እግዚአብሔር በሰው ጥገኝነት ከበረ

1ኛ ቆሮንቶስ 1:29-31።—ሥጋን የለበሰ ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት እንዳይመካ። እናንተ ግን ከእርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ ናችሁ፥ እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን፤ ይኸውም፦ የሚመካ በጌታ ይመካ ተብሎ እንደ ተጻፈ ይሆን ዘንድ ነው።

ሐዋርያው ይህን መልእክት የጻፈላቸው ክርስቲያኖች የሰው ጥበብ እጅግ በሚከበርበት የዓለም ክፍል ይኖሩ ነበር፤ ሐዋርያው በዚሁ ምዕራፍ በ22ኛው ቁጥር «የግሪክ ሰዎችም ጥበብን ይሻሉ» ብሎ እንዳመለከተው ነው። ቆሮንቶስ ለብዙ ዘመናት በዓለም ላይ እጅግ ዝነኛ የፍልስፍናና የትምህርት መናኸሪያ ሆና ከኖረችው ከአቴና ብዙም የራቀች አልነበረችም።

ስለዚህ ሐዋርያው እግዚአብሔር በወንጌል አማካይነት የሰውን ጥበባቸውን እንዴት እንዳጠፋውና ከንቱ እንዳደረገው ያስገነዝባቸዋል። የተማሩት ግሪኮችና ታላላቅ ፈላስፎቻቸው በጥበባቸው ሁሉ እግዚአብሔርን አላወቁም፤ በመለኮታዊ ነገሮች ያለውን እውነት ሊደርሱበት አልቻሉም። የሚችሉትን ሁሉ አድርገው ምንም ባላገኙ ጊዜ ግን፣ እግዚአብሔር በመጨረሻ እነርሱ ሞኝነት አድርገው በቈጠሩት በወንጌል ራሱን ሊገልጥ ወደደ። እርሱ «ጥበበኞችን እንዲያሳፍር የዓለምን ሞኝ ነገር መረጠ፤ ብርቱንም ነገር እንዲያሳፍር እግዚአብሔር የዓለምን ደካማ ነገር መረጠ፤ እግዚአብሔርም የሆነውን ነገር እንዲያጠፋ የዓለምን ምናምንቴ ነገር የተናቀውንም ነገር ያልሆነውንም ነገር መረጠ»። ሐዋርያውም ይህን ያደረገበትን ምክንያት በክፍሉ ቁጥር ይነግራቸዋል፦ ሥጋን የለበሰ ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት እንዳይመካ፣ ወዘተ።

በእነዚህ ቃላት ውስጥ የሚከተሉትን ማስተዋል እንችላለን፦

1. እግዚአብሔር በቤዛነት ጉዳይ ነገሮችን ሲያዘጋጅ ያለመው ምን እንደ ሆነ፤ ይኸውም ሰው በራሱ እንዳይመካ፣ ነገር ግን በእግዚአብሔር ብቻ እንዲመካ ነው፦ ሥጋን የለበሰ ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት እንዳይመካ፤—የሚመካ በጌታ ይመካ ተብሎ እንደ ተጻፈ።

2. ይህ ዓላማ በቤዛነት ሥራ እንዴት እንደሚፈጸም፤ ይኸውም ሰዎች በዚያ ሥራ ለበጎ ነገራቸው ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ባላቸው ፍጹምና ቀጥተኛ ጥገኝነት ነው። ምክንያቱም፦

በመጀመሪያ፣ ያላቸው በጎ ነገር ሁሉ በክርስቶስ ውስጥና በክርስቶስ በኩል ነው፤ እርሱ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን። የወደቀውና የተዋጀው ፍጥረት በጎ ነገር ሁሉ በእነዚህ በአራቱ ነገሮች ውስጥ ይጠቃለላል፤ ከእነርሱም በተሻለ መንገድ ሊከፋፈል አይችልም፤ ክርስቶስ ግን ለእኛ የእያንዳንዳቸው ነው፤ ከእነርሱም አንዳቸውንም ቢሆን ከእርሱ ውጭ በሌላ መንገድ አናገኝም። እርሱ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብ ሆነልን፦ የአእምሮ ተገቢው በጎነትና እውነተኛው ልዕልና ሁሉ በእርሱ ውስጥ ነው። ግሪኮች ጥበብን ያደንቁ ነበር፤ ክርስቶስ ግን እውነተኛው የዓለም ብርሃን ነው፤ እውነተኛ ጥበብ ለልቡና የሚሰጠው በእርሱ በኩል ብቻ ነው። ጽድቅ የምናገኘው በክርስቶስ ውስጥና በክርስቶስ በኩል ነው፦ የምንጸድቀው፣ ኃጢአታችን ይቅር የሚባለውና እንደ ጻድቃን ሆነን ወደ እግዚአብሔር ሞገስ የምንቀበለው በእርሱ ውስጥ በመሆን ነው። ቅድስና የምናገኘው በክርስቶስ በኩል ነው፦ በእርሱ ውስጥ የአእምሮ ብቻ ሳይሆን የልብም እውነተኛ ልዕልና አለን፤ እርሱም ለእኛ የተቈጠረልን ጽድቅ ብቻ ሳይሆን በውስጣችን የሚኖር ጽድቅም ሆነልን። ቤዛነት፣ ማለትም ከመከራ ሁሉ በእውነት መዳንንና ደስታንና ክብርን ሁሉ መቀበልን፣ የምናገኘው በክርስቶስ በኩል ነው። እንግዲህ በጎ ነገራችንን ሁሉ የምናገኘው እግዚአብሔር በሆነው በክርስቶስ በኩል ነው።

ሁለተኛ፣ ለበጎ ነገራችን ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ያለን ጥገኝነት የሚታይበት ሌላው ማሳያ ይህ ነው፤ እነዚህን ጥቅሞች በእርሱ በኩል እንድናገኝ ክርስቶስን የሰጠን እግዚአብሔር ነው፤ እርሱ ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ሆነልን፣ ወዘተ።

ሦስተኛ፣ በክርስቶስ ኢየሱስ የሆንነው፣ በእርሱም ድርሻ የምናገኘውና እርሱ ለእኛ የሆነልንን እነዚያን በረከቶች የምንቀበለው ከእርሱ ነው። ከክርስቶስ ጋር የምንጣበቅበትን እምነት የሚሰጠን እግዚአብሔር ነው።

ስለዚህ በዚህ ቁጥር ለበጎ ነገራችን ሁሉ በቅድስት ሥላሴ በእያንዳንዱ አካል ላይ ያለን ጥገኝነት ተገልጧል። ጥበባችን፣ ጽድቃችን፣ ቅድስናችንና ቤዛነታችን እንደ መሆኑ መጠን፣ በእግዚአብሔር ልጅ በክርስቶስ ላይ ጥገኞች ነን። ክርስቶስን በሰጠንና እነዚህ ነገሮች ለእኛ እንዲሆን ባደረገው በአብ ላይ ጥገኞች ነን። በመንፈስ ቅዱስም ላይ ጥገኞች ነን፤ ምክንያቱም በክርስቶስ ኢየሱስ የሆንነው ከእርሱ ነው፤ እርሱን የምንቀበልበትንና ከእርሱ ጋር የምንጣበቅበትን በእርሱ የማመንን ጸጋ የሚሰጠው የእግዚአብሔር መንፈስ ነው።

ትምህርት

እግዚአብሔር በቤዛነት ሥራ ይከብራል፤ ይኸውም የተዋጁት በእርሱ ላይ ያላቸው እጅግ ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት በዚያ ሥራ ውስጥ በመገለጡ ነው።

እዚህ ላይ፣ ፩. የተዋጁት ለበጎ ነገራቸው ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት እንዳላቸው፤ ፪. እግዚአብሔርም በዚህ በቤዛነት ሥራ ከፍ ከፍ እንደሚልና እንደሚከብር ላሳይ አስባለሁ።

፩. የተዋጁት በእግዚአብሔር ላይ ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት አላቸው። የቤዛነታችን ባሕርይና አዘገጃጀት እንዲህ ያለ ነው፤ የተዋጁት በሁሉ ነገር በቀጥታ፣ ያለ መካከለኛና ፈጽሞ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች ናቸው፤ ለሁሉ ነገር በእርሱ ላይ ጥገኞች ናቸው፤ በሁሉ መንገድም በእርሱ ላይ ጥገኞች ናቸው።

አንድ ፍጡር ለበጎ ነገሩ በሌላው ላይ ጥገኛ ሊሆን የሚችልባቸው፣ የኢየሱስ ክርስቶስ የተዋጁትም ለበጎ ነገራቸው ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች የሆኑባቸው የተለያዩ መንገዶች እነዚህ ናቸው፤ ይኸውም በጎ ነገራቸውን ሁሉ ከእርሱ ማግኘታቸው፣ ሁሉንም በእርሱ በኩል ማግኘታቸውና ሁሉንም በእርሱ ውስጥ ማግኘታቸው ነው። በጎ ነገራቸው ሁሉ የሚመጣበት ምክንያትና መነሻ እርሱ በመሆኑ፣ በዚህ ረገድ ከእርሱ ነው፤ በጎ ነገሩ የሚገኝበትና የሚተላለፍበት መንገድ እርሱ በመሆኑ፣ በዚህ ረገድ በእርሱ በኩል ያገኙታል፤ የሚሰጠውና የሚተላለፈው ያ በጎ ነገር ራሱ እርሱ በመሆኑ፣ በዚህ ረገድ በእርሱ ውስጥ ነው።

