ሕዝቅያስ፣ የሚጸልየው ንጉሥ

ሰው ፈቃዱ ያረፈ እስኪመስልና አእምሮው ብቻ በሥራ ላይ እስኪቀር ድረስ፣ ፈቃዱም ከሥራው ፈጽሞ ገለል እስኪል ድረስ የማጥናት ልማድ ሊያዳብር ይችላል። በእውነተኛ ጸሎት ግን እንዲህ አይደለም። የልብ ዝንባሌዎች ዳተኞች፣ ቀዝቃዞችና ግድ የለሾች ከሆኑ፣ አእምሮም ልመናውን በምስልና በግለት የሚያለብስበትን ምንም ነገር ካላቀረበ፣ ጸሎቱ የአእምሮ ልምምድ ከንቱ ጢስ ብቻ ይሆናል፤ ዋጋ ያለው አንዳች ነገር አይፈጸምበትም።—ቄስ ሆሜር ደብሊው ሆጅ

በንጉሥ ሕዝቅያስና በነቢዩ ኢሳይያስ ዘመን የተደረገው ታላቁ ሃይማኖታዊ ተሐድሶ በየደረጃው ሁሉ በጸሎት የተሞላ ነበር። የይሁዳ ንጉሥ ሕዝቅያስ ነጭ ልብስ የለበሰና የወርቅ አክሊል የደፋ፣ የሚጸልይ የእግዚአብሔር ቤተ ክርስቲያን ሽማግሌ ምሳሌ ሆኖ ሊያገለግል ይችላል። ብልሃትና ብርታት፣ ጥበብና እግዚአብሔርን መምሰል ነበረው። የአገር መሪ፣ የጦር አዛዥ፣ ገጣሚና ሃይማኖታዊ ተሐድሶ አራማጅ ነበር። እርሱ ለእኛ ልዩ አስገራሚ ሰው ነው፤ ይህም በብርታቱና በብልሃቱ ምክንያት አይደለም—እነዚህማ የሚጠበቁ ነበሩ—ይልቁንም ከእርሱ ጋር ከተያያዙት ሁኔታዎች ሁሉ አንጻር በእግዚአብሔርን መምሰሉ ነው። የቀደሙትን አባቶቹንና የከበበውን ሁኔታ ሁሉ ስናስብ «በእግዚአብሔር ፊት ቅን ነገር አደረገ» የሚለው ብርቅ ቃል አስደሳችና ልብን የሚያነቃ ድንገተኛ ነገር ነው። ከየት መጣ? የልጅነት ሕይወቱን ያሳለፈው በምን ዓይነት ሁኔታዎች ውስጥ ነበር? ወላጆቹ እነማን ነበሩ? ሃይማኖታዊ ጠባያቸውስ ምን ይመስል ነበር? የአባቱን፣ የአያቱንና የቅድመ አያቱን ዘመነ መንግሥት ዓለማዊነት፣ በግማሽ ልብ መሆንና ፍጹም ክህደት ለይተውት ነበር። ሲያድግ በቤቱ የከበበው ሁኔታ ለእግዚአብሔርን መምሰልና በእግዚአብሔር ለማመን የሚመች ከመሆን እጅግ የራቀ ነበር። ሆኖም አንድ ነገር ጠቀመው። የይሁዳን ዘውድ በጫነ ጊዜ ኢሳይያስን ወዳጅና አማካሪ አድርጎ በማግኘቱ ዕድለኛ ነበር። አንድ ገዥ እግዚአብሔርን የሚፈራ ሰው አማካሪና ባልደረባ አድርጎ ማግኘቱ ምንኛ ብዙ ትርጕም አለው!

ሕዝቅያስ በምን ያህል የቅርበትና የተሳካ ጸሎት ወደ እግዚአብሔር እንደ ማለደ፣ ከሕዝቡ ብዙዎቹ ለመካፈል ብቁ ባልሆኑበት በፋሲካ በዓል ይታያል። የሚገባውን የሥርዓት መንጻት አድርገው ራሳቸውን አላዘጋጁም ነበር፤ ከሌሎቹ ሁሉ ጋር የፋሲካን በዓል እንዲበሉ መፈቀዱ ደግሞ አስፈላጊ ነበር።

