የመጀመሪያው ደረጃ

በዚህ ዓለም ምድረ በዳ ውስጥ ስመላለስ ዋሻ ወዳለበት ወደ አንድ ስፍራ ደረስሁ፤ በዚያም ስፍራ ለመተኛት ጋደም አልሁ፤ ተኝቼም ሳለሁ ሕልም አለምሁ። ሕልም አለምሁ፤ እነሆም፥ ቡትቶ የለበሰ አንድ ሰው በአንድ ስፍራ ቆሞ አየሁ፤ ፊቱን ከገዛ ቤቱ መልሶ፥ በእጁ መጽሐፍ ይዞ፥ በጀርባውም ላይ ታላቅ ሸክም ተሸክሞ ነበር። ኢሳይያስ 64:6፤ ሉቃስ 14:33፤ መዝሙር 38:4። ተመለከትሁም፤ መጽሐፉን ገልጦ ሲያነብበት አየሁት፤ ሲያነብም አለቀሰ፥ ተንቀጠቀጠም፤ ከዚያ በላይ ራሱን መግታት ስላልቻለም «ምን ላድርግ?» እያለ በሚያሳዝን ጩኸት ጮኸ። የሐዋርያት ሥራ 2:37፤ 16:30፤ ዕንባቆም 1:2,3።

በዚህም ጭንቅ ውስጥ ሆኖ ወደ ቤቱ ሄደ፤ ሚስቱና ልጆቹም ጭንቀቱን እንዳያስተውሉ በተቻለው መጠን ራሱን ገታ፤ ነገር ግን መከራው እየበዛበት ስለ ሄደ ብዙ ጊዜ ዝም ማለት አልቻለም። ስለዚህም በመጨረሻ ለሚስቱና ለልጆቹ የልቡን ገለጠላቸው፤ እንዲህም ብሎ ይነግራቸው ጀመር፦ «ውድ ሚስቴ ሆይ፥» አለ፥ «እናንተም የአንጀቴ ልጆች፥ እኔ ውድ ወዳጃችሁ በላዬ በከበደብኝ ሸክም ምክንያት በራሴ ጠፍቻለሁ፤ ደግሞም ይህች ከተማችን ከሰማይ በሚወርድ እሳት እንደምትቃጠል በእርግጥ ተነግሮኛል፤ በዚያም በሚያስፈራ ጥፋት እኔም፥ አንቺም ሚስቴ፥ እናንተም ጣፋጮች ሕፃናቴ የምንድንበት የማምለጫ መንገድ ካልተገኘ በቀር (ይህንም ገና አላየሁትም) በክፉ እንጠፋለን።» በዚህም ዘመዶቹ እጅግ ተደነቁ፤ የነገራቸውን እውነት እንደ ሆነ አምነው አልነበረም፤ ነገር ግን አንዳች የእብደት ሕመም በራሱ ላይ የወጣበት መስሎአቸው ነበር እንጂ፤ ስለዚህም ሌሊት እየቀረበ ስለ ነበረና እንቅልፍ አእምሮውን ያረጋጋዋል ብለው ተስፋ ስላደረጉ ፈጥነው አስተኙት። ነገር ግን ሌሊቱ እንደ ቀኑ አስጨናቂ ሆነበት፤ ስለዚህም በመተኛት ፋንታ በትካዜና በእንባ አሳለፈው። ማለዳም በሆነ ጊዜ እንዴት እንዳደረ ሊያውቁ ወደዱ። እርሱም «እየባሰ፥ እየባሰ ሄዶአል፤» አላቸው፤ ደግሞም እንደ ገና ይነግራቸው ጀመር፤ እነርሱ ግን ልባቸውን ያደነድኑ ጀመር። ደግሞም በጭካኔና በቍጣ አያያዝ ሕመሙን ከእርሱ ያባርሩ ዘንድ አሰቡ፤ አንዳንድ ጊዜ ያፌዙበት፥ አንዳንድ ጊዜ ይገሥጹት፥ አንዳንድ ጊዜም ፈጽመው ቸል ይሉት ነበር። ስለዚህም ስለ እነርሱ ለመጸለይና እነርሱን ለማዘን፥ ደግሞም በራሱ ጕስቍልና ለማልቀስ ወደ እልፍኙ ገለል ይል ጀመር፤ አንዳንድ ጊዜ እያነበበ፥ አንዳንድ ጊዜም እየጸለየ ብቻውን በሜዳ ይመላለስ ነበር፤ እንዲህም ሆኖ ብዙ ቀናትን አሳለፈ።

አንድ ጊዜም በሜዳ ሲመላለስ (እንደ ልማዱ) በመጽሐፉ እያነበበ፥ በአሳቡም እጅግ ተጨንቆ አየሁት፤ ሲያነብም እንደ ቀድሞው «እድን ዘንድ ምን ማድረግ ይገባኛል?» እያለ ጮኸ። የሐዋርያት ሥራ 16:30,31።

ደግሞም ሊሮጥ እንደሚፈልግ ወዲህና ወዲያ ሲመለከት አየሁ፤ ነገር ግን (እኔ እንዳስተዋልሁት) ወዴት እንደሚሄድ ማወቅ ስላልቻለ ቆሞ ቀረ። ከዚያም ተመለከትሁ፤ ወንጌላዊ የሚባል ሰው ወደ እርሱ ሲመጣ አየሁ፤ እርሱም «ስለ ምን ትጮኻለህ?» ብሎ ጠየቀው።

እርሱም መለሰ፦ «ጌታዬ ሆይ፥ በእጄ ባለው መጽሐፍ እንደ ተረዳሁት ልሞትና ከዚያም በኋላ ወደ ፍርድ ልመጣ ተፈርዶብኛል፤ ዕብራውያን 9:27፤ የመጀመሪያውን ለማድረግ ፈቃደኛ እንዳልሆንሁ፥ ኢዮብ 10: 21,22፤ ሁለተኛውንም ለመቋቋም እንደማልችል አገኘሁ።» ሕዝቅኤል 22:14።

ወንጌላዊም፦ «ይህ ሕይወት በብዙ ክፋት የተከበበ ሲሆን ስለ ምን ለመሞት ፈቃደኛ አትሆንም?» አለው። ሰውየውም መለሰ፦ «በጀርባዬ ላይ ያለው ይህ ሸክም ከመቃብር በታች እንዳያሰጥመኝና ወደ ቶፌት እንዳልወድቅ እፈራለሁና። ኢሳይያስ 30:33። ጌታዬ ሆይ፥ ወደ ወኅኒ ለመግባት ያልተዘጋጀሁ ከሆንሁ ወደ ፍርድ ለመቅረብ፥ ከዚያም ወደ ሞት ቅጣት ለመሄድ አልተዘጋጀሁም፤ የእነዚህም ነገሮች አሳብ ያስጮኸኛል።»

ወንጌላዊም፦ «ሁኔታህ እንዲህ ከሆነ ስለ ምን ቆመህ ትቀራለህ?» አለው። እርሱም፦ «ወዴት እንደምሄድ አላውቅምና» ብሎ መለሰ። ከዚያም የብራና ጥቅልል ሰጠው፤ በውስጡም «ከሚመጣው ቍጣ ሽሽ» ተብሎ ተጽፎ ነበር። ማቴዎስ 3:7።

