ኤልያስ፣ የሚጸልየው ነቢይ

«ለሌላ ምንም ነገር ሳይሆን ወደ እርሱ ለመምጣት ብቻ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡ ሰዎችን አውቃለሁ» ይላል ጉድዊን — ይህ ሰው ራሱ መሆን አለበት — «እንዲህ አብዝተው ይወድዱት ነበርና። ከእርሱ ጋር በፊቱ ብቻ ከመሆን ሌላ በማናቸውም ጕዳይ እርሱንም ራሳቸውንም ማርከስን ናቁ። ወዳጅነት በሰዎች መካከል እንኳ የሚጠበቀው በተደጋጋሚ በመጠያየቅ ነው፤ እነዚያም ተደጋጋሚ ጕብኝቶች ይበልጥ ከጥቅም የነጹና ነጻ በሆኑ መጠን፣ በሥራ ወይም በግድ ወይም በልማድ ምክንያት የሚደረጉ ባልሆኑ መጠን፣ ይበልጥ የወዳጅነትና የተወደዱ ይሆናሉ።»—ቄስ አሌክሳንደር ዋይት

ኤልያስ ከነቢያት ሁሉ ታላቁ አንጋፋ ነው። አክሊሉ፣ ዙፋኑና በትረ መንግሥቱ የእርሱ ናቸው። ልብሱ በነበልባል ነጭ ነው። በእሳታማና በጸሎተኛ ባሕርዩ ከፍ ከፍ ብሎ ከሰው በላይ የሆነ ፍጡር ይመስላል፤ አዲስ ኪዳን ግን «እንደ እኛ የሆነ ሰው» አድርጎ ከእኛ ጎን ያስቀምጠዋል። በጸሎቱ ባገኘው አስደናቂ ውጤት ምክንያት ከሰው ልጆች ክልል ውጭ ከማድረግ ይልቅ፣ ልንከተለው የሚገባ ምሳሌና የሚያነቃቃን መነሣሣት አድርጎ ያሳየናል። እንደ ኤልያስ መጸለይና እንደ ኤልያስ ውጤት ማግኘት የዘመኑ ጩኸት ያለበት ታላቅ ፍላጎት ነው።

እኛ ኤልያስን ከማወቃችን አስቀድሞ የጸሎትን ትምህርት ተምሮ፣ ከዚያም መለኮታዊ ትምህርት ቤት ተመርቆ ነበር። በስውር ስፍራዎች፣ በተራራም ይሁን በሜዳ፣ የአክዓብን ወራዳ ጣዖት አምልኮ በመቃወም አማላጅ ሆኖ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻውን ቆይቶ ነበር። ጸሎቱ በእግዚአብሔር ዘንድ በብርቱ አሸንፎ ነበር። ለጸሎቱ የተሰጡት መልሶች ምንኛ የሚያስተማምኑና እርግጠኞች ነበሩ!

ከእግዚአብሔር ጋር ስለ በቀል ሲነጋገር ቆይቶ ነበር። እርሱ የዘመኑ መገለጫ ነበር። ያ ዘመን የበቀል ዘመን ነበር። ይህ አማላጅ ምሕረትን የሚለምን ሰው ምልክት በሆነው በእንጨት ጥምጥም በተጠመጠመ የወይራ ቅርንጫፍ ሳይሆን፣ የፍትሕ ምልክትና የቍጣ መልእክተኛ በሆነው በእሳት መልበስ ነበረበት። በአክዓብ ፊት በድንገት ብቅ ማለቱ እንዴት ነው! በተደነቀውና በተሸማቀቀው ንጉሥ ፊት በሙሉ መተማመንና በቅዱስ ድፍረት አስፈሪ መልእክቱን ያውጃል፤ ይህ መልእክት በትጋት ጸሎቱ ያገኘው ነበር፤ «ዝናብም እንዳይዘንብ አጥብቆ ጸለየ»፤ እግዚአብሔርም ጸሎቱን አልከለከለውም። «በፊቱ የቆምሁት የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር ሕያው ነው፤ ከቃሌ በቀር በእነዚህ ዓመታት ጠልና ዝናብ አይሆንም።»

