ጳውሎስና ጸሎቱ (የቀጠለ)

ዊልያም ሎው «ለእግዚአብሔር ያደረ ሕይወት» በተሰኘው መጽሐፉ ውስጥ እጅግ ተገቢ የሆነ ይህን ቃል ተናግሯል፦ «ልመናህን ስትጀምር፣ የመለኮታዊውን ባሕርይ ታላቅነትና ኃይል ይበልጥ እንዲሰማህ የሚያደርጉህን ልዩ ልዩ የእግዚአብሔርን ባሕርያት መግለጫዎች ተጠቀም።» ከዚያም ዊልያም ሎው ልዩ ልዩ ምሳሌዎችን ይሰጣል፤ እነዚህ ግን መንፈሴን በብረት ጥሩር ውስጥ የሚያስሩት ስለ ሆኑ ለእኔ አይጠቅሙኝም ለማለት እገደዳለሁ። ነገር ግን መሠረታዊ ሐሳቡን አጥብቄ ላሳስብና ላመሰግን እወዳለሁ፤ ይኸውም ኅብረታችን በመጀመሪያዎቹ የስግደትና የምስጋና ክፍሎች መጀመር አለበት የሚለው ነው።—ቄስ ጄ. ኤች. ጆዌት

ጳውሎስ ይጸልይ እንደ ነበረ በግልጽ ባይነገርም፣ አስደናቂ ውጤት የተገኘባቸው ሁለት አጋጣሚዎች አሉ፤ ነገር ግን ሁኔታዎቹና ውጤቶቹ፣ እንዲሁም ጳውሎስ በየትም ስፍራ በብርቱ የመጸለይ ልማዱ፣ የሁለቱም አጋጣሚዎች ውጤት ቍልፍ ጸሎት እንደ ሆነ እጅግ ግልጽ ያደርጉታል። የመጀመሪያው አጋጣሚ ጳውሎስ ከፊልጵስዩስ በመርከብ ተነሥቶ ወደ ጢሮአዳ በመጣ ጊዜ ነበር፤ በዚያም ሰባት ቀን ተቀመጠ። በሳምንቱ በመጀመሪያው ቀን ደቀ መዛሙርቱ እንጀራ ለመቍረስ በተሰበሰቡ ጊዜ ጳውሎስ በማግሥቱ ሊሄድ አስቦ ሰበከላቸው፤ ስብከቱንም እስከ ሌሊቱ እኩሌታ ድረስ አስረዘመ።

አውጤኪስ የሚሉት አንድ ጐበዝ በመስኮት ተቀምጦ ነበር፤ እርሱም እንደ ማንኛውም ሰው እንቅልፍ ወሰደው፤ ጳውሎስም ንግግሩን አስረዝሞ ስለ ነበር ጐበዙ ከከፍተኛው መስኮት ወደ ታች ወደቀ፤ ሞቶም አነሡት። ጳውሎስም ጐበዙ ወደ ወደቀበት ስፍራ ወርዶ አቀፈውና በዙሪያው ያሉትን ሰዎች፣ ነፍሱ ገና አለችበትና እንዳይታወኩ ነገራቸው። ጳውሎስም ይሰብክበት ወደ ነበረው ሰገነት ተመልሶ እስኪነጋ ድረስ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ተነጋገረ። ጐበዙንም ደኅና ሆኖ አመጡት፤ በዚህም የተነሣ ሁሉም እጅግ ተጽናኑ።

ነገሩ በተለይ ባይጠቀስም፣ ጳውሎስ ጐበዙን ባቀፈው ጊዜ ስለ እርሱ ጸልዮ መሆን አለበት፤ ጸሎቱም በጐበዙ ፈጥኖ መዳን ተመለሰ ብሎ መደምደም እጅግ ተፈጥሯዊ ነው።

