በጸሎት የሚገለጡ የእግዚአብሔር ድንቆች

ጥበብና መገለጥ በልምድና በመጽሐፍ ቅዱስ ሲለዩ። በልምድ፦ ደካማ ማስተዋል ያለውን (ነገር ግን እጅግ ቅዱስ የሆነውን) ሰው ውሰድ፤ ይህን ከዚያ ጋር እያገናዘበ በሚያመዛዝን ጥበብ መንገድ እግዚአብሔርን የሚያውቀው እውቀት ጥቂት ነው። እንዲህ ያለው ምስኪን ነፍስ ብዙ ጊዜ በጥበብ ለመናገር እምብዛም አይችልም፤ ሆኖም አንድ ታላቅ ሊቅ (እርሱም ደግሞ እጅግ ቅዱስ ቢሆን) በዕድሜ ዘመኑ ሁሉ ስለ እግዚአብሔር ካወቀው ይልቅ እርሱ በአንድ ጸሎት ስለ እግዚአብሔር አብልጦ ያውቃል። እግዚአብሔር እጅግ ቅዱሳን ከሆኑ ደካሞች ጋር ብዙ ጊዜ እንዲህ ያደርጋል፤ እንደነዚህ ያሉት እግዚአብሔርን በተቀደሰ አእምሮ መንገድ ብቻ እንዲያውቁ ቢወሰኑ ኖሮ ሰፊ ማስተዋል ያላቸው ሰዎች ወሰን የሌለው ብልጫ ባገኙባቸው፣ እነርሱም በጸጋና በቅድስና እምብዛም ባላደጉ ነበር፤ ስለዚህ እግዚአብሔር እንደነዚህ ባሉ የብርሃን ጨረሮች በመንፈሳቸው ውስጥ ሰብሮ በመግባት ጐደሎአቸውን ይሞላል።

— ቶማስ ጉድዊን

በዚህ ዓለም በእግዚአብሔርና በዲያብሎስ መካከል፣ በመልካምና በክፉ መካከል፣ በሰማይና በሲኦል መካከል በሚካሄደው አስፈሪ ትግል ውስጥ ሰይጣንን የሚያሸንፍ፣ በኃጢአት ላይ ገዢነትን የሚሰጥና ሲኦልን ድል የሚያደርግ ብርቱ ኃይል ጸሎት ነው። በዚህ አስፈሪ ጦርነት ውስጥ ሊታመኑ የሚችሉት የሚጸልዩ መሪዎች ብቻ ናቸው። ወደ ግንባር መቅረብ ያለባቸው የሚጸልዩ ሰዎች ብቻ ናቸው። ከክፉ ኃይላት ሁሉ ጋር በድል መታገል የሚችሉት እነዚህ ብቻ ናቸው።

«የቅዱሳን ሁሉ ጸሎት» በጨለማ ኃይላት ሁሉ ላይ የሚሠራ የማያቋርጥ ኃይል ነው። እነዚህ ጸሎቶች ዓለምን፣ ሥጋንና ዲያብሎስን በማሸነፍ፣ እንዲሁም ክፉውን አሸንፈው በዲያብሎስና በሥራዎቹ ሁሉ ላይ ድል እንዲያገኙ የእግዚአብሔርን እንቅስቃሴዎች ዕጣ ፈንታ በመቅረጽ ረገድ ብርቱ ጉልበት ናቸው። የእግዚአብሔር እንቅስቃሴዎች ባሕርይና ጉልበት ያለው በጸሎት ውስጥ ነው። ድሉ የሚመጣው በጸሎት ፍጻሜ ነው።

የእግዚአብሔር የኃይሉ ድንቆች ሕያው ሆነው የሚጠበቁት፣ እውነተኛና በዘመናችን የሚታዩ የሚሆኑት፣ የሚደጋገሙትም በጸሎት ብቻ ነው። እግዚአብሔር ዛሬ በዓለም ላይ እንደ ቀድሞው ግልጽ ሆኖ የማይታየውና በመገለጡ ሁሉን የሚችል መሆኑ እንደ ጥንቱ የማይታየው ተአምራት ስላለፉ ወይም እግዚአብሔር መሥራቱን ስላቆመ አይደለም፤ ይልቁንም ጸሎት ቀላልነቱን፣ ግርማውንና ኃይሉን ስለ ተገፈፈ ነው። እግዚአብሔር አሁንም ሕያው ነው፤ እግዚአብሔር ሕያው ሆኖ እስከሚሠራ ድረስም ተአምራት አሁንም ሕያዋን ናቸው፤ ተአምራት እግዚአብሔር የሚሠራባቸው መንገዶች ናቸውና። በእግዚአብሔር ላይ ያለው እምነት ስለ ችሎታው በሚነሡ ጥርጣሬዎች ሲንገዳገድ ወይም ፍርሃት በሚያመጣው መሸማቀቅ ሲዝል ጸሎት ይቀጭጫል፣ ይጠወልጋል፣ እንደ ድንጋይም ይደርቃል። እምነት እግዚአብሔርን በሩቅ መነጽር እንደሚታይ ሩቅ ነገር አድርጎ ሲያየው ጸሎት ተአምራትን አይሠራም፤ ድንቅ የሆነ ማዳንንም አያመጣም። ነገር ግን እግዚአብሔር እጅግ በቀረበውና በተሟላው የእምነት ዓይን ሲታይ ጸሎት የድንቆችን ታሪክ ይሠራል።