እንግዲህ በኢየሱስ ክርስቶስ የተዋጁት በእነዚህ በሁሉም ረገዶች ለሁለንተናቸው በቀጥታና ፈጽሞ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች ናቸው።

በመጀመሪያ፣ የተዋጁት በጎ ነገራቸውን ሁሉ ከእግዚአብሔር ያገኛሉ፤ እግዚአብሔር የዚህ ሁሉ ታላቅ ጀማሪ ነው፤ እርሱ የመጀመሪያው ምክንያት ነው፤ ይህ ብቻ ሳይሆን ብቸኛው ትክክለኛ ምክንያትም እርሱ ነው።

ቤዛችንን ያገኘነው ከእግዚአብሔር ነው፤ አዳኝን ያዘጋጀልን እግዚአብሔር ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ አንድያ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ መሆኑ በአካሉ ከእግዚአብሔር መሆኑ ብቻ አይደለም፤ እኛ ከእርሱና ከመካከለኛነት ሹመቱ ጋር ባለን ግንኙነት ረገድም ከእግዚአብሔር ዘንድ ነው፤ እርሱ እግዚአብሔር ለእኛ የሰጠው ስጦታ ነው፤ እግዚአብሔር መረጠው፣ ቀባው፣ ሥራውን ሰጠው፣ ወደ ዓለምም ላከው።

የሚሰጠው እግዚአብሔር እንደ ሆነ ሁሉ፣ አዳኙን የሚቀበለውም እግዚአብሔር ነው። ለእኛ መዳንን እንዲገዛ ቤዛውን የሚያዘጋጀውና የሚሰጠው እግዚአብሔር እንደ ሆነ ሁሉ፣ መዳን የሚገዛውም ከእግዚአብሔር ነው፤ እርሱ ገዢውን ይሰጣል፤ የተገዛውንም ነገር ይሰጣል።

ክርስቶስ የእኛ የሚሆነው፣ ወደ እርሱ የምንመጣውና ከእርሱ ጋር አንድ የምንሆነው ከእግዚአብሔር ነው፤ በእርሱ ድርሻ እንዲኖረን ከእርሱ ጋር የምንጣበቅበትን እምነት የምንቀበለው ከእግዚአብሔር ነው። ኤፌሶን 2:8፦ «ጸጋው በእምነት አድኖአችኋልና፤ ይህም የእግዚአብሔር ስጦታ ነው እንጂ ከእናንተ አይደለም።» ክርስቶስ የገዛቸውን ጥቅሞች ሁሉ በእውነት የምንቀበለው ከእግዚአብሔር ነው። ይቅር የሚለው፣ የሚያጸድቀውና ወደ ሲኦል ከመውረድ የሚያድነው እግዚአብሔር ነው፤ የተዋጁትም በሚጸድቁበት ጊዜ የሚቀበሉት ወደ እርሱ ሞገስ ነው፤ የሞገሱም ተቀባዮች ይሆናሉ። እንዲሁም ከኃጢአት ግዛት የሚያድነን፣ ከርኵሰታችን የሚያነጻንና ከአስቀያሚነታችን የሚለውጠን እግዚአብሔር ነው። የተዋጁት እውነተኛ ልዕልናቸውን፣ ጥበባቸውንና ቅድስናቸውን ሁሉ የሚቀበሉት ከእግዚአብሔር ነው፤ ይህም በሁለት መንገድ ነው፤ ይኸውም እነዚህ ነገሮች በቀጥታ የሚሠሩበት መንፈስ ቅዱስ ከእግዚአብሔር ስለ ሆነ፣ ከእርሱ ስለሚሠርጽና በእርሱ ስለሚላክ፤ ደግሞም የመለኮታዊ ነገሮች እውቀት፣ ቅዱስ ዝንባሌና ጸጋ ሁሉ በሥራውና በማደሩ የሚሰጡትና የሚጸኑት መንፈስ ቅዱስ ራሱ እግዚአብሔር ስለ ሆነ ነው።

ምንም እንኳ ለሰዎች ነፍስ ጸጋን ለመስጠት መንገዶች ጥቅም ላይ ቢውሉም፣ እነዚህን የጸጋ መንገዶች ያገኘነው ከእግዚአብሔር ነው፤ ውጤታማ የሚያደርጋቸውም እግዚአብሔር ነው። ቅዱሳት መጻሕፍትን ያገኘነው ከእግዚአብሔር ነው፤ እነርሱ የእግዚአብሔር ቃል ናቸው። ሥርዓቶችን ያገኘነው ከእግዚአብሔር ነው፤ ኃይላቸውም በእግዚአብሔር መንፈስ ቀጥተኛ አሠራር ላይ የተመሠረተ ነው። የወንጌል አገልጋዮች የተላኩት ከእግዚአብሔር ነው፤ ብቃታቸውም ሁሉ ከእርሱ ነው። 2ኛ ቆሮንቶስ 4:7፦ «ነገር ግን የኃይሉ ታላቅነት ከእግዚአብሔር እንጂ ከእኛ እንዳይሆን ይህ መዝገብ በሸክላ ዕቃ ውስጥ አለን።» ስኬታቸው ፈጽሞና ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ቀጥተኛ በረከትና አሠራር ላይ የተመሠረተ ነው። የተዋጁት ሁሉን ያገኛሉ፦

1. ከእግዚአብሔር ጸጋ። እግዚአብሔር አንድያ ልጁን የሰጠን ከጸጋ ብቻ ነበር። ጸጋው የሚበልጠው በተሰጠው ነገር ክብርና ልዕልና መጠን ነው፤ ስጦታው ወሰን በሌለው መጠን ውድ ነበር፤ ምክንያቱም ወሰን በሌለው መጠን ብቁ የሆነ አካል፣ ወሰን የሌለው ክብር ያለው አካል ነበርና፤ ደግሞም ለእግዚአብሔር ወሰን በሌለው መጠን የቀረበና የተወደደ አካል ነበርና። ጸጋው የሚበልጠው በእርሱ ውስጥ በተሰጠን ጥቅም መጠን ነው፤ ጥቅሙ ሁለት እጥፍ ወሰን የሌለው ነው፤ ምክንያቱም በእርሱ ዘላለማዊ በመሆኑ ወሰን ከሌለው መከራ እንድናለን፤ ዘላለማዊ ደስታንና ክብርንም እንቀበላለን። ይህን ስጦታ በመስጠት የተገለጠው ጸጋ የሚበልጠው ስጦታው በተሰጠን በእኛ ብቁ አለመሆን መጠን ነው፤ እንዲህ ያለውን ስጦታ የሚገባን ከመሆን ይልቅ ከእግዚአብሔር እጅ ወሰን የሌለው ክፉ ነገር የሚገባን ነበርን። ጸጋው የሚበልጠው በአሰጣጡ ሁኔታ፣ ማለትም ስጦታውን እንድናገኝ መንገድ በተዘጋጀበት ዘዴና መንገድ ውስጥ ባለው ውርደትና ዋጋ መጠን ነው። እርሱን በመካከላችን እንዲያድር ሰጠን፤ ሥጋ ለብሶ፣ ማለትም በባሕርያችን ሰጠን፤ በባሕርያችንም፣ በወደቀው ሁኔታችን ባሉን በዚያው ዓይነት ድካሞች፣ ይኸውም በእኛ ዘንድ የባሕርያችንን የኃጢአት ርኵሰት በሚያጅቡትና በእርሱ ምክንያት በሚመጡት ድካሞች ሰጠን። በዝቅተኛና በመከራ ሁኔታ ሰጠን፤ ይህ ብቻ ሳይሆን ለነፍሳችን ግብዣ እንዲሆን ታርዶ ሰጠን።

እግዚአብሔር ይህን ስጦታ በመስጠት ያሳየው ጸጋ እጅግ ነጻ ነው። እግዚአብሔር ሊሰጠው ምንም ግዴታ ያልነበረበት ነገር ነበር፤ የወደቁትን መላእክት እንደ ጣላቸው የወደቀውንም ሰው ሊጥለው ይችል ነበር። እኛ እንዲገባን ምንም ያደረግነው ነገር አልነበረም። የተሰጠው ገና ጠላቶች ሳለን፣ ንስሐ እንኳ ሳንገባ ነበር። ሊስበው የሚችል አንዳችም ልዕልና በእኛ ውስጥ ካላየው ከእግዚአብሔር ፍቅር የመጣ ነበር፤ ደግሞም ስለ እርሱ አንድ ቀን ብድራት እንደሚመለስለት ሳይጠብቅ ነበር።

