ስምንተኛው ደረጃ

ከዚያም ቀደም ብለን የተናገርንለት የዚያ ኮረብታ ጌታ ገንዘብ ወደ ሆኑት ወደ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች እስኪደርሱ ድረስ ሄዱ። ስለዚህ የአትክልት ቦታዎችንና የፍራፍሬ ዛፎችን፥ የወይን ቦታዎችንና የውኃ ምንጮችን ለማየት ወደ ተራሮቹ ወጡ፤ በዚያም ደግሞ ጠጡ፥ ታጠቡም፤ ከወይን ቦታዎቹም በነጻ በሉ። በእነዚህም ተራሮች ራስ ላይ መንጎቻቸውን የሚያሰማሩ እረኞች ነበሩ፤ እነርሱም በአውራ ጎዳናው ዳር ቆመው ነበር። ስለዚህ መንገደኞቹ ወደ እነርሱ ሄዱ፤ በበትሮቻቸውም ተደግፈው፥ (የደከሙ መንገደኞች በመንገድ ላይ ከማንም ጋር ለመነጋገር ሲቆሙ እንደሚያደርጉት፥) እነዚህ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች የማን ናቸው? በእነርሱስ ላይ የሚሰማሩት በጎች የማን ናቸው? ብለው ጠየቁ።

እረኞቹ፦ እነዚህ ተራሮች የአማኑኤል ምድር ናቸው፤ ከተማውንም ማየት በሚቻልበት ርቀት ውስጥ ናቸው፤ በጎቹም ደግሞ የእርሱ ናቸው፤ እርሱም ነፍሱን ስለ እነርሱ አኖረ። ዮሐንስ 10:11,15።

ክርስቲያን፦ ወደ ሰማያዊቱ ከተማ የሚወስደው መንገድ ይህ ነውን?

እረኞቹ፦ ልክ በመንገዳችሁ ላይ ናችሁ።

ክርስቲያን፦ እስከዚያ ድረስ ምን ያህል ይርቃል?

እረኞቹ፦ በእርግጥ እዚያ ከሚደርሱት በቀር ለማንም እጅግ ሩቅ ነው።

ክርስቲያን፦ መንገዱ ደኅና ነው ወይስ አደገኛ?

እረኞቹ፦ ደኅና ሊሆንላቸው ለሚገባ ደኅና ነው፤ ዓመፀኞች ግን ይሰናከሉበታል። ሆሴዕ 14:9።

ክርስቲያን፦ በዚህ ስፍራ በመንገድ ላይ ለደከሙና ለዛሉ መንገደኞች የሚሆን ዕረፍት አለን?

እረኞቹ፦ የእነዚህ ተራሮች ጌታ እንግዶችን መቀበል እንዳንረሳ አዞናል፥ ዕብራውያን 13:2፤ ስለዚህ የዚህ ስፍራ መልካም ነገር በፊታችሁ ነው።

ደግሞም በሕልሜ አየሁ፤ እረኞቹ መንገደኞች መሆናቸውን ባስተዋሉ ጊዜ፥ እነርሱ ደግሞ ጥያቄዎችን አቀረቡላቸው፤ (እነርሱም በሌሎች ስፍራዎች እንደ መለሱት መለሱላቸው፤) ለምሳሌ፦ ከወዴት መጣችሁ? ደግሞም፦ ወደ መንገዱ እንዴት ገባችሁ? ደግሞም፦ በእርሱ እንዲህ የጸናችሁት በምን መንገድ ነው? ብለው ጠየቁአቸው፤ ወደዚህ ለመምጣት ከሚጀምሩት ጥቂቶች ብቻ ፊታቸውን በእነዚህ ተራሮች ላይ ያሳያሉና። እረኞቹ ግን መልሳቸውን በሰሙ ጊዜ ደስ ተሰኝተው እጅግ በፍቅር ተመለከቱአቸው፤ እንዲህም አሉ፦ ወደ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች እንኳን ደኅና መጣችሁ።