ስለ እግዚአብሔር አስብ። የእምነትህን አድማስ እስኪያሰፋውና እስኪሞላው ድረስ እርሱን ከፍ ከፍ አድርገው። ያን ጊዜ ጸሎት ወደ ድንቅ የድንቆች ርስቱ ይገባል። የእግዚአብሔር ዓላማዎች በጸሎት እንደሚለወጡ፣ የእግዚአብሔር በቀል በጸሎት እንደሚገታ፣ የእግዚአብሔርም ቅጣት በጸሎት እንደሚሻር ስናስታውስ የጸሎት ድንቆች ይታዩናል። እግዚአብሔር ከሰው ጋር ያለው ግንኙነት በሙሉ በጸሎት ይነካል። እዚህ እየጨመረ ልንጠቀምበት የሚገባ ኃይል፣ የሕይወት ክስተቶች ሁሉ ሊገዙለት የሚገባ ኃይል — የጸሎት ኃይል — አለ።

ሳያቋርጡ መጸለይ («ሳታቋርጡ ጸልዩ»)፣ በነገር ሁሉ መጸለይና በየስፍራው መጸለይ — እነዚህ የቀጣይነት ትእዛዛት የጸሎትን የማያንቀላፋ ጉልበት፣ የማያልቁትን የጸሎት ዕድሎችና የግድ አስፈላጊነቱን የሚገልጡ ናቸው። ጸሎት ሁሉን ማድረግ ይችላል። ጸሎት ሁሉን ማድረግ አለበት።

«ጸሎት የሕፃናት ከንፈሮች የሚሞክሩት፣ እጅግ ቀላሉ የንግግር ዓይነት ነው፤ ጸሎት ደግሞ በአርያም ወዳለው ግርማ የሚደርስ፣ እጅግ የላቀ ዜማ ነው።»

ጸሎት እግዚአብሔርን አንድ ነገር መለመን ነው፤ ያውም እርሱ ተስፋ የሰጠበትን ነገር። ጸሎት የሚያስፈልገንን ለማግኘትና እግዚአብሔር በምድር ላይ ሊያደርግ ያሰበውን ለመፈጸም በመለኮት የተሾመውን መንገድ መጠቀም ነው።

«እግዚአብሔር ሊሰጥ ያቀዳቸውን በረከቶች ያደርስ ዘንድ ጸሎት ተሹሟል፤ ክርስቲያኖች በሕይወት እስካሉ ድረስ ይጸልዩ፣ ሕይወትን ገና ሲያገኙ መጸለይን ይማራሉና።»

ጸሎትም የሚያስፈልጉንን፣ እግዚአብሔር ብቻ ሊሰጣቸው የሚችላቸውን፣ ጸሎትም ብቻውን ወደ እኛ ሊያደርሳቸው የሚችላቸውን በረከቶች ያመጣልናል።

የጸሎት ዕድሎች በሰፊ ሙላታቸው የሚገኙት በጸሎት ተፈጥሮ ራሱ ውስጥ ነው። ይህ የጸሎት አገልግሎት ተራ ሥርዓት፣ የምናልፍበት ክብረ በዓል ወይም እንደ ትርኢት ያለ ነገር አይደለም። ጸሎት የሚያስፈልገንንና የምንመኘውን ነገር ለማግኘት ወደ እግዚአብሔር መሄድ ነው። ጸሎት በቀላሉ፣ ብንለምነው እንደሚያደርግልን ተስፋ የሰጠንን እንዲያደርግልን እግዚአብሔርን መለመን ነው። መልሱ የጸሎት ክፍል ነው፤ የእግዚአብሔርም ድርሻ ነው። የተለመነውን ነገር መለመን ጸሎት እንደ ሆነ ሁሉ እግዚአብሔር የተለመነውን ነገር ማድረጉም እንዲሁ የጸሎቱ ክፍል ነው። መለመን የሰው ድርሻ ነው። መስጠት የእግዚአብሔር ድርሻ ነው። መጸለይ የእኛ ነው። መልሱ የእግዚአብሔር ነው።

ሰው ልመናውን ያቀርባል፤ እግዚአብሔርም መልሱን ይሰጣል። ልመናውና መልሱ በአንድነት ጸሎቱን ይሠራሉ። ሰው ለመለመን ካለው ዝግጁነት ይልቅ እግዚአብሔር መልስ ለመስጠት እጅግ የተዘጋጀ፣ እጅግ ፈቃደኛና እጅግ የሚጓጓ ነው። የጸሎት ዕድሎች የሚገኙት ሰው ታላላቅ ነገሮችን በመለመን ችሎታው ላይና እግዚአብሔር ታላላቅ ነገሮችን በመስጠት ችሎታው ላይ ነው።