የጸሎቱ ምስጢርና የሰውየው ባሕርይ «በፊቱ የቆምሁት» በሚለው ቃል ውስጥ ይገኛሉ። ይህ ገብርኤል ለካህኑ ለዘካርያስ እርሱና ሚስቱ በስተርጅናቸው ወንድ ልጅ እንደሚወለድላቸው ሲያበሥረው የተናገረውን ቃል ያሳስበናል፦ «እኔ በእግዚአብሔር ፊት የምቆመው ገብርኤል ነኝ»። የመላእክት አለቃ ገብርኤል እንኳ ከኤልያስ የበለጠ የማይናወጥ መሰጠት፣ የበለጠ ድፍረት፣ የበለጠ ለመታዘዝ ዝግጁነትና ለእግዚአብሔር ክብር የበለጠ ቅናት አልነበረውም ማለት ይቻላል። በጸሎቱ ውስጥ ምን ያለ ወደ ፊት የሚዘልቅ ኃይል እናያለን! «በምድርም ላይ ሦስት ዓመት ከስድስት ወር አልዘነበም።» የተፈጥሮን ኃይሎች ሊያዝዙ የሚችሉ ምን ያሉ ሁሉን የሚችሉ ኃይሎች ናቸው! «ጠልና ዝናብ አይሆንም።» እንዲህ ያለውን ጥያቄ ለመናገር ወይም እንዲህ ያለውን ኃይል ለማወጅ የሚደፍር ይህ ሰው ማን ነው? ያቀረበው ጥያቄ ሐሰት ከሆነ እርሱ አክራሪ ወይም እብድ ነው። ጥያቄው እውነት ከሆነ ግን የሁሉን ቻዩን የቸርነት ክንድ ገትቷል፤ በእግዚአብሔርም ፈቃድ ራሱን በእግዚአብሔር ስፍራ አኑሯል። የተረገመችውና የተቃጠለችው ምድር፣ ዝናብና ጠል የሌለባቸው የሚያቃጥሉ ቀኖችና ሌሊቶች የቃሉን እውነትነት ይመሰክራሉ፤ ደመናዎችን የሚከለክለውንና የተባረከውን የዝናብ መጐብኘት የሚገታውን ሰው ጥብቅነት፣ ብርታት፣ ጽናትና ግለትም ያረጋግጣሉ። ስሙ ኤልያስ ነው፤ ይህም የዚያን ስም እውነትነት ያረጋግጣል፤ ስሙ «አምላኬ እግዚአብሔር ነው» ማለት ነውና።

ጸሎቱ የተፈጥሮን ቸር አካሄድ ለመግታት ኃይል አለው። በዚህ ጕዳይ በእግዚአብሔር ስፍራ ይቆማል። የጌታችን ወንድም ያዕቆብ — ያ ረጋ ያለው፣ በስሜት የማይነዳውና በምናብ የማይወሰደው ያዕቆብ — በመልእክቱ እንዲህ ይለናል፦ «ጸሎት ምን ማድረግ እንደሚችል በኤልያስ እዩ! ኤልያስ እንደ ጸለየ ጸልዩ። ጻድቁ ሰው የጸሎትን ብርታት እስከ መጨረሻው ድረስ ይግለጥ። ቅዱሳንና ኃጢአተኞች፣ መላእክትና አጋንንት የጸሎትን ታላላቅ ኃይሎች ይዩ፣ ይሰማቸውም። የደግ ሰው ጸሎት እንዴት ኃይልና ተጽዕኖ እንዳለው፣ በእግዚአብሔርም ዘንድ እንደሚሠራ እዩ!»

