ጸሎትና መሰጠት በአንድነት

በዛሬው ዘመን አገልግሎት ላይ መንፈሳዊ ተጽዕኖ በግልጽ ይጎድላል። ይህ በራሴ ሕይወት ይሰማኛል፤ በሌሎችም ሕይወት አየዋለሁ። በመካከላችን ዝቅ ያለ፣ ነገርን በብልጠት የሚያመቻች፣ የሚያሴርና የሚሸርብ የአእምሮ ዝንባሌ እጅግ በዝቶ እንዳይሆን እፈራለሁ። የአንዱን ሰው ምርጫና የሌላውን ሰው ጭፍን አመለካከት ለማሟላት ከሚገባው በላይ ራሳችንን እያደከምን ነው። አገልግሎት ታላቅና ቅዱስ ጉዳይ ነው፤ በእኛም ውስጥ ቀና የመንፈስ ልማድንና ለሚከተለው ውጤት ሁሉ ቅዱስ ሆኖም ትሑት ግድ የለሽነትን ሊያገኝ ይገባዋል። በክርስቲያን አገልጋዮች ዘንድ ያለው ዋነኛው ጉድለት የአምልኮ ልማድ ማጣት ነው።—ሪቻርድ ሴሲል

ቅዱሳን ወንዶችና ሴቶች ከአሁኑ ይበልጥ የሚያስፈልጉበት ጊዜ ከቶ አልነበረም፤ ከዚህም ይበልጥ አጣዳፊ የሆነው ቅዱሳንና ራሳቸውን ለእግዚአብሔር የሰጡ ሰባኪዎች እንዲነሡ የሚቀርበው ጥሪ ነው። ዓለም በግዙፍ እርምጃ ወደ ፊት ይገሠግሣል። ሰይጣን በዓለም ላይ ይዞታና ግዛት አለው፤ እንቅስቃሴዎቹንም ሁሉ ለዓላማው እንዲያገለግሉ ለማድረግ ይደክማል። ሃይማኖት ምርጡን ሥራውን መሥራት፣ እጅግ የሚማርኩና ፍጹም የሆኑ ምሳሌዎቹን ማቅረብ አለበት። የዘመናችን ቅድስና በመንፈስ በኩል በከፍተኛዎቹ ዓላማዎችና በታላላቆቹ ዕድሎች በሁሉም መንገድ መነሣሣት አለበት። የኤፌሶን ቤተ ክርስቲያን የማይለካውን የቅድስና ከፍታ፣ ስፋትና ጥልቀት እንድትለካና «እስከ እግዚአብሔርም ፍጹም ሙላት ድረስ» እንድትሞላ ጳውሎስ በጉልበቱ ተንበርክኮ ኖረ። ኤጳፍራ የቆላስይስ ቤተ ክርስቲያን ምእመናን «በእግዚአብሔር ፈቃድ ሁሉ ፍጹማንና ጽኑዓን ሆነው እንዲቆሙ» በሚያደክም ድካምና በብርቱ የጸሎት ተጋድሎ ራሱን ሰጠ። በሐዋርያት ዘመን በየስፍራው ሁሉም ነገር ተወጥሮ የነበረው የእግዚአብሔር ሕዝብ እያንዳንዳቸውና ሁሉም «ወደ እምነትና ወደ እግዚአብሔር ልጅ እውቀት አንድነት፥ ሙሉ ሰውም ወደ መሆን፥ የክርስቶስ ሙላት ወደሚሆን ወደ ሙሉ ዕድሜ ልክ» እንዲደርሱ ነበር። ለድንክነት ምንም ሽልማት አልተሰጠም፤ ለአረጀ ሕፃንነትም ማበረታቻ አልነበረም። ሕፃናቱ ማደግ ነበረባቸው፤ ሽማግሌዎቹም ከድካምና ከደዌ ይልቅ በሽምግልናቸው ፍሬ ሊያፈሩ፣ ወፍራሞችና ለምለሞች ሊሆኑ ይገባቸው ነበር። በሃይማኖት ውስጥ ከሁሉ የበለጠ መለኮታዊ የሆነው ነገር ቅዱሳን ወንዶችና ቅዱሳን ሴቶች ናቸው።