እግዚአብሔር በጸሎት ላይ ያስቀመጠው ብቸኛ ቅድመ ሁኔታና ገደብ የሚገኘው በሚጸልየው ሰው ባሕርይ ውስጥ ነው። የእምነታችንና የጸሎታችን መጠን የስጦታው መጠን ነው። ጌታችን ዓይነ ስውሩን «እንደ እምነታችሁ ይሁንላችሁ» እንዳለው፣ በጸሎትም እንዲሁ ነው፦ «እንደ ልመናችሁ መጠን ይሁንላችሁ።» እግዚአብሔር መልሱን የሚሰፍረው እንደ ጸሎቱ ነው። ለጸሎት በሚሰጣቸው መልሶች መጠን በጸሎት ሕግ ይወሰናል። የጸሎቱ መጠን እንደ ሆነ መልሱም እንዲሁ ይሆናል።

የሚጸልየው ሰው ለጸሎት የሚያበቁትን ባሕርያት ካሟላ ዕድሎቹ ወሰን የላቸውም። «የምትለምኑትን ሁሉ» ተብለው ተገልጸዋል። በዚህ ውስጥ በባሕርይም ሆነ በዓይነት፣ በስፋትም ሆነ በሁኔታ ምንም ገደብ የለም። የሚጸልይ ሰው ስለ ማናቸውም ነገርና ስለ ሁሉም ነገር ሊጸልይ ይችላል፤ እግዚአብሔርም ሁሉንም ነገርና ማናቸውንም ነገር ይሰጣል። እኛ በልመናችን እግዚአብሔርን ብንወስነው እርሱም በስጦታው ይወሰናል።

እግዚአብሔር ወደ ፊት አሻግሮ በመመልከት በመጨረሻው ዘመን የድንቆች ድንቅ እጅግ ታላቅ ስለሚሆን ሕይወት ያለውም የሌለውም ሁሉ በኃይሉ እንደሚነቃቃ በቃሉ ይናገራል፦

«እነሆ፥ አዲስ ሰማያትንና አዲስ ምድርን እፈጥራለሁና፤ የቀደሙትም አይታሰቡም፥ ወደ ልብም አይገቡም።»

«ነገር ግን እኔ በምፈጥረው ለዘላለም ደስ ይበላችሁ ሐሴትም አድርጉ፤ እነሆ፥ ኢየሩሳሌምን ለሐሴት ሕዝብዋንም ለደስታ እፈጥራለሁና።»

ነገር ግን እነዚህ የእግዚአብሔር ብርቱ ሥራ ቀናት፣ ግሩምና ድንቅ ፈጣሪ ኃይሉ የሚገለጥባቸው ቀናት፣ የግሩም ጸሎት ቀናትም ይሆናሉ።

«እንዲህም ይሆናል፤ ሳይጠሩ እመልሳለሁ፤ ገናም ሲናገሩ እሰማለሁ።»

ሁልጊዜም እንዲህ ነበረ። እግዚአብሔር ድንቅና ተአምራትን የሠራባቸው ዘመናት ድንቅና ተአምራትን የሚሠራ ጸሎት የተጸለየባቸው ዘመናት ነበሩ። እግዚአብሔር ራሱ እንደሚመዝነው በአምልኮው ውስጥ ከሁሉ የሚበልጠው ነገር መጸለይ ነው። የአምልኮው ዋና አገልግሎትና መለያው ጸሎት ነው፦

«እነርሱንም ወደ ቅዱሱ ተራራዬ አመጣቸዋለሁ፥ በጸሎቴም ቤት ደስ አሰኛቸዋለሁ፤ የሚቃጠለው መሥዋዕታቸውና ሌላው መሥዋዕታቸው በመሠዊያዬ ላይ የተወደደ ይሆናል፤ ቤቴ ለአሕዛብ ሁሉ የጸሎት ቤት ትባላለችና።»

ይህ በአይሁድ አምልኮ ዘመን በነበሩት ግሩም ሥርዓቶችና በታላላቅ ክብረ በዓሎች ሁሉ ውስጥ እውነት ነበር። መሥዋዕት፣ መባና የሚያስተሰርየው ደም ሁሉ በጸሎት ሊሞሉ ይገባቸው ነበር። የእግዚአብሔርን ቤት የሞላው የሚቃጠለው መሥዋዕት ጢስና መዓዛው የሚጣፍጠው ዕጣን የጸሎት ነበልባል ብቻ ሊሆን ይገባው ነበር፤ የእግዚአብሔርም ሕዝብ ሁሉ በጸሎት መሠዊያው ሊያገለግሉ የተቀቡ ካህናት ሊሆኑ ነበር። ብርቱ ጸሎት የብርቱ እምነት ፍሬና መነሣሻ ስለ ነበረ ሁሉ ነገር በብርቱ ጸሎት ሊደረግ ይገባው ነበር። ዛሬ ግን ይበልጥ ቀላል በሆነው በወንጌል አገልግሎት ሥር ይህ በሁሉ መንገድ እጅግ አብልጦ እውነት ነው።

የተፈጥሮ ሂደት፣ የፕላኔቶች እንቅስቃሴና ደመናት ለጸሎት ተጽዕኖ ተገዝተዋል፤ እግዚአብሔርም በብርቱ የጸሎት ጉልበት የፀሐይንና የወቅቶችን ሥርዓት ለውጧል፣ ገትቷልም። ኢያሱ በዚህ መለኮታዊ የጸሎት መንገድ ከአሞራውያን ሠራዊት ጋር በተደረገው ውጊያ ለእስራኤል ሠራዊት የተሟላ ድል ይሰጥ ዘንድ ፀሐይና ጨረቃ እንዲቆሙ ያደረገበትን አስደናቂ ክስተት ማስተዋል ብቻ በቂ ነው።