ሰውየውም አነበበው፤ ወንጌላዊንም በጥንቃቄ ትኵር ብሎ እየተመለከተ «ወዴት ልሽሽ?» አለ። ወንጌላዊም (እጅግ ሰፊ በሆነ ሜዳ ላይ በጣቱ እያመለከተ)፦ «ያችን ጠባቧን በር ታያለህን?» አለው። ማቴዎስ 7:13,14። ሰውየውም፦ «አላያትም» አለ። ሌላውም፦ «ያንን የሚያበራ ብርሃን ታያለህን?» አለው። መዝሙር 119:105፤ 2ኛ ጴጥሮስ 1:19። እርሱም፦ «የማየው ይመስለኛል» አለ። ወንጌላዊም እንዲህ አለው፦ «ያንን ብርሃን ከዓይንህ አታርቅ፤ ቀጥ ብለህም ወደ እርሱ ውጣ፤ እንዲሁ በሩን ታያለህ፤ በሩንም ባንኳኳህ ጊዜ የምታደርገው ይነገርሃል።» በሕልሜም አየሁ፤ ሰውየው መሮጥ ጀመረ። ገና ከቤቱ ደጃፍ ብዙ ሳይርቅ ሚስቱና ልጆቹ ይህን አይተው እንዲመለስ ይጮኹበት ጀመር፤ ሰውየው ግን ጣቶቹን በጆሮዎቹ ውስጥ ከትቶ ሕይወት! ሕይወት! የዘላለም ሕይወት! እያለ እየጮኸ መሮጡን ቀጠለ። ሉቃስ 14:26። ስለዚህም ወደ ኋላው አልተመለከተም፤ ዘፍጥረት 19:17፤ ነገር ግን ወደ ሜዳው መካከል ሸሸ።

ጎረቤቶቹም ሲሮጥ ለማየት ወጡ፤ ኤርምያስ 20:10፤ ሲሮጥም አንዳንዶቹ አፌዙበት፥ ሌሎቹ ዛቱበት፥ አንዳንዶቹም እንዲመለስ ይጮኹበት ነበር፤ ይህንም ካደረጉት መካከል በግድ መልሰው ሊያመጡት የቈረጡ ሁለት ሰዎች ነበሩ። የአንዱ ስም እልኸኛ፥ የሌላውም ስም ወላዋይ ነበር። በዚህ ጊዜ ሰውየው ከእነርሱ ብዙ ርቆ ነበር፤ ቢሆንም ሊከተሉት ቈርጠው ነበር፤ እንዲሁም አደረጉ፤ በጥቂት ጊዜም ደረሱበት። ሰውየውም፦ «ጎረቤቶቼ ሆይ፥ ስለ ምን መጣችሁ?» አላቸው። እነርሱም፦ «ከእኛ ጋር እንድትመለስ ልናግባባህ መጣን» አሉት። እርሱ ግን እንዲህ አለ፦ «ይህ በምንም አይሆንም፤ እናንተ የምትኖሩት» አለ፥ «በጥፋት ከተማ ነው፤ እኔም የተወለድሁበት ስፍራ እርሱ ነው፤ እንዲህ መሆኑን አያለሁ፤ በዚያም ብትሞቱ፥ ፈጥናችሁም ሆነ ዘግይታችሁ፥ ከመቃብር በታች በእሳትና በዲን ወደሚነድድ ስፍራ ትሰጥማላችሁ፤ ደጎች ጎረቤቶቼ ሆይ፥ እሺ በሉ፤ ከእኔም ጋር ኑ።»

እልኸኛ፦ እልኸኛም እንዲህ አለ፦ ምን! ወዳጆቻችንንና ምቾታችንን ከኋላችን ትተን እንሂድ!

ክርስቲያን፦ ክርስቲያንም (ስሙ ይህ ነበርና) እንዲህ አለ፦ አዎን፤ የምትተዉት ሁሉ እኔ ልደሰትበት ከምሻው ከጥቂቱ ጋር እንኳ ሊነጻጸር የሚገባው አይደለምና፤ 2ኛ ቆሮንቶስ 4:18፤ ከእኔም ጋር ብትሄዱና ብትጸኑበት እንደ እኔ ትሆናላችሁ፤ እኔ በምሄድበት በዚያ የሚበቃና የሚተርፍ አለና። ሉቃስ 15:17። ኑ፤ ቃሌንም ፈትኑ።

እልኸኛ፦ ታገኛቸው ዘንድ ዓለምን ሁሉ የምትተውላቸው፥ የምትፈልጋቸው ነገሮች ምንድር ናቸው?

ክርስቲያን፦ የማይጠፋውንና እድፈት የሌለበትን የማያልፈውንም ርስት እፈልጋለሁ፤ 1ኛ ጴጥሮስ 1:4፤ እርሱም በሰማይ ተጠብቆአል፤ በዚያም በሰላም ይኖራል፤ ዕብራውያን 11:16፤ በተወሰነውም ጊዜ በትጋት ለሚፈልጉት ይሰጣል። ከወደዳችሁ በመጽሐፌ ውስጥ እንዲሁ ተጽፎ አንብቡት።

እልኸኛ፦ እልኸኛም እንዲህ አለ፦ ተው! መጽሐፍህን ከዚህ አርቅ፤ ከእኛ ጋር ትመለሳለህን ወይስ አትመለስም?

ክርስቲያን፦ ሌላውም እንዲህ አለ፦ አይሆንም፥ እኔ አልመለስም፤ እጄን በዕርፍ ላይ ጭኛለሁና። ሉቃስ 9:62።

እልኸኛ፦ እንግዲያስ ጎረቤቴ ወላዋይ ሆይ፥ ና፤ እንመለስ፤ ያለ እርሱም ወደ ቤታችን እንሂድ፤ ከእነዚህ አእምሮአቸው የተቃወሰ ከንቱ ሰዎች ብዙዎች አሉ፤ አንድ አሳብ በጭራው በያዙ ጊዜ ምክንያትን ከሚመልሱ ከሰባት ሰዎች ይልቅ በገዛ ዓይኖቻቸው ጠቢባን ይሆናሉ።

ወላዋይ፦ ወላዋይም እንዲህ አለ፦ አትሳደብ፤ ደጉ ክርስቲያን የሚናገረው እውነት ከሆነ የሚፈልጋቸው ነገሮች ከእኛ ነገሮች ይበልጣሉ፤ ልቤ ከጎረቤቴ ጋር ለመሄድ ያዘነብላል።

እልኸኛ፦ ምን! ደግሞ ሌላ ሞኝ ተጨመረ! ምክሬን ስማ፤ ተመለስም፤ እንዲህ ያለው አእምሮው የታመመ ሰው ወዴት እንደሚመራህ ማን ያውቃል? ተመለስ፥ ተመለስ፤ ጠቢብም ሁን።

ክርስቲያን፦ አይደለም፤ ይልቅስ አንተ ከጎረቤትህ ከወላዋይ ጋር ና፤ የነገርኋቸው ነገሮች፥ ከእነርሱም በላይ ብዙ ሌሎች ክብሮች በዚያ ይገኛሉ። እኔን ባታምኑ በዚህ መጽሐፍ ውስጥ አንብቡ፤ በውስጡም ለተገለጸው እውነት፥ እነሆ፥ ሁሉ በሠራው በእርሱ ደም ተረጋግጦአል። ዕብራውያን 9: 17-21።

ወላዋይ፦ ወላዋይም እንዲህ አለ፦ እንግዲህ ጎረቤቴ እልኸኛ ሆይ፥ ወደ ውሳኔ መድረስ ጀምሬአለሁ፤ ከዚህ ደግ ሰው ጋር ለመሄድና ዕጣዬንም ከእርሱ ጋር ለመጣል አስቤአለሁ፤ ነገር ግን ደጉ ባልንጀራዬ ሆይ፥ ወደዚህ ወደምንናፍቀው ስፍራ የሚወስደውን መንገድ ታውቀዋለህን?

