የመሰጠት ምሳሌ

እያደገ የሚሄድ ኅብረት የሆነውን ከክርስቶስ ጋር ኅብረት ማድረግን አጥብቄ እመክራችኋለሁ። በክርስቶስ ውስጥ ገና ያላየናቸው የሚገለጡ መጋረጃዎች፣ በእርሱም ውስጥ አዳዲስ የፍቅር እጥፋቶች አሉ። የዚያ ፍቅር ድርብርብ እጅግ ብዙ ስለ ሆነ ወደ መጨረሻው ጫፍ ከቶ እደርሳለሁ ብዬ ተስፋ አላደርግም። ስለዚህ በጥልቅ ቆፍሩ፤ ስለ እርሱ ላቡ፣ ድከሙ፣ ተጣጣሩም፤ በቀኑ ውስጥ የምትችሉትን ያህል ጊዜ ለእርሱ መድቡ። በድካሙ ውስጥ እንማረካለን።—ሳሙኤል ራዘርፎርድ

እግዚአብሔር ከእነዚህ ራሳቸውን የሰጡ፣ የሚጸልዩ ሰባኪዎች ብዙዎች አሁንም አሉት፣ ቀድሞም ነበሩት—ጸሎት በሕይወታቸው ውስጥ ብርቱ፣ የሚገዛና ጎልቶ የሚታይ ኃይል የሆነባቸው ሰዎች። ዓለም ኃይላቸው ተሰምቶታል፤ እግዚአብሔርም ኃይላቸውን አስተውሎ አክብሮታል፤ የእግዚአብሔር ጉዳይ በጸሎታቸው በብርታትና በፍጥነት ገሥግሷል፤ ቅድስናም በባሕርያቸው ውስጥ በመለኮታዊ ደምቀት አብርቷል።

እግዚአብሔር ከሚፈልጋቸው ሰዎች አንዱን ሥራውና ስሙ በታሪክ ውስጥ በተመዘገበው በዴቪድ ብሬነርድ አገኘ። ተራ ሰው አልነበረም፤ በማንኛውም ጉባኤ ውስጥ ሊያበራ የሚችል፣ የጠቢባንና የባለ ተሰጥኦዎች እኩያ ነበር፤ እጅግ ተፈላጊ የሆኑትን መድረኮች ለመያዝና እርሱን እረኛቸው ለማድረግ እጅግ ይጓጉ በነበሩት በሠለጠኑና በተማሩ ሰዎች መካከል ለማገልገል እጅግ የተገባው ነበር። ፕሬዚዳንት ኤድዋርድስ ስለ እርሱ እንዲህ ሲል ይመሰክራል፦ «የላቀ ተሰጥኦ የነበረው ወጣት ነበር፤ ሰዎችንና ነገሮችን በማወቅ ረገድ ያልተለመደ እውቀት ነበረው፤ በንግግር ልዩ ችሎታ ተሰጥቶት ነበር፤ በሥነ መለኮት እውቀት የላቀ ነበር፤ በእውነትም ለዕድሜው ያልተለመደ የመለኮት ሊቅ ነበር፤ በተለይም ከልምምድ ሃይማኖት ጋር በተያያዙ ጉዳዮች ሁሉ ልዩ ነበር። ስለ እውነተኛ ሃይማኖት ተፈጥሮና ምንነት ግልጽና ትክክለኛ ግንዛቤ በማግኘት በእርሱ ዕድሜና ደረጃ ያለ እኩያውን አላውቅም። የጸሎት አቀራረቡ ማንም ሊመስለው የማይችል ነበር ማለት ይቻላል፤ የሚተካከለውን እጅግ አልፎ አልፎ ብቻ አውቃለሁ። ትምህርቱ እጅግ ሰፊ ነበር፤ ለመስበክም ያልተለመደ ስጦታ ነበረው።»