የኤልያስ ጸሎት የይስሙላ ጸሎት አልነበረም፤ ተራ ትርኢት፣ መንፈስና ነፍስ የሌለው፣ ለሥርዓት ብቻ የሚደረግ ጸሎት አልነበረም። ኤልያስ በኤልያስ ጸሎት ውስጥ ነበረ። ሰውየው በሙሉ፣ ከእሳታማ ኃይሎቹ ሁሉ ጋር፣ በዚያ ውስጥ ነበረ። ሁሉን የሚችል አምላክ ለእርሱ እውን ነበረ። ጸሎት ለእርሱ ስሙን ለማስከበር፣ መኖሩን ለማጽናት፣ የተሰደበውን ስሙንና የተጣሰውን ሕጉን ለመበቀል፣ አገልጋዮቹንም ለማስመስገን እግዚአብሔርን በሙሉ ኃይሉ ወደ ዓለም የሚያመጣበት መንገድ ነበረ።

በያዕቆብ 5:17 «አጥብቆ ጸለየ» በሚለው ፋንታ የተሻሻለው ትርጉም (ሪቫይዝድ ቨርሽን) «በጸሎቱ ጸለየ» ወይም «በጸሎት ጸለየ» ይለዋል። ይህም ማለት በተባበሩት የጸሎት ኃይሎች ሁሉ ጸለየ ማለት ነው።

የኤልያስ ጸሎት በኃይል ክፍሎቹ ብርቱ፣ ችክ ያለና የማይገታ ነበረ። ደካማ ጸሎት ምንም ውጤት አያስገኝም፤ ለእግዚአብሔርም ክብርን፣ ለሰውም መልካምን አያመጣም።

ኤልያስ በኮራት ፈፋ አጠገብ በእግዚአብሔር ተሰውሮ ከእግዚአብሔር ጋር በነበረ ጊዜ አዲስና ከፍ ያለ የጸሎት ትምህርት ተማረ። አክዓብ በየአገሩ ሁሉ ሲፈልገው ሳለ እርሱ ከእግዚአብሔር ጋር ይነጋገር እንደ ነበረ አያጠራጥርም። ከጥቂት ጊዜ በኋላ እግዚአብሔር አንዲት መበለት እንድትመግበው ወዳዘዘባት ወደ ሰራፕታ እንዲሄድ ታዘዘ። ወደዚያ የሄደው ለራሱ ጥቅም ብቻ ሳይሆን ለመበለቲቱም ጥቅም ነበር። የኤልያስ መሄድ ለኤልያስ ጥቅም፣ ለመበለቲቱም ታላቅ መልካም ነገር አስገኘ። ይህች ሴት እርሱን ስትመግብ እርሱም ለሴቲቱ ያስብ ነበር። መበለቲቱ በእንግዳ ተቀባይነቷ ለኤልያስ ካደረገችለት ይልቅ የኤልያስ ጸሎት ለሴቲቱ ያደረገላት ይበልጥ ነበር። ታላላቅ መከራዎችና ታላላቅ ኀዘኖችም መበለቲቱን ይጠብቋት ነበር። መበለትነቷና ድህነቷ ስለ ትግሎቿና ስለ ኀዘኖቿ ይናገራሉ። ኤልያስ በዚያ የነበረው ድህነቷን ለማቅለልና ኀዘኖቿን ለማጽናናት ነበር።

አስደናቂው ታሪክ ይህ ነው፦

«ከዚህም በኋላ የቤቱ እመቤት የዚያች ሴት ልጅ ታመመ፤ ደዌውም እስትንፋስ እስኪያጣ ድረስ እጅግ ጸና።»

«እርስዋም ኤልያስን፦ አንተ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፥ ከአንተ ጋር ምን አለኝ? ኃጢአቴን ታሳስብ ዘንድ ልጄንም ትገድል ዘንድ ወደ እኔ መጣህን? አለችው።»

