ደራሲው ስለ መጽሐፉ ያቀረበው መከላከያ

ደራሲው ስለ መጽሐፉ
ያቀረበው መከላከያ

በመጀመሪያ ብዕሬን በእጄ ስይዝ፥

እንዲህ ለመጻፍ ስነሣ፥ አላወቅሁም ነበር

ፈጽሞ ትንሽ መጽሐፍ እንደምሠራ

በዚህ ዓይነት ስልት፤ እንዲያውም ጀምሬ ነበር

ሌላ መጽሐፍ ለመሥራት፤ ያም ሊያልቅ ሲቃረብ፥

ሳላስተውለው ይህን ጀመርሁ።

ነገሩም እንዲህ ነበር፦ እኔ ስለ መንገዱ፥

በዚህ በወንጌል ዘመናችን ስለ ቅዱሳን ሩጫ ስጽፍ፥

ድንገት ወደ ምሳሌያዊ ታሪክ ገባሁ፤

ስለ ጕዞአቸውና ወደ ክብር ስለሚያደርሰው መንገድ፥

ከሃያ በሚበልጡ ነገሮች ጻፍሁት፤

ይህን ስጨርስ፥ ሌሎች ሃያ በራሴ ውስጥ ተገኙ፤

እነርሱም ደግሞ ይበዙ ጀመር፥

ከእሳት ፍም እንደሚፈናጠር ፍንጣሪ።

እኔም አሰብሁ፦ እናንተ እንዲህ ፈጥናችሁ የምትራቡ ከሆነ፥

ለብቻችሁ አኖራችኋለሁ፤ አለዚያ በመጨረሻ

ማለቂያ የሌላችሁ ሆናችሁ እንዳትበሉት

አሁን የምጽፈውን መጽሐፍ።

እንዲሁም አደረግሁ፤ ነገር ግን አላሰብሁም ነበር

ብዕሬንና ቀለሜን ለዓለም ሁሉ ለማሳየት

በዚህ ዓይነት ስልት፤ ያሰብሁት ልሠራ

የማላውቀውን ነገር ብቻ ነበር፤ ደግሞም አልተነሣሁም

በዚህ ባልንጀራዬን ደስ ለማሰኘት፤ አይደለም፥ እኔ አይደለሁም፤

ያደረግሁት ራሴን ደስ ለማሰኘት ነው።

ደግሞም በዚህ ጭረቴ ያሳለፍሁት

የትርፍ ጊዜዬን ብቻ ነው፤ ያሰብሁትም

ይህን በማድረግ ራሴን ማዝናናት ብቻ ነበር፥

ከሚያስቱኝ ከክፉ አሳቦች ለመራቅ።

እንዲህም በደስታ ብዕሬን በወረቀት ላይ አኖርሁ፤

አሳቤንም ፈጥኜ በነጭ ላይ በጥቁር አሰፈርሁ፤

ስልቴን ከጫፉ ይዤ ስለ ነበር፥

በሳብሁት ቍጥር ይመጣ ነበር፤ እኔም በብዕሬ

አሰፈርሁት፤ በመጨረሻም እስኪሆን ድረስ

በርዝመቱና በስፋቱ፥ ይህን የምታየውን ያህል።

እንዲህም ጫፎቼን ባገጣጠምሁ ጊዜ፥

ለሌሎች አሳየኋቸው፤ ለማየት ፈልጌ

ይኰንኑአቸው ወይስ ያጸድቁአቸው እንደ ሆነ፦

አንዳንዶች፦ ይኑሩ አሉ፤ አንዳንዶች፦ ይሙቱ አሉ፤

አንዳንዶች፦ ጆን፥ አትመው አሉ፤ ሌሎች፦ አይሆንም አሉ፤

አንዳንዶች፦ መልካም ሊያደርግ ይችላል አሉ፤ ሌሎች፦ የለም አሉ።

በዚህ ጊዜ ተጨነቅሁ፤ አላየሁምም

በእኔ ሊደረግ የሚገባው የተሻለው የትኛው እንደ ሆነ፤

በመጨረሻ አሰብሁ፦ እናንተ እንዲህ ስለ ተከፋፈላችሁ፥

አትመዋለሁ፤ ነገሩንም እንዲሁ ቈረጥሁት።

አሰብሁም፦ አንዳንዶች እንዲታተም እንደሚሹ አያለሁ፥

ሌሎች ግን በዚያ መስመር ባይሄዱም፤

እንግዲህ የተሻለውን የመከረ ማን እንደ ሆነ ለማረጋገጥ፥

እንዲህ ልፈትነው ተገቢ መሰለኝ።

ደግሞም አሰብሁ፦ አሁን ብከለክል

እንዲታተም የሚሹትን፥ ደስ እንