አብርሃም፣ የጸሎት ሰው

በማለዳ ተነሥተው በእውነት ለእግዚአብሔር ተቃጥለው የሚያልቁ ቍርጠኛ ወንዶችና ሴቶች ምነው በተገኙ! ተራው የቀን ሠራተኛ ከማጭዱ ላይ ጠሉን ከማራገፉ፣ ወይም ሸቃጩ ከገለባ ምንጣፉ ተነሥቶ የተፈጥሮን የፍራፍሬ ሀብት በማለዳ ገዢዎች ፊት ከመዘርጋቱ በፊት፣ ከንጋቱ ብርሃን ጋር ወደ ሰማይ ዘልቆ የሚገባና ዳርቻ ከሌለው ባሕር የመጡ ጭነት የሞላባቸው መርከቦች በነፍስ ወደብ ላይ እንዲቆሙ የሚያደርግ እምነት ምነው በኖረ!—ቄስ ሆሜር ደብሊው ሆጅ

የእግዚአብሔር ወዳጅ አብርሃም በጸሎት አጥብቀው ካመኑት የብሉይ ኪዳን ቅዱሳን አንዱ እንደ ሆነ የሚያሳይ ጎልቶ የሚታይ ምሳሌ ነበር። አብርሃም በምንም መንገድ እንደ ጥላ ደብዛዛ ሰው አልነበረም። እርሱ በሚያሳየው በአበው ዘመን ቀላልነትና ድብዝዝነት ውስጥ የጸሎትን ዋጋ እንማራለን፤ ጥንታዊነቱንም እንረዳለን። እውነታው ጸሎት ሰው በምድር ላይ እስከ ኖረባቸው የመጀመሪያዎቹ ዘመናት ድረስ ወደ ኋላ ይዘልቃል። የጸሎት ብርታት በእግዚአብሔር ጸጋ ዘመናት ሁሉ — እጅግ ቀላል በሆኑትም እጅግ ውስብስብ በሆኑትም — ፈጽሞ እንደሚያስፈልግ እናያለን። የአብርሃምን ጠባይ ስናጠና፣ ወደማያውቀው አገር እንዲወጣ ከተጠራ በኋላ ከቤተሰቡና ከቤቱ አገልጋዮች ጋር በጉዞው ላይ ሳለ ለአንድ ሌሊትም ሆነ ከዚያ ለሚረዝም ጊዜ በመንገድ ባረፈበት ስፍራ ሁሉ ሁልጊዜ መሠዊያ እንደ ሠራና «የእግዚአብሔርንም ስም እንደ ጠራ» እናገኛለን። ይህም የእምነትና የጸሎት ሰው ቤተሰቡን በዙሪያው የሚሰበስብበትና የአምልኮ፣ የምስጋናና የጸሎት መሥዋዕቶችን የሚያቀርብበት የቤተሰብ መሠዊያ ከሠሩት የመጀመሪያዎቹ ሰዎች አንዱ ነበር። አብርሃም የሠራቸው እነዚህ መሠዊያዎች ከሁሉ አስቀድሞ በስውር ከሚቀርብ ጸሎት የተለዩ፣ በመሠረቱ ቤተሰቡን በዙሪያቸው የሚሰበስብባቸው መሠዊያዎች ነበሩ።

የእግዚአብሔር መገለጦች ይበልጥ እየሞሉና እየተሟሉ በሄዱ መጠን የአብርሃም የጸሎት ትጋት ጨመረ፤ «አብርሃምም በፊቱ ወደቀ፤ እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር ተነጋገረ» የተባለውም ከእነዚህ መንፈሳዊ ወቅቶች በአንዱ ነበር። በሌላም ጊዜ ይህን «የሚያምኑ ሁሉ አባት» የሆነውን ሰው፣ ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር በእርጅናው ወንድ ልጅ እንደሚሰጠው ተስፋ ሲሰጠው በገለጠለት ዓላማና መገለጥ፣ ስለ ተስፋው ልጅም በገባለት አስደናቂ ቃል ኪዳን ተደንቆ፣ ለማመን እስኪያዳግተው ድረስ ተገርሞ በእግዚአብሔር ፊት በግንባሩ ተደፍቶ እናገኘዋለን።