እላለሁ፥ ስማቸው እውቀት፣ ልምድ፣ ንቁና ቅን የሆነው እረኞቹ እጃቸውን ይዘው ወደ ድንኳኖቻቸው ወሰዱአቸው፤ በዚያን ጊዜ ከተዘጋጀውም ነገር ተካፋዮች አደረጉአቸው። ደግሞም፦ ከእኛ ጋር እንድትተዋወቁ፥ ይልቁንም በእነዚህ ደስ የሚያሰኙ ተራሮች መልካም ነገር ራሳችሁን እንድታጽናኑ ጥቂት ጊዜ እዚህ እንድትቆዩ እንወዳለን አሉ። እነርሱም ለመቆየት ፈቃደኞች እንደ ሆኑ ነገሩአቸው። ጊዜው እጅግ መሽቶ ነበርና በዚያች ሌሊት ወደ ዕረፍታቸው ሄዱ።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ በማለዳ እረኞቹ ክርስቲያንንና ተስፈኛን ከእነርሱ ጋር በተራሮቹ ላይ እንዲመላለሱ ጠሩአቸው። ስለዚህ ከእነርሱ ጋር ወጡ፤ በየአቅጣጫውም ደስ የሚያሰኝ ትዕይንት እያዩ ጥቂት ጊዜ ተመላለሱ። በዚያን ጊዜ እረኞቹ እርስ በርሳቸው፦ ለእነዚህ መንገደኞች አንዳንድ ድንቅ ነገሮችን እናሳያቸውን? ተባባሉ። ይህንም ለማድረግ በተስማሙ ጊዜ፥ በመጀመሪያ ስሕተት ወደሚባል ኮረብታ ራስ ወሰዱአቸው፤ እርሱም በሩቁ በኩል እጅግ ገደላማ ነበረ፤ ወደ ግርጌውም እንዲመለከቱ አዘዙአቸው። ክርስቲያንና ተስፈኛም ወደ ታች ተመለከቱ፤ በግርጌውም ከራሱ በመውደቃቸው ፈጽመው የተሰባበሩ አያሌ ሰዎችን አዩ። በዚያን ጊዜ ክርስቲያን፦ ይህ ምን ማለት ነው? አለ። እረኞቹም፦ የሥጋን ትንሣኤ እምነት በተመለከተ ሄሜኔዎስንና ፊሊጦስን በመስማት እንዲስቱ ስለ ተደረጉት አልሰማችሁምን? ብለው መለሱ። 2ኛ ጢሞቴዎስ 2:17,18። እነርሱም፦ አዎን፥ ሰምተናል ብለው መለሱ። በዚያን ጊዜ እረኞቹ፦ በዚህ ተራራ ግርጌ ተሰባብረው ተጋድመው የምታዩአቸው እነዚያ ናቸው፤ እንደምታዩትም ሌሎች ሰዎች እጅግ ከፍ ብለው እንዳይወጡ፥ ወይም ወደዚህ ተራራ አፋፍ እጅግ እንዳይቀርቡ እንዲጠነቀቁ ምሳሌ እንዲሆኑ እስከ ዛሬ ድረስ ሳይቀበሩ ቀርተዋል አሉ።

ከዚያም ስሙ ጥንቃቄ ወደ ሆነ ወደ ሌላ ተራራ ራስ እንደ ወሰዱአቸውና በሩቅ እንዲመለከቱ እንዳዘዙአቸው አየሁ፤ እንዲህም ባደረጉ ጊዜ፥ እንደ መሰላቸው በዚያ በነበሩት መቃብሮች መካከል ወዲያና ወዲህ የሚመላለሱ አያሌ ሰዎችን አስተዋሉ፤ ሰዎቹም አንዳንድ ጊዜ በመቃብሮቹ ላይ ይሰናከሉ ስለ ነበሩና ከመካከላቸውም መውጣት ስላልቻሉ ዕውሮች እንደ ሆኑ አስተዋሉ። በዚያን ጊዜ ክርስቲያን፦ ይህ ምን ማለት ነው? አለ።

እረኞቹም እንዲህ ብለው መለሱ፦ ከእነዚህ ተራሮች ጥቂት ዝቅ ብሎ በዚህ መንገድ በግራ በኩል ወደ አንድ መስክ የሚያስገባ መሻገሪያ አላያችሁምን? እነርሱም፦ አዎን፥ አይተናል ብለው መለሱ። በዚያን ጊዜ እረኞቹ እንዲህ አሉ፦ ከዚያ መሻገሪያ ግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ወደሚጠብቀው ወደ ጥርጣሬ ምሽግ በቀጥታ የሚያደርስ መንገድ ይሄዳል፤ እነዚህም ሰዎች (በመቃብሮቹ መካከል ወዳሉት እያመለከቱ) አሁን እናንተ እንደምታደርጉት አንድ ጊዜ ለጉዞ መጥተው ነበር፤ ወደዚያው መሻገሪያ እስኪደርሱ ድረስ እንኳ መጥተው ነበር። በዚያም ስፍራ ቀናው መንገድ ሻካራ ስለ ነበረ፥ ከእርሱ ወጥተው ወደዚያ መስክ ለመሄድ መረጡ፤ በዚያም በግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ተያዙ፤ ወደ ጥርጣሬ ምሽግም ተጣሉ፤ በዚያም ለጥቂት ጊዜ በጨለማ እስር ቤት ከተጠበቁ በኋላ፥ በመጨረሻ ዓይኖቻቸውን አወጣ፤ ወደ እነዚያ መቃብሮችም መራቸው፤ የጠቢቡም ሰው፦ «ከማስተዋል መንገድ የሚሳሳት ሰው በሙታን ጉባኤ ይኖራል» የሚለው ቃል ይፈጸም ዘንድ እስከ ዛሬ ድረስ እንዲቅበዘበዙ በዚያ ትቶአቸዋል። ምሳሌ 21:16። በዚያን ጊዜ ክርስቲያንና ተስፈኛ እንባቸው እየፈሰሰ እርስ በርሳቸው ተያዩ፤ ቢሆንም ለእረኞቹ ምንም አልተናገሩም።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ እረኞቹ በአንድ ሸለቆ ውስጥ ወዳለ ወደ ሌላ ስፍራ ወሰዱአቸው፤ በዚያም በኮረብታው ጎን አንድ በር ነበረ፤ በሩንም ከፍተው ወደ ውስጥ እንዲመለከቱ አዘዙአቸው። ስለዚህ ወደ ውስጥ ተመለከቱ፤ በውስጡም እጅግ ጨለማና ጢስ የሞላበት እንደ ነበረ አዩ፤ ደግሞም በዚያ እንደ እሳት ያለ የሚያጕረመርም ድምፅና የአንዳንድ ተሠቃዮችን ጩኸት የሰሙ፥ የዲንም ሽታ ያሸተቱ መሰላቸው። በዚያን ጊዜ ክርስቲያን፦ ይህ ምን ማለት ነው? አለ። እረኞቹም እንዲህ ብለው ነገሩአቸው፦ ይህ ወደ ሲኦል የሚያደርስ የጎን መንገድ ነው፤ ግብዞች የሚገቡበት መንገድ ነው፤ ይኸውም እንደ ዔሳው ብኵርናቸውን የሚሸጡ፥ እንደ ይሁዳ ጌታቸውን የሚሸጡ፥ እንደ እስክንድር ወንጌልን የሚሳደቡ፥ እንደ ሐናንያና እንደ ሚስቱ እንደ ሰጲራም የሚዋሹና የሚያስመስሉ ናቸው።