የእግዚአብሔርን ቃል ካመንን ጸሎት እግዚአብሔርን እንደሚነካ፣ ያውም በብርቱ እንደሚነካው፣ ጸሎት ኃይል እንደሚያደርግ፣ ያውም እጅግ ኃይል እንደሚያደርግ ልናምን ግድ ነው። በእግዚአብሔር ዘንድ ድንቆች ስላሉ በጸሎት ውስጥ ድንቆች አሉ። ጸሎት የክታብ ኃይል የለውም። ተራ ጣዖት አይደለም። አስማት የሚባል ኃይልም የለውም። በቀላሉ ከፈቃዱ ጋር ለሚስማሙ ነገሮች በክርስቶስ ስም ልመናችንን በእግዚአብሔር ዘንድ ማስታወቅ ነው። ሁሉን ለሚያውቅ፣ ሁሉን ለሚቆጣጠርና ሁሉን ማድረግ ለሚችል አባት ልመናዎቻችንን አሳልፎ መስጠት ብቻ ነው። ጸሎት ወሰን የሌለው አለማወቅ በእግዚአብሔር ጥበብ ላይ መታመኑ ነው። ጸሎት የማያልቅ ሀብት ወዳለው ወደ እርሱ የሚጮኽ የችግር ድምፅ ነው። ጸሎት አቅመ ቢስነት በሰማይ ባለው አባቱ ቃል ላይ እንደ ሕፃን በመተማመን ማረፉ ነው። ጸሎት የሚያስፈልገንን ሁሉ በጸሎት በእጃችን ባስቀመጠልን ሁሉን በሚችል አምላክ ወሰን በሌለው ጥበብ፣ ኃይልና ባለጠግነት ላይ ፍጹም የሚታመን ልብ በቃል የሚገልጸው ብቻ ነው።

የእንደዚህ ያሉ የጸጋ ዘመናት የጸጋ ውጤቶች ሁሉ በጸሎት በኩል ወደ ዓለም እንዴት እንደሚመጡ በእግዚአብሔር ቃል ተምረናል። ሕዝቡን እንዲህ ለመባረክ ሲያስብ የእግዚአብሔር ልብ በደስታ የሚትረፈረፍ ይመስላል። እግዚአብሔር በነቢዩ በኢዩኤል አፍ እንዲህ ይላል፦

«ምድር ሆይ፥ አትፍሪ፤ ደስ ይበልሽ ሐሴትም አድርጊ፤ እግዚአብሔር ታላቅ ነገር ያደርጋልና።»

«እናንተ የሜዳ አራዊት ሆይ፥ አትፍሩ፤ የምድረ በዳው ማሰማሪያ ይለመልማልና፥ ዛፉም ፍሬውን ያፈራልና፥ በለስና ወይንም ብርታታቸውን ይሰጣሉና።»

«እናንተ የጽዮን ልጆች ሆይ፥ ደስ ይበላችሁ፤ በአምላካችሁም በእግዚአብሔር ሐሴት አድርጉ፤ የፊተኛውን ዝናብ በልክ ሰጥቶአችኋልና፤ ዝናቡንም፥ የፊተኛውንና የኋለኛውን ዝናብ፥ በመጀመሪያው ወር ያዘንብላችኋል።»

«አውድማዎቹም ስንዴ ይሞላሉ፥ መጥመቂያዎቹም በወይን ጠጅና በዘይት ተትረፍርፈው ይፈስሳሉ።»

«በመካከላችሁ የሰደድሁት ታላቁ ሠራዊቴ፥ አንበጣው፥ ደጎብያው፥ ኩብኩባውና ተምቹ የበሉትን ዓመታት እመልስላችኋለሁ።»

«ብዙም ትበላላችሁ ትጠግባላችሁም፤ ድንቅንም ያደረገላችሁን የአምላካችሁን የእግዚአብሔርን ስም ታመሰግናላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም።»

«እኔም በእስራኤል መካከል እንዳለሁ፥ እኔም አምላካችሁ እግዚአብሔር እንደ ሆንሁ፥ ከእኔም በቀር ሌላ እንደሌለ ታውቃላችሁ፤ ሕዝቤም ለዘላለም አያፍርም።»

እግዚአብሔር ለሕዝቡ ሊሰጣቸው ያቀዳቸው እነዚህ ነገሮች እንዴት ያሉ ድንቅ ቁሳዊ ነገሮች ናቸው! ሊሰጣቸው ተስፋ የሰጣቸው እጅግ አስደናቂ ምድራዊ በረከቶች ናቸው። ስናጠናቸው አእምሮን ሊያስደንቁ ይቃረባሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር ታላላቅ በረከቶቹን በምድራዊ ነገሮች ብቻ አይወስንም። ዘመናትን ወደ ፊት አሻግሮ ሲመለከት በዓለ ኀምሳን አስቀድሞ ያያል፤ ስለ መንፈስ ቅዱስ መፍሰስም እነዚህን እጅግ ታላላቅና የከበሩ የተስፋ ቃሎች ይሰጣል፤ እነዚህም ቃላት በዚያች የደስታ ቀን፣ በበዓለ ኀምሳ፣ ጴጥሮስ የጠቀሳቸው ናቸው፦