ሁለተኛው አጋጣሚ ጳውሎስ እስረኛ ሆኖ ወደ ሮሜ ይወሰድባት የነበረችውን መርከብ ባገኛት አደገኛና ረጅም ማዕበል ውስጥ ነበር። በታላቁ ማዕበል እጅግ ይንገላቱ ነበር፤ ነፋስና ማዕበል ከብቦአቸው ሲታገሉ ፀሐይም ከዋክብትም አልታዩም። እንድናለን የሚለው ተስፋ ሁሉ የተቈረጠ ይመስል ነበር። ሳይበሉ ብዙ ጊዜ ከቆዩ በኋላ ግን ጳውሎስ በመርከቡ ላይ በነበሩት መካከል ቆሞ፣ በተለይም ለመርከቡ ኃላፊዎች እንዲህ አለ፦ «እናንተ ሰዎች ሆይ፥ ሰምታችሁኝ በሆነ ኖሮ ከቀርጤስ እንዳትነሡ ይህንም ጥፋትና ጕዳት እንዳታገኙ ይገባችሁ ነበር። አሁንም አይዞአችሁ ብዬ እመክራችኋለሁ፤ ይህ መርከብ እንጂ ከእናንተ አንድ ነፍስ እንኳ አይጠፋምና። የእርሱ የምሆንና ደግሞ የማመልከው የእግዚአብሔር መልአክ በዚች ሌሊት በአጠገቤ ቆሞ ነበርና፥ እርሱም፦ ጳውሎስ ሆይ፥ አትፍራ፤ በቄሣር ፊት ልትቆም ይገባሃል፤ እነሆም፥ እግዚአብሔር ከአንተ ጋር የሚሄዱትን ሁሉ ሰጥቶሃል አለኝ። ስለዚህ እናንተ ሰዎች ሆይ፥ አይዞአችሁ፤ እንደ ተናገረኝ እንዲሁ እንዲሆን እግዚአብሔርን አምናለሁና።»

መልአኩ ያን የማበረታቻና በደኅና የመዳን ማረጋገጫ መልእክት ይዞ በተገለጠለት ጊዜ ጳውሎስ ይጸልይ እንደ ነበረ ከዚህ ቀላል ዘገባ ለመረዳት የተጣመመ ትርጓሜ አያስፈልግም። የጳውሎስ የጸሎት ልማድና በጸሎት ላይ የነበረው ጽኑ እምነት በጕልበቱ እንዲንበረከክ ገፋፍተውት መሆን አለበት። እንዲህ ያለው የጭንቅ ጊዜ በዚያ ወሳኝ ሁኔታ ውስጥ እንዲጸልይ ያለ ጥርጥር ያንቀሳቅሰው ነበር።

ከመርከቡ መሰበር በኋላ በመላጥያ ደሴት ሳለ ጳውሎስን በጸሎት ላይ የሚያሳይ ሌላ ሥዕል እናገኛለን። እጅግ ስለ ታመመ ሰው በመጸለይ ሥራው ላይ ነው። እሳት ሲነድድ ገዳይ መርዘኛ እፉኝት እጁ ላይ ተጣበቀች፤ የአገሩ ሰዎችም ወዲያው ጳውሎስ ለሠራው ለአንድ ወንጀል የደረሰበት ቅጣት ነው ብለው ደመደሙ፤ ነገር ግን ጳውሎስ እንዳልሞተ ብዙም ሳይቆዩ ተረዱ፤ አሳባቸውንም ለውጠው እንደ አምላክ ያለ ነው ብለው ደመደሙ።

በዚያን ጊዜ በዚያው አካባቢ የፑፕልዮስ አባት በንዳድና በተቅማጥ እጅግ ታሞ ለሞት የተቃረበ ይመስል ነበር። ጳውሎስ ወደ እርሱ ገብቶ እጁን በላዩ ጫነ፤ በእግዚአብሔርም ላይ በቀላል መታመን ጸለየ፤ ወዲያውም በሽታው ተገሠጸ፤ ሰውዬውም ተፈወሰ። የደሴቲቱ ነዋሪዎች ይህን አስደናቂ ድርጊት ባዩ ጊዜ ሌሎችን ወደ ጳውሎስ አመጡ፤ እነርሱም በዚያው ዓይነት በጳውሎስ ጸሎት ተፈወሱ።