የክርስቶስ ጥቅሞች ለእገሌና ለእገሌ ለተወሰኑ ሰዎች የሚደርሱትም ከጸጋ ብቻ ነው። የተጠሩትና የተቀደሱት ይህንን ከሌሎች ለተለዩበት ለእግዚአብሔር ቸርነት በጎ ፈቃድ ብቻ ሊሰጡት ይገባቸዋል። እርሱ ሉዓላዊ ነው፤ የሚወደውን ይምረዋል፥ የሚወደውንም እልከኛ ያደርገዋል።

ሰው አሁን ከውድቀት በፊት ከነበረው ይልቅ በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ የበለጠ ጥገኛ ነው። በዚያን ጊዜ ከነበረው እጅግ ለሚበልጥ ነገር በእግዚአብሔር ነጻ ቸርነት ላይ ይደገፋል፤ በዚያን ጊዜ ፍጹም የመታዘዝን ብድራት ለመስጠት በእግዚአብሔር ቸርነት ላይ ይደገፍ ነበር፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር ያንን ብድራት ቃል ለመግባትና ለመስጠት ግዴታ አልነበረበትም፤ አሁን ግን እጅግ ለሚበልጥ ነገር በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ጥገኞች ነን፤ ጸጋ የሚያስፈልገን ክብርን እንዲሰጠን ብቻ ሳይሆን ከሲኦልና ከዘላለም ቍጣ እንዲያድነንም ጭምር ነው። በመጀመሪያው ኪዳን ሥር የጽድቅን ብድራት እንዲሰጠን በእግዚአብሔር ቸርነት ላይ ተደግፈን ነበር፤ አሁንም እንዲሁ ነን። ይህ ብቻ ሳይሆን ያንኑ ጽድቅ እንዲሰጠን የእግዚአብሔር ነጻና ሉዓላዊ ጸጋ ያስፈልገናል፤ ይህም ብቻ ሳይሆን ኃጢአታችንን ይቅር እንዲልና ከበደሉና ከሚገባው ወሰን የሌለው ቅጣት እንዲፈታን ጸጋው ያስፈልገናል።

ከመጀመሪያው ኪዳን ይልቅ አሁን ለብዙ ነገር በእግዚአብሔር ቸርነት ላይ ጥገኞች እንደ ሆንን ሁሉ፣ እጅግ በሚበልጥ፣ ይበልጥ ነጻና አስደናቂ በሆነ ቸርነት ላይም ጥገኞች ነን። አሁን ከፈቃዱ ብቻ በሚመነጨውና ሉዓላዊ በሆነው በእግዚአብሔር በጎ ፈቃድ ላይ ይበልጥ ጥገኞች ነን። በመጀመሪያው ሁኔታችን ለቅድስና በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች ነበርን፤ የመጀመሪያ ጽድቃችንን ያገኘነው ከእርሱ ነበር፤ በዚያን ጊዜ ግን ቅድስና እንደ አሁኑ በሉዓላዊ በጎ ፈቃድ መንገድ አልተሰጠም ነበር። ሰው ቅዱስ ሆኖ ተፈጠረ፤ እግዚአብሔርም የፈጠራቸውን አእምሮ ያላቸውን ፍጥረታት ሁሉ ቅዱሳን አድርጎ መፍጠሩ ተገቢው ነበር፤ አስተዋይ ፍጥረትን ቅዱስ ያልሆነ አድርጎ ቢፈጥር ኖሮ የእግዚአብሔርን ባሕርይ ቅድስና ባጎደፈ ነበር። አሁን ግን ሰው ቅዱስ ሲደረግ ከፈቃዱ ብቻ ከሚመነጭ ንጹሕ ጸጋ ነው፤ እግዚአብሔር ቢወድ፣ አንዳቸውንም ፍጽምናዎቹን ሳያጎድፍ ከወደቀው ፍጥረት ቅድስናን ለዘላለም ሊከለክል ይችላል።

በእርግጥም በእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ይበልጥ ጥገኞች መሆናችን ብቻ ሳይሆን ጥገኝነታችን ይበልጥ ግልጥ ሆኖ ይታያል፤ ምክንያቱም ኃጢአተኞችም ጐስቋሎችም ከመሆናችን በፊት ከነበረው ይልቅ በወደቀውና በጠፋው ሁኔታችን በራሳችን ያለን አለመብቃትና ረዳት ማጣት እጅግ ግልጥ ሆኖ ይታያልና። ለቅድስና በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች መሆናችን ይበልጥ ግልጥ ነው፤ ምክንያቱም መጀመሪያ ኃጢአተኞችና ፈጽሞ የረከስን ነበርን፤ በኋላም ቅዱሳን ሆንን፤ ስለዚህ የውጤቱ መገኘት የሚታይ ነው፤ ከእግዚአብሔር መምጣቱም ይበልጥ ግልጥ ነው። ሰው ሁልጊዜ ቅዱስ ቢሆንና ዘወትር እንዲሁ ቢኖር ኖሮ፣ ቅድስናው ከሰው ባሕርይ የማይለይ ጠባይ ሆኖ በግድ ያለው እንዳልሆነ ይህን ያህል ግልጥ ባልሆነ ነበር። እንዲሁም ለእግዚአብሔር ሞገስ በነጻ ጸጋ ላይ ጥገኞች መሆናችን ይበልጥ ግልጥ ነው፤ ምክንያቱም መጀመሪያ በትክክል የቍጣው ዒላማዎች ነበርን፤ በኋላም ወደ ሞገሱ ተቀበልን። ለደስታ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች መሆናችን ይበልጥ ግልጥ ነው፤ መጀመሪያ ጐስቋሎች ነበርንና፤ በኋላም ደስተኞች ሆንን። ነጻና በእኛ በኩል ያለ ምንም ብቃት የተሰጠ መሆኑ ይበልጥ ግልጥ ነው፤ ምክንያቱም በፍጥረት ልዕልና ውስጥ ብቃት የሚባል ነገር ሊኖር ቢችል እንኳ፣ እኛ ብቃትን የሚያስገኝ አንዳችም ዓይነት ልዕልና በእውነት የለንም። ደግሞም ምንም እውነተኛ ልዕልና የሌለን ብቻ ሳንሆን ወሰን በሌለው መጠን የሚያስጸይፍ ነገር የሞላብን፣ በእርሱም ፈጽሞ የረከስን ነን። በጎ ነገራችን ሁሉ ከእግዚአብሔር መሆኑ ይበልጥ ግልጥ ነው፤ ምክንያቱም መጀመሪያ ራቁታችንን የነበርንና ምንም በጎ ነገር ፈጽሞ ያልነበረን ነበርን፤ በኋላም በበጎ ነገር ሁሉ በለጸግን።

2. ሁሉን የምንቀበለው ከእግዚአብሔር ኃይል ነው። የሰው ቤዛነት ብዙ ጊዜ የጸጋ ብቻ ሳይሆን የአስደናቂ ኃይልም ሥራ ተብሎ ይነገራል። ኃጢአተኛን ከዝቅተኛ ሁኔታው፣ ከኃጢአትና ከመከራ ጥልቀት አውጥቶ ወደዚያ ከፍ ያለ የቅድስናና የደስታ ሁኔታ በማምጣት የእግዚአብሔር ታላቅ ኃይል ይገለጣል። ኤፌሶን 1:19፦ «ለምናምን ለእኛም ያለው የኃይሉ ታላቅነት እጅግ የሚበልጥ ምን እንደ ሆነ… እንደ ኃይሉ ብርታት አሠራር።»

በቤዛነታችን እያንዳንዱ ደረጃ በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ጥገኞች ነን። እንዲለውጠን፣ በኢየሱስ ክርስቶስ ማመንንና አዲሱን ባሕርይ እንዲሰጠን በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ጥገኞች ነን። ይህ የፍጥረት ሥራ ነው፦ «ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:17)። «በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን» (ኤፌሶን 2:10)። የወደቀው ፍጥረት እንደ ገና በመፈጠር ካልሆነ በቀር እውነተኛ ቅድስና ላይ ሊደርስ አይችልም፤ ኤፌሶን 4:24፦ «ለእውነትም በሚሆኑ ጽድቅና ቅድስና እንደ እግዚአብሔር ምሳሌ የተፈጠረውን አዲሱን ሰው ልበሱ።» ከሙታን መነሣት ነው፤ ቆላስይስ 2:12-13፦ «በጥምቀት ደግሞ፥ ከሙታን ባስነሣው በእግዚአብሔር አሠራር በማመናችሁ፥ ከእርሱ ጋር ተነሣችሁ።» እንዲያውም የተገኘው ውጤት የሚበልጥና ይበልጥ ልዕልና ያለው በመሆኑ፣ ከተራ ፍጥረት ወይም የሞተን ሥጋ ወደ ሕይወት ከማስነሣት ይልቅ እጅግ የከበረ የኃይል ሥራ ነው። በመለወጥ ሥራ የሚገኘው ያ ቅዱስና ደስተኛ ሕልውና፣ መንፈሳዊውም ሕይወት፣ ከተራ ሕልውናና ሕይወት እጅግ የሚበልጥና ይበልጥ የከበረ ውጤት ነው። ለውጡ የሚደረግበትም ሁኔታ፣ ማለትም እንዲህ ያለው በኃጢአት ሙት መሆን፣ የባሕርይ ፍጹም ርኵሰትና የመከራ ጥልቀት፣ ከተራ ሞት ወይም ካለመኖር ይልቅ ከተገኘው ሁኔታ እጅግ የራቀ ነው።