አብርሃም «ምነው እስማኤል በፊትህ በሕይወት በኖረ!» ብሎ በጸለየ ጊዜ የእስማኤል ዕጣ ፈንታ እንኳ በአብርሃም ጸሎት ተቀረጸ።

አብርሃም የወንድሙ ልጅ የሎጥ መኖሪያ ስለ ነበረችውና እግዚአብሔር ሊያጠፋት ስለ ወሰነባት ስለ ክፉዋ ከተማ ስለ ሰዶም ምልጃውን እየደጋገመ በእግዚአብሔር ፊት የቆመበት ታሪክ ምንኛ አስደናቂ ነው! የሰዶም ዕጣ ፈንታ በአብርሃም ጸሎት ለጊዜው ተገታ፤ በጸሎት አጥብቆ ያመነውና እንዴት መጸለይ እንዳለበት ያወቀው የዚህ ሰው ጸሎት በትሕትናውና በጽናቱ ፍርዱን ከሞላ ጎደል ፈጽሞ ሊያስቀርላት ተቃርቦ ነበር። ሰዶምን ለማዳን ከጸሎት በቀር ለአብርሃም የተከፈተ ሌላ መንገድ አልነበረም። ምናልባት ሰዶምን በመጨረሻ ከጥፋት ፍርዷ ማዳን ያልተቻለው አብርሃም በዚያች ከተማ ስለ ነበረው መንፈሳዊ ሁኔታ ከልክ ያለፈ መልካም ግምት ስለ ነበረው ሊሆን ይችላል። አብርሃም እግዚአብሔርን አንድ ጊዜ ደግሞ ቢለምነው፣ ስለ ሎጥ ብሎ በዚያ አንድ ጻድቅ ሰው እንኳ ቢገኝ ከተማዪቱን እንዲምራት ቢጠይቀው ኖሮ፣ እግዚአብሔር የአብርሃምን ልመና ይሰማ ኖሮ ይሆናል — ማን ያውቃል?

አብርሃም የጸሎት ሰው እንደ ነበረና በእግዚአብሔር ዘንድ ኃይል እንደ ነበረው የሚያሳይ ሌላ በሕይወቱ የሆነ ታሪክ ልብ በል። አብርሃም ተጕዞ በጌራራ በእንግድነት ይኖር ነበር። አቢሜሌክ ገድሎት ሚስቱን ሣራን ለሥጋዊ ምኞቱ ይወስዳታል ብሎ ስለ ፈራ፣ ሣራ እኅቱ እንደ ሆነች በመናገር አቢሜሌክን አታለለው። እግዚአብሔርም ለአቢሜሌክ በሕልም ተገልጦ ሣራ የአብርሃም ሚስት እንጂ እኅቱ እንዳልሆነች ነግሮ እንዳይነካት አስጠነቀቀው። ከዚያም አቢሜሌክን «አሁንም የሰውየውን ሚስት መልስ፤ ነቢይ ነውና፥ ስለ አንተም ይጸልያል፥ አንተም በሕይወት ትኖራለህ» አለው። የታሪኩም መደምደሚያ እንዲህ ተጽፏል፦ «አብርሃምም ወደ እግዚአብሔር ጸለየ፤ እግዚአብሔርም አቢሜሌክን፣ ሚስቱንና ሴቶች ባሪያዎቹን ፈወሳቸው፤ ልጆችንም ወለዱ። እግዚአብሔር ስለ አብርሃም ሚስት ስለ ሣራ የአቢሜሌክን ቤት ማኅፀን ሁሉ ፈጽሞ ዘግቶ ነበርና።»

ይህ ታሪክ ኢዮብ አስፈሪ መከራውንና አሠቃቂ ፈተናዎቹን ባጠናቀቀ ጊዜ ከሆነው ነገር ጋር በተወሰነ መጠን ይመሳሰላል፤ በዚያን ጊዜ ወዳጆቹ ኢዮብን ሳይረዱት፣ እግዚአብሔርም ከዚህ ባሪያው ጋር የሚያደርገውን አሠራር ሳያስተውሉ፣ ለመከራዎቹ ሁሉ ምክንያቱ ኃጢአት ነው ብለው ኢዮብን በሐሰት ከሰሱት። እግዚአብሔርም እነዚህን የኢዮብን ወዳጆች እንዲህ አላቸው፦ «ባሪያዬ ኢዮብ ስለ እናንተ ይጸልያል፤ እርሱን እቀበላለሁና። ኢዮብም ስለ ወዳጆቹ በጸለየ ጊዜ እግዚአብሔር የኢዮብን ምርኮ መለሰ።»

ሁሉን የሚችል እግዚአብሔር ባሪያውን ኢዮብን የጸሎት ሰው አድርጎ ያውቀው ነበር፤ ስለዚህ ዕቅዶቹንና ዓላማዎቹን ለማከናወንና ለመፈጸም እነዚህን የኢዮብን ወዳጆች እንዲጸልይላቸው ወደ እርሱ ሊልካቸው ይችል ነበር።

በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት መቆም የአብርሃም ሥርዓት ነበር። ሕይወቱ በጸሎት የተሞላ ነበር፤ የአብርሃም ዘመንም በጸሎት ተቀደሰ። በእንግድነት ጉዞው ባረፈበት ስፍራ ሁሉ ጸሎት የማይለየው ጓደኛው ነበርና። ከመሥዋዕቱ መሠዊያ ጎን ለጎን የጸሎት መሠዊያ ነበረ። በጸሎት በእግዚአብሔር ፊት ወደ ቆመበት ስፍራ ማልዶ ተነሥቶ ሄደ።