የሕዝቅያስን ጸሎትና ውጤቱን በተለይ የሚመለከተው አጭሩ ታሪክ ይህ ነው፦

«በጉባኤውም ውስጥ ያልተቀደሱ ብዙ ሰዎች ነበሩ፤ ስለዚህም ሌዋውያኑ ንጹሕ ላልሆነው ሁሉ ለእግዚአብሔር ይቀድሱአቸው ዘንድ የፋሲካውን መሥዋዕት የማረድ አደራ ነበረባቸው።»

«ከሕዝቡ ብዙዎች ራሳቸውን አላነጹም ነበርና፤ ነገር ግን እንደ ተጻፈው ሳይሆን ፋሲካውን በሉ። ሕዝቅያስ ግን፦ ቸሩ እግዚአብሔር ሁሉን ይቅር ይበል ብሎ ስለ እነርሱ ጸለየ።»

«የአባቶቹን አምላክ እግዚአብሔርን ለመፈለግ ልቡን ያዘጋጀውን ሁሉ፥ እንደ መቅደሱ የመንጻት ሥርዓት ባይነጻም፥ እግዚአብሔር ይቅር ይበለው።»

«እግዚአብሔርም ሕዝቅያስን ሰማው፤ ሕዝቡንም ፈወሰ።»

ስለዚህ ሲጸልይ ጌታ ሰማው፤ እጅግ የተቀደሰው የፋሲካ ሕግ መጣስ እንኳ ለዚህ ለሚጸልይና እግዚአብሔርን ለሚፈራ ንጉሥ ጸሎት መልስ ሆኖ ይቅር ተባለ። ሕግ በትረ መንግሥቱን ለጸሎት ማስረከብ አለበት።

የእምነቱና የጸሎቱ ብርታት፣ ቀጥተኛነትና መሠረት ለሠራዊቱ በተናገረው ቃል ውስጥ ይገኛል። ከሰናክሬም ሠራዊት ሁሉ የበረቱና የኃየሉ፣ የማይረሱ ቃላት ናቸው፦

«በርቱ፥ ጠንክሩም፤ ከአሦር ንጉሥና ከእርሱ ጋር ካለው ብዛት ሁሉ የተነሣ አትፍሩ፥ አትደንግጡም፤ ከእርሱ ጋር ካሉት ይልቅ ከእኛ ጋር ያሉት ይበዛሉና።»

«ከእርሱ ጋር የሥጋ ክንድ አለ፤ ከእኛ ጋር ግን የሚረዳን ስለ እኛም የሚዋጋ አምላካችን እግዚአብሔር አለ። ሕዝቡም በይሁዳ ንጉሥ በሕዝቅያስ ቃል ተደገፉ።»

ከእግዚአብሔር ኃያላን ጠላቶች የሚከላከልበት ጋሻው ጸሎት ነበር። የገዛ ሠራዊቱ አቅም ባጣ ጊዜ ጠላቶቹ በጸሎቱ ፈሩ፤ ጠፉም። አለቆቻቸው በጸሎት አለቆች በሆኑ ጊዜ ሁሉ የእግዚአብሔር ሕዝብ ሁልጊዜ በሰላም ነበሩ።

በዘመነ መንግሥቱ በእግዚአብሔር ላይ ያለውን እምነቱን የሚፈትንና ነጻ ለመውጣት የጸሎትን ኃይል ለመሞከር ዕድል የሚሰጥ ከባድ ጉዳይ በእግዚአብሔር ሕዝብ ላይ መጣ። ይሁዳ በአሦራውያን እጅግ ተጨነቀ፤ በሰው አስተያየትም ሽንፈትና ምርኮ ደጅ ላይ የቆሙ ይመስሉ ነበር። የአሦር ንጉሥ የእግዚአብሔርን ስም እንዲገዳደሩና እንዲሰድቡ፣ ንጉሥ ሕዝቅያስንም እንዲያዋርዱ መልእክተኞችን ላከ፤ እነርሱም ስድባቸውንና የስድብ ቃላቸውን በአደባባይ ተናገሩ። ሕዝቅያስ ሳያመነታ ወዲያውኑ ያደረገውን ልብ በል፦

«ንጉሡም ሕዝቅያስ ይህን በሰማ ጊዜ ልብሱን ቀደደ፥ ማቅም ለበሰ፥ ወደ እግዚአብሔርም ቤት ገባ።»