ክርስቲያን፦ ወንጌላዊ የሚባል ሰው በፊታችን ወዳለችው ወደ አንዲት ትንሽ በር እንድፈጥን መራኝ፤ በዚያም ስለ መንገዱ ትምህርትን እንቀበላለን።

ወላዋይ፦ እንግዲያስ ደጉ ጎረቤቴ ሆይ፥ ና፤ እንሂድ። ከዚያም ሁለቱ በአንድነት ሄዱ።

እልኸኛ፦ እልኸኛም እንዲህ አለ፦ እኔም ወደ ስፍራዬ እመለሳለሁ፤ ለእንደነዚህ ያሉ የሳቱና ቅዠታም ሰዎች ባልንጀራ አልሆንም።

በሕልሜም አየሁ፤ እልኸኛ ከተመለሰ በኋላ ክርስቲያንና ወላዋይ እየተነጋገሩ በሜዳው ላይ ሄዱ፤ ንግግራቸውንም እንዲህ ጀመሩ።

ክርስቲያን፦ ጎረቤቴ ወላዋይ ሆይ፥ ና፤ እንዴት ነህ? ከእኔ ጋር ለመሄድ በመስማማትህ ደስ ብሎኛል። እልኸኛ ራሱ እንኳ ገና ያልታየውን ነገር ኃይልና አስፈሪነት እኔ እንደ ተሰማኝ ቢሰማው ኖሮ እንዲህ በቀላሉ ጀርባውን ባልሰጠን ነበር።

ወላዋይ፦ ጎረቤቴ ክርስቲያን ሆይ፥ ና፤ ከእኛ ከሁለታችን በቀር በዚህ ማንም የለምና፥ ወደምንሄድበት ስፍራ ያሉት ነገሮች ምን እንደ ሆኑና እንዴትስ እንደምንደሰትባቸው አሁን አብልጠህ ንገረኝ።

ክርስቲያን፦ በአንደበቴ ከምናገራቸው ይልቅ በአእምሮዬ አብልጬ አስተውላቸዋለሁ፤ ነገር ግን ልታውቅ ስለ ወደድህ ስለ እነርሱ ከመጽሐፌ አነብብልሃለሁ።

ወላዋይ፦ የመጽሐፍህ ቃላት በእርግጥ እውነት ናቸው ብለህ ታስባለህን?

ክርስቲያን፦ አዎን፥ በእውነት፤ ሊዋሽ በማይችል በእርሱ ተሠርቶአልና። ቲቶ 1:2።

ወላዋይ፦ መልካም ተናገርህ፤ ነገሮቹ ምንድር ናቸው?

ክርስቲያን፦ የምንኖርበት ፍጻሜ የሌለው መንግሥት አለ፤ በዚያም መንግሥት ለዘላለም እንኖር ዘንድ የዘላለም ሕይወት ይሰጠናል። ኢሳይያስ 65:17፤ ዮሐንስ 10: 27-29።

ወላዋይ፦ መልካም ተናገርህ፤ ሌላስ ምን አለ?

ክርስቲያን፦ የሚሰጡን የክብር አክሊሎች አሉ፤ በሰማይም ጠፈር እንደ ፀሐይ የሚያበሩን ልብሶች አሉ። 2ኛ ጢሞቴዎስ 4:8፤ ራእይ 22:5፤ ማቴዎስ 13:43።

ወላዋይ፦ ይህ እጅግ ደስ የሚያሰኝ ነው፤ ሌላስ ምን አለ?

ክርስቲያን፦ ከእንግዲህ ወዲህ ልቅሶም ኀዘንም አይሆንም፤ የስፍራው ባለቤት እንባን ሁሉ ከዓይኖቻችን ያብሳልና። ኢሳይያስ 25:8፤ ራእይ 7:16, 17፤ 21:4።

ወላዋይ፦ በዚያስ ከማን ጋር እንሆናለን?

ክርስቲያን፦ በዚያ ከሱራፌልና ከኪሩቤል ጋር እንሆናለን፤ ኢሳይያስ 6:2፤ 1ኛ ተሰሎንቄ 4:16,17፤ ራእይ 5:11፤ እነርሱም ስትመለከታቸው ዓይኖችህን የሚያጥበረብሩ ፍጥረታት ናቸው። በዚያም ደግሞ ቀድመውን ወደዚያ ስፍራ የሄዱትን ሺዎችንና እልፍ አእላፋትን ታገኛለህ፤ ከእነርሱ አንዱ ስንኳ ጐጂ አይደለም፥ ነገር ግን ሁሉም አፍቃሪዎችና ቅዱሳን ናቸው፤ እያንዳንዳቸው በእግዚአብሔር ፊት ይመላለሳሉ፤ በፊቱም ተቀባይነት አግኝተው ለዘላለም ይቆማሉ። በአጭሩ፥ በዚያ የወርቅ አክሊሎቻቸውን የደፉትን ሽማግሌዎች እናያለን፤ ራእይ 4:4፤ በዚያ የወርቅ በገናቸውን የያዙትን ቅዱሳን ደናግል እናያለን፤ ራእይ 14:1-5፤ በዚያ ለስፍራው ጌታ ስለ ነበራቸው ፍቅር በዓለም የተቈራረጡትን፥ በእሳት ነበልባል የተቃጠሉትን፥ አራዊት የበሉአቸውን፥ በባሕር የሰጠሙትን ሰዎች እናያለን፤ ዮሐንስ 12:25፤ ሁሉም ደኅና ሆነው፥ እንደ ልብስም አለመሞትን ለብሰው ይገኛሉ። 2ኛ ቆሮንቶስ 5:2።

ወላዋይ፦ ይህን መስማት ብቻ የሰውን ልብ ለመማረክ ይበቃል። ነገር ግን እነዚህ ነገሮች በእውነት የሚገኙ ናቸውን? እንዴትስ ተካፋዮቻቸው ልንሆን እንችላለን?