«እርሱም፦ ልጅሽን ስጪኝ አላት። ከብብቷም ወስዶ እርሱ ወደሚኖርበት ሰገነት አወጣው፥ በአልጋውም ላይ አስተኛው።»

«ወደ እግዚአብሔርም ጮኾ፦ አቤቱ አምላኬ ሆይ፥ እኔ በእርስዋ ዘንድ የምቀመጥባትን ይህችን መበለት ልጅዋን በመግደል ደግሞ ክፉ አመጣህባትን? አለ።»

«በብላቴናውም ላይ ሦስት ጊዜ ተዘረጋ፤ ወደ እግዚአብሔርም ጮኾ፦ አቤቱ አምላኬ ሆይ፥ የዚህ ብላቴና ነፍስ ወደ እርሱ ትመለስ ዘንድ እለምንሃለሁ አለ።»

«እግዚአብሔርም የኤልያስን ቃል ሰማ፤ የብላቴናውም ነፍስ ወደ እርሱ ተመለሰች፥ እርሱም ሕያው ሆነ።»

«ኤልያስም ብላቴናውን ይዞ ከሰገነቱ ወደ ቤት አወረደው፥ ለእናቱም ሰጣት፤ ኤልያስም፦ እዪ፥ ልጅሽ ሕያው ነው አላት።»

«ሴቲቱም ኤልያስን፦ አንተ የእግዚአብሔር ሰው እንደ ሆንህ፣ በአፍህም ያለው የእግዚአብሔር ቃል እውነት እንደ ሆነ አሁን በዚህ አወቅሁ አለችው።»

የኤልያስ ጸሎት ከዚህ ቀደም ጸሎት ገብቶባቸው ወደማያውቅ ክልሎች ይገባል። አስፈሪዎቹ፣ ምሥጢራውያኑና ብርቱዎቹ የሙታን ክልሎች አሁን በጸሎት መገኘትና ጥያቄ ተወረሩ። ኢየሱስ ክርስቶስ ኤልያስ ወደዚህች መበለት የሄደው በዋናነት፣ ለእርሷ ጥቅም ብቻ ካልሆነም፣ ለእርሷ ጥቅም እንደ ሆነ ይጠቅሳል። የኤልያስ መገኘትና ጸሎት ሴቲቱን ከራብ ይጠብቃታል፤ ልጇንም ከሞት ይመልስላታል። አንድያ ልጅን ከማጣት መራራነት የሚመስል ኀዘን በእርግጥ የለም። ኤልያስ ሁኔታውን በምን ያለ የሚያስተማምን መተማመን ይጋፈጠዋል! በድርጊቱ ማመንታት የለም፤ በእምነቱም ቆም ማለት የለም። የሞተውን ልጅ ወደ ራሱ ክፍል ይወስደዋል፤ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻውን ሆኖም ጕዳዩን ይቈርጣል። በዚያ ክፍል ውስጥ እግዚአብሔር ያገኘዋል፤ ትግሉም ከእግዚአብሔር ጋር ብቻ ነው። ትግሉ ለባልንጀራ ወይም ለተመልካች እጅግ ብርቱና እጅግ የተቀደሰ ነው። ጸሎቱ የሚቀርበው ለእግዚአብሔር ነው፤ ጕዳዩም ከእግዚአብሔር ጋር ነው። ልጁን የወሰደው እግዚአብሔር ነው፤ እግዚአብሔርም በሞት ግዛቶች ላይ ይገዛል። የሕይወትና የሞት መውጫዎች በእጁ ናቸው። ኤልያስ የልጁን መንፈስ የወሰደው እግዚአብሔር እንደ ሆነ፣ ያንንም መንፈስ እግዚአብሔር እንደዚሁ ሊመልሰው እንደሚችል አመነ። እግዚአብሔርም የኤልያስን ጸሎት መለሰ። መልሱ ኤልያስ ከእግዚአብሔር እንደ ተላከና የእግዚአብሔር ቃል እውነት እንደ ሆነ ማረጋገጫ ነበር። ወደ ሕይወት የተመለሰው የሞተው ልጅ ስለዚህ እውነት እርግጠኛ ማስረጃ ሆነ፦ «አንተ የእግዚአብሔር ሰው እንደ ሆንህ፣ በአፍህም ያለው የእግዚአብሔር ቃል እውነት እንደ ሆነ አሁን በዚህ አወቅሁ።» ለጸሎት የሚሰጡ መልሶች እግዚአብሔር ለመኖሩና ቃሉ እውነት ለመሆኑ ማስረጃዎች ናቸው።

ከሃዲ በሆነ ንጉሥ ፊት፣ ወደ ኋላ በተመለሰ ሕዝብና ጣዖት በሚያመልኩ ካህናት ፊት በቀርሜሎስ ተራራ ላይ የተደረገው የኤልያስ የማይረሳ ፈተና የእምነትና የጸሎት ግርማ ያለው መገለጫ ነው። በዚህ ውድድር የበኣል ነቢያት ወደቁ። ለተቅበዘበዘ ጩኸታቸው መልስ ከሰማይ እሳት አልወረደም። ኤልያስ በታላቅ የመንፈስ ጸጥታና በሚያስተማምን መተማመን እስራኤልን ወደ እርሱ ይጠራል። የፈረሰውን የእግዚአብሔርን መሠዊያ፣ የመሥዋዕቱንና የጸሎቱን መሠዊያ፣ ያድሳል፤ የወይፈኑንም ብልቶች በመሠዊያው ላይ በሥርዓት ያኖራል። ከዚያም ማንም በማታለል እንዳይከሰው የሚቻለውን ጥንቃቄ ሁሉ ያደርጋል። ሁሉም ነገር በውኃ ይጥለቀለቃል። ከዚያም ኤልያስ በግልጽነቱ፣ በቀላልነቱና በፍጹም ቅንነቱ አስደናቂ የሆነውን አርአያ ጸሎት ይጸልያል። በአጭርነቱና በእምነቱም የታወቀ ነው።

በመጽሐፍ ቅዱስ የተሰጠውን ታሪክ አንብብ፦

«በማታውም መሥዋዕት ማቅረቢያ ጊዜ ነቢዩ ኤልያስ ቀርቦ እንዲህ አለ፦ የአብርሃምና የይስሐቅ የእስራኤልም አምላክ እግዚአብሔር ሆይ፥ አንተ በእስራኤል ዘንድ አምላክ እንደ ሆንህ፥ እኔም ባሪያህ እንደ ሆንሁ፥ ይህንም ሁሉ በቃልህ እንዳደረግሁ ዛሬ ይታወቅ።»

«አቤቱ፥ ስማኝ፤ አንተ እግዚአብሔር አምላክ እንደ ሆንህ፥ ልባቸውንም ወደ ኋላ እንደ መለስህ ይህ ሕዝብ ያውቅ ዘንድ ስማኝ።»

«የእግዚአብሔርም እሳት ወረደች፥ የሚቃጠለውንም መሥዋዕት፥ እንጨቱንም፥ ድንጋዮቹንም፥ አፈሩንም በላች፥ በጕድጓዱም ውስጥ የነበረውን ውኃ ላሰች።»

«ሕዝቡም ሁሉ ባዩ ጊዜ በግምባራቸው ወድቀው፦ እግዚአብሔር እርሱ አምላክ ነው፤ እግዚአብሔር እርሱ አምላክ ነው አሉ።»

ኤልያስ እንደ ቀድሞው ሁሉ በቀጥታ ከእግዚአብሔር ጋር ሲሠራ ነበረ። እውነተኛ ጸሎት ሁልጊዜ ከእግዚአብሔር ጋር ይሠራል። ይህ የኤልያስ ጸሎት እውነተኛው አምላክ መኖሩን የሚወስን ነበረ፤ በቀጥታ ከእግዚአብሔር የመጣውም መልስ ጥያቄውን ፈጸመው። መልሱ ደግሞ ኤልያስ ለመለኮታዊ ተልእኮ መላኩን የሚያረጋግጥ ምስክርና እግዚአብሔር ከሰዎች ጋር እንደሚሠራ ማስረጃ ነው። የኤልያስ ዓይነት ጸሎት አብልጦ ቢኖረን ኖሮ ድንቆች አሁን ለእኛ እንደሚመስሉት ድንቆች ባልሆኑ ነበር። እግዚአብሔር እንዲህ እንግዳ፣ በህልውናው እንዲህ የራቀና በሥራው እንዲህ ደካማ ባልሆነ ነበር። ሁሉም ነገር የለዘበና የደከመ የሆነው ጸሎታችን እንዲህ የለዘበና የደከመ ስለ ሆነ ነው።

እግዚአብሔር ኤልያስን፦ «ሄደህ ራስህን ለአክዓብ አሳይ፤ በምድርም ላይ ዝናብ አዘንባለሁ» አለው። ኤልያስም በመለኮታዊው ትእዛዝ መሠረት ወዲያውኑ ተነሣ፤ ራሱንም ለአክዓብ አሳየ። ከአክዓብ፣ ከእስራኤልና ከበኣል ጋር ያለውን ጕዳይ ቈርጦ ነበር። የሕዝቡ ስሜት ሁሉ ወደ እግዚአብሔር ተመልሶ ነበር። ቀኑ እየመሸ ወደ ምሽቱ ጥላ እያዘነበለ ነበር። ዝናብ ግን ገና አልመጣም ነበር። ኤልያስ ግን እጆቹን አጣጥፎ የተስፋው ቃል ወደቀ አላለም፤ ይልቁንም የተስፋውን ቃል አጽንቶ እንዲፈጸም አደረገው።

ውጤቱን የያዘው የመጽሐፍ ቅዱስ ዘገባ ይህ ነው፦

«ኤልያስም አክዓብን፦ የብዙ ዝናብ ድምፅ አለና ውጣ፥ ብላ፥ ጠጣም አለው።»

«አክዓብም ሊበላና ሊጠጣ ወጣ። ኤልያስም ወደ ቀርሜሎስ ራስ ወጣ፤ በምድርም ላይ ተጐንብሶ ፊቱን በጕልበቶቹ መካከል አደረገ።»

«ሎሌውንም፦ አሁን ውጣ፥ ወደ ባሕሩም ተመልከት አለው። ወጥቶም ተመለከተና፦ ምንም የለም አለ። እርሱም፦ ሰባት ጊዜ ተመልሰህ ሂድ አለው።»

«በሰባተኛውም ጊዜ፦ እነሆ፥ የሰው እጅ የምታህል ትንሽ ደመና ከባሕር ትወጣለች አለ። እርሱም፦ ውጣ፥ አክዓብንም፦ ዝናቡ እንዳይከለክልህ ሰረገላህን አዘጋጅተህ ውረድ በለው አለ።»

«ይህም ሲሆን ሰማዩ በደመናና በነፋስ ጠቈረ፥ ብዙ ዝናብም ሆነ። አክዓብም በሰረገላው ተቀምጦ ወደ ኢይዝራኤል ሄደ።»

«የእግዚአብሔርም እጅ በኤልያስ ላይ ነበረች።»