የመጀመሪያው ግፊቱ ወደ «የጸሎት ቤት» በመሄድ ወደ እግዚአብሔር መመለስ ነበር። እግዚአብሔር በሐሳቡ ውስጥ ነበር፤ ጸሎትም ቀድሞ መደረግ ያለበት ነገር ነበር። ስለዚህም ከእርሱ ጋር በጸሎት እንዲተባበር ወደ ኢሳይያስ መልእክተኞችን ላከ። እንዲህ ባለ የጭንቅ ጊዜ እግዚአብሔር ከሒሳብ ውጭ መደረግ የለበትም። ከእነዚህ እግዚአብሔርንና ሕዝቡን ከሚሰድቡ ጠላቶች እንዲያድን ወደ እግዚአብሔር ልመና መቅረብ አለበት።

በዚህ ልዩ ወቅት ሕዝቅያስን ከብበው የነበሩት የአሦር ንጉሥ ሠራዊት በኢየሩሳሌም ላይ ወዲያውኑ አደጋ ከመጣል ወደ ሌላ አቅጣጫ ዞሩ። የአሦር ንጉሥ ግን የሚያዋርድና የስድብ ደብዳቤ ወደ ሕዝቅያስ ላከ።

በዚህ አረማዊ ንጉሥ ሠራዊት ሲሰደብና ሲከበብ ለሁለተኛ ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ቤት፣ ወደ «የጸሎት ቤት» ይገባል። ሌላ ወዴት ይሄዳል? ከእስራኤል አምላክ በቀር ወደ ማንስ ይለምናል?

«ሕዝቅያስም ደብዳቤውን ከመልእክተኞቹ እጅ ተቀብሎ አነበበው፤ ሕዝቅያስም ወደ እግዚአብሔር ቤት ወጥቶ በእግዚአብሔር ፊት ዘረጋው።»

«ሕዝቅያስም ወደ እግዚአብሔር እንዲህ ብሎ ጸለየ፦ በኪሩቤል መካከል የምትቀመጥ የእስራኤል አምላክ የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ ብቻህን የምድር መንግሥታት ሁሉ አምላክ ነህ፤ ሰማይንና ምድርን ሠርተሃል።»

«አሁንም፥ አቤቱ አምላካችን፥ አንተ ብቻህን እግዚአብሔር እንደ ሆንህ የምድር መንግሥታት ሁሉ ያውቁ ዘንድ ከእጁ አድነን።»

እንዲህ ያለው እግዚአብሔርን የሚፈራ ንጉሥ ጸሎት ያስገኘውን ፈጣን መልስና ድንቅ ውጤት ልብ በል። በመጀመሪያ ኢሳይያስ ለንጉሡ ምንም እንዳይፈራ ሙሉ ማረጋገጫ ሰጠው። እግዚአብሔር ጸሎቱን ሰምቶ ነበር፤ ታላቅ ማዳንንም ያደርጋል።

ሁለተኛም የእግዚአብሔር መልአክ በፈጣን ክንፎች መጥቶ ከአሦራውያን መቶ ሰማንያ አምስት ሺህ መታ። ንጉሡ ትክክል መሆኑ ተረጋገጠ፤ እግዚአብሔር ከበረ፤ የእግዚአብሔርም ሕዝብ ዳነ።

የሚጸልየው ንጉሥና የሚጸልየው ነቢይ የኅብረት ጸሎት ማዳንን በማምጣትና የእግዚአብሔርን ጠላቶች በማጥፋት ሁሉን የሚችሉ ኃይሎች ነበሩ። ሠራዊቶች መከላከያ አጥተው በእጃቸው ወደቁ፤ በፈጣን ክንፍ የሚበሩና ሁሉን በሚችል ኃይልና በበቀል የታጠቁ መላእክትም ተባባሪዎቻቸው ነበሩ።

ሕዝቅያስ ጣዖት አምልኮን በማጥፋትና መንግሥቱን በማደስ በጸሎት አገልግሎ ነበር። ጠላቶቹን በተጋፈጠ ጊዜ ጸሎት ዋናው መሣሪያው ነበር። አሁን ደግሞ ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር ባጸናቸውና ባወጃቸው ዓላማዎች ላይ የጸሎትን ብቃት ሊሞክር ይመጣል። በዚህ አዲስ የሥራ መስክ ይጠቅም ይሆን? እስቲ እንመልከት። ሕዝቅያስ እጅግ ታመመ፤ እግዚአብሔርም የቅርብ ወዳጁንና ጠቢብ አማካሪውን ነቢዩ ኢሳይያስን፣ መጨረሻው መቅረቡን እንዲያስጠነቅቀውና ለመጨረሻ መለየቱ ጉዳዩን ሁሉ እንዲያስተካክል እንዲነግረው ላከው። የመጽሐፍ ቅዱሱ ቃል ይህ ነው፦