ክርስቲያን፦ ጌታ፥ የአገሩ ገዥ፥ ይህን በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ጽፎታል፤ ኢሳይያስ 55:1,2፤ ዮሐንስ 6:37፤ 7:37፤ ራእይ 21:6፤ 22:17፤ የቃሉም ፍሬ ነገር ይህ ነው፦ በእውነት ልናገኘው ፈቃደኞች ብንሆን በነጻ ይሰጠናል።

ወላዋይ፦ እንግዲህ ደጉ ባልንጀራዬ ሆይ፥ እነዚህን ነገሮች በመስማቴ ደስ ብሎኛል፤ ና፥ አካሄዳችንን እናፍጥን።

ክርስቲያን፦ በጀርባዬ ላይ ባለው በዚህ ሸክም ምክንያት እንደምፈልገው ፈጥኜ መሄድ አልችልም።

በሕልሜም አየሁ፤ ይህን ንግግር እንደ ጨረሱ በሜዳው መካከል ወዳለ እጅግ ጭቃማ ረግረግ ቀረቡ፤ ሳይጠነቀቁም ሁለቱ ድንገት ወደ ማጡ ወደቁ። የረግረጉም ስም ተስፋ መቁረጥ ነበር። በዚያም በጭቃው እጅግ ተለውሰው ለጥቂት ጊዜ ተንከባለሉ፤ ክርስቲያንም በጀርባው ላይ በነበረው ሸክም ምክንያት በጭቃው ውስጥ ይሰጥም ጀመር።

ወላዋይ፦ ወላዋይም እንዲህ አለ፦ ወዮ፥ ጎረቤቴ ክርስቲያን ሆይ፥ አሁን የት ነህ?

ክርስቲያን፦ ክርስቲያንም እንዲህ አለ፦ በእውነት አላውቅም።

ወላዋይ፦ በዚህ ጊዜ ወላዋይ ይከፋው ጀመር፤ ባልንጀራውንም በቍጣ እንዲህ አለው፦ ይህን ሁሉ ጊዜ ስትነግረኝ የነበረው ደስታ ይህ ነውን? በመጀመሪያ አነሣሣችን እንዲህ ያለ ክፉ ዕድል ካገኘን ከዚህ ጀምሮ እስከ ጕዞአችን ፍጻሜ ድረስ ምን እንጠብቅ? በሕይወቴ ከዚህ ብወጣ ያን ግሩም አገር ስለ እኔስ አንተ ብቻህን ውረሰው። ይህንም ብሎ አንድ ሁለት ጊዜ ተስፋ በቈረጠ ኃይል ታገለ፤ ወደ ገዛ ቤቱም በቀረበው በረግረጉ ዳር በኩል ከጭቃው ወጣ፤ እንዲሁም ሄደ፤ ክርስቲያንም ከዚያ ወዲያ አላየውም።

ስለዚህም ክርስቲያን በተስፋ መቁረጥ ረግረግ ውስጥ ብቻውን ሲንከባለል ቀረ፤ ነገር ግን አሁንም ከቤቱ ወደ ራቀውና ወደ ጠባቧ በር ወደ ቀረበው ወደ ረግረጉ ዳር ለመድረስ መታገሉን ቀጠለ፤ ይህንም አደረገ፤ ነገር ግን በጀርባው ላይ በነበረው ሸክም ምክንያት መውጣት አልቻለም፤ ነገር ግን በሕልሜ አየሁ፤ ስሙ ረዳት የሆነ አንድ ሰው ወደ እርሱ መጥቶ በዚያ ምን እንደሚያደርግ ጠየቀው።

ክርስቲያን፦ ክርስቲያንም እንዲህ አለ፦ ጌታዬ ሆይ፥ ወንጌላዊ የሚባል ሰው በዚህ መንገድ እንድሄድ አዘዘኝ፤ ከሚመጣውም ቍጣ አመልጥ ዘንድ ወደዚያች በር መራኝ። ወደዚያም ስሄድ በዚህ ወደቅሁ።

ረዳት፦ ነገር ግን ስለ ምን መረገጫዎቹን አልፈለግህም?

ክርስቲያን፦ ፍርሃት እጅግ ስላሳደደኝ በቅርቡ መንገድ ሸሸሁ፤ ወደዚህም ወደቅሁ።

ረዳት፦ እርሱም፦ እጅህን ስጠኝ፥ አለ፤ እጁንም ሰጠው፤ ከዚያም አወጣው፤ መዝሙር 40:2፤ በጽኑም መሬት ላይ አቆመው፤ መንገዱንም እንዲቀጥል አዘዘው።

ከዚያም ወዳወጣው ሰው ቀርቤ እንዲህ አልሁት፦ «ጌታዬ ሆይ፥ ከጥፋት ከተማ ወደዚያች በር የሚወስደው መንገድ በዚህ ስፍራ ላይ የሚያልፍ ከሆነ ምስኪኖች መንገደኞች ያለ ሥጋት ወደዚያ ይሄዱ ዘንድ ይህ ቦታ ስለ ምን አልተጠገነም?» እርሱም እንዲህ አለኝ፦ «ይህ ጭቃማ ረግረግ ሊጠገን የማይችል ስፍራ ነው፤ ስለ ኃጢአት ከሚመጣው ወቀሳ ጋር የሚሄደው አረፋና ርኵሰት ሁልጊዜ የሚፈስስበት ቍልቍለት ነው፤ ስለዚህም የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ተብሎ ይጠራል፤ ኃጢአተኛው ስለ ጠፋበት ሁኔታ በነቃ ቍጥር በነፍሱ ውስጥ ብዙ ፍርሃቶችና ጥርጣሬዎች፥ ተስፋ የሚያስቈርጡ ሥጋቶችም ይነሣሉ፤ እነዚህም ሁሉ በአንድነት ተሰብስበው በዚህ ስፍራ ይቀመጣሉ፤ የዚህም መሬት መበላሸት ምክንያቱ ይህ ነው።

«ይህ ስፍራ እንዲህ ተበላሽቶ እንዲቀር የንጉሡ ፈቃድ አይደለም። ኢሳይያስ 35:3,4። ሠራተኞቹም በግርማዊነቱ ቀያሾች መሪነት ምናልባት ይጠገን እንደ ሆነ ብለው ከአሥራ ስድስት መቶ ዓመት በላይ በዚህ መሬት ላይ ሲሠሩ ኖረዋል፤ አዎን፥ እኔ እንደማውቀው» አለ፥ «በዚህ ቦታ ቢያንስ ሀያ ሺህ የጋሪ ጭነት፥ አዎን፥ ሚሊዮኖች የሚቈጠሩ ጤናማ ትምህርቶች ተውጠዋል፤ እነዚህም በዘመናት ሁሉ ከንጉሡ ግዛት ስፍራዎች ሁሉ የመጡ ናቸው (የሚያውቁትም ለዚህ ስፍራ መልካም መሬት ለማድረግ ከሁሉ የተሻሉ ዕቃዎች ናቸው ይላሉ)፤ ይህንም ያደረጉት ምናልባት ይጠገን እንደ ሆነ ብለው ነበር፤ ነገር ግን አሁንም የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ነው፤ የሚችሉትን ሁሉ ባደረጉም ጊዜ እንዲሁ ይኖራል።

«እውነት ነው፤ በሕግ ሰጪው ትእዛዝ በዚሁ ረግረግ መካከል አንዳንድ መልካምና ጽኑ መረገጫዎች ተደርገዋል፤ ነገር ግን ይህ ስፍራ ርኵሰቱን እጅግ በሚተፋበት ጊዜ፥ የአየሩ ሁኔታ ሊለወጥ ሲል እንደሚያደርገው፥ እነዚህ መረገጫዎች በጭንቅ ይታያሉ፤ ቢታዩም ሰዎች ከራሳቸው መዞር የተነሣ ከጎናቸው ይረግጣሉ፤ መረገጫዎቹም በዚያ ቢኖሩ እንኳ እጅግ በጭቃ ይለወሳሉ፤ በበሩ አንድ ጊዜ ከገቡ በኋላ ግን መሬቱ መልካም ነው።» 1ኛ ሳሙኤል 12:23።