በጸጋ ሁኔታ ተጠብቀን የምንኖረውም በእግዚአብሔር ኃይል ነው፤ 1ኛ ጴጥሮስ 1:5፦ «ለመዳን በእምነት በእግዚአብሔር ኃይል የተጠበቁ»። ጸጋ በመጀመሪያ ከእግዚአብሔር እንደ ሆነ ሁሉ፣ ዘወትርም ከእርሱ ነው፤ በእርሱም ይጸናል፤ ይህም በከባቢ አየር ውስጥ ያለው ብርሃን ጎሕ ሲቀድ ወይም ፀሐይ ስትወጣ ብቻ ሳይሆን ቀኑን ሙሉ ከፀሐይ እንደሚመጣ ነው።

ሰዎች ለእያንዳንዱ የጸጋ መገለጥ፣ በልብ ውስጥ ያለውን የጸጋ ሥራ ወደ ፊት ለማስኬድ፣ ኃጢአትንና ርኵሰትን ለማሸነፍ፣ ቅዱሳን መርሖችን ለማሳደግ፣ በመልካም ሥራ ፍሬ እንዲያፈሩ ለማስቻል፣ በመጨረሻም ነፍስን በክርስቶስ ክቡር መልክ ፍጹም ተወዳጅ በማድረግና በሚያረካ ደስታና ብፅዕና በመሙላት ጸጋን ወደ ፍጻሜው ለማድረስ በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ጥገኞች ናቸው፤ ደግሞም ሥጋን ወደ ሕይወት ለማስነሣትና እንዲህ ፍጹም ለሆነችና ለተባረከች ነፍስ ማደሪያና መሣሪያ ሊሆን ወደሚገባው ፍጹም ሁኔታ ለማድረስ በእርሱ ኃይል ላይ ጥገኞች ናቸው። እግዚአብሔር ፍጥረታትን በሚመለከት ከሚሠራቸው ተከታታይ ሥራዎች መካከል እነዚህ እጅግ የከበሩ የእግዚአብሔር ኃይል ውጤቶች ናቸው።

ሰው በመጀመሪያው ሁኔታው በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ጥገኛ ነበር፤ አሁን ግን በኃይሉ ላይ ይበልጥ ጥገኛ ነው፤ ለእርሱ ብዙ ነገሮችን ለማድረግ የእግዚአብሔር ኃይል ያስፈልገዋል፤ ይበልጥ አስደናቂ በሆነ የኃይሉ አሠራርም ላይ ይደገፋል። በመጀመሪያ ሰውን ቅዱስ ማድረግ የእግዚአብሔር ኃይል ውጤት ነበር፤ አሁን ግን በመንገዱ ላይ ብዙ ተቃውሞና ችግር ስላለ ይበልጥ አስደናቂ ውጤት ነው። ከዚህ ቀደም ተቃራኒ የሆነ ምንም ነገር ለሌለበት ቅድስናን ከመስጠት ይልቅ እንዲያ የተበላሸውንና በኃጢአት ግዛት ሥር የነበረውን ቅዱስ ማድረግ ይበልጥ የከበረ የኃይል ውጤት ነው። አስቀድሞ የያዘው ወይም የሚቃወም ነገር በሌለበት ቅድስናን ከመስጠት ይልቅ ነፍስን ከዲያብሎስ እጅና ከጨለማ ኃይላት አድኖ ወደ መዳን ሁኔታ ማምጣት ይበልጥ የከበረ የኃይል ሥራ ነው። ሉቃስ 11:21-22፦ «ኃይለኛ ሰው ጋሻና ጦር ይዞ የራሱን ግቢ ቢጠብቅ፥ ያለው ገንዘቡ በሰላም ይሆናል፤ ከእርሱ ይልቅ የሚበረታ መጥቶ ሲያሸንፈው ግን፥ ታምኖበት የነበረውን ጋሻና ጦር ይወስድበታል ምርኮውንም ያካፍላል።» እንዲሁም ሰይጣን በሰው ውስጥ ምንም ባልነበረው ጊዜ ሰውን ከመጀመሪያው እንዳይወድቅ ከመጠበቅ ይልቅ፣ በልብ ውስጥ የሚቃወም ብዙ ኃጢአት ቀርቶ ሳለና ሰይጣን በኃይሉ ሁሉ እየተቃወመ ሳለ ነፍስን በጸጋና በቅድስና ሁኔታ ደግፎ መያዝና ወደ ክብር እስክትደርስ ድረስ ማስኬድ ይበልጥ የከበረ የኃይል ሥራ ነው።

እንግዲህ የተዋጁት ሁሉን ከእርሱ እንደሚያገኙ መጠን ለበጎ ነገራቸው ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ እንዴት ጥገኞች እንደ ሆኑ አሳይተናል።

ሁለተኛ፣ ሁሉን በእርሱ በኩል እንደሚያገኙ መጠን ደግሞ ለሁሉ ነገር በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች ናቸው። እግዚአብሔር የዚህ ሁሉ ጀማሪና ምንጭ ብቻ ሳይሆን መተላለፊያውም ነው። ያለን ሁሉ፣ ማለትም ጥበብና የኃጢአት ይቅርታ፣ ከሲኦል መዳን፣ በእግዚአብሔር ሞገስ ተቀባይነት ማግኘት፣ ጸጋና ቅድስና፣ እውነተኛ መጽናናትና ደስታ፣ የዘላለም ሕይወትና ክብር፣ ይህን ሁሉ ከእግዚአብሔር የምናገኘው በመካከለኛ በኩል ነው፤ ይህም መካከለኛ እግዚአብሔር ነው፤ ሁሉን የምንቀበልበት በእርሱ በኩል እንደ መሆኑ በዚህ መካከለኛ ላይ ፍጹም ጥገኝነት አለን። ስለዚህ ለበጎ ነገር ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች የምንሆንበት ሌላ መንገድ ይኸውና። እግዚአብሔር መካከለኛውን የሚሰጠን፣ መካከለኛነቱን የሚቀበልና መካከለኛው የገዛቸውን ነገሮች በኃይሉና በጸጋው የሚሰጥ ብቻ አይደለም፤ ይልቁንም እርሱ ራሱ መካከለኛው ነው።

በረከቶቻችን በግዢ ያገኘናቸው ናቸው፤ ግዢውም የተፈጸመው ከእግዚአብሔር ነው፤ በረከቶቹ የተገዙት ከእርሱ ነው፤ እግዚአብሔርም ገዢውን ይሰጣል፤ ይህ ብቻ ሳይሆን ገዢው ራሱ እግዚአብሔር ነው። እንዲያውም እግዚአብሔር ገዢውም ዋጋውም ነው፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር የሆነው ክርስቶስ ራሱን ለመዳናችን ዋጋ አድርጎ በማቅረብ እነዚህን በረከቶች ገዛልን። የዘላለምን ሕይወት የገዛው ራሱን በመሠዋት ነው፤ ዕብራውያን 7:27፦ «ራሱን ባቀረበ ጊዜ»፤ 9:26 ደግሞ፦ «ራሱን በመሠዋት ኃጢአትን ሊሽር … ተገልጦአል።» በእርግጥ የቀረበው ሰብዓዊ ባሕርዩ ነበር፤ ነገር ግን ከመለኮታዊው ጋር ያው አንድ አካል ነበረ፤ ስለዚህም ወሰን የሌለው ዋጋ ነበር፤ እግዚአብሔር መሥዋዕት ሆኖ እንደ ቀረበ ተቈጠረ።

በዚህ መንገድ በጎ ነገራችንን በእግዚአብሔር በኩል እንደምናገኝ መጠን፣ ሰው በመጀመሪያው ሁኔታው ባልነበረው ረገድ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኝነት አለን። በዚያን ጊዜ ሰው የዘላለምን ሕይወት የሚያገኘው በገዛ ጽድቁ በኩል ነበር፤ ስለዚህ በከፊል በራሱ ውስጥ ባለው ነገር ላይ ጥገኛ ነበር፤ ምክንያቱም በጎ ነገራችንን ባገኘንበት ምንጭ ላይ ብቻ ሳይሆን በጎ ነገራችንን በምናገኝበት መተላለፊያ ላይም ጥገኞች ነንና። ሰው በዚያን ጊዜ ይደገፍበት የነበረው ጽድቅ በእርግጥ ከእግዚአብሔር ቢሆንም፣ የራሱ ነበር፤ በራሱ ውስጥ የሚኖር ነበር፤ ስለዚህ ጥገኝነቱ በቀጥታ በእግዚአብሔር ላይ አልነበረም። አሁን ግን የምንደገፍበት ጽድቅ በእኛ ውስጥ ሳይሆን በእግዚአብሔር ውስጥ ነው። የምንድነው በክርስቶስ ጽድቅ በኩል ነው፤ እርሱ ጽድቅ ሆነልን፤ ስለዚህም በኤርምያስ 23:6 «እግዚአብሔር ጽድቃችን» በሚለው ስም ትንቢት ተነግሮለታል። የምንጸድቅበት ጽድቅ የክርስቶስ ጽድቅ በመሆኑ የእግዚአብሔር ጽድቅ ነው፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 5:21፦ «እኛ በእርሱ ሆነን የእግዚአብሔር ጽድቅ እንሆን ዘንድ።»