ከዴቪድ ብሬነርድ ታሪክ የላቀ ታሪክ በምድራዊ መዝገቦች ውስጥ አልተጻፈም፤ እንደዚህ ያለ ሰው ሕይወትና ሥራ ከሚያስረዳው በላይ የክርስትናን እውነት በመለኮታዊ ኃይል የሚያስረዳ ተአምር የለም። በአሜሪካ ዱር ምድረ በዳዎች ውስጥ ብቻውን፣ ቀንና ሌሊት ከገዳይ በሽታ ጋር እየታገለ፣ በነፍሳት እንክብካቤ ያልሠለጠነ፣ ለብዙ ጊዜ ወደ አሜሪካ ተወላጆቹ ሕንዳውያን መድረስ የሚችለው በአንድ አረማዊ አስተርጓሚ ደካማ መካከለኛነት ብቻ ሆኖ፣ የእግዚአብሔር ቃል በልቡና በእጁ፣ ነፍሱ በመለኮታዊ ነበልባል ተቀጣጥላ፣ ነፍሱን በጸሎት ለእግዚአብሔር የሚያፈስስበት ስፍራና ጊዜ ይዞ፣ የእግዚአብሔርን አምልኮ በሙላት አቆመ፤ የጸጋ ፍሬዎቹንም ሁሉ አረጋገጠ። ሕንዳውያኑ በታላቅ ለውጥ ተለወጡ፤ ካላወቀና ከተዋረደ አረማዊነት እጅግ ዝቅተኛ ስካርና ርኩሰት ወጥተው ንጹሐን፣ ትጉ አማኞችና አስተዋዮች ክርስቲያኖች ሆኑ፤ ክፋት ሁሉ ተወገደ፤ የክርስትና ውጫዊ ግዴታዎች ወዲያውኑ ተቀባይነት አግኝተው በተግባር ዋሉ፤ የቤተሰብ ጸሎት ተጀመረ፤ ሰንበት ተቋቋመ፣ በሃይማኖታዊ ጥንቃቄም ተከበረ፤ የሃይማኖት ውስጣዊ ጸጋዎች እያደገ በሚሄድ ጣፋጭነትና ብርታት ተገለጡ። የእነዚህ ውጤቶች ምሥጢር የሚገኘው በዴቪድ ብሬነርድ ራሱ ነው፤ በሁኔታዎቹ ወይም በአጋጣሚዎቹ ሳይሆን በብሬነርድ በሰውየው ውስጥ ነው። እርሱ የእግዚአብሔር ሰው ነበር፤ ከመጀመሪያው እስከ መጨረሻው፣ በማንኛውም ጊዜ ለእግዚአብሔር ነበር። እግዚአብሔር ያለ እንቅፋት በእርሱ በኩል ሊፈስስ ይችል ነበር። የጸጋው ሁሉን ቻይነት በልቡ ሁኔታ አልተገታም፣ አልተጣበበምም፤ መተላለፊያው በሙሉ ለእግዚአብሔር እጅግ ሙሉና ብርቱ መተላለፊያ ሰፍቶና ጸድቶ ነበር፤ ስለዚህም እግዚአብሔር ከብርቱ ኃይሎቹ ሁሉ ጋር ተስፋ ቢስ በሆነው አረመኔ ምድረ በዳ ላይ ወርዶ ወደሚያብብና ወደሚያፈራ የአትክልት ስፍራው ሊለውጠው ቻለ፤ እግዚአብሔር የሚሠራበትን ትክክለኛውን ዓይነት ሰው ካገኘ ሊያደርገው የሚሳነው ነገር የለምና።

ብሬነርድ የቅድስናና የጸሎት ሕይወት ኖረ። የዕለት ማስታወሻው በጾም፣ በማሰላሰልና ገለል ብሎ በመቆየት ስላሳለፋቸው ጊዜያት በሚገልጡ መዝገቦች የተሞላና እነዚህኑ ደጋግሞ የሚናገር ነው። በግል ጸሎት ያሳልፈው የነበረው ጊዜ በየቀኑ ብዙ ሰዓታት ይደርስ ነበር። «ወደ ቤት ስመለስና ራሴን ለማሰላሰል፣ ለጸሎትና ለጾም ስሰጥ፣ ነፍሴ ሥጋን ለመግደል፣ ራስን ለመካድ፣ ለትሕትናና ከዓለም ነገሮች ሁሉ ለመለየት ትናፍቃለች» አለ። «ከምድር ጋር ምንም ጉዳይ የለኝም፤ ለእግዚአብሔር በእርሷ ላይ በታማኝነት ከመድከም በቀር። ምድር ሊሰጠው ለሚችል ለማንኛውም ነገር አንዲት ደቂቃ እንኳ ለመኖር አልሻም» አለ። በዚህ ከፍ ያለ ደረጃ ይጸልይ ነበር፦ «የእግዚአብሔርን ኅብረት ጣፋጭነትና የፍቅሩን ግድ የሚል ኃይል፣ እንዲሁም ነፍስን እንዴት በሚያስደንቅ ሁኔታ እንደሚማርክና ምኞቶችንና ፍቅሮችን ሁሉ በእግዚአብሔር ላይ እንዲያተኩሩ እንደሚያደርግ በመጠኑ ስለ ተሰማኝ፣ ይህን ቀን ለስውር ጾምና ጸሎት ለየሁት፤ ይኸውም በፊቴ ስላለው ወንጌልን የመስበክ ታላቅ ሥራ እግዚአብሔር እንዲመራኝና እንዲባርከኝ፣ ጌታም ወደ እኔ እንዲመለስና የፊቱን ብርሃን እንዲያሳየኝ ለመለመን ነው። ከቀትር በፊት ጥቂት ሕይወትና ኃይል ብቻ ነበረኝ። ከሰዓት በኋላ አጋማሽ አካባቢ እግዚአብሔር ለሩቅ ወዳጆቼ በብርቱ ምልጃ እንድታገል አስቻለኝ፤ ልክ ሲመሽ ግን ጌታ በጸሎት በሚያስደንቅ ሁኔታ ጎበኘኝ። ነፍሴ ከዚህ በፊት እንደዚህ ባለ ጭንቅ ውስጥ ኖራ አታውቅም ብዬ አስባለሁ። ምንም መከልከል አልተሰማኝም፤ የመለኮታዊ ጸጋ መዛግብት ተከፍተውልኛልና። ለሩቅ ወዳጆች፣ ለነፍሳት መሰብሰብ፣ ለብዙ ምስኪን ነፍሳት፣ በብዙ ሩቅ ስፍራዎችም የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው ብዬ ላሰብኳቸው ለብዙዎች በየስማቸው ታገልሁ። ፀሐይ ገና ግማሽ ሰዓት ያህል ከፍ ብላ ከነበረችበት ጊዜ አንሥቶ እስኪጨልም ድረስ በእንደዚህ ያለ ጭንቅ ውስጥ ስለ ነበርሁ ሰውነቴ በሙሉ በላብ ራሰ፤ ሆኖም ምንም ያደረግሁት ነገር የሌለ መሰለኝ። ኦ፣ ውዱ አዳኜ ለምስኪን ነፍሳት ደም አልቦ ነበር! ለእነርሱ የበለጠ ርኅራኄ እንዲኖረኝ ናፈቅሁ። አሁንም የመለኮታዊ ፍቅርና ጸጋ ስሜት እያደረብኝ በጣፋጭ የልብ ሁኔታ ውስጥ ነበርሁ፤ በዚያው ሁኔታ ልቤ በእግዚአብሔር ላይ እንዳረፈ ወደ አልጋዬ ሄድሁ።» ለሕይወቱና ለአገልግሎቱ አስደናቂ ኃይላቸውን የሰጣቸው ጸሎት ነበር።