በሕልሜም አየሁ፤ በዚህ ጊዜ ወላዋይ ወደ ቤቱ ደርሶ ነበር። ጎረቤቶቹም ሊጠይቁት መጡ፤ አንዳንዶቹ ስለ መመለሱ ጠቢብ ሰው አሉት፤ አንዳንዶቹም ከክርስቲያን ጋር ራሱን አደጋ ላይ በመጣሉ ሞኝ አሉት፤ ሌሎቹ ደግሞ፦ «በእርግጥ መሞከር ከጀመርህ በኋላ፥ እኔ ብሆን ስለ ጥቂት ችግሮች ብዬ ተስፋ ቈርጬ እስክተው ድረስ እንዲህ ወራዳ ባልሆንሁ ነበር፤» እያሉ በፍርሃቱ አፌዙበት፤ ስለዚህም ወላዋይ በመካከላቸው አፍሮ ተሸማቅቆ ተቀመጠ። በመጨረሻ ግን ድፍረት አገኘ፤ ከዚያም ሁሉም ወሬአቸውን ለወጡ፤ ምስኪኑን ክርስቲያንም ከጀርባው ያፌዙበት ጀመር። ስለ ወላዋይ ይህ ይበቃል።

ክርስቲያንም ብቻውን ለብቻው ሲሄድ አንድ ሰው በሩቅ ሜዳውን አቋርጦ ሊገናኘው ሲመጣ አየ፤ መንገዳቸውም እርስ በርሱ በሚቋረጥበት ስፍራ ሊገናኙ ደረሱ። የተገናኘውም ጨዋ ሰው ስም ዓለማዊው ጠቢብ ነበር፤ እርሱም እጅግ ታላቅ በሆነች፥ ክርስቲያንም ከመጣባት ስፍራ አጠገብ ባለችው በሥጋዊ ብልጠት ከተማ ይኖር ነበር። ይህም ሰው ከክርስቲያን ጋር በተገናኘ ጊዜ ስለ እርሱ አንዳች ሰምቶ ነበር (የክርስቲያን ከጥፋት ከተማ መውጣት እርሱ በሚኖርበት ከተማ ብቻ ሳይሆን በሌሎችም ስፍራዎች የከተማ ወሬ መሆን ጀምሮ በብዙ ተወርቶ ነበርና)፤ ስለዚህም ዓለማዊው ጠቢብ የድካም አካሄዱን አይቶ፥ ትካዜውንና መቃተቱን፥ እነዚህንም የመሳሰሉትን ተመልክቶ ማን እንደ ሆነ ገምቶ ከክርስቲያን ጋር እንዲህ ብሎ ይነጋገር ጀመር።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንዴት ነህ፥ አንተ ደግ ሰው? እንዲህ ተሸክመህ ወዴት ትሄዳለህ?

ክርስቲያን፦ በእውነት ተሸክሜአለሁ፤ እንደ እኔ ያለ ሸክም የተሸከመ ምስኪን ፍጥረት ከቶ ያለ አይመስለኝም! ወዴት ትሄዳለህ? ብለህ ስለ ጠየቅኸኝም፥ ጌታዬ ሆይ፥ እነግርሃለሁ፤ በፊቴ ወዳለችው ወደዚያች ወደ ጠባቧ በር እሄዳለሁ፤ በዚያም እንደ ተነገረኝ ከከባዱ ሸክሜ ወደምገላገልበት መንገድ እገባለሁ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ሚስትና ልጆች አሉህን?

ክርስቲያን፦ አዎን፤ ነገር ግን በዚህ ሸክም እጅግ ስለ ተጫንሁ እንደ ቀድሞው በእነርሱ ደስ ልሰኝ አልችልም፤ እንደሌሉኝ ሆኖ ይሰማኛል። 1ኛ ቆሮንቶስ 7:29።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ምክር ብሰጥህ ትሰማኛለህን?

ክርስቲያን፦ መልካም ከሆነ እሰማሃለሁ፤ መልካም ምክር ያስፈልገኛልና።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንግዲያስ በተቻለህ ፍጥነት ከሸክምህ እንድትገላገል እመክርሃለሁ፤ እስከዚያ ድረስ ልብህ ከቶ አይረጋጋምና፤ እስከዚያም ድረስ እግዚአብሔር የሰጠህን የበረከቶች ጥቅም ልትደሰትበት አትችልም።

ክርስቲያን፦ የምፈልገው ይህንኑ ነው፤ ከዚህ ከከባዱ ሸክም መገላገልን ነው፤ ነገር ግን እኔ ራሴ ላወርደው አልችልም፤ በአገራችንም ከትከሻዬ ሊያነሣው የሚችል ሰው የለም፤ ስለዚህም እንደ ነገርሁህ ከሸክሜ እገላገል ዘንድ በዚህ መንገድ እሄዳለሁ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ከሸክምህ ትገላገል ዘንድ በዚህ መንገድ እንድትሄድ ማን አዘዘህ?

ክርስቲያን፦ እጅግ ታላቅና የተከበረ ሰው መስሎ የታየኝ አንድ ሰው ነው፤ እንደማስታውሰው ስሙ ወንጌላዊ ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ስለ ምክሩ የተረገመ ይሁን! እርሱ ከመራህ መንገድ የበለጠ አደገኛና አስጨናቂ መንገድ በዓለም ላይ የለም፤ ምክሩንም ብትከተል ይህን ታገኘዋለህ። እንደማስተውለው አንዳች ነገር አስቀድሞ አግኝቶሃል፤ የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ጭቃ በላይህ እንዳለ አያለሁና፤ ነገር ግን ያ ረግረግ በዚያ መንገድ በሚሄዱት ላይ የሚደርሰው የመከራ መጀመሪያ ነው። ስማኝ፤ እኔ ከአንተ በዕድሜ እበልጣለሁ፤ በምትሄድበት መንገድ ድካምን፥ ሥቃይን፥ ራብን፥ አደጋን፥ ራቍትነትን፥ ሰይፍን፥ አንበሶችን፥ ዘንዶዎችን፥ ጨለማን፥ በአጭሩም ሞትን፥ ሌላም ብዙ ነገር ታገኛለህ። እነዚህ ነገሮች በብዙ ምስክሮች የተረጋገጡ ስለ ሆኑ በእርግጥ እውነት ናቸው። ታዲያ ሰው ለአንድ እንግዳ ሰው ጆሮ በመስጠት ራሱን እንዲህ በግድየለሽነት ይጥላልን?

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፥ በጀርባዬ ላይ ያለው ይህ ሸክም ከጠቀስሃቸው ከእነዚህ ነገሮች ሁሉ ይልቅ ያስፈራኛል፤ ደግሞም ከሸክሜ መዳንን ካገኘሁ በመንገድ ላይ የሚያገኘኝ ምንም ቢሆን ግድ የማይሰጠኝ ይመስለኛል።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ መጀመሪያ ሸክምህን እንዴት አገኘኸው?