እንግዲህ በቤዛነት ሁሉን ነገር ከእግዚአብሔር ብቻ ሳይሆን በእርሱና በእርሱ በኩልም እናገኛለን፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 8:6፦ «ለእኛስ ነገር ሁሉ ከእርሱ የሆነ እኛም ለእርሱ የሆንን አንድ አምላክ አብ አለን፥ ነገር ሁሉም በእርሱ በኩል የሆነ እኛም በእርሱ በኩል የሆንን አንድ ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ አለን።»

ሦስተኛ፣ የተዋጁት በጎ ነገራቸውን ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ያገኛሉ። ከእርሱና በእርሱ በኩል የምናገኘው ብቻ ሳይሆን በጎ ነገራችን በእርሱ ውስጥ ነው፤ በጎ ነገራችን ሁሉ እርሱ ራሱ ነው።

የተዋጁት በጎ ነገር ወይ ዒላማ የሆነ ወይ በውስጣቸው ያለ ነው። ዒላማ የሆነው በጎ ነገራቸው ስል፣ በመያዙና በመደሰቱ ደስተኞች የሚሆኑበትን ያንን በራሱ በጎ የሆነ ዒላማ ማለቴ ነው። በውስጣቸው ያለው በጎ ነገራቸው ደግሞ በራሷ በነፍስ ውስጥ ያለው ያ ልዕልና ወይም ደስታ ነው። በሁለቱም ረገድ የተዋጁት በጎ ነገራቸውን ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ያገኛሉ፤ ወይም፣ ያው አንድ ነገር ነው፣ እግዚአብሔር ራሱ በጎ ነገራቸው ሁሉ ነው።

1. የተዋጁት ዒላማ የሆነውን በጎ ነገራቸውን ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ያገኛሉ። በቤዛነት እንዲይዙትና እንዲደሰቱበት የሚመጡበት ታላቅ በጎ ነገር እግዚአብሔር ራሱ ነው። እርሱ ከሁሉ የሚበልጥ በጎ ነገርና ክርስቶስ የገዛው በጎ ነገር ሁሉ ድምር ነው። እግዚአብሔር የቅዱሳን ርስት ነው፤ የነፍሳቸው እድል ፈንታ ነው። እግዚአብሔር ሀብታቸውና መዝገባቸው፣ ምግባቸው፣ ሕይወታቸው፣ መኖሪያቸው፣ ጌጣቸውና ዘውዳቸው፣ የዘላለም ክብራቸውና ግርማቸው ነው። በሰማይ ከእግዚአብሔር በቀር ሌላ የላቸውም፤ የተዋጁት በሞት ጊዜ የሚቀበሉት፣ በዓለም ፍጻሜም ተነሥተው የሚደርሱበት ታላቅ በጎ ነገር እርሱ ነው። ጌታ እግዚአብሔር የሰማያዊቱ ኢየሩሳሌም ብርሃን ነው፤ የሚፈሰውም «የሕይወትን ውኃ ወንዝ»፣ «በእግዚአብሔር ገነት መካከል የሚበቅለውም የሕይወት ዛፍ» እርሱ ነው። የእግዚአብሔር ክቡር ልዕልናና ውበት የቅዱሳንን ልቡና ለዘላለም የሚያስደስተው ይሆናል፤ የእግዚአብሔርም ፍቅር የዘላለም ግብዣቸው ይሆናል። የተዋጁት በእርግጥ በሌሎች ነገሮችም ይደሰታሉ፤ በመላእክት ይደሰታሉ፤ እርስ በርሳቸውም ይደሰታሉ፤ ነገር ግን በመላእክት ወይም በእርስ በርሳቸው ወይም ደስታንና ተድላን በሚሰጣቸው በማንኛውም ሌላ ነገር የሚደሰቱበት፣ በእነርሱ ውስጥ የሚታየው የእግዚአብሔር ነገር ይሆናል።

2. የተዋጁት በውስጣቸው ያለውን በጎ ነገራቸውን ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ያገኛሉ። በውስጥ ያለ በጎ ነገር ሁለት ዓይነት ነው፤ ወይ ልዕልና ወይ ደስታ ነው። የተዋጁት እነዚህን እርሱ እንዳስገኛቸው ከእግዚአብሔር የሚቀበሉ ብቻ ሳይሆኑ በእርሱ ውስጥ ያገኟቸዋል። መንፈሳዊ ልዕልናንና ደስታን የሚያገኙት በአንድ ዓይነት ከእግዚአብሔር በመካፈል ነው። ልዕልና ያላቸው የሚሆኑት የእግዚአብሔር ልዕልና ስለሚተላለፍላቸው ነው፤ እግዚአብሔር የራሱን ውበት፣ ማለትም ውብ መልኩን፣ በነፍሳቸው ላይ ያኖራል፤ ከመለኮት ባሕርይ፣ ማለትም ከእግዚአብሔር የሥነ ምግባር መልክ፣ ተካፋዮች ይደረጋሉ (2ኛ ጴጥሮስ 1:4)። ቅዱሳን የሚሆኑት ከእግዚአብሔር ቅድስና ተካፋዮች በመደረጋቸው ነው (ዕብራውያን 12:10)። ጨረቃና ፕላኔቶች በፀሐይ ብርሃን እንደሚያበሩ፣ ቅዱሳንም የእግዚአብሔር ቅድስናና ደስታ ስለሚተላለፍላቸው ውቦችና ብፁዓን ናቸው። ቅዱስ ሰው መንፈሳዊ ደስታንና ተድላን የሚያገኘው እግዚአብሔር በአንድ ዓይነት መንገድ በነፍስ ላይ ስለሚፈስስ ነው። በእነዚህ ነገሮች የተዋጁት ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት አላቸው፤ ማለትም ከእርሱ ጋርና ከእርሱ ይካፈላሉ።

ቅዱሳን መንፈሳዊ ልዕልናቸውንም ብፅዕናቸውንም የሚያገኙት በመንፈስ ቅዱስ፣ ማለትም በእግዚአብሔር መንፈስ ስጦታና በውስጣቸው በማደሩ ነው። እነዚህ በመንፈስ ቅዱስ የሚገኙ ብቻ ሳይሆኑ መርሓቸው በሆነው በመንፈስ ቅዱስ ውስጥ ናቸው። መንፈስ ቅዱስ ነዋሪ በመሆን በነፍስ ውስጥ ሕያው መርሕ ይሆናል፤ እርሱ በነፍስ ውስጥ፣ በነፍስ ላይና ከነፍስ ጋር እየሠራ፣ ምንጭ ራሱን በማፍለቅና በማፍሰስ የውኃ መገኛ እንደሚሆን፣ የእውነተኛ ቅድስናና ደስታ ምንጭ ይሆናል፤ ዮሐንስ 4:14፦ «እኔ ከምሰጠው ውኃ የሚጠጣ ሁሉ ግን ለዘላለም አይጠማም፥ እኔ የምሰጠው ውኃ በእርሱ ውስጥ ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ ይሆናል እንጂ»—ከምዕራፍ 7:38-39 ጋር ሲነጻጸር፦ «በእኔ የሚያምን መጽሐፍ እንዳለ፥ የሕይወት ውኃ ወንዝ ከሆዱ ይፈልቃል … ይህን ግን በእርሱ የሚያምኑ ሊቀበሉት ስላላቸው ስለ መንፈስ ተናገረ።» ክርስቶስ የገዛልን ነገር ድምር በቀደመው ክፍል የተነገረለት ያ የውኃ ምንጭ፣ በኋለኛውም የተነገረለት ያ የሕይወት ውኃ ወንዝ ነው። የተዋጁት በሰማይ የሚቀበሉት የበረከት ድምርም ከእግዚአብሔርና ከበጉ ዙፋን የሚወጣው ያ የሕይወት ውኃ ወንዝ ነው (ራእይ 22:1)፤ ይህም ያለ ጥርጥር በዮሐንስ 7:38-39 ከተብራሩት የሕይወት ውኃ ወንዞች ጋር አንድ ነገርን ያመለክታል፤ በሌላ ስፍራም «የእግዚአብሔር የደስታ ፈሳሽ» ተብሎ ተጠርቷል። ቅዱሳን በክርስቶስ የሚቀበሉት የበጎ ነገር ሙላት በዚህ ውስጥ ነው። በሙላቱ ከክርስቶስ ጋር ኅብረት የሚያደርጉት ከመንፈስ ቅዱስ በመካፈል ነው። እግዚአብሔር መንፈሱን ለእርሱ ሰፍሮ አልሰጠውም፤ እነርሱም ከሙላቱ ይቀበላሉ፤ በጸጋ ላይ ጸጋ። ይህ የቅዱሳን ርስት ድምር ነው፤ ስለዚህም አማኞች በዚህ ዓለም ያላቸው ያ ጥቂቱ የመንፈስ ቅዱስ ድርሻ የርስታቸው መያዣ ተብሎ ተጠርቷል። 2ኛ ቆሮንቶስ 1:22፦ «ደግሞም ያተመን የመንፈሱንም መያዣ በልባችን የሰጠን እርሱ ነው።» ደግሞም ምዕራፍ 5:5፦ «ነገር ግን ለዚሁ የሠራን እግዚአብሔር ነው እርሱም የመንፈሱን መያዣ ሰጠን።» ኤፌሶን 1:13-14ም፦ «በተስፋው መንፈስ በመንፈስ ቅዱስ ታተማችሁ፤ እርሱም የርስታችን መያዣ ነው፥ ለእግዚአብሔር ያለውን ሁሉ እስኪዋጅ ድረስ።»