«ከዚያም በኋላ እንዲህ ይሆናል፤ ሥጋ በለበሰ ሁሉ ላይ መንፈሴን አፈሳለሁ፤ ወንዶችና ሴቶች ልጆቻችሁም ትንቢት ይናገራሉ፥ ሽማግሌዎቻችሁም ሕልም ያልማሉ፥ ጎበዞቻችሁም ራእይ ያያሉ፤»

«ደግሞም በዚያ ወራት በወንዶችና በሴቶች ባሪያዎች ላይ መንፈሴን አፈሳለሁ።»

«ድንቆችንም በሰማይና በምድር አሳያለሁ፤ ደምንና እሳትን የጢስንም ዓምድ።»

«ታላቁና የሚያስፈራው የእግዚአብሔር ቀን ሳይመጣ ፀሐይ ወደ ጨለማ ጨረቃም ወደ ደም ይለወጣሉ።»

«እንዲህም ይሆናል፤ የእግዚአብሔርን ስም የሚጠራ ሁሉ ይድናል፤ እግዚአብሔር እንደ ተናገረ በጽዮን ተራራና በኢየሩሳሌም፥ እግዚአብሔርም በሚጠራቸው በቅሬታዎቹ ዘንድ መዳን ይሆናልና።»

ነገር ግን እነዚህ ድንቅ በረከቶች በሉዓላዊ ኃይል ብቻ በሕዝቡ ላይ አይወርዱም፤ ያለ ቅድመ ሁኔታም አይሰጡም። እንዲህ ያሉ የከበሩ ውጤቶች ከመምጣታቸው በፊት የእግዚአብሔር ሕዝብ አንድ ነገር ማድረግ አለባቸው። እንደነዚህ ያሉ ታላላቅ በረከቶችን ለመቀበል እንደ ቅድመ ሁኔታ ጾምና ጸሎት ታላቅ ድርሻ ሊኖራቸው ይገባል። እግዚአብሔር በዚያው ነቢይ አፍ እንዲህ ይላል፦

«አሁንም፥ ይላል እግዚአብሔር፥ በፍጹም ልባችሁ፥ በጾምም፥ በልቅሶም፥ በዋይታም ወደ እኔ ተመለሱ፤»

«ልብሳችሁን ሳይሆን ልባችሁን ቅደዱ፤ ወደ አምላካችሁም ወደ እግዚአብሔር ተመለሱ፤ እርሱ ቸርና መሐሪ፥ ቍጣው የዘገየ፥ ምሕረቱም የበዛ ነውና፥ ከክፉውም ነገር ይጸጸታልና።»

«ምናልባት ተመልሶ ይጸጸት እንደ ሆነ፥ ለአምላካችሁም ለእግዚአብሔር የእህል ቍርባንና የመጠጥ ቍርባን የሆነውን በረከት በኋላው ይተው እንደ ሆነ ማን ያውቃል?»

«በጽዮን መለከትን ንፉ፤ ጾምንም ቀድሱ፥ የተቀደሰ ጉባኤንም አውጁ፤»

«ሕዝቡን ሰብስቡ፤ ማኅበሩን ቀድሱ፤ ሽማግሌዎችን አከማቹ፤ ሕፃናትንና ጡት የሚጠቡትን ሰብስቡ፤ ሙሽራው ከእልፍኙ፥ ሙሽራይቱም ከጫጉላዋ ይውጡ።»

«የእግዚአብሔር አገልጋዮች ካህናት በመመላለሻውና በመሠዊያው መካከል ያልቅሱ፤ እንዲህም ይበሉ፦ አቤቱ፥ ለሕዝብህ ራራ፤ አሕዛብም እንዳይገዙአቸው ርስትህን ለስድብ አትስጥ፤ በአሕዛብ መካከል፦ አምላካቸው ወዴት ነው? ስለ ምን ይላሉ?»

«እግዚአብሔርም ለምድሩ ይቀናል፥ ለሕዝቡም ይራራል።»

«አዎን፥ እግዚአብሔር ይመልሳል፥ ሕዝቡንም እንዲህ ይላል፦ እነሆ፥ እህልንና የወይን ጠጅን ዘይትንም እሰድድላችኋለሁ፥ በእርሱም ትጠግባላችሁ፤ ከእንግዲህም ወዲህ በአሕዛብ መካከል ለስድብ አላደርጋችሁም።»

ጸሎት የእግዚአብሔር መገኘት እስከሚደርስበት ድረስ ይደርሳል። እግዚአብሔር በሁሉ ስፍራ ስላለ ጸሎትም ወደ ሁሉ ስፍራ ይደርሳል። ከመዝሙር 139:1 እናንብብ፦

«ወደ ሰማይ ብወጣ አንተ በዚያ አለህ፤ በሲኦልም መኝታዬን ባነጥፍ፥ እነሆ፥ አንተ በዚያ አለህ።»

«የንጋትን ክንፍ ብወስድ፥ በባሕሩም መጨረሻ ብኖር፥»