በጳውሎስ ሕይወት ወደ ኋላ ተመልሰን ወደ ኢየሩሳሌም ሲሄድ በኤፌሶን ወደ ነበረበት ጊዜ ስንመጣ፣ ከኤፌሶን ከተነሣ በኋላ በጢሮስ ሲያርፍ እናገኘዋለን። ከኤፌሶን ከመነሣቱ በፊት ከሁሉም ጋር ጸልዮ ነበር። ቃሎቹ ምንም ያህል ብርቱ፣ ተገቢና የተከበሩ ቢሆኑም በቃሎቹ አልታመነም። እግዚአብሔር መታወቅ፣ መጠራትና መፈለግ አለበት። ጳውሎስ የሚችለውን ሁሉ ካደረገ በኋላ እግዚአብሔር መልካም ለማድረግ የሚያደርገውን ጥረት እንደ ተራ ነገር ይባርከዋል ብሎ አልገመተም፤ ይልቁንም እግዚአብሔርን ፈለገ። እግዚአብሔር ነገሮችን እንደ ተራ ልማድ አያደርግም። እግዚአብሔር መጠራት፣ መፈለግና በጸሎት ወደ ነገሮች ውስጥ መግባት አለበት።

ኤፌሶንን ከጐበኘ በኋላ ወደ ጢሮስ ደረሰ፤ በዚያም ጥቂት ቀናት ቆየ። በዚያም ደቀ መዛሙርትን አገኘ፤ እነርሱም ወደዚያች ከተማ እንዳይወጣ በመንፈስ እየተናገሩ ጳውሎስን ወደ ኢየሩሳሌም እንዳይሄድ ለመኑት። ጳውሎስ ግን ወደ ኢየሩሳሌም ለመሄድ የነበረውን የመጀመሪያ ዓላማውን አጸና። ዘገባው እንዲህ ይላል፦

«ጊዜውንም በፈጸምን ጊዜ ወጥተን ሄድን፤ ሁላቸውም ከሚስቶቻቸውና ከልጆቻቸው ጋር እስከ ከተማው ውጭ ድረስ ሸኙን፥ በባሕሩም ዳር ተንበርክከን ጸለይን።»

በዚያ የባሕር ዳርቻ ላይ የታየው እንዴት ያለ ትዕይንት ነው! ባሎች፣ ሚስቶች፣ ልጆችም እንኳ ተገኝተው በሜዳ ላይ ጸሎት የሚደረግበት፣ የፍቅርና የመሰጠት የቤተሰብ ሥዕል እዚህ አለ። በእነዚያ ልጆች ላይ ምን ዓይነት ስሜት ጥሎ ይሆን! መርከቡ ለመነሣት ተዘጋጅቶ ነበር፤ ነገር ግን ጸሎት ፍቅራቸውን ማጽናት፣ ሚስቶችንና ልጆችን መቀደስ፣ መለያየታቸውንም መባረክ ነበረበት—በዚህ ዓለም እስከሚመለከት ድረስ የመጨረሻ የሆነውን መለያየት። ትዕይንቱ ውብ ነው፤ ለጳውሎስ አእምሮና ልብ፣ ለማንነቱና ለመንፈሳዊነቱ ክብርን ይሰጣል፤ ምን ያህል በርኅራኄ ፍቅር ይወደድ እንደ ነበረም ያሳያል። ሁሉን ነገር በጸሎት የመቀደስ የትጋት ልማዱ በቀጥታ ወደ ብርሃን ይወጣል። «በባሕሩም ዳር ተንበርክከን ጸለይን።» የባሕር ዳርቻ ከዚህ የበለጠ ታላቅ ሥዕል አይቶ ወይም ከዚህ የበለጠ ውብ ትዕይንት ተመልክቶ አያውቅም—ጳውሎስ በዚያ ዳርቻ አሸዋ ላይ ተንበርክኮ በእነዚህ ወንዶች፣ ሴቶችና ልጆች ላይ የእግዚአብሔርን በረከት ሲለምን።