በዚያን ጊዜ ተስፈኛ እረኞቹን፦ እነዚህ ሁሉ፥ እያንዳንዳቸው እንኳ፥ እኛ አሁን እንዳለን የመንገደኝነት መልክ እንደ ነበራቸው አስተውላለሁ፤ አልነበራቸውምን? አላቸው።

እረኞቹ፦ አዎን፥ ደግሞም ለረጅም ጊዜ ይዘውት ነበር።

ተስፈኛ፦ ቢሆንም በክፉ ሁኔታ ስለ ተጣሉ፥ በዘመናቸው በጉዞ ምን ያህል ርቀው ሊሄዱ ቻሉ?

እረኞቹ፦ አንዳንዶቹ ከእነዚህ ተራሮች ወዲያ ሄዱ፤ አንዳንዶቹ ደግሞ እስከ እነዚህ ተራሮች አልደረሱም።

በዚያን ጊዜ መንገደኞቹ እርስ በርሳቸው፦ ብርታትን ለማግኘት ወደ ብርቱው መጮኽ ያስፈልገናል ተባባሉ።

እረኞቹ፦ አዎን፥ ባገኛችሁትም ጊዜ ደግሞ ልትጠቀሙበት ያስፈልጋችኋል።

በዚህ ጊዜ መንገደኞቹ ወደ ፊት ለመሄድ ፈለጉ፤ እረኞቹም እንዲሄዱ ፈለጉ፤ ስለዚህ ወደ ተራሮቹ መጨረሻ አብረው ተጓዙ። በዚያን ጊዜ እረኞቹ እርስ በርሳቸው፦ በመነጽራችን አጥርተው ለማየት ችሎታ ቢኖራቸው፥ በዚህ ስፍራ ለመንገደኞቹ የሰማያዊቱን ከተማ በሮች እናሳያቸው ተባባሉ። መንገደኞቹም ሐሳቡን በፍቅር ተቀበሉ፤ ስለዚህ ጥርት ወደሚባል ወደ አንድ ከፍ ያለ ኮረብታ ራስ ወሰዱአቸው፤ እንዲመለከቱበትም መነጽሩን ሰጡአቸው።

ከዚያም ለመመልከት ሞከሩ፤ ነገር ግን እረኞቹ ያሳዩአቸው የዚያ የመጨረሻው ነገር ትዝታ እጆቻቸውን አንቀጠቀጠ፤ በዚህም እንቅፋት ምክንያት በመነጽሩ አጽንተው ሊመለከቱ አልቻሉም፤ ቢሆንም በር የሚመስል ነገርና ደግሞ የዚያን ስፍራ ክብር በከፊል ያዩ መሰላቸው። ከዚያም ሄዱ፤ እንዲህም ብለው ዘመሩ፦

«እንዲህ በእረኞቹ ምሥጢራት ይገለጣሉ፥

ከሌሎች ሰዎች ሁሉ ተሰውረው የሚቆዩ፤

እንግዲህ ማየት ብትወድ ወደ እረኞቹ ና፥

ጥልቅ፣ የተሰወረና ምሥጢር የሆነውን ነገር።»

ሊሄዱ በተዘጋጁ ጊዜ ከእረኞቹ አንዱ የመንገዱን መግለጫ ጽሑፍ ሰጣቸው። ሌላው ከሸንጋዩ እንዲጠነቀቁ አዘዛቸው። ሦስተኛው በተደገመበት ምድር ላይ እንዳያንቀላፉ እንዲጠነቀቁ አዘዛቸው። አራተኛውም፦ እግዚአብሔር መንገዳችሁን ያቅና ብሎ መረቃቸው። ከዚያም ከሕልሜ ነቃሁ።