መንፈስ ቅዱስና በጎ ነገሮች በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እንደ አንድ ነገር ተነግረዋል፤ ይኸውም ለነፍስ የሚሰጠው የእግዚአብሔር መንፈስ በጎ ነገሮችን ሁሉ የሚያጠቃልል ይመስል ነው፤ ማቴዎስ 7:11፦ «በሰማያት ያለው አባታችሁ ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መልካም ነገርን ይሰጣቸው?» በሉቃስ ደግሞ ምዕራፍ 11:13 ላይ፦ «በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» ተብሏል። ክርስቶስ ሊያስገኘው የሞተለት የበረከት ድምር፣ የወንጌል ተስፋዎችም ርእሰ ጉዳይ ይህ ነው፤ ገላትያ 3:13-14፦ «ክርስቶስ ስለ እኛ እርግማን ሆኖ … የመንፈስን ተስፋ በእምነት እንድንቀበል።» የእግዚአብሔር መንፈስ የአብ ታላቅ ተስፋ ነው፤ ሉቃስ 24:49፦ «እነሆም፥ አባቴ የሰጠውን ተስፋ እኔ እልክላችኋለሁ።» ስለዚህ የእግዚአብሔር መንፈስ «የተስፋው መንፈስ» ተብሎ ተጠርቷል (ኤፌሶን 1:13)። ክርስቶስ የቤዛነታችንን ሥራ እንደ ፈጸመ ወዲያውኑ ይህን ተስፋ የተደረገውን ነገር ለዋጃቸው ሁሉ እንዲሰጥ ተቀበለ፤ በእጁም ተሰጠው፤ የሐዋርያት ሥራ 2:33፦ «ስለዚህ በእግዚአብሔር ቀኝ ከፍ ከፍ ብሎና የመንፈስ ቅዱስን የተስፋ ቃል ከአብ ተቀብሎ ይህን እናንተ አሁን የምታዩትንና የምትሰሙትን አፈሰሰው።» ስለዚህ የተዋጁት ቅድስናና ደስታ ሁሉ በእግዚአብሔር ውስጥ ነው። በእግዚአብሔር መንፈስ መተላለፍ፣ ማደርና አሠራር ውስጥ ነው። እግዚአብሔር በእነርሱ ውስጥ፣ እነርሱም በእግዚአብሔር ውስጥ ስለሚኖሩ ቅድስናና ደስታ በዚህም በወዲያኛውም ዓለም በፍሬው ውስጥ ናቸው።

እንግዲህ ቤዛውን የሰጠን እግዚአብሔር ነው፤ በጎ ነገራችን የተገዛውም ከእርሱ ነው፤ እንዲሁም ቤዛውና ዋጋው እግዚአብሔር ነው፤ የተገዛውም በጎ ነገር ደግሞ እግዚአብሔር ነው። ስለዚህ ያለን ሁሉ ከእግዚአብሔር፣ በእርሱ በኩል፣ በእርሱም ውስጥ ነው፤ ሮሜ 11:36፦ «ሁሉ ከእርሱና በእርሱ ለእርሱም (ወይም በእርሱ ውስጥ) ነውና።» እዚህ ለእርሱ ተብሎ የተተረጎመው ያው የግሪክ ቃል በ1ኛ ቆሮንቶስ 8:6 በእርሱ ተብሎ ተተርጉሟል።

፪. እግዚአብሔር በቤዛነት ሥራ የሚከብረው በዚህ መንገድ ነው፤ ይኸውም የተዋጁት በእርሱ ላይ እንዲህ ያለ ታላቅና ሁለንተናዊ ጥገኝነት በማግኘታቸው ነው።

1. ሰው የእግዚአብሔርን ፍጽምናዎችና ሁሉን የሚበቃ መሆኑን ልብ እንዲልና እንዲቀበል የበለጠ ምክንያትና ግዴታ አለው። ፍጡር በእግዚአብሔር ፍጽምናዎች ላይ ያለው ጥገኝነት በበዛና ከእነርሱ ጋር ያለው ጉዳይ በበዛ መጠን፣ እነርሱን ልብ የሚልበት ምክንያቱ እንዲሁ ይበዛል። ማንም ሰው ከእግዚአብሔር ኃይልና ጸጋ ጋር ያለው ጉዳይና በእነርሱ ላይ ያለው ጥገኝነት በበዛ መጠን፣ ያንን ኃይልና ጸጋ ልብ የሚልበት ምክንያቱ እንዲሁ ይበዛል። በመለኮታዊ ቅድስና ላይ ያለው ጥገኝነት በበዛና ይበልጥ ቀጥተኛ በሆነ መጠን፣ ያንኑ ልብ የሚልበትና የሚቀበልበት ምክንያት እንዲሁ ይበዛል። የቅድስት ሥላሴ የእያንዳንዱ አካል በሆኑት በመለኮታዊ ፍጽምናዎች ላይ ያለን ጥገኝነት በበዛና ይበልጥ ፍጹም በሆነ መጠን፣ የእያንዳንዳቸውን መለኮታዊ ክብር የምናስተውልበትና የምንቀበልበት ምክንያት እንዲሁ ይበዛል። ከሁሉ ይበልጥ የሚመለከተን ነገር በእርግጥ ከሁሉ ይበልጥ በአስተውሎታችንና በምልከታችን መንገድ ላይ ያለ ነው፤ ከአንድ ነገር ጋር ያለን ይህ ዓይነቱ ግንኙነት፣ ማለትም ጥገኝነት፣ በተለይ ትኩረትንና ምልከታን ይስባል፤ ያስገድዳልም። ብዙም የማንደገፍባቸውን ነገሮች ቸል ማለት ቀላል ነው፤ ታላቅ ጥገኝነት ያለንበትን ነገር ግን ከማሰብ በቀር ሌላ ልናደርግ አንችልም ማለት ይቻላል። በእግዚአብሔርና በፍጽምናዎቹ ላይ፣ ደግሞም በብዙ ረገዶች፣ እንዲህ ያለ ታላቅ ጥገኝነት ስላለን፣ ዓይኖቻችንን ወደ የትም ብናዞር እርሱና ክብሩ ይበልጥ በቀጥታ በፊታችን ይቆማሉ።

በቂነታችን ሁሉ በዚህ መንገድ በሁሉ ረገድ ከእርሱ ሲሆን፣ የእግዚአብሔርን ሁሉን የሚበቃ መሆን ልብ የምንልበት ምክንያት ይበዛልናል። እርሱን ወሰን የሌለው በጎ ነገርና የበጎ ነገር ሁሉ ምንጭ አድርገን የምናሰላስልበት ምክንያት ይበዛልናል። እንዲህ ያለው በእግዚአብሔር ላይ ያለ ጥገኝነት የእግዚአብሔርን ሁሉን የሚበቃ መሆን ያሳያል። የፍጡር ጥገኝነት በእግዚአብሔር ላይ በበዛ መጠን፣ የፍጡሩ በራሱ ባዶነት እንዲሁ ታላቅ ሆኖ ይታያል፤ የፍጡሩ ባዶነት በበዛ መጠን ደግሞ የሚሞላለት የዚያ አካል ሙላት እንዲሁ ታላቅ መሆን አለበት። ሁሉን ከእግዚአብሔር ማግኘታችን የኃይሉንና የጸጋውን ሙላት ያሳያል፤ ሁሉን በእርሱ በኩል ማግኘታችን የብቃቱንና የተገቢነቱን ሙላት ያሳያል፤ ሁሉን በእርሱ ውስጥ ማግኘታችን ደግሞ የውበቱን፣ የፍቅሩንና የደስታውን ሙላት ያሳያል።

የተዋጁትም በእግዚአብሔር ላይ ካላቸው ጥገኝነት ታላቅነት የተነሣ የእግዚአብሔርን ክብርና ሙላት የሚያሰላስሉበትና የሚቀበሉበት የበለጠ ምክንያት ብቻ ሳይሆን የበለጠ ግዴታም አለባቸው። በፍጹም፣ በቀጥታና በሁለንተናዊ መንገድ የምንደገፍበትን ያንን በቂነትና ክብር ባንቀበል ምንኛ ምክንያት የለሽና ውለታ ቢሶች በሆንን ነበር!