ያዕቆብ እንደ ዘገበው፣ «ሁለተኛም ጸለየ፥ ሰማዩም ዝናብን ሰጠ ምድሪቱም ፍሬዋን አበቀለች» የሆነው በዚያን ጊዜ ነበር።

የኤልያስ ጽኑና እሳታማ ጸሎት፣ የእግዚአብሔርም የተስፋ ቃል ዝናቡን አመጡ። ጸሎት የተስፋውን ቃል ወደ ቸር ፍጻሜው ያደርሰዋል። የተስፋው ቃል እጅግ ሰፊና እጅግ ቸር ውጤቱን እንዲያስገኝ የማያቋርጥና የሚጸና ጸሎት ያስፈልገዋል። በዚህ ጕዳይ ጸሎቱ በተስፋ የሚጠባበቅ፣ ውጤቱን በንቃት የሚከታተል፣ መልሱን የሚመለከት ጸሎት ነበረ። ኤልያስ መልሱን የሰው እጅ በምታህለው በትንሿ ደመና አገኘ። ዝናቡን ከማግኘቱ በፊት እንኳ የመልሱ ውስጣዊ ማረጋገጫ ነበረው። የኤልያስ ጸሎት ደካማውን ጸሎታችንን እንዴት ያሳፍረዋል! ጸሎቱ ነገሮችን እንዲፈጸሙ አደረገ። የእግዚአብሔርን መኖርና ህልውና አስከበረ፤ የደነዘዙትንና የፈዘዙትን ሕሊናዎች ወቀሰ፤ እግዚአብሔር አሁንም በሕዝቡ መካከል አምላክ እንደ ሆነ አረጋገጠ። የኤልያስ ጸሎት ሕዝቡን በሙሉ ወደ እግዚአብሔር መለሰ፤ የደመናዎችን እንቅስቃሴ አዘዘ፤ የዝናቡንም መውረድ መራ። የእግዚአብሔርን መኖር ለማረጋገጥ ወይም የእግዚአብሔርን ጠላቶች ለማጥፋት እሳትን ከሰማይ አወረደ።

የእስራኤል አንጋፋ ነቢይ ጸሎት በእሳት ልብሶቹ የተጐናጸፈ ነበረ። የወርቅ አክሊል በራሱ ላይ ነበረ፤ ጥናውም በጸሎት ነበልባል፣ ዜማና መዓዛ የተሞላና የሚያውድ ነበረ። በዚህ ጊዜ እርሱን የለበሰው ኃይል ምንኛ ድንቅ ነበረ! ኤልሳዕ ይህ የጌታ እሳታማ ነቢይ ለሰማያዊ ጕዞው ወደ ሰረገላው ሲገባ አይቶ፦ «አባቴ፥ አባቴ፥ የእስራኤል ሰረገላና ፈረሰኞቹ!» ብሎ መጮኹ ምንም አያስደንቅም። ነገር ግን ሰረገሎችና ሠራዊቶች ይህ የሚጸልየው ኤልያስ ለእስራኤል ያደረገውን ያህል ለማድረግ መጀመርም አይችሉም ነበር። ጸሎቶች ዓለምን የሚያካልሉና ሰማይ የሚደርሱ ሁሉን የሚችሉ ኃይሎች ናቸው።

የኤልያስን ጸሎቶች ዕጣን ሊያጥኑ የሚችሉ፣ እሳታማ እምነት ያላቸው የዘመናችን የሚጸልዩ ሰዎች የት አሉ? በዚህ ዘመን በራሳቸው ጸሎት የኤልያስን ጸሎት ኃይል፣ ነበልባልና መዓዛ ሊጨምሩ የሚችሉ የቤተ ክርስቲያን መሪዎች ያስፈልጉናል።