ጳውሎስ በኢየሩሳሌም በተከሰሰ ጊዜ በሕዝብ ፊት ባቀረበው መከላከያ ውስጥ ሁለት የጸሎቱን አጋጣሚዎች ይጠቅሳል። አንደኛው ወደ ምድር ተመትቶ ወድቆ ኃጢአቱ ከተገለጠለት በኋላ በደማስቆ በይሁዳ ቤት በነበረ ጊዜ ነው። በዚያ ሦስት ቀን ቆየ፤ በዕውርነቱና በጨለማው ጊዜ እጁን ይጭንበት ዘንድ ሐናንያ ወደ እርሱ ተላከ። ይህ የሆነው በእነዚያ በሦስቱ የጸሎት ቀናት ውስጥ ነበር። የመጽሐፍ ቅዱሱ ዘገባ ይህ ነው፤ ቃሎቹም ሐናንያ ለእርሱ የተናገራቸው ናቸው፦

«አሁንስ ለምን ትዘገያለህ? ተነሣና ስሙን እየጠራህ ተጠመቅ ከኃጢአትህም ታጠብ።»

ጌታ ፈሪውን ሐናንያን «እነሆ፥ እርሱ ይጸልያልና» ብሎ በመንገር ወደ ጳውሎስ ሄዶ እንዲያገለግለው አደፋፍሮት ነበር። ስለዚህ በዚህ ጥቅስ ውስጥ የጳውሎስ የጸሎት ሰውነት በሐናንያ ምክር ሲጠነክር እናያለን። ጸሎት ከኃጢአት ይቅርታ ይቀድማል። ጸሎት እግዚአብሔርን ለሚፈልጉ ይገባል። ጸሎት እግዚአብሔርን በትጋትና በቅንነት የሚፈልግ ሰው ገንዘብ ነው። የኃጢአት ይቅርታና በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት ማግኘት ሁልጊዜ የሚመጡት በትጋት ጸሎት መጨረሻ ላይ ነው። እውነተኛ ሃይማኖትን የሚፈልግ ሰው የቅንነቱ ማስረጃ ስለ እርሱ «እነሆ፥ እርሱ ይጸልያልና» ሊባልለት መቻሉ ነው።

በመከላከያው ውስጥ ያለው ሌላው ጥቅስ መላው ሃይማኖታዊ ሕይወቱ የተቀረጸበትን የጸሎት ብርታት ያስገነዝበናል፤ በሚመስጥ የጸሎት ተመስጦ ውስጥ ራእዩ እንዴት እንደ መጣና አድካሚው ሕይወቱ የሚመራበትን መመሪያ እንዴት እንደ ተቀበለ ያሳየናል። ደግሞም ከጌታው ጋር የቆመበትንና የተነጋገረበትን የቅርበት ግንኙነት እናያለን፦

«ወደ ኢየሩሳሌምም ከተመለስሁ በኋላ በመቅደስ ስጸልይ ተመስጦ መጣብኝ፥»

«እርሱም፦ ፍጠን ከኢየሩሳሌምም ቶሎ ውጣ፥ ስለ እኔ የምትመሰክረውን አይቀበሉህምና ሲለኝ አየሁት።»

«እኔም፦ ጌታ ሆይ፥ በአንተ የሚያምኑትን በምኵራብ ሁሉ እኔ በወኅኒ አገባና እደበድብ እንደ ነበርሁ እነርሱ ያውቃሉ፤»

«የሰማዕትህንም የእስጢፋኖስን ደም ባፈሰሱ ጊዜ፥ ራሴ ደግሞ በአጠገባቸው ስቆም ተስማምቼ የገዳዮችን ልብስ እጠብቅ ነበር አልሁ።»

