክ ነህ!» ብዬ ጮኽሁ። «እንዲያ ነው! ንገረኝ ጂም፣ እግዚአብሔር ይህን ሸክም ለአንተ ሰጥቶ ሳለ አንተ እኔ እንድሸከመው የምትፈልገው ለምንድን ነው? እኔ በጌታ ሥራ የምሸከመው የራሴ ሸክም አለኝ፤ ሸክሜን በተሻለ ውጤታማነት እንድሸከም አንተ ለእኔ የጸሎት ሸክምህን እንድትሸከም ያስፈልገኛል።»

«ታዲያ ምን ላድርግ?» ብሎ ጂም ጠየቀ።

«እኔ አንተን ሳይሆን አንተ እኔን ልትነግረኝ ይገባል። ሸክሙ ያለው አንተ ነህ፤ ያ ሸክም በእውነት ከጌታ ከሆነ ደግሞ እንዴት እንደምትሸከመው የሚነግረን እርሱ ነው!»

«ሰዎች እንዴት መጸለይ እንዳለባቸው መማር ያስፈልጋቸዋል።»

«ታዲያ መቼ ልታስተምራቸው ነው?»

«ምን? እኔ?»

«አዎ፣ አንተ! ሸክሙ ያለው አንተ ነህ! ሰዎቹን መጸለይ ማስተማር የምትጀምረው መቼ ነው?»

«በሚቀጥለው ሳምንት?»

«እሺ!»

በሚቀጥለው ሳምንት ጂም ከጉባኤዬ አባላት የተውጣጣ ዋና ቡድንና በዩኒቨርሲቲው ቅጥር ግቢ ስለ ትምህርቱ የወጣውን ማስታወቂያ ሰምተው የመጡ ከአካባቢው ዩኒቨርሲቲ የተወሰኑ ተማሪዎች የሚገኙበትን ክፍል ጀመረ። ከትምህርቱ በኋላ ሰዎች ጂም ባስተዋወቃቸው «ቅርጽ» መሠረት ከልብ መጸለይና መማለድ ጀመሩ። ከጌታ ጋር ወደ ጥልቅ ቅርበት እየገባን ነበር፤ የመንፈስን ድምፅ እየሰማን ነበር፤ እርሱም በጌታ ልብ ላይ ስላሉት ነገሮች ወደ መጸለይ ይመራን ነበር።

በአንድ ዓመት ውስጥ ጉባኤው በእጥፍ አደገ፤ ሽማግሌዎቹ ረዳት ፓስተር ሾሙ፤ ወደ ሦስት መቶ የሚጠጉ ሰዎችን የሚያስቀምጥ አዲስ ሕንፃ ተሠርቶ ተጠናቀቀ፤ ዕዳውም ሊያልቅ ጥቂት ብቻ ቀርቶት ነበር! ለበርካታ ዓመታት የተሰብሳቢዎቹ ቁጥር አነስተኛ በነበረባት በዚያች ቤተ ክርስቲያን ታላቅ ሥራ እንደ ሠራሁ የቤተ እምነቴ መሪዎች ያስባሉ፤ እኔ ግን የሆነውን አውቃለሁ - አሁን አንተም ታውቃለህ። ያደረግሁት ነገር ቢኖር አንድን ንስር እንዲበር መልቀቅ ብቻ ነበር!

ጌታ ሸክሙን በጂም ላይ ያኖረው ሕዝቡን ለማነጽ ሊጠቀምበት ስለ ፈለገ ነበር። ወደ አገልግሎት በተለቀቀ ጊዜ እግዚአብሔር ሥራውን ቀባው።

ሸክምህ

በልብህ ላይ ከሁሉ ይበልጥ የከበደው ምንድን ነው? ሌሎች በግልጽ እንድትለየው ሊያግዙህ ቢችሉም ለዚያ ጥያቄ መልሱን ልትናገር የምትችለው አንተ ብቻ ነህ።

ከመንግሥቱ ሥራ ጋር የተያያዘ ሸክም ከሌለህ ጌታ አንድ ሸክም እንዲሰጥህና እንዲያሳውቅህ እባክህ ጸልይ። ለወጣቶች ሸክም እንዲሰጠኝ ጌታን በለመንሁ ጊዜ ሸክሙ «ቀሊል» እንደ ሆነ አሁን ያለኝ መረዳት አልነበረኝም። ጸሎቴ ሸክሙን ተሸክሜ ደስተኛ እንድሆን የማልለምን መሆኔን፣ ይልቁንም በምድር ላይ ያለኝ ጉዞ ሲያበቃ፦ «መልካም፥ አንተ በጎ ታማኝም ባሪያ!» ሲለኝ እንድሰማ ብቻ የምለምን መሆኔን የሚገልጽ ቃል ይጨምር ነበር። የማያቋርጥ ደስተኝነት አላገኘሁም - እንዲያውም ብዙ አስደሳች ያልሆኑ ገጠመኞች ነበሩ - ነገር ግን በዚያ ሸክም ውስጥ ደስታንና እርካታን በእርግጥ አገኘሁ።

የኢየሱስን አገልግሎት ስመለከት ሸክሙ ግንኙነትን ያማከለ - ለሰዎች የሆነ - መሆኑ ግልጽ ነው። ለድሆች ለመስበክ፣ ምርኮኞችን ለመፍታት፣ ለዕውሮች ማየትን ለመስጠት፣ የተጨቆኑትን ነጻ ለማውጣትና እርቅን ወይም የእግዚአብሔርን ሞገስ ለሕዝቡ ለመስበክ እንደ ተቀባ ተናገረ። ከዚያ ዘመን ወዲህ፣ እርግጥ ነው፣ የምንጠብቃቸው ውብ ሕንፃዎችና እጅግ ብዙ በሚገባ የተደራጁ ፕሮግራሞች እስኪኖሩን ድረስ ቤተ ክርስቲያንን አሳድገናል፤ በዚህም ሰዎች ከእነዚህ ነገሮች ያነሰ ቦታ እንዲሰጣቸው ማድረግ ቀላል ሆኗል። የሚያሳዝነው፣ ብዙዎቹ አገልግሎቶቻችን በሥራ ላይ እጅግ ያተኮሩ ከመሆናቸው የተነሣ ሰዎች ብዙ ጊዜ እንደሚጣሉ ዕቃዎች ይቆጠራሉ፤ ብዙዎችም ከገጠሟቸው ነገሮች የተነሣ ጥልቅ ቁስል ተሸክመዋል።

ውብ የአምልኮ ስፍራን የመጠበቅ ሸክም ሊኖርህ አይገባም ማለቴ አይደለም፤ ነገር ግን ዓላማው ሁልጊዜ ወንዶችንና ሴቶችን ከጌታ ጋር ወደ ጥልቅ ግንኙነት ማምጣት መሆን እንዳለበት አስታውስ።

ጌታ ከእነርሱ አንዱን በአንተ ላይ ሊያኖር የሚችላቸው አንዳንድ ሸክሞች ዝርዝር ይኸውልህ።

በጉባኤው ውስጥ፦ የመጽሐፍ ቅዱስ ትምህርት፤ ልጆች፤ የቤተ ክርስቲያን ሕንፃ፤ ጽዳት፤ ውዝዋዜ፤ ዲቁና፤ ሽምግልና፤ የወንጌል ስርጭት፤ ገንዘብ ነክ ጉዳዮች፤ አበባዎች፤ ባለ ትዳሮች፤ ሚስዮን፤ ሙዚቃ፤ አዳዲስ አማኞች፤ ወደ ውጭ መድረስ፤ ምስጋናና አምልኮ፤ ጸሎትና ምልጃ፤ አረጋውያን፤ ያላገቡ፤ አነስተኛ ቡድን፤ የሰንበት ትምህርት ቤት፤ አንድነት፤ እንግዶችን መቀበልና ማስተናገድ፤ ወጣቶች፤ … በማኅበረሰቡ ውስጥ፦ የውርጃ ተጠቂዎች፤ የአካባቢው የንግድ ድርጅቶች፤ የቡና ቤት (ካፌ)፤ አካባቢ ጥበቃ፤ ቤተሰብህ፤ የክፍለ ግዛት ወይም የፌዴራል መንግሥት፤ አናሳ ማኅበረሰቦች፤ ሴተኛ አዳሪነት፤ የአካባቢው ትምህርት ቤቶች፤ ስፖርት፤ የጎዳና ተዳዳሪዎች፤ የነጻ ምግብ ማዕከላት፤ የሴቶች መብቶች፤ የሥራ ቦታ… የራስህንም ጨምር።