የብርቱ ጸሎት ሰዎች የመንፈሳዊ ኃይል ሰዎች ናቸው። ጸሎቶች ከቶ አይሞቱም። የብሬነርድ ሕይወት በሙሉ የጸሎት ሕይወት ነበር። በቀንም በሌሊትም ይጸልይ ነበር። ከመስበኩ በፊትም ከሰበከ በኋላም ይጸልይ ነበር። ማለቂያ በሌላቸው ብቸኛ ጫካዎች ውስጥ በፈረስ ሲጓዝ ይጸልይ ነበር። በገለባ አልጋው ላይ ይጸልይ ነበር። ወደ ጥቅጥቅና ብቸኛ ጫካዎች ገለል ብሎ ይጸልይ ነበር። ከሰዓት ወደ ሰዓት፣ ከቀን ወደ ቀን፣ በማለዳና በሌሊት ይጸልይና ይጾም ነበር፤ ነፍሱን ያፈስስ፣ ይማልድ፣ ከእግዚአብሔርም ጋር ኅብረት ያደርግ ነበር። በጸሎት ከእግዚአብሔር ጋር በብርታት ነበር፤ እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋር በብርታት ነበር፤ በዚህም ሞቶ ሳለ እስከ አሁን ይናገራል፣ ይሠራልም፤ ፍጻሜው እስኪመጣም ድረስ ይናገራል፣ ይሠራል፤ በዚያችም የክብር ቀን ከክቡራኑ መካከል ከመጀመሪያዎቹ ጋር ይሆናል።

ጆናታን ኤድዋርድስ ስለ እርሱ እንዲህ ይላል፦ «ሕይወቱ በአገልግሎት ሥራዎች ወደ ስኬት የሚያደርሰውን ትክክለኛ መንገድ ያሳያል። ወታደር በከበባ ወይም በጦርነት ድልን እንደሚፈልግ፣ ወይም ለታላቅ ሽልማት በሩጫ እንደሚሮጥ ሰው ስኬትን ፈለገ። ለክርስቶስና ለነፍሳት ባለው ፍቅር ተነሣሥቶ እንዴት ደከመ? ሁልጊዜ በትጋት። በቃልና በትምህርት፣ በአደባባይና በግል ብቻ ሳይሆን፣ በቀንና በሌሊት በጸሎት፣ በስውር ከእግዚአብሔር ጋር እየታገለ፣ በማይነገር መቃተትና ጭንቅ ምጥ እየያዘው፣ ወደ እነርሱ በተላከባቸው ሰዎች ልብ ውስጥ ክርስቶስ እስኪሣል ድረስ ደከመ። እንደ ያዕቆብ እውነተኛ ልጅ፣ ቀን እስኪቀድ ድረስ በሌሊቱ ጨለማ ሁሉ በመታገል ጸና!»