«እርሱም፦ ሂድ፥ እኔ ወደ አሕዛብ ከዚህ ወደ ሩቅ እልክሃለሁና አለኝ።»

ጸሎት እግዚአብሔር እንድናደርግ የሚፈልገውን በተመለከተ ሁልጊዜ ከሰማይ መመሪያ ያመጣል። ይበልጥና በቀጥታ ብንጸልይ በሕይወት ውስጥ ስለ ግዴታችን የምንሳሳተው ያነሰ ይሆን ነበር። እግዚአብሔር ስለ እኛ ያለው ፈቃድ ለጸሎት መልስ ሆኖ ይገለጣል። ይበልጥ ብንጸልይ፣ የተሻለና የጣፈጠ ጸሎት ብንጸልይ፣ ይበልጥ ግልጽና ልብን የሚመስጡ ራእዮች ይሰጡን ነበር፤ ከእግዚአብሔር ጋር ያለን ኅብረትም እጅግ የቀረበ፣ ነጻና ደፋር ይሆን ነበር።

የጳውሎስን ጸሎት በዝርዝር መቍጠር ወይም መመደብ አስቸጋሪ ነው። እጅግ ሰፊ፣ እጅግ ብዙ ርእሶችን የሚዳስስና እጅግ ዝርዝር ስለ ሆነ ይህን ማድረግ ቀላል ሥራ አይደለም። ጳውሎስ በትምህርቱ ስለ ጸሎት ብዙ ያስተምራል። የጸሎትን ግዴታና አስፈላጊነት በተለይ በቤተ ክርስቲያን ላይ ያጸናል፤ ለጳውሎስም ለእኛም የተሻለው ግን እርሱ ራሱ ብዙ መጸለዩና የገዛ ትምህርቱን በሕይወቱ ማሳየቱ ነው። የሰበከውን በተግባር ፈጸመ። በዘመኑ በነበሩ ሰዎች ላይ ያሳሰበውን የጸሎት ልምምድ ራሱ ፈትኖ አሳየ።

በሮሜ ላለችው ቤተ ክርስቲያን የጸሎት ልማዱን በግልጽና በተለይ በታላቅ ክብደት አረጋገጠላቸው። ለእነዚያ የሮሜ አማኞች ይህን ጻፈ፦

«በልጁ ወንጌል በመንፈሴ የማመልከው እግዚአብሔር ምስክሬ ነውና፥ ሳላቋርጥ ሁልጊዜ በጸሎቴ እንዳሳስባችሁ።»

ጳውሎስ ለራሱ ብቻ አልጸለየም። ለሌሎች መጸለይን ልማድ አደረገ። ከሁሉ በላይ አማላጅ ነበር። ሌሎችን የምልጃ ጸሎት እንዲጸልዩ እንዳሳሰበ እንዲሁ ራሱም ከራሱ ሌላ ስለ ሌሎች ማለደ።

ያንን አስደናቂ የሮሜን መልእክት በጸሎት መንፈስ ይጀምረዋል፤ በዚህም የተከበረ አደራ ይደመድመዋል፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኔ ወደ እግዚአብሔር እየጸለያችሁ ከእኔ ጋር ትጋደሉ ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስና በመንፈስ ፍቅር እለምናችኋለሁ።»

ይህ ብቻ አይደለም። በዚያው መልእክት እምብርት ውስጥ «በጸሎት ጽኑ» ብሎ ያዝዛል። ይኸውም፣ ለጸሎት የማያቋርጥ ትኩረት ስጡ፤ የሕይወት ሥራችሁ አድርጉት፤ ራሳችሁን ለእርሱ ስጡ ማለት ነው። ራሱም ያደረገው ይህንኑ ነበር፤ ጳውሎስ ያስተማረውና በሕዝቡ ላይ ያጸናው የጸሎት ትምህርት ሕያው ምሳሌ ነበርና።