«በዚያ ደግሞ እጅህ ትመራኛለች፥ ቀኝህም ትይዘኛለች።»

ይህ ስለ ጸሎት አምላክ እንደሚነገረው ሁሉ ስለ ጸሎትም በእውነት ሊነገር ይችላል። የሞት ምሥጢራት በጸሎት ተመርምረዋል፤ የሞት ሰለባዎችም በጸሎት ኃይል ወደ ሕይወት ተመልሰዋል፤ እግዚአብሔር በሞት ላይ ገዢ ነውና፥ ጸሎትም እግዚአብሔር ወደሚነግሥበት ሁሉ ይደርሳልና። ኤልሳዕና ኤልያስ ሁለቱም በጸሎታቸው የሞትን ግዛት ወረሩ፤ የእግዚአብሔርንም ኃይል የጸሎት ኃይል እንደ ሆነ አሳዩ፣ አጸኑትም። ጴጥሮስ በጸሎት ቅድስቲቱን ዶርቃን ለጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያን ወደ ሕይወት ይመልሳታል። ጳውሎስም በሌሊት ሲሰብክ በመስኮት ወድቆ በነበረው በአውጤኪስ ላይ ወድቆ ባቀፈው ጊዜ የጸሎትን ኃይል እንደ ተጠቀመ ጥርጥር የለውም።

ጌታችን የጸሎትን ሰፊ ዕድሎችና ወሰን የሌለውን ባሕርይ፣ ማለትም «የምትለምኑትን ሁሉ» እንደሚሸፍን፣ ብዙ ጊዜ በግልጽ ተናግሯል። የጸሎት ቅድመ ሁኔታዎች ከእርሱ ጋር ወደሚደረግ የግል አንድነት ከፍ ብለዋል። የእግዚአብሔርን ሥራ በዓለም ላይ ወደ ፊት ለማራመድ በጥራት የላቁና በቍጥርም በቂ የሆኑ ሠራተኞች የሚገኙበት ቅድመ ሁኔታ እግዚአብሔርን የሚያከብር ውጤታማ ጸሎት ነበር። መልካም ነገር ሁሉ የሚሰጠው በመለመን ቅድመ ሁኔታ ነው። መንፈስ ቅዱስ ለእግዚአብሔር ልጆች መሰጠቱ የተመሠረተው በእግዚአብሔር ልጆች ልመና ላይ ነው። የእግዚአብሔር ፈቃድ በምድር ሊፈጸም የሚችለው በጸሎት ብቻ ነው። የዕለት እንጀራ የሚገኘውና የሚቀደሰው በጸሎት ነው። ቅዱስ ፍርሃት፣ የኃጢአት ይቅርታ፣ ከክፉው መዳንና ከፈተና መጠበቅ በጸሎት እጅ ናቸው።

ክርስቶስ በተራራው ስብከት የሃይማኖቱ መሠረታዊ መርሕ አድርጎ ያስቀመጠው የመጀመሪያው በዕንቍ ያጌጠ መሠረት እንዲህ ይላል፦ «በመንፈስ ድሆች የሆኑ ብፁዓን ናቸው፥ መንግሥተ ሰማያት የእነርሱ ናትና።» ጸሎት ከውስጣዊ የእጦት ስሜት የሚመነጭ፣ ጸሎትም በጥልቅ ድህነት የተጐሳቈለ መንፈስ ድምፅ እንደ መሆኑ፣ «በመንፈስ ድሃ» የሆነ ሰው ሊጸልይ በሚችልበትና በእርግጥም በሚጸልይበት ስፍራ እንዳለ ግልጽ ነው።

ጸሎት በዓለም ላይ እጅግ ታላቅ ኃይል ነው። ይህን የጸሎትና የአስደናቂ ዕድሎቹን ሥዕል ተመልከት። የእግዚአብሔር ጉዳይ በምድር ላይ ጸጥ ብሎ ሳይንቀሳቀስ ቆሟል። ለማገልገል የበረታና የቸኰለ አንድ መልአክ በሰማይ በእግዚአብሔር ዙፋን ዙሪያ ይጠባበቃል፤ በምድር ላይ ነገሮችን ለማንቀሳቀስና በዚህ ዓለም ለእግዚአብሔር ጉዳይ እንቅስቃሴዎች ግፊት ለመስጠትም በዘመናት ሁሉ የነበሩትን የእግዚአብሔርን ቅዱሳን ሁሉ ጸሎቶች ይሰበስባል፤ አሮን በእግዚአብሔር የቅርብ መገኘት እጅግ የሚያስፈራ ወደ ሆነው ወደ ቅዱሱ መቅደስ ሲገባ በሚጣፍጠው ዕጣን ራሱን ይሸፍንና መዓዛ ያለበሰ እንደ ነበረ፣ እንዲሁ መልአኩ ጸሎቶቹን በእግዚአብሔር ፊት ያቀርባል። መልአኩ አየሩን ሁሉ በዚያ በቅዱስ የጸሎት መባ ይሞላዋል፤ ከዚያም እሳታማውን አካሉን ወስዶ ወደ ምድር ይጥለዋል።