ክርስቲያን፦ በእጄ ያለውን ይህን መጽሐፍ በማንበብ ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንዲህ መስሎኝ ነበር፤ ከአቅማቸው በላይ በሆኑ ነገሮች ጣልቃ ገብተው ድንገት በአንተ ዓይነት መረበሽ ውስጥ በወደቁ በሌሎች ደካሞች ሰዎች ላይ እንደ ደረሰው በአንተም ላይ ደርሶአል፤ ይህም መረበሽ እንደማየው በአንተ ላይ እንዳደረገው የሰዎችን ወንድነት የሚያሳጣ ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን የማያውቁትን ለማግኘት ወደ ተስፋ ቢስ ሙከራዎች ይነዳቸዋል።

ክርስቲያን፦ ማግኘት የምፈልገውን አውቀዋለሁ፤ ከከባዱ ሸክሜ ዕረፍት ማግኘት ነው።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ነገር ግን ብዙ አደጋዎች ያሉበት ሆኖ ሳለ በዚህ መንገድ ዕረፍትን ስለ ምን ትፈልጋለህ? በተለይም (ልትሰማኝ ትዕግሥት ብቻ ቢኖርህ) በዚህ መንገድ ራስህን ከምትጥልባቸው አደጋዎች ውጭ የምትሻውን ወደምታገኝበት ልመራህ እችል ነበርና። አዎን፥ መድኃኒቱም በአጠገብህ ነው። ደግሞም እጨምርልሃለሁ፤ በእነዚያ አደጋዎች ፋንታ ብዙ ደኅንነትን፥ ወዳጅነትንና እርካታን ታገኛለህ።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፥ እባክህ ይህን ምሥጢር ግለጥልኝ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ እንግዲህ በዚያች መንደር (የመንደሪቱ ስም ግብረ ገብነት ነው) ሕግ አጥባቂ የሚባል አንድ ጨዋ ሰው ይኖራል፤ እርሱም እጅግ አስተዋይ፥ መልካም ስምም ያለው ሰው ነው፤ እንደ አንተ ያለውን ሸክም ከሰዎች ትከሻ ለማውረድ የሚያስችል ችሎታ አለው፤ አዎን፥ እኔ እንደማውቀው በዚህ ረገድ ብዙ መልካም ነገር አድርጎአል፤ ደግሞም ከሸክማቸው የተነሣ አእምሮአቸው በመጠኑ የተቃወሰባቸውን ለመፈወስ ችሎታ አለው። እንዳልሁህ ወደ እርሱ ሄደህ ወዲያው ልትረዳ ትችላለህ። ቤቱም ከዚህ ስፍራ አንድ ማይል እንኳ አይርቅም፤ እርሱም ራሱ በቤቱ ባይገኝ ጨዋነት የሚባል መልከ መልካም ጐበዝ ልጅ አለው፤ እርሱም (እንዲያው ለመናገር) እንደ ሽማግሌው ራሱ ሊያደርገው ይችላል፤ በዚያ፥ እላለሁ፥ ከሸክምህ ልትገላገል ትችላለህ፤ ወደ ቀድሞው መኖሪያህ ለመመለስ ባትፈልግ (በእርግጥም እንድትመለስ አልመኝልህም) ሚስትህንና ልጆችህን ወደዚህች መንደር ልታስመጣቸው ትችላለህ፤ በዚያም አሁን ባዶ ሆነው የቆሙ ቤቶች አሉ፤ ከእነርሱም አንዱን በተመጣጣኝ ዋጋ ልታገኝ ትችላለህ፤ በዚያም ምግብ ርካሽና መልካም ነው፤ ሕይወትህንም ይበልጥ ደስተኛ የሚያደርገው ይህ ነው፤ በእርግጥ በዚያ ከቅኖች ጎረቤቶች ጋር በክብርና በመልካም ሥርዓት ትኖራለህ።

በዚህ ጊዜ ክርስቲያን በመጠኑ ግራ ተጋባ፤ ነገር ግን ወዲያው፦ ይህ ጨዋ ሰው የተናገረው እውነት ከሆነ ምክሩን መቀበል ከሁሉ የሚበልጥ ጥበብ ነው፤ ብሎ ደመደመ፤ ይህንም ብሎ እንዲህ ሲል ደግሞ ተናገረ።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፥ ወደዚህ ቅን ሰው ቤት የሚወስደኝ መንገድ የትኛው ነው?

ዓለማዊው ጠቢብ፦ ያንን ረጅም ኮረብታ ታያለህን?

ክርስቲያን፦ አዎን፥ በሚገባ አየዋለሁ።

ዓለማዊው ጠቢብ፦ በዚያ ኮረብታ በኩል ትሄዳለህ፤ መጀመሪያ የምትደርስበትም ቤት የእርሱ ነው።

ስለዚህም ክርስቲያን እርዳታ ለማግኘት ወደ አቶ ሕግ አጥባቂ ቤት ለመሄድ ከመንገዱ ፈቀቅ አለ፤ ነገር ግን፥ እነሆ፥ ወደ ኮረብታው አጠገብ በደረሰ ጊዜ ኮረብታው እጅግ ረጅም መሰለው፤ ደግሞም ወደ መንገዱ ዳር የቀረበው ጎኑ እጅግ ተንጠልጥሎ ነበርና ክርስቲያን ኮረብታው በራሱ ላይ እንዳይወድቅበት ፈርቶ ወደ ፊት ለመሄድ አልደፈረም፤ ስለዚህም በዚያ ቆመ፤ የሚያደርገውንም አላወቀም። ደግሞም ሸክሙ በመንገዱ ላይ ሳለ ከነበረው ይልቅ አሁን ከብዶ ታየው። ከኮረብታውም የእሳት ብልጭታዎች ወጡ፤ ዘጸአት 19:16, 18፤ ክርስቲያንም እንዳይቃጠል ፈራ፤ ስለዚህም በዚያ ከፍርሃት የተነሣ ላበው ወረደ፥ ተንቀጠቀጠም። ዕብራውያን 12:21። አሁንም የዓለማዊውን ጠቢብ ምክር በመቀበሉ ይጸጸት ጀመር፤ በዚያን ጊዜም ወንጌላዊ ሊገናኘው ሲመጣ አየ፤ እርሱንም ባየ ጊዜ ከኀፍረት የተነሣ ፊቱ ቀላ። ወንጌላዊም እየቀረበ እየቀረበ መጣ፤ ወደ እርሱም በደረሰ ጊዜ በኮሳታና በሚያስፈራ ፊት ተመለከተው፤ ከክርስቲያንም ጋር እንዲህ ብሎ ይዋቀስ ጀመር።

ወንጌላዊ፦ ክርስቲያን ሆይ፥ በዚህ ምን ታደርጋለህ? አለው፤ በዚህም ቃል ክርስቲያን የሚመልሰውን አጣ፤ ስለዚህም ለጊዜው በፊቱ ዝም ብሎ ቆመ። ወንጌላዊም ደግሞ እንዲህ አለ፦ ከጥፋት ከተማ ቅጥር ውጭ ሲጮኽ ያገኘሁት ሰው አንተ አይደለህምን?

ክርስቲያን፦ አዎን፥ ውድ ጌታዬ ሆይ፥ ያ ሰው እኔ ነኝ።

ወንጌላዊ፦ ወደ ትንሺቱ ወደ ጠባቧ በር የሚወስደውን መንገድ አላመለከትሁህምን?