ለተሰሎንቄ ሰዎች በጻፋቸው መልእክቶቹ ውስጥ ጸሎቱ ምንኛ ሁሉን ያካተተና ድንቅ ነው! ለዚህች ቤተ ክርስቲያን በጻፈው በመጀመሪያው መልእክቱ እንዲህ ይላል፦

«በጸሎታችን እያሳሰብናችሁ ስለ ሁላችሁ ሁልጊዜ እግዚአብሔርን እናመሰግናለን፤ የእምነታችሁን ሥራና የፍቅራችሁን ድካም የተስፋችሁንም መጽናት ሳናቋርጥ እናስባለን።»

የሚናገረውን ሁሉ ባንጠቅስም፣ በዚያው መልእክት ቆየት ብሎ ለዚህችው የእውነተኛ አማኞች ቤተ ክርስቲያን የተናገረውን ቃል ማንበብ ይጠቅማል፦

«ፊታችሁን እንድናይ የእምነታችሁንም ጉድለት እንድንሞላ ሌሊትና ቀን እጅግ አብዝተን እንለምናለን። አምላካችንና አባታችን ራሱ … ወደ እናንተ መንገዳችንን ያቅና። እኛም ደግሞ ለእናንተ እንደምናደርግ፥ ጌታ እርስ በርሳችሁ ያላችሁን ፍቅር ያብዛው ይጨምርም፤ ይህም በአምላካችንና በአባታችን ፊት ልባችሁን በቅድስና ያለ ነቀፋ ያጸና ዘንድ ነው።»

ለእነዚህ የተሰሎንቄ ክርስቲያኖች የተደረገው እንዲህ ያለው ጸሎት በዚሁ መልእክት ውስጥ ለእነዚሁ አማኞች ካቀረበው የመደምደሚያ ጸሎት ጋር በቀጥታ የሚስማማ ነው፤ በዚያም ፈጽመው እንዲቀደሱ ያቀረበውን ያንን አስደናቂ ጸሎት ይመዘግባል፦

«የሰላምም አምላክ ራሱ ሁለንተናችሁን ይቀድስ፤ መንፈሳችሁም ነፍሳችሁም ሥጋችሁም ጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በመጣ ጊዜ ያለ ነቀፋ ፈጽመው ይጠበቁ።»

ጳውሎስ ለእነዚያ የጥንት ክርስቲያኖች ምንኛ ይጸልይ ነበር! በአእምሮውና በልቡ ውስጥ ነበሩ፤ እርሱም «ሌሊትና ቀን እጅግ አብዝቶ እየለመነ» ያለማቋረጥ በዚሁ ላይ ነበር። ወይ፣ በዚህ ጥልቀት በሌለው የመንፈሳዊነት ዘመንና በዚህ ጸሎት አልባ ጊዜ፣ ጳውሎስ በዘመኑ ያገለግላቸው ለነበሩት እንደ ጸለየ ለአብያተ ክርስቲያናቸው ራሳቸውን ለጸሎት የሰጡ እንደ ሌጌዎን የበዙ ሰባኪዎች ቢኖሩን! የሚጸልዩ ሰዎች ያስፈልጋሉ። እንዲሁም በዚህ ዘመን የሚጸልዩ ሰባኪዎች ይፈለጋሉ።

በኤፌሶን መልእክት በሦስተኛው ምዕራፍ ባለው በዚያ አስደናቂ ጸሎት መደምደሚያ ላይ እግዚአብሔር «ከምንለምነው ወይም ከምናስበው ሁሉ ይልቅ እጅግ አብልጦ ሊያደርግ» እንደሚችል ተናገረ፤ አሁን ደግሞ እርሱ ራሱ እጅግ አብልጦ እንደሚጸልይ ይናገራል፤ ጸሎቱ ከእግዚአብሔር ኃይል ጋር ጎን ለጎን እንዲሄድ፣ ያንንም ኃይል እንዳይገድቡት ወይም እንዳያሟጥጡት፣ ይልቁንም ቤተ ክርስቲያኑን ለመባረክና እጅግ ለማበልጸግ በውስጡ ያለውን ሁሉ እንዲያገኙ እጅግ በበረታ ትጋት ይታገላል።