አስደናቂውን ውጤት ልብ በል። «ነጐድጓድና ድምፅም መብረቅም መናወጥም ሆነ።» ምድርን እንዲህ ያናወጠው ይህ እንዴት ያለ ታላቅ ኃይል ነው? መልሱ፦ በዙፋኑ ዙሪያ ያለውና እነዚያን ጸሎቶች በኃላፊነት የያዘው መልአክ የለቀቀው «የቅዱሳን ጸሎት» ነው። ይህ ብርቱ ኃይል ጸሎት ነው፤ በምድር ላይ እንዳለው እጅግ ብርቱ ፈንጂ ያለ ኃይል ነው።

የእግዚአብሔር እውነተኛ ነቢይ ላቀረበው ጸሎት መልስ ሁሉን የሚችል አምላክ የሠራቸውን የጸሎት ድንቆች የሚያሳይ ሌላ እውነታ ተመልከት። የእግዚአብሔር ሕዝብ የሆነው ሕዝብ በመሪውም፣ በልቡም፣ በሕይወቱም እጅግ በሚያስፈራ ሁኔታ ከሃዲ ሆኖ ነበር። አንድ የእግዚአብሔር ሰው ለምድሪቱ እጅግ ታላቅ ትርጕም የነበረውን አስፈሪ መልእክት ይዞ ወደ ከሃዲው ንጉሥ ሄደ፦ «በእነዚህ ዓመታት ከቃሌ በቀር ጠልም ዝናብም አይሆንም።» ደመናትን ሊገታ፣ ዝናብን ሊያትም፣ ጠልንም ሊከለክል የሚችል ይህ ብርቱ ኃይል ከወዴት ነው? በዚህ ሥልጣን የሚናገረው ይህ ማን ነው? በምድር ላይ ይህን ማድረግ የሚችል ኃይል አለን? አንድ ብቻ አለ፤ ያም ኃይል በሚጸልይ የእግዚአብሔር ነቢይ እጅ የተያዘው ጸሎት ነው። በተፈጥሮ ኃይላት ላይ እንዲህ ያለውን ሥልጣን ለመውሰድ የሚደፍረው በጸሎት በእግዚአብሔር ዘንድ ተሰሚነትና በእግዚአብሔር ላይ ኃይል ያለው እርሱ ነው። ይህ ሰው ኤልያስ ያንን ታላቅ ኃይል በመጠቀም የተካነ ነው። «ኤልያስ … ዝናብም እንዳይዘንብ አጥብቆ ጸለየ፥ በምድርም ላይ ሦስት ዓመት ከስድስት ወር አልዘነበም።»

ነገር ግን ታሪኩ ይህ ብቻ አይደለም። ደመናትን በጸሎት መቈለፍና ዝናብን ማተም የቻለው እርሱ፣ በዚያው ብርቱ የጸሎት ኃይል ደመናትን መክፈትና የታተመውን ዝናብ መፍታትም ቻለ። « ሰማዩም ዝናብን ሰጠ ምድሪቱም ፍሬዋን አበቀለች።»

የጸሎት ኃይል ብርቱ ነው። ፍሬዎቹ ድንቅ ናቸው። በጸሎት ሰዎች አማካይነት አስደናቂ ነገሮች ይፈጸማሉ። ሁሉን በሚችል እጅ የተሠሩ የጸሎት ድንቆች ብዙ ናቸው። ጸሎት ያከናወናቸው ነገሮች ማስረጃዎች ሊያንገዳግዱን ይቃረባሉ። እምነታችንን ይፈታተናሉ። ስንጸልይ የምንጠብቀውን ነገር ያበረታታሉ።

ከእንደዚህ ያለ አጭር ማጠቃለያ የጸሎትን ታላላቅ ዕድሎችና የጸሎትን አጣዳፊ አስፈላጊነት ወፍ ከሰማይ እንደሚያይ በአንድ እይታ እንመለከታለን። እግዚአብሔር በእውነት በሚጸልዩ ሰዎች እጅ ራሱን እንዴት እንደሚያስገዛ እናያለን። ጸሎትን የሚሰማውና የሚመልሰው አምላክ ታላቅ ስለ ሆነ የጸሎት ድንቆች ታላላቅ ናቸው። ታላቁ አምላክ ለሚጸልዩ የሰጣቸው የበለጸጉ የተስፋ ቃሎች ታላላቅ ስለ ሆኑ እነዚህ ድንቆች ታላላቅ ናቸው።