«በዚያ ወራት ሕዝቅያስ ለሞት እስኪደርስ ታመመ። የአሞጽ ልጅ ነቢዩ ኢሳይያስም ወደ እርሱ መጥቶ፦ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ ትሞታለህ እንጂ በሕይወት አትኖርምና ቤትህን አስተካክል አለው።»

ይሞት ዘንድ ውሳኔው በቀጥታ ከእግዚአብሔር መጣ። ያን የሰማይ መለኮታዊ ውሳኔ ምን ሊያስቀረው ወይም ሊገለብጠው ይችላል? ሕዝቅያስ ከእግዚአብሔር እንዲህ ቀጥተኛና የተወሰነ ውሳኔ ተላልፎበት እንዲህ ባለ የማይታለፍ ሁኔታ ውስጥ ከቶ ገብቶ አያውቅም ነበር። ጸሎት የእግዚአብሔርን ዓላማዎች ሊለውጥ ይችላልን? እንዲሞት የተወሰነበትን ሰው ጸሎት ከሞት መንጋጋ ሊነጥቀው ይችላልን? ጸሎት ሰውን ከማይድን ሕመም ሊያድነው ይችላልን? እምነቱ አሁን ሊጋፈጣቸው የሚገቡ ጥያቄዎች እነዚህ ነበሩ። እምነቱ ግን ለአንዲት አፍታ እንኳ የቆመ አይመስልም። በጌታ ነቢይ በኩል በደረሰው ድንገተኛና የተወሰነ ወሬ እምነቱ ለአንዲት ደቂቃ እንኳ አልተናወጠም። የዘመናችን አለማመን ወይም ክሕደት የሚያነሣቸው እንዲህ ያሉ ጥያቄዎች በአእምሮው ውስጥ አልተነሡም። ወዲያውኑ ራሱን ለጸሎት ሰጠ። ሳይዘገይ ወዲያውኑ ትእዛዙን ወዳወጣው ወደ እግዚአብሔር አመለከተ። ወደ ሌላ ወደ ማን ሊሄድ ይችል ነበር? እግዚአብሔር ቢፈልግ የራሱን ዓላማዎች ሊለውጥ አይችልምን?

ሕዝቅያስ እጅግ ተጨንቆ በዚህ የጭንቅ ጊዜ ያደረገውን ልብ በል፤ የተገኘውንም የጸጋ ውጤት ተመልከት፦

«ሕዝቅያስም ፊቱን ወደ ግድግዳ መልሶ ወደ እግዚአብሔር ጸለየ፤ እንዲህም አለ፦»

«አቤቱ፥ በፊትህ በእውነትና በፍጹም ልብ እንደ ሄድሁ፥ በዓይንህም ፊት መልካም ነገር እንዳደረግሁ፥ እባክህ፥ አስብ። ሕዝቅያስም እጅግ አለቀሰ።»

ለመዳኑ ወደ እግዚአብሔር ያቀረበው ልመና ራስን የማመጻደቅ ልመና አልነበረም። ክርስቶስ በኋለኛው ዘመን እንዳደረገው ሁሉ ታማኝነቱን ብቻ እያቀረበ ይለምን ነበር፦

«አባት ሆይ፥ … በምድር አከበርሁህ።»

እርሱ ጌታን የሚያሳስብ ነው፤ ስለ ቅንነቱ፣ ስለ ታማኝነቱና ስለ አገልግሎቱ ያስታውሰዋል፤ ይህም በሁሉ መንገድ ተገቢ ነበር። ይህ ጸሎት ዳዊት በመዝሙር 26:1 «አቤቱ፥ እኔ በቅንነቴ ሄጃለሁና ፍረድልኝ» ብሎ ካቀረበው ጸሎት ጋር በቀጥታ አንድ መስመር ላይ ነው። ይህ ለሕዝቅያስ የጸሎት ሙከራ አይደለም፤ የእምነት ፈውስም አይደለም፤ ይልቁንም እግዚአብሔርን መፈተሽ ነው። ፈውስ የሚመጣ ከሆነ የእግዚአብሔር ፈውስ መሆን አለበት።