ክርስቲያን፦ ክርስቲያንም፦ አዎን፥ ውድ ጌታዬ ሆይ፥ አለ።

ወንጌላዊ፦ ታዲያ እንዲህ ፈጥነህ ፈቀቅ ያልኸው እንዴት ነው? አሁን ከመንገዱ ወጥተሃልና።

ክርስቲያን፦ የተስፋ መቁረጥን ረግረግ እንደ ተሻገርሁ አንድ ጨዋ ሰው አገኘሁ፤ እርሱም በፊቴ ባለችው መንደር ሸክሜን ሊያወርድልኝ የሚችል ሰው እንደማገኝ አሳመነኝ።

ወንጌላዊ፦ እርሱ ምን ዓይነት ሰው ነበር?

ክርስቲያን፦ ጨዋ ሰው ይመስል ነበር፤ ብዙም አነጋገረኝ፤ በመጨረሻም እሺ እንድል አደረገኝ፤ ስለዚህም ወደዚህ መጣሁ፤ ነገር ግን ይህን ኮረብታ፥ በመንገዱም ላይ እንዴት እንደ ተንጠለጠለ ባየሁ ጊዜ በራሴ ላይ እንዳይወድቅ ብዬ ድንገት ቆምሁ።

ወንጌላዊ፦ ያ ጨዋ ሰው ምን አለህ?

ክርስቲያን፦ ወዴት እንደምሄድ ጠየቀኝ፤ እኔም ነገርሁት።

ወንጌላዊ፦ ከዚያስ ምን አለ?

ክርስቲያን፦ ቤተ ሰብ እንዳለኝ ጠየቀኝ፤ እኔም ነገርሁት። ነገር ግን፥ አልሁ፥ በጀርባዬ ላይ ባለው ሸክም እጅግ ስለ ተጫንሁ እንደ ቀድሞው በእነርሱ ደስ ልሰኝ አልችልም።

ወንጌላዊ፦ ከዚያስ ምን አለ?

ክርስቲያን፦ ፈጥኜ ከሸክሜ እንድገላገል አዘዘኝ፤ እኔም የምፈልገው ዕረፍት እንደ ሆነ ነገርሁት። ደግሞም፥ አልሁ፥ ወደ መዳኛው ስፍራ እንዴት እንደምደርስ ተጨማሪ መመሪያ እቀበል ዘንድ ወደዚያች በር እሄዳለሁ። እርሱም የተሻለና አጭር፥ ጌታዬ ሆይ፥ አንተ እንዳስገባኸኝ መንገድ በችግሮች ያልተከበበ መንገድ እንደሚያሳየኝ ነገረኝ፤ ይህም መንገድ፥ አለ፥ እነዚህን ሸክሞች የማውረድ ችሎታ ወዳለው ወደ አንድ ጨዋ ሰው ቤት ይመራሃል፤ ስለዚህም አመንሁት፤ ምናልባትም ፈጥኜ ከሸክሜ ዕረፍት አገኝ እንደ ሆነ ብዬ ከዚያ መንገድ ወደዚህ ፈቀቅ አልሁ። ወደዚህ ስፍራ በደረስሁና ነገሮችን እንዳሉ ባየሁ ጊዜ ግን (እንዳልሁት) አደጋን ፈርቼ ቆምሁ፤ አሁንም የማደርገውን አላውቅም።

ወንጌላዊ፦ ወንጌላዊም እንዲህ አለ፦ የእግዚአብሔርን ቃል አሳይህ ዘንድ ጥቂት ቆም በል። እርሱም እየተንቀጠቀጠ ቆመ። ወንጌላዊም እንዲህ አለ፦ «ለሚናገረው እምቢ እንዳትሉ ተጠንቀቁ፤ እነዚያ በምድር ላስረዳቸው እምቢ ባሉ ጊዜ ካላመለጡ፥ ከሰማይ ከመጣው ፈቀቅ የምንል እኛስ እንዴት እናመልጣለን?» ዕብራውያን 12:25። ደግሞም እንዲህ አለ፦ «ጻድቅ ግን በእምነት ይኖራል ወደ ኋላም ቢያፈገፍግ፥ ነፍሴ በእርሱ ደስ አይላትም።» ዕብራውያን 10:38። እነዚህንም ቃላት እንዲህ አድርጎ አስረዳው፦ ወደዚህ መከራ የምትሮጥ ሰው አንተ ነህ፤ የልዑልን ምክር መናቅ፥ እግርህንም ከሰላም መንገድ መመለስ ጀምረሃል፤ ይህም ነፍስህን ለጥፋት አደጋ ልትጥል እስክትቀርብ ድረስ ነው።

ከዚያም ክርስቲያን፦ ወዮልኝ፥ ጠፍቻለሁና! እያለ እየጮኸ እንደ ሞተ ሰው በእግሩ ሥር ወደቀ። ይህንም ባየ ጊዜ ወንጌላዊ ቀኝ እጁን ይዞ «ኃጢአትና ስድብ ሁሉ ለሰዎች ይሰረይላቸዋል።» አለው። ማቴዎስ 12:31። «ያመንህ እንጂ ያላመንህ አትሁን።» ዮሐንስ 20:27። ከዚያም ክርስቲያን እንደ ገና በጥቂቱ ነፍሱ ተመለሰችለት፤ እንደ መጀመሪያውም እየተንቀጠቀጠ በወንጌላዊ ፊት ተነሥቶ ቆመ።

ከዚያም ወንጌላዊ እንዲህ ብሎ ቀጠለ፦ ለምነግርህ ነገሮች አብልጠህ ልብ በል። አሁን ያሳተህ ማን እንደ ሆነ፥ ደግሞም ወደ ማን እንደ ላከህ አሳይሃለሁ። ያገኘህ ሰው ዓለማዊው ጠቢብ የሚባል ነው፤ በዚህም ስም መጠራቱ ተገቢ ነው፤ በከፊል የዚህን ዓለም ትምህርት ብቻ ስለሚያጣጥም ነው፤ 1ኛ ዮሐንስ 4:5፤ (ስለዚህም ሁልጊዜ ለአምልኮ ወደ ግብረ ገብነት ከተማ ይሄዳል፤) በከፊልም ያ ትምህርት ከመስቀል ከሁሉ አብልጦ ስለሚያድነው ያን ትምህርት ከሁሉ አብልጦ ስለሚወድድ ነው፤ ገላትያ 6:12፤ እንዲህ ያለ ሥጋዊ ጠባይ ስላለውም ቀና የሆኑትን መንገዶቼን ሊያጣምም ይፈልጋል። በዚህም ሰው ምክር ውስጥ ፈጽመህ ልትጸየፋቸው የሚገቡ ሦስት ነገሮች አሉ።