የጸሎትን ሰፊ ዕድሎችና ፍጹም፣ የማያጠራጥር አስፈላጊነቱን አይተናል፤ ደግሞም ጉዳዩን ይበልጥ በግልጽ፣ በእውነትና በብርቱ በአእምሮአችን ፊት ለማቅረብ ከዚህ በፊት የቀረቡት ዝርዝሮችና ማብራሪያዎች አስፈላጊ እንደ ነበሩ አይተናል። ቤተ ክርስቲያን የተሰጣትን ሥራ ለማከናወን የጸሎትን እጅግ ታላቅ አስፈላጊነት በጥልቅ ማመን ከምንጊዜውም ይልቅ አሁን ያስፈልጋታል። ቤተ ክርስቲያን ጌታዋና መምህርዋ የሰጣትን አስቸጋሪ፣ ጥንቃቄ የሚሻና ኃላፊነት ያለበትን ተግባር ለመፈጸም እንድትችል ብዙ ጸሎት፣ የተሻለም ጸሎት መደረግ አለበት። የማትጸልይ ቤተ ክርስቲያንን ሽንፈት ይጠብቃታል። ለብዙ ጸሎት ራሷን የሰጠችን ቤተ ክርስቲያን ስኬት በእርግጥ ይከተላታል። ቤተ ክርስቲያን ያለ እርሱ መውደቋ የማይቀረው ከተፈጥሮ በላይ የሆነው ኃይል የሚመጣው በጸሎት ብቻ ነው። በዚህ በሥራ በተወጠረና በሚጣደፍ ዘመን በእግዚአብሔር የተጠራች ቤተ ክርስቲያን ለጸሎት ተጨማሪ ጊዜ መስጠት አለባት። ላይ ላዩን በሆነ ሃይማኖት በተሞላው በዚህ ግድ የለሽና ከንቱ ዘመን ለጸሎት ተጨማሪ አሳብ መሰጠት አለበት። ቤተ ክርስቲያን በጌታዋ ብርታት ወጥታ በመለኮታዊ የተስፋ ቃል ርስቷ የሆኑትን ድንቆች ልትሠራ ብትወድ፣ በሚደረገው ጸሎት ውስጥ ተጨማሪ ልብና ነፍስ መኖር አለበት።

«የሕያው አምላክ መንፈስ ሆይ፣ በጸጋህ ሙላት ሁሉ፣ የሰው እግር በረገጠበት ሁሉ፣ በከሃዲው ዘራችን ላይ ውረድ።»

«የእሳት ልሳናትን፣ የፍቅር ልቦችን ስጥ፣ የማስታረቁን ቃል ይሰብኩ ዘንድ፤ ከላይ ኃይልንና ቅባትን ስጥ፣ የደስታው ድምፅ በሚሰማበት ሁሉ።»

በቄስ ጆን ዌስሊ ሕይወት ውስጥ አስደናቂ የመንፈሳዊ ኃይል መገለጦችን የሚያሳዩ አንድ ሁለት ምሳሌዎችን መስጠት ተገቢ ሊሆን ይችላል። ይህ ዝነኛ ሰው ብዙ ጊዜ ጓደኞቹን ሰብስቦ ሌሊቱን ሙሉ፣ ወይም የእግዚአብሔር ብርቱ ኃይል በእነርሱ ላይ እስኪወርድ ድረስ ይጸልይ እንደ ነበረ ይነገራል። ዲሴምበር 31 ቀን 1738 በፌተር ሌን በተደረገው የሌሊት ትጋት አገልግሎት ቻርልስና ጆን ዌስሊ ከዋይትፊልድ ጋር እየዘመሩና እየጸለዩ ከእኩለ ሌሊት በኋላ ድረስ ቆዩ። ታሪኩ ይህ ነው፦

«ከሌሊቱ ዘጠኝ ሰዓት ገደማ በጸሎት ጸንተን ሳለን የእግዚአብሔር ኃይል በብርቱ በላያችን መጣ፤ ስለዚህም ብዙዎች ከታላቅ ደስታ የተነሣ ጮኹ፤ ብዙዎችም በምድር ላይ ወደቁ። በግርማው መገኘት ከተሰማን ፍርሃትና መደነቅ ጥቂት እንደ ተመለስን በአንድ ድምፅ ‹አቤቱ፥ እናመሰግንሃለን! አንተ ጌታ እንደ ሆንህ እንመሰክራለን!› ብለን ዘመርን።»

በሌላ ጊዜም አቶ ዌስሊ ይህን ታሪክ ይነግረናል፦

«ከእኩለ ሌሊት በኋላ መቶ የምንሆን ሰዎች እየዘመርን፣ ደስ እያለንና እግዚአብሔርን እያመሰገንን አብረን ወደ ቤት በእግር ሄድን።»

ይህ እግዚአብሔርን የሚፈራ ሰው ብዙ ጊዜ ይህን የመሰለ ማስታወሻ ይጽፋል፦ «ቃሉን በማገልገል፣ በጸሎትና በምስጋና እስኪነጋ ድረስ ቀጠልን።»

ብቻውን ከእግዚአብሔር ጋር ሌሊቱን ሙሉ በጸሎት ከታገለባቸው ጊዜያት አንዱ አንድን የሮማ ካቶሊክ ቄስ በእጅጉ እንደ ነካውና በዚያ ክስተት ቄሱ መንፈሳዊ ሁኔታውን እንዲገነዘብ በእውነት እንደ ነቃ ይነገራል።

እግዚአብሔር በመጽሐፍ ቅዱስ ዘመናት በጸሎት ድንቆችን በመሥራት ኃይሉን እንደ ገለጠ ሁሉ፣ በዘመናችንም ራሱን ያለ ምስክር አልተወም። ከበዓለ ኀምሳ በፊት እንዳደረገው ሁሉ፣ ዛሬም በጽናት ለሚቀርብና ለማያቋርጥ ጸሎት መልስ ጸሎት መንፈስ ቅዱስን በሰዎች ላይ ያወርዳል። የጸሎት ድንቆች አልቆሙም።