ሕዝቅያስ ጸሎቱን ገና ሳይጨርስ፣ ኢሳይያስም ወደ ቤቱ ሊሄድ ሲል፣ እግዚአብሔር ለሕዝቅያስ ሌላ መልእክት ሰጠው፤ በዚህ ጊዜ ይበልጥ ደስ የሚያሰኝና የሚያበረታታ መልእክት ነበር። ብርቱው የጸሎት ኃይል በእግዚአብሔር ላይ ተጽዕኖ አድርጎ ነበር፤ ትእዛዙንም አስለውጦት ስለ ሕዝቅያስ ከነበረው ዓላማ መልሶት ነበር። ጸሎት የማይችለው ምንድር ነው? የሚጸልይ ሰው በጸሎት የማይፈጽመው ምንድር ነው?

«ኢሳይያስም ወደ መካከለኛው አደባባይ ሳይወጣ የእግዚአብሔር ቃል ወደ እርሱ እንዲህ ሲል መጣ፦»

«ተመልሰህ የሕዝቤን አለቃ ሕዝቅያስን እንዲህ በለው፦ የአባትህ የዳዊት አምላክ እግዚአብሔር እንዲህ ይላል፦ ጸሎትህን ሰምቻለሁ፥ እንባህንም አይቻለሁ፤ እነሆ፥ እፈውስሃለሁ፤ በሦስተኛውም ቀን ወደ እግዚአብሔር ቤት ትወጣለህ።»

«በዕድሜህ ላይ አሥራ አምስት ዓመት እጨምራለሁ፤ አንተንና ይህችን ከተማ ከአሦር ንጉሥ እጅ አድናለሁ፤ ስለ እኔም ስለ ባሪያዬም ስለ ዳዊት ይህችን ከተማ እጋርዳታለሁ።»

ጸሎቱ ወደ እግዚአብሔር ነበር። እግዚአብሔር እንደ ገና እንዲያስብና ሐሳቡን እንዲለውጥ ነበር። ኢሳይያስ የመጀመሪያውን መልእክቱን ካደረሰበት ጊዜ ይልቅ በቀለለ ልብ ወደ ቤቱ እንደ ተመለሰ ጥርጥር የለውም። ይህ የታመመ ንጉሥ ወደ እግዚአብሔር ጸልዮ ነበር፤ ውሳኔውንም እንዲሽር ለምኖት ነበር፤ እግዚአብሔርም ራሱን ዝቅ አድርጎ ልመናውን ፈጸመለት። እግዚአብሔር አንዳንድ ጊዜ ሐሳቡን ይለውጣል። ይህን ለማድረግ መብት አለው። ሐሳቡን እንዲለውጥ የሚያደርጉት ምክንያቶች ብርቱ ምክንያቶች ናቸው። ባሪያው ሕዝቅያስ እንዲደረግ ይፈልጋል። ሕዝቅያስ ታዛዥ ባሪያ ሆኖ ለእግዚአብሔር ብዙ ሠርቶ ነበር። እውነት፣ ፍጹምነትና መልካምነት የሕዝቅያስ አገልግሎት ዋና ክፍሎችና የሕይወቱ ሕግ ነበሩ። የሕዝቅያስ እንባና ጸሎት እግዚአብሔር የባሪያውን ሕይወት ለመውሰድ ያወጣውን ውሳኔ እንዳይፈጽም መንገዱን ዘግተዋል። ጸሎትና እንባ በእግዚአብሔር ዘንድ ብርቱ ነገሮች ናቸው። ለእርሱ ከወጥነት እጅግ ይበልጣሉ፤ ከውሳኔዎችም እጅግ ይበልጡበታል። «ጸሎትህን ሰምቻለሁ፥ እንባህንም አይቻለሁ፤ እነሆ፥ እፈውስሃለሁ።»

ሕመም በጸሎት ፊት ይሞታል። ጤና ለጸሎት መልስ ሆኖ ይመጣል። እግዚአብሔር ሕዝቅያስ ከለመነው በላይ መለሰለት። ሕዝቅያስ የጸለየው ስለ ሕይወቱ ብቻ ነበር፤ እግዚአብሔር ግን ሕይወትን ሰጠው፤ ከዚህም በላይ ከጠላቶቹ እንደሚጠብቀውና በሰላም እንደሚያኖረው የተስፋ ቃል ሰጠው።