ምንም ያህል ገንዘብ፣ ተሰጥኦ ወይም ሥልጣኔ ነገሮችን ለእግዚአብሔር ሊያንቀሳቅስ አይችልም። ነፍስን የሚያበረታ ቅድስና፣ በፍቅርና ለበለጠ እምነት፣ ለበለጠ ጸሎት፣ ለበለጠ ቅንዓትና ለበለጠ ራስን መቀደስ ባለ ምኞት የተቀጣጠለ ሰው ሁለንተና—ይህ ነው የኃይል ምሥጢር። እነዚህ ያስፈልጉናል፤ ሊኖሩንም ግድ ነው፤ ሰዎችም በእግዚአብሔር የተቀጣጠለው የዚህ መሰጠት ሕያው መገለጫ መሆን አለባቸው። እነዚህ በመጉደላቸው የእግዚአብሔር ግስጋሴ ተገትቷል፤ ጉዳዩ ሽባ ሆኗል፤ ስሙም ተዋርዷል። ተሰጥኦ (እጅግ ከፍ ያለና የተባረከ ቢሆንም)፣ ትምህርት (እጅግ የጠለቀና የተጣራ ቢሆንም)፣ ማዕረግ፣ ክብር፣ ሥልጣን፣ የተከበሩ ስሞች፣ ከፍተኛ የቤተ ክህነት ሹማምንት ይህን የአምላካችንን ሰረገላ ሊያንቀሳቅሱት አይችሉም። ሰረገላው እሳታዊ ነው፤ ሊያንቀሳቅሱት የሚችሉትም እሳታዊ ኃይሎች ብቻ ናቸው። የሚልተን ዓይነት ሊቅነት አይችልም። የሊዮ ዓይነት ንጉሣዊ ብርታት አይችልም። የብሬነርድ መንፈስ ግን ሊያንቀሳቅሰው ይችላል። የብሬነርድ መንፈስ ለእግዚአብሔር የሚነድ፣ ለነፍሳት የሚነድ ነበር። የዚህን ሁሉን የሚገፋና ሁሉን የሚበላ ኃይልና ነበልባል ብርታት በጥቂቱ እንኳ ለማብረድ ምድራዊ፣ ዓለማዊ ወይም ራስ ወዳድ የሆነ ምንም ነገር አልገባም።

ጸሎት የመሰጠት ፈጣሪም መተላለፊያም ነው። የመሰጠት መንፈስ የጸሎት መንፈስ ነው። ነፍስና ሥጋ አንድ እንደ ሆኑ፣ ሕይወትና ልብ አንድ እንደ ሆኑ ጸሎትና መሰጠትም አንድ ናቸው። ያለ መሰጠት እውነተኛ ጸሎት የለም፤ ያለ ጸሎትም መሰጠት የለም። ሰባኪው እጅግ ቅዱስ በሆነ መሰጠት ራሱን ለእግዚአብሔር መስጠት አለበት። እርሱ የሙያ ሰው አይደለም፤ አገልግሎቱም ሙያ አይደለም፤ መለኮታዊ ሥርዓት፣ መለኮታዊ መሰጠት ነው። ራሱን ለእግዚአብሔር የሰጠ ነው። ግቡ፣ ምኞቱና ጉጉቱ ለእግዚአብሔርና ወደ እግዚአብሔር ነው፤ ለእንደዚህ ዓይነቱ ሰው ምግብ ለሕይወት እንደሚያስፈልግ ጸሎትም እንዲሁ አስፈላጊ ነው።