1. ከመንገዱ ፈቀቅ ማድረጉ።

2. መስቀሉን በአንተ ዘንድ የተጠላ ለማድረግ መድከሙ።

3. ወደ ሞት አገልግሎት በሚወስደውም መንገድ ላይ እግርህን ማቆሙ።

በመጀመሪያ፥ ከመንገዱ ፈቀቅ ማድረጉን፥ አዎን፥ አንተም ራስህ በዚህ መስማማትህን ልትጸየፍ ይገባሃል፤ ይህ ስለ አንድ ዓለማዊ ጠቢብ ምክር ብሎ የእግዚአብሔርን ምክር መናቅ ነውና። ጌታ እንዲህ ይላል፦ «በጠበበው በር ለመግባት ተጋደሉ፤» ሉቃስ 13:24፤ ይህችም እኔ የምልክህ በር ናት፤ «ወደ ሕይወት የሚወስደው ደጅ የጠበበ፥ መንገዱም የቀጠነ ነውና፥ የሚያገኙትም ጥቂቶች ናቸው።» ማቴዎስ 7:13,14። ከዚህች ከትንሺቱ ጠባቧ በርና ወደ እርስዋ ከሚወስደው መንገድ ይህ ክፉ ሰው ፈቀቅ አድርጎ ወደ ጥፋት ሊያደርስህ ተቃርቦአል፤ ስለዚህ ከመንገድ ፈቀቅ ማድረጉን ጥላ፤ እርሱንም በመስማትህ ራስህን ተጸየፍ።

ሁለተኛ፥ መስቀሉን በአንተ ዘንድ የተጠላ ለማድረግ መድከሙን ልትጸየፍ ይገባሃል፤ መስቀሉን ከግብፅ መዝገብ አብልጠህ ልትመርጠው ይገባሃልና። ዕብራውያን 11:25,26። ደግሞም የክብር ንጉሥ ሕይወቱን ሊያድን የሚወድ ያጠፋታል ብሎ ነግሮሃል። ወደ እርሱም የሚመጣ አባቱንና እናቱን፥ ሚስቱንና ልጆቹን፥ ወንድሞቹንና እኅቶቹን፥ አዎን፥ የራሱንም ሕይወት ደግሞ ባይጠላ ደቀ መዝሙሩ ሊሆን አይችልም። ማርቆስ 8:38፤ ዮሐንስ 12:25፤ ማቴዎስ 10:39፤ ሉቃስ 14:26። ስለዚህ እላለሁ፤ እውነት ያለ እርሱ የዘላለም ሕይወት ልታገኝ እንደማትችል የተናገረለትን ነገር፥ ሞትህ ይሆናል ብሎ ሰው ሊያሳምንህ ቢደክም፥ ይህን ትምህርት ልትጸየፈው ይገባሃል።

ሦስተኛ፥ ወደ ሞት አገልግሎት በሚወስደው መንገድ ላይ እግርህን ማቆሙን ልትጠላ ይገባሃል። ለዚህም ወደ ማን እንደ ላከህ፥ ደግሞም ያ ሰው ከሸክምህ ሊያድንህ ምን ያህል እንደማይችል ልታስብ ይገባሃል።

ዕረፍትን ታገኝ ዘንድ የተላክህበት፥ ስሙ ሕግ አጥባቂ የሆነው፥ አሁን ያለችው የባሪያይቱ ልጅ ነው፤ ከልጆችዋም ጋር በባርነት ያለችው እርስዋ ናት፤ ገላትያ 4:21-27፤ እርስዋም በምሥጢር በራስህ ላይ ይወድቃል ብለህ የፈራኸው ይህ የሲና ተራራ ናት። እንግዲህ እርስዋ ከልጆችዋ ጋር በባርነት ካለች በእነርሱ አርነት እንድትወጣ እንዴት ትጠብቃለህ? ስለዚህ ይህ ሕግ አጥባቂ ከሸክምህ ነጻ ሊያወጣህ አይችልም። በእርሱ ከሸክሙ የተገላገለ ሰው እስከ አሁን ከቶ የለም፤ ወደ ፊትም ሊኖር አይችልም፤ በሕግ ሥራ ልትጸድቁ አትችሉም፤ በሕግ ሥራ ማንም ሕያው ሰው ከሸክሙ ሊገላገል አይችልምና፤ ስለዚህ ዓለማዊው ጠቢብ ባዕድ ነው፤ አቶ ሕግ አጥባቂም አታላይ ነው፤ ልጁ ጨዋነትም የማስመሰል ፈገግታ ያለበት መልክ ቢኖረውም ግብዝ ብቻ ነው፤ ሊረዳህም አይችልም። እመነኝ፤ ስለ እነዚህ ሰነፎች ሰዎች በሰማኸው በዚህ ሁሉ ጫጫታ ውስጥ ካስገባሁህ መንገድ ፈቀቅ በማድረግ መዳንህን ሊያሳጣህ ከተሸረበ ተንኰል በቀር ምንም የለም። ከዚህ በኋላ ወንጌላዊ ለተናገረው ቃል ማረጋገጫ እንዲሆን ወደ ሰማያት በታላቅ ድምፅ ጮኸ፤ በዚያን ጊዜም ምስኪኑ ክርስቲያን ከቆመበት ተራራ ቃልና እሳት ወጡ፤ ይህም የሥጋውን ጠጕር አቆመ። ቃሉም እንዲህ ተብሎ ተነገረ፦ «ከሕግ ሥራ የሆኑት ሁሉ በእርግማን በታች ናቸውና፤ በሕግ መጽሐፍ በተጻፉት ሁሉ ጸንቶ የማይኖር የማያደርግም ሁሉ የተረገመ ነው ተብሎ ተጽፎአልና።» ገላትያ 3:10።

አሁንም ክርስቲያን ከሞት በቀር ሌላ ምንም አልጠበቀም፤ በሚያሳዝንም ሁኔታ ይጮኽ ጀመር፤ ከዓለማዊው ጠቢብ ጋር የተገናኘበትን ጊዜ እንኳ ረገመ፤ ምክሩን በመስማቱም ራሱን ሺህ ጊዜ ሞኝ እያለ ይጠራ ነበር። ደግሞም ከሥጋ ብቻ የመነጩት የዚህ ጨዋ ሰው ክርክሮች ቀናውን መንገድ እስኪተው ድረስ እንዲህ እንዳሸነፉት ባሰበ ጊዜ እጅግ አፈረ። ይህም ከሆነ በኋላ በሚከተለው ቃልና አሳብ እንደ ገና ወደ ወንጌላዊ ዞሮ ተናገረ።

ክርስቲያን፦ ጌታዬ ሆይ፥ ምን ይመስልሃል? ተስፋ አለን? አሁን ተመልሼ ወደ ጠባቧ በር ልወጣ እችላለሁን? ስለዚህ ነገር ተጥዬ አልቀርምን? ከዚያስ አፍሬ አልሰደድምን? የዚህን ሰው ምክር በመስማቴ አዝናለሁ፤ ነገር ግን ኃጢአቴ ይሰረይልኛልን?

ወንጌላዊ፦ ከዚያም ወንጌላዊ እንዲህ አለው፦ ኃጢአትህ እጅግ ታላቅ ነው፤ በእርሱ ሁለት ክፋቶችን አድርገሃልና፤ በተከለከሉ ጎዳናዎች ለመሄድ መልካሙን መንገድ ትተሃል። ቢሆንም በበሩ ያለው ሰው ይቀበልሃል፤ ለሰዎች በጎ ፈቃድ አለውና፤ ብቻ፥ አለ፥ ዳግመኛ ፈቀቅ እንዳትል ተጠንቀቅ፤ ያለዚያ «ቍጣው ጥቂት በነደደ ጊዜ ከመንገድ ትጠፋለህ።» መዝሙር 2:12።