ጳውሎስና ባልደረቦቹ በየስፍራው ስላሉት ቅዱሳን ጸለዩ። ይህን እንደ ገና መጥቀስ ይቻላል። ጳውሎስ አይቷቸው የማያውቃቸውን የሮሜ ክርስቲያኖች ስለ እነርሱ እንደሚጸልይ ወደዚህ አስፈላጊ እውነት በምን ያህል ክብደት ትኩረታቸውን ይስባል! «… እግዚአብሔር ምስክሬ ነውና፥ ሳላቋርጥ ሁልጊዜ በጸሎቴ እንዳሳስባችሁ።» ለአብያተ ክርስቲያናትም «ሁልጊዜ ስለ እናንተ እየጸለይን» ይላል።

እንደ ገና በዚያው መስመር «ስለ ሁላችሁም በምለምነው ልመና ሁሉ ሁልጊዜ በደስታ እየለመንሁ» ብሎ በግልጽ ሲናገር እንሰማዋለን። ደግሞም «ስለ እናንተ ጸሎትን አልተውንም» ብሎ ይጽፋል። አሁንም ደግሞ «ስለዚህም ደግሞ ሁልጊዜ ስለ እናንተ እንጸልያለን» የሚለውን ዘገባ እናነባለን። እንደ ገናም «ስለ እናንተ እያመሰገንሁ ስጸልይ ስለ እናንተ ማሳሰብን አልተውም» ተብሎ ተጽፏል። ከዚያም «ሌትና ቀን በልመናዬ ሳላቋርጥ ስለማስብህ» ይላል።

«ሌሊትና ቀን እጅግ አብዝተን እንለምናለን» የሚለው አባባሉ ይህ የሚጸልይ ሐዋርያ ያደረገው ጸሎት ምን ያህል ሁለንተናውን የሚይዝ እንደ ነበረ የሚያሳይ የታመቀ ዘገባ ነው። በእርሱ ግምትና በአገልግሎቱ ውስጥ ጸሎት ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ነበረ በማያጠራጥር ሁኔታ ያሳያል፤ ደግሞም ለእርሱ ጸሎት በሌላ በምንም መንገድ ሊገኙ የማይችሉትን በረከቶች ከእግዚአብሔር ለማግኘት የሚደረግ የትጋት ተጋድሎ ጭንቅ እንደ ነበረ ያሳያል።

የጸሎቱ ራስ ወዳድነት የሌለበት መሆን ለሮሜ ሰዎች በጻፈው ቃል ውስጥ ይታያል፤ እንዲህ ይላቸዋልና፦ «ምናልባት ወደ እናንተ ለመምጣት መንገዴ እንዲቀናልኝ እየለመንሁ፤ ትጸኑ ዘንድ መንፈሳዊ ስጦታ እንዳካፍላችሁ ላያችሁ እናፍቃለሁና።» ሮሜን ለመጐብኘት የነበረው ምኞት ዓላማ ራስን ለማስደሰት፣ ለጉዞ ደስታ ወይም ለሌላ ምክንያት ሳይሆን፣ በእግዚአብሔር እጅ «መንፈሳዊ ስጦታ እንዲያካፍላቸው» መሣሪያ ይሆን ዘንድ፣ በፍቅርም ያለ ነቀፋ በልባቸው «እንዲጸኑ» ነበር። ጉብኝቱ ያልተቀበሉትን መንፈሳዊ ስጦታ እንዲሰጣቸው፣ ሥር መስደድ በሚያስፈልጋቸው ነጥቦች ላይ እንዲጸኑ፣ በእምነትና በፍቅር እንዲሁም የክርስቲያንን ሕይወትና ባሕርይ በሚያካትተው ሁሉ እንዲመሠረቱ ነበር።