ሰባኪው ከሁሉ በላይ ራሱን ለእግዚአብሔር የሰጠ መሆን አለበት። ሰባኪው ከእግዚአብሔር ጋር ያለው ግንኙነት የአገልግሎቱ ማኅተምና የምስክር ወረቀት ነው። እነዚህም ግልጽ፣ አሳማኝና የማያሳስቱ መሆን አለባቸው። ተራና ላይ ላዩን የሆነ መንፈሳዊነት የእርሱ ሊሆን አይገባም። በጸጋ የላቀ ካልሆነ በምንም አይልቅም። በሕይወቱ፣ በባሕርዩና በአካሄዱ ካልሰበከ ፈጽሞ አይሰብክም። መንፈሳዊነቱ ቀላል ከሆነ፣ ስብከቱ እንደ ሙዚቃ ለስላሳና ጣፋጭ፣ እንደ አጵሎስም በስጦታ የበለጸገ ሊሆን ይችላል፤ ክብደቱ ግን የላባ ክብደት ይሆናል፤ እንደ ሕልም የሆነ፣ እንደ ማለዳ ደመናና እንደ ማለዳ ጠል ፈጥኖ የሚያልፍ ይሆናል። ለእግዚአብሔር መሰጠት—በሰባኪው ባሕርይና አካሄድ ውስጥ ለዚህ ምትክ የለውም። ለአንዲት ቤተ ክርስቲያን፣ ለአመለካከቶች፣ ለድርጅት፣ ለቀና ትምህርት መሰጠት—እነዚህ የመነሣሣት ምንጭ፣ የጥሪ ገፊ ኃይል ሲሆኑ ኢምንት፣ አሳሳችና ከንቱ ናቸው። እግዚአብሔር የሰባኪው ጥረት ዋና ምንጭ፣ የድካሙ ሁሉ ምንጭና አክሊል መሆን አለበት። የኢየሱስ ክርስቶስ ስምና ክብር፣ የጉዳዩም ግስጋሴ ሁሉ በሁሉ መሆን አለበት። ሰባኪው ከኢየሱስ ክርስቶስ ስም በቀር ሌላ መነሣሣት፣ እርሱ እንዲከብር ከመሻት በቀር ሌላ ምኞት፣ ለእርሱ ከመድከም በቀር ሌላ ድካም ሊኖረው አይገባም። ያን ጊዜ ጸሎት የብርሃኑ ምንጭ፣ የማያቋርጥ እድገቱ መንገድ፣ የስኬቱም መለኪያ ይሆናል። ሰባኪው ሊይዘው የሚችለው ዘላቂ ዓላማ፣ ብቸኛው ምኞት፣ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር እንዲሆን ነው።

የእግዚአብሔር ጉዳይ የጸሎትን ዕድሎች የሚያሳዩ ፍጹም ምሳሌዎችን ከዚህ ዘመን ይበልጥ ያስፈለገው ጊዜ ከቶ የለም። ጥልቅና ትጉ ጸሎት ካለባቸው ዘመናት ወይም ሰዎች በቀር ማንም ዘመን ማንም ሰው የወንጌል ኃይል አርአያ ሊሆን አይችልም። ጸሎት የሌለበት ዘመን ጥቂት የመለኮታዊ ኃይል ምሳሌዎች ብቻ ይኖሩታል። ጸሎት የሌላቸው ልቦች ወደ እነዚህ የአልፕስ ተራሮች ከፍታዎች ፈጽሞ አይወጡም። ዘመኑ ካለፈው ዘመን የተሻለ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ወደ ፊት በሚገሠግሥ ሥልጣኔ ኃይል አንድን ዘመን በማሻሻልና በጸሎት ብርታት ቅድስናንና ክርስቶስን መምሰልን በመጨመር በማሻሻል መካከል ወሰን የሌለው ርቀት አለ። ክርስቶስ በመጣ ጊዜ አይሁድ ከቀደሙት ዘመናት እጅግ የተሻሉ ነበሩ። የፈሪሳዊ ሃይማኖታቸው ወርቃማ ዘመን ነበር። ያ ወርቃማ ሃይማኖታዊ ዘመናቸው ክርስቶስን ሰቀለ። ጸሎት እንደዚያ በዝቶ፣ መጸለይም እንደዚያ አንሶ አያውቅም፤ መሥዋዕት እንደዚያ በዝቶ፣ ራስን መሠዋትም እንደዚያ አንሶ አያውቅም፤ ጣዖት አምልኮ እንደዚያ አንሶ፣ ጣዖት አምልኮም እንደዚያ በዝቶ አያውቅም፤ የቤተ መቅደስ አምልኮ እንደዚያ በዝቶ፣ የእግዚአብሔር አምልኮም እንደዚያ አንሶ አያውቅም፤ የከንፈር አገልግሎት እንደዚያ በዝቶ፣ የልብ አገልግሎትም እንደዚያ አንሶ አያውቅም (ልባቸውና እጃቸው የእግዚአብሔርን ልጅ በሰቀሉ ሰዎች ከንፈር እግዚአብሔር ተመለከ!)፤ ወደ አምልኮ ስፍራ የሚሄዱ እንደዚያ በዝተው፣ ቅዱሳንም እንደዚያ አንሰው አያውቁም።

ቅዱሳንን የሚሠራው የጸሎት ኃይል ነው። ቅዱሳን ባሕርያት የሚቀረጹት በእውነተኛ ጸሎት ኃይል ነው። እውነተኛ ቅዱሳን በበዙ ቁጥር ጸሎት ይበዛል፤ ጸሎት በበዛ ቁጥር እውነተኛ ቅዱሳን ይበዛሉ።