2. በዚህ የእግዚአብሔር ክብር በንጽጽር፣ ማለትም ከፍጡር ክብር ጋር ሲነጻጸር ምን ያህል ታላቅ እንደ ሆነ ይገለጣል። ፍጡር በዚህ መንገድ ፈጽሞና በሁለንተናዊ ሁኔታ በእግዚአብሔር ላይ ጥገኛ በመሆኑ፣ ፍጡር ምንም እንዳልሆነና እግዚአብሔር ሁሉ እንደ ሆነ ይታያል። በዚህ እግዚአብሔር ከእኛ ወሰን በሌለው መጠን በላይ እንደ ሆነ፣ የእግዚአብሔር ብርታት፣ ጥበብና ቅድስና ከእኛ ወሰን በሌለው መጠን እንደሚበልጡ ይታያል። ፍጡር እግዚአብሔርን ምንም ያህል ታላቅና ክቡር አድርጎ ቢረዳው፣ የእግዚአብሔር ክብር ከራሱ ክብር ጋር ሲነጻጸር ታላቅ እንደ ሆነ እስኪያይ ድረስ በእግዚአብሔርና በራሱ መካከል ያለውን ልዩነት ካልተገነዘበ፣ ለስሙ የሚገባውን ክብር ለእግዚአብሔር ለመስጠት ዝግጁ አይሆንም። ፍጡር በማንኛውም ረገድ ራሱን ከእግዚአብሔር ጋር እኩል ቢያደርግ ወይም ከእርሱ ጋር ለመፎካከር ራሱን ከፍ ቢያደርግ፣ ይበልጥ ዝቅ ካሉትና ይበልጥ ርቀው ካሉት ዘንድ ታላቅ ክብርና ጥልቅ አክብሮት ለእግዚአብሔር እንደሚገባው ምንም ያህል ቢረዳ፣ ከራሱ ዘንድ እንደሚገባው ይህን ያህል አይገነዘብም። ሰዎች ራሳቸውን ከፍ ባደረጉ መጠን፣ እግዚአብሔርን ከፍ ለማድረግ ያላቸው ዝግጁነት በእርግጥ እንዲሁ ያንሳል። እግዚአብሔር በቤዛነት ጉዳይ ነገሮችን ሲያዘጋጅ ያለመው ነገር ይህ እንደ ሆነ የተረጋገጠ ነው (መጻሕፍት የእግዚአብሔር አሳብ መገለጥ መሆናቸውን ከተቀበልን)፤ ይኸውም እግዚአብሔር ሙሉ፣ ሰው ግን በራሱ ባዶ ሆኖ እንዲታይ፣ እግዚአብሔር ሁሉ፣ ሰው ግን ምንም ሆኖ እንዲታይ ነው። ሌሎች «በእግዚአብሔር ፊት እንዳይመኩ» የእግዚአብሔር የታወጀ ዓላማ ነው፤ ይህም የራሱን የንጽጽር ክብር ከፍ ማድረግ ዓላማው መሆኑን ያመለክታል። ሰው «በእግዚአብሔር ፊት በተመካ» መጠን ለእግዚአብሔር የሚሰጠው ክብር እንዲሁ ያንሳል።

3. ፍጡር በእግዚአብሔር ላይ እንዲህ ያለ ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት እንዲኖረው በዚህ መንገድ በመዘጋጀቱ፣ እግዚአብሔር ነፍሳችንን በሙሉ እንዲያገኝና ያልተከፋፈለ የአክብሮታችን ዒላማ እንዲሆን ዝግጅት ተደርጓል። ጥገኝነታችን በከፊል በእግዚአብሔር፣ በከፊል ደግሞ በሌላ ነገር ላይ ቢሆን ኖሮ፣ የሰው አክብሮት ጥገኛ ለሆነባቸው ለእነዚያ ለተለያዩ ነገሮች በተከፋፈለ ነበር። ለበጎ ነገራችን ከፊሉ በእግዚአብሔር ብቻ፣ ለሌላው ከፊል ደግሞ በራሳችን ወይም በሌላ አካል ላይ ብንደገፍ እንዲህ በሆነ ነበር፤ ወይም በጎ ነገራችንን ከእግዚአብሔር ብቻ፣ እግዚአብሔር ባልሆነ በሌላ በኩል ብናገኝ፣ ከሁለቱም በተለየ በሌላ ነገር ውስጥም ቢሆን፣ ልባችን በበጎ ነገሩ ራሱ፣ በተቀበልንበት ምንጭና በተቀበልንበት መተላለፊያ መካከል በተከፋፈለ ነበር። አሁን ግን ለዚህ ምንም ምክንያት የለም፤ ምክንያቱም እግዚአብሔር በጎ ነገርን ሁሉ የምናገኝበት ምንጭ ብቻ ሳይሆን የምናገኝበት መተላለፊያም፣ ከእርሱና በእርሱ በኩል የምናገኘው ያ በጎ ነገር ራሱም ነው። ስለዚህ አክብሮታችንን የሚስብ ምንም ነገር ቢኖር፣ ዝንባሌው ሁልጊዜ በቀጥታ ወደ እግዚአብሔር ነው፤ ሁሉም እንደ ማዕከል በእርሱ ውስጥ ይገናኛል።

ተግባራዊ ትምህርት።

1. እዚህ በቤዛነት ሥራ ያለውን የእግዚአብሔርን አስደናቂ ጥበብ ልናስተውል እንችላለን። እግዚአብሔር የሰውን ባዶነትና ጐስቋላነት፣ በውድቀት የወደቀበትን ዝቅተኛ፣ የጠፋና የፈረሰ ሁኔታውን፣ የራሱ ክብር ይበልጥ ከፍ የሚልበት አጋጣሚ አድርጎታል፤ ይህም በሌሎች መንገዶች እንዲሁ፣ በተለይ ደግሞ አሁን ሰው በእግዚአብሔር ላይ እጅግ ሁለንተናዊና ግልጥ የሆነ ጥገኝነት ያለው በመሆኑ ነው። እግዚአብሔር ሰውን ከወደቀበት ከዚያ አስፈሪ የኃጢአትና የመከራ ጥልቅ ሊያወጣው፣ በልዕልናና በክብርም እጅግ ከፍ ሊያደርገው፣ ወደ ታላቅ የክብርና የብፅዕና ከፍታም ሊያደርሰው ቢወድም፣ ፍጡሩ በምንም ረገድ የሚመካበት ነገር የለውም፤ ክብሩ ሁሉ በግልጥ የእግዚአብሔር ነው፤ ሁሉም በአብ፣ በወልድና በመንፈስ ቅዱስ ላይ ባለ ንጹሕ፣ እጅግ ፍጹምና መለኮታዊ ጥገኝነት ውስጥ ነው።

የቅድስት ሥላሴ እያንዳንዱ አካል በዚህ ሥራ እኩል ይከብራል፤ ፍጡሩ ለሁሉ ነገር በእያንዳንዳቸው ላይ ፍጹም ጥገኝነት አለው፤ ሁሉ ከአብ ነው፤ ሁሉ በወልድ በኩል ነው፤ ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ ውስጥ ነው። በዚህ መንገድ እግዚአብሔር በቤዛነት ሥራ ሁሉ በሁሉ ሆኖ ይገለጣል። ያለው እርሱ፣ ከእርሱም በቀር ሌላ የሌለው፣ በዚህ ሥራ አልፋና ዖሜጋ፣ ፊተኛውና ኋለኛው፣ ሁሉና ብቸኛው ሊሆን የተገባ ነው።