ኤልያስ ማንኛውንም ነገር ሊነካ የሚችለው በጸሎት ብቻ ነበረ። በጸሎት ብርቱ ስለ ነበረ እግዚአብሔር በብርቱ ከእርሱ ጋር ነበረ።

ከበኣል ነቢያት ጋር በነበረው ውድድር እውነተኛውን አምላክ ለመለየት ጕዳዩን በጸሎት የሚቈረጥ አድርጎ በግልጽና በእርግጠኝነት ያቀርበዋል። እግዚአብሔር ሕያው ነውን? መጽሐፍ ቅዱስ ከእርሱ የተገኘ መገለጥ ነውን? በዚህ ዘመን እነዚህ ጥያቄዎች ስንት ጊዜ ይነሣሉ? ስንት ጊዜስ እልባት ማግኘት ያስፈልጋቸዋል? ለእነርሱ ብቸኛው እልባት በጸሎት የሚቀርብ ይግባኝ ነው። ችግሩ የት ነው? በእግዚአብሔር ሳይሆን በጸሎታችን ነው። ለእግዚአብሔርና ለህልውናው ማስረጃው ጸሎትን መመለሱ ነው። ጥያቄውን ለመፍታት የኤልያስን እምነትና ጸሎት ይጠይቃል። በዛሬዪቱ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ኤልያሶች የት አሉ? እንደ እርሱ የሆኑ፣ እርሱ እንደ ጸለየ ሊጸልዩ የሚችሉ ሰዎች የት አሉ? እንደ እርሱ የሆኑ በሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎች አሉን፤ እንደ እርሱ የሚጸልዩ ሰዎች ግን የት አሉ? ጕዳዩን በምን ያለ ጸጥታና የሚያስተማምን መተማመን አሳልፎ እንደሚሰጥና መሠዊያውን እንደሚሠራ አስተውል። በዚያን ጊዜ ጸሎቱ ምንኛ የረጋና ቀጥተኛ ነው!

እንዲህ ያለው ጸሎት ከአዲስ ኪዳን መርሆችና ልከኝነት ክልል ውጭ ከመሆን ይልቅ፣ ይህ የኤልያስ ጸሎት ልንከተለው የሚገባ ምሳሌ ሆኖ፣ ጸሎትም በትክክለኞቹ ሰዎች በትክክለኛው መንገድ ሲቀርብ ምን ማድረግ እንደሚችል የሚያሳይ ማስረጃ ሆኖ አጥብቆ ቀርቦልናል። ጸሎቱን የሚጸልዩ እንደ ኤልያስ ያሉ ሰዎች አብልጠው ቢኖሩን የኤልያስን ውጤቶች ማግኘት ይቻል ነበር።

ኤልያስ በእውነት፣ በቅንነትና በትጋት ጸለየ። በአሁኑ ጊዜ እውነተኛ ጸሎት ያልሆነ፣ ቅርፊት፣ ገለባና ተራ ቃላት ብቻ የሆነ ምን ያህል ጸሎት አለ! ብዙው «ጸሎት ያልሆነ ጸሎት» ቢባል ይገባዋል። ዓለም በእንዲህ ያለው ጸሎት የተሞላች ናት። ወዴትም አይደርስም፤ ምንም አይጠቅምም፤ ምንም ፍሬ አያመጣም። በእርግጥም ምንም ፍሬ ወይም ውጤት አይጠበቅበትም።

የእውነተኛ ጸሎት መስፈርቶች የመጽሐፍ ቅዱሳዊ፣ ሕያውና ግላዊ ሃይማኖት መስፈርቶች ናቸው። በዚህ ሕይወት የእውነተኛ ሃይማኖታዊ አገልግሎት መስፈርቶችም ናቸው። ከእነዚህ መስፈርቶች ቀዳሚው ስናገለግል በእውነት ማገልገላችን ነው። እንዲሁም ስንጸልይ በእውነት መጸለይ አለብን። እውነትና የልብ እውነተኛነት — እነዚህ የጸሎት አስኳል፣ ይዘት፣ ድምርና ልብ ናቸው። በሙሉ ቀላልነት፣ እውነተኛነትና ቅንነት በእውነት ካልጸለይን በጸሎት ውስጥ ምንም ዕድል የለም። ጸሎት የሌለበት ጸሎት — ምንኛ የተለመደ፣ ምንኛ ተወዳጅ፣ ምንኛ አታላይና ከንቱ ነው!