ነገር ግን የዚህ የሚጸልይ ንጉሥ መዳን ላይ ኢሳይያስም ድርሻ ነበረው። በዚህ ውስጥ ከጸሎት የበለጠ ነገር ነበረ። የኢሳይያስ ጸሎት ወደ ሐኪም ብልሃት ተለወጠ። «ኢሳይያስም፦ የበለስ ጥፍጥፍ አምጡ አለ። ወስደውም በእባጩ ላይ አደረጉት፤ እርሱም ዳነ።»

እግዚአብሔር ጸሎትን ሲመልስ ብዙ ጊዜ መድኃኒቶችን ይጠቀማል። መንገዶችን ሁሉ ፈጽሞ ከመጣል ይልቅ ከመንገዶቹ በላይ ከፍ ማለትና በእነርሱ አለመታመን ብዙ ጊዜ የበረታ እምነት ይጠይቃል። ይህ ገዳዩን በሽታ እንዳልፈወሰው ሁሉም ያውቁ ዘንድ ቀላል መድኃኒት ነበር፤ ሆኖም እምነትን የሚረዳ ወይም የሚፈትን መንገድ ነበር። ነገር ግን ገና የሚደረግ ተጨማሪ ጸሎት ነበር። ኢሳይያስና ሕዝቅያስ ያለ ብዙ ጸሎት ነገሮችን ሊያደርጉ አይችሉም ነበር፦

«ሕዝቅያስም ኢሳይያስን፦ እግዚአብሔር እንዲፈውሰኝ፥ በሦስተኛውም ቀን ወደ እግዚአብሔር ቤት እንድወጣ ምልክቱ ምንድር ነው? አለው።»

«ኢሳይያስም፦ እግዚአብሔር የተናገረውን ነገር እንዲያደርግ ከእግዚአብሔር ዘንድ ይህ ምልክት ይሆንልሃል፤ ጥላው ዐሥር ደረጃ ወደ ፊት ይሂድን? ወይስ ዐሥር ደረጃ ወደ ኋላ ይመለስ? አለ።»

«ሕዝቅያስም፦ ጥላው ዐሥር ደረጃ ወደ ፊት ይወርድ ዘንድ ቀላል ነገር ነው፤ እንዲህ አይሁን፥ ነገር ግን ጥላው ዐሥር ደረጃ ወደ ኋላ ይመለስ ብሎ መለሰ።»

«ነቢዩ ኢሳይያስም ወደ እግዚአብሔር ጮኸ፤ በአካዝም የፀሐይ ሰዓት ላይ ወርዶበት የነበረውን ጥላ ዐሥር ደረጃ ወደ ኋላ መለሰው።»

ሕዝቅያስ ወቅቱን በሚገባ ተቀብሎ ለጸሎቱ የተሰጠውን መልስ በምስጋና ይሸፍነዋል። የጣፋጭ ሽቱዎች መዓዛ በዚያ አለ፤ የበገናም ዜማ ደግሞ።

አራት ነገሮችን ሁልጊዜ እናስብ፦ እግዚአብሔር ጸሎትን ይሰማል፤ እግዚአብሔር ጸሎትን ልብ ይላል፤ እግዚአብሔር ጸሎትን ይመልሳል፤ እግዚአብሔርም በጸሎት ያድናል። እነዚህ ነገሮች ምንም ያህል ቢደጋገሙ አይበዙም። ጸሎት የእግዚአብሔር ቅዱሳን የታሰሩባቸውን መወርወሪያዎች ሁሉ ይሰብራል፣ ሰንሰለቶችን ሁሉ ይፈታል፣ ወኅኒዎችን ሁሉ ይከፍታል፣ ጭንቆችንም ሁሉ ያሰፋል።

ሕይወት ለሕዝቅያስ ጣፋጭ ነበረች፤ በሕይወት መኖርንም ተመኘ፤ ነገር ግን የእግዚአብሔርን ውሳኔ ምን ሊቋቋም ይችላል? ከእምነት ብርታት በቀር ምንም። የሕዝቅያስ ልብ በጭንቁ ተሰበረ፤ ውኃውም ፈሰሰ፤ ለጸሎቱም ኃይልንና ብዛትን ጨመረለት። በታላቅ ትግልና በብርቱ ሙግት ለመነ፤ እግዚአብሔርም ሕዝቅያስ ሲጸልይ ሰማው፤ እንባውን አየ፤ ሐሳቡንም ለወጠ፤ ሕዝቅያስም እግዚአብሔርን ሊያመሰግንና የብርቱ ጸሎት ኃይል ምሳሌ ሊሆን በሕይወት ኖረ።

እንደ ሕዝቅያስ ሁሉ ጨዋ የሚመስለው ነፍስ የለሽ የአጸላለይ መንገድ ለጳውሎስ አይስማማውም ነበር። ራሱን በታጋይ አቋም ያኖራል፤ ወንድሞቹንም በታላቅ ተጋድሎ ጭንቅ ውስጥ ከእርሱ ጋር እንዲተባበሩ አደራ ይላቸዋል። «ወንድሞች ሆይ፥» ይላል፥ «ስለ እኔ ወደ እግዚአብሔር እየጸለያችሁ ከእኔ ጋር ትጋደሉ ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስና በመንፈስ ፍቅር እለምናችኋለሁ።» የጸሎትን ጉዳይ በጨዋነት ወይም ጓንት በለበሱ እጆች ለመንካት እጅግ ትጉ ነበር። በጸሎት ውስጥ እንደ ጭንቅ ሆኖ ነበር፤ ወንድሞቹም በዚህ የነፍሱ ተጋድሎና ትግል ተካፋዮቹ እንዲሆኑ ፈለገ። ኤጳፍራም ስለ ቆላስይስ ሰዎች ይህንኑ ዓይነት ጸሎት ይጸልይ ነበር፦ «በእግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ተረድታችሁና ፍጹማን ሆናችሁ እንድትቆሙ፥ ሁልጊዜ ስለ እናንተ በጸሎቱ ይጋደላል።» ሁልጊዜም ሊጋደሉለት የሚገባ ፍጻሜ ነው። በእነዚህ የሐዋርያት ቤተ ክርስቲያን የመጀመሪያ እረኞች የተደረገው እንዲህ ያለው ጸሎት የቤተ ክርስቲያን ንጽሕና አንዱ ምሥጢር፣ የኃይሏም አንዱ ምንጭ ነበር። ሕዝቅያስ ያደረገውም እንዲህ ያለውን ጸሎት ነበር።

ይህ በታላቅ ምኞት እሳት የተወለደ፣ በጥልቁ የተጋድሎና የተቃውሞ ጭንቅ ውስጥ አልፎ እስከ ስኬት ድረስ የተከታተለ ጸሎት ነበር። የእኛ መንፈሳዊ ናፍቆት ግን ለብርቱው የጸሎት ተጋድሎ ሕይወት ለመስጠት በቂ ብርታት የለውም። ሥራን ለማስቆም፣ ዓለማዊ ፍለጋዎችን ለመግታት፣ ከንጋት በፊት ለመቀስቀስና ወደ ጸሎት እልፍኝ፣ ወደ ብቸኝነትና ወደ እግዚአብሔር ለመላክ፤ የሚቃወመውንም ኃይል ሁሉ ድል ለመንሣትና ድሎቻችንን ከሲኦል መንጋጋ ለመንጠቅ የሚያስችል ያህል ልባችንን አይገዛም። የጸሎትን ጥቅሞች፣ ኃይሎች፣ በረከትና የመጨረሻ ወሰኖች በሕይወታቸው የሚያሳዩ ሰባኪዎች፣ ወንዶችና ሴቶች ያስፈልጉናል።

ኢሳይያስ እግዚአብሔርን ለመያዝ ራሱን የሚያነቃ አንድም ሰው ስላልነበረ ያለቅሳል። ብዙ ጸሎት ይጸለይ ነበር፤ ነገር ግን እጅግ ቀላል፣ ግድ የለሽና በራሱ የረካ ነበር። ወደ እግዚአብሔር የሚሄድ ብርቱ የነፍስ እንቅስቃሴ፣ እግዚአብሔርን ለመድረስና ለመያዝ፣ ሀብቱንም ለመንፈሳዊ ጥቅም ለማውጣት የሚዘረጉ የተቀደሱ ኃይሎች ሁሉ ሰልፍ አልነበረም። ኃይል የለሽ ጸሎቶች ችግሮችን ለማሸነፍ፣ ጎልተው የሚታዩ ውጤቶችን ለማግኘት ወይም ፍጹምና ድንቅ ድልን ለመቀዳጀት ምንም ኃይል የላቸውም።