2. ስለዚህ እንዲህ ያለውን በእግዚአብሔር ላይ ያለ ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት በማንኛውም ረገድ የሚቃወሙ ትምህርቶችና የሥነ መለኮት አስተሳሰቦች የእግዚአብሔርን ክብር ያጎድላሉ፤ የቤዛነታችንንም አዘገጃጀት ዓላማ ያደናቅፋሉ። እነዚህም ከተጠቀሱት ረገዶች በማናቸውም ፍጡርን በእግዚአብሔር ስፍራ የሚያኖሩ፣ ቤዛነታችንን በሚመለከት በማንኛውም ነገር ሰውን ወደ አብ፣ ወደ ወልድ ወይም ወደ መንፈስ ቅዱስ ስፍራ ከፍ የሚያደርጉ አስተሳሰቦች ናቸው፤ የተዋጁት በእግዚአብሔር ላይ ጥገኞች መሆናቸውን ምንም ያህል ቢቀበሉ፣ እንዲህ ያለውን ፍጹምና ሁለንተናዊ ጥገኝነት የሚክዱ፤ ለአንዳንድ ነገሮች በእግዚአብሔር ላይ ሙሉ ጥገኝነትን የሚቀበሉ፣ ለሌሎች ግን የማይቀበሉ፤ ቤዛን ስለ መስጠቱና ስለ መቀበሉ በእግዚአብሔር ላይ እንደምንደገፍ የሚቀበሉ፣ በቤዛው ድርሻ ለማግኘት ግን በእርሱ ላይ እንዲህ ያለውን ፍጹም ጥገኝነት የሚክዱ፤ ልጁን ስለ መስጠቱ በአብ ላይ፣ ቤዛነትን ስለ መፈጸሙም በወልድ ላይ ፍጹም ጥገኝነትን የሚቀበሉ፣ ለመለወጥና በክርስቶስ ለመሆን፣ በዚህም ለጥቅሞቹ መብት ለማግኘት ግን በመንፈስ ቅዱስ ላይ እንዲህ ያለውን ሙሉ ጥገኝነት የማይቀበሉ፤ ለጸጋ መንገዶች በእግዚአብሔር ላይ ጥገኝነትን የሚቀበሉ፣ ለእነዚያ መንገዶች ጥቅምና ስኬት ግን ፍጹም ጥገኝነትን የማይቀበሉ፤ ቅድስናን ለማግኘትና ለመለማመድ በእግዚአብሔር ኃይል ላይ ከፊል ጥገኝነትን የሚቀበሉ፣ ከፈቃዱ ብቻ በሚመነጭና ሉዓላዊ በሆነ የእግዚአብሔር ጸጋ ላይ ብቻ መደገፍን ግን የማይቀበሉ፤ ወደ ሞገሱ ለመቀበል በእግዚአብሔር ነጻ ጸጋ ላይ ጥገኝነትን ያለ ምንም ትክክለኛ ብቃት እስከ መሆኑ ድረስ የሚቀበሉ፣ በምንም ዓይነት ልዕልና ሳይሳብና ሳይገፋፋ መሆኑን ግን የማይቀበሉ፤ አዲስ የሕይወት ቅድመ ሁኔታዎችን እንደ ገዛልን ሕይወትን የምናገኝበት እርሱ እንደ መሆኑ በክርስቶስ ላይ ከፊል ጥገኝነትን የሚቀበሉ፣ ሕይወትን የምናገኝበት ጽድቅ ግን በመጀመሪያው ኪዳን ሥር እንደ ነበረው በራሳችን ውስጥ ያለ ነው ብለው አሁንም የሚይዙ ናቸው፤ በሌላ በማንኛውም መንገድ የትኛውም አስተሳሰብ ለሁሉ ነገር፣ ደግሞም በእያንዳንዱ በእነዚያ መንገዶች፣ ማለትም ሁሉን ከእርሱ፣ በእርሱ በኩልና በእርሱ ውስጥ በማግኘት፣ በእግዚአብሔር ላይ ካለን ሙሉ ጥገኝነት ጋር የማይስማማ ቢሆን፣ የወንጌልን ዓላማና ይዘት ይቃወማል፤ እግዚአብሔር የወንጌል ውበትና ክብር አድርጎ የሚቈጥረውንም ይቀማዋል።

3. ስለዚህ በዚህ ቤዛነት ድርሻ የምናገኝበት እምነት የሆነበትን ምክንያት ልንማር እንችላለን፤ ምክንያቱም በእምነት ባሕርይ ውስጥ በዚህ ጉዳይ በእግዚአብሔር ላይ ያለውን ይህን ፍጹም ጥገኝነት መገንዘብና መቀበል ተካትቷል። የዚህን ቤዛነት ጥቅም እንዲያገኙ ከሁሉም ሰዎች በእግዚአብሔር ላይ ያላቸውን ጥገኝነት እንዲገነዘቡና እንዲቀበሉ መጠየቁ እጅግ ተገቢ ነው። እግዚአብሔር በቤዛነት ራሱን ለማክበር ያዘጋጀው በዚህ መንገድ ነው፤ እግዚአብሔርም የዚህ ቤዛነት ተቀባዮች ከሆኑትና ጥቅሙን ከሚያገኙት ቢያንስ ይህን ክብር ማግኘቱ ተገቢ ነው።

እምነት በቤዛነት ሥራ ውስጥ እውነት የሆነውን መገንዘብ ነው፤ እኛ በእውነት ፈጽመን በእግዚአብሔር ላይ እንደምንደገፍ ሁሉ፣ የምታምን ነፍስም በገዛ ስሜቷና ተግባሯ ለመዳን ሁሉ ሙሉ በሙሉ በእግዚአብሔር ላይ ትደገፋለች። እምነት ሰዎችን ዝቅ ያደርጋል፤ እግዚአብሔርን ከፍ ያደርጋል፤ የቤዛነትን ክብር ሁሉ ለእግዚአብሔር ብቻ ይሰጣል። ለሚያድን እምነት ሰው ከራሱ ባዶ መሆኑ፣ «ጐስቋላና ምስኪንም ድሀም ዕውርም የተራቆትህም» የሚለው ቃል የሚገልጸው እርሱ መሆኑን መገንዘቡ አስፈላጊ ነው። ትሕትና የእውነተኛ እምነት ታላቅ ክፍል ነው፤ ቤዛነትን በእውነት የሚቀበል እንደ ትንሽ ልጅ ይቀበለዋል፤ ማርቆስ 10:15፦ «የእግዚአብሔርን መንግሥት እንደ ሕፃን የማይቀበላት ሁሉ ከቶ አይገባባትም።» ራሷን ዝቅ ማድረግና እግዚአብሔርን ብቻ ከፍ ማድረግ የምታምን ነፍስ ደስታ ነው፤ ቋንቋዋም ይህ ነው፤ መዝሙር 115:1፦ «አቤቱ፥ ለእኛ አይሁን፥ ለእኛ አይሁን፤ … ለስምህ ክብርን ስጥ።»

4. እግዚአብሔርን ብቻ ከፍ እንድናደርግና የቤዛነትን ክብር ሁሉ ለእርሱ እንድንሰጥ እንመከር። በእግዚአብሔር ላይ ያለንን ታላቅ ጥገኝነት መገንዘብን ለማግኘትና በእርሱ ለማደግ፣ ዓይናችንን በእርሱ ብቻ ላይ ለማድረግ፣ በራስ የመደገፍንና ራስን የማጽደቅን ዝንባሌ ለመግደል እንትጋ። ሰው በባሕርዩ ራሱን ከፍ ለማድረግና በገዛ ኃይሉ ወይም ቸርነቱ ለመደገፍ እጅግ ያዘነብላል፤ ደስታን ሊጠብቅበት የሚገባው እርሱ ራሱ ይመስል፤ ደስታ የሚገኘው በእነርሱ ውስጥ እንደ ሆነም ከእግዚአብሔርና ከመንፈሱ ለራቁ ተድላዎች ልቡን ይሰጣል።

ይህ ትምህርት እግዚአብሔርን ብቻ በመታመንና በመደገፍ፣ እንዲሁም በምስጋና ከፍ እንድናደርገው ሊያስተምረን ይገባል። የሚመካ በጌታ ይመካ። ማንም ሰው እንደ ተለወጠና እንደ ተቀደሰ፣ ልቡናውም እውነተኛ ልዕልናና መንፈሳዊ ውበት እንደ ተሰጠው፣ ኃጢአቱም ይቅር እንደ ተባለለት፣ ወደ እግዚአብሔርም ሞገስ እንደ ተቀበለ፣ የእርሱ ልጅና የዘላለም ሕይወት ወራሽ ወደ መሆን ክብርና ብፅዕና ከፍ እንደ ተደረገ ተስፋ አለውን? ክብሩን ሁሉ ለእግዚአብሔር ይስጥ፤ በዚህ ዓለም ካሉት እጅግ ክፉ ሰዎች ወይም በሲኦል ካሉት እጅግ ጐስቋላ ከተኰነኑት እንዲለይ ያደረገው እርሱ ብቻ ነውና። ማንም ሰው ብዙ መጽናናትና የዘላለም ሕይወት ብርቱ ተስፋ አለውን? ተስፋው ከፍ ከፍ አያድርገው፤ ይልቁንም ራሱን ይበልጥ ዝቅ እንዲያደርግ፣ ለእንዲህ ያለ ሞገስ እጅግ የማይገባው መሆኑን እንዲያስብና እግዚአብሔርን ብቻ ከፍ እንዲያደርግ ያዘጋጀው። ማንም ሰው በቅድስና የታወቀና በመልካም ሥራ የበዛ ነውን? ከክብሩ አንዳችም ለራሱ አይውሰድ፤ ይልቁንም «እኛ ፍጥረቱ ነንና፤ … መልካሙን ሥራ ለማድረግ በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን» ለተባለለት ለእርሱ ይስጠው።

---

የስብከቱ የመጀመሪያ ገጽ የእጅ ጽሑፍ ቅጂ
«መለኮታዊና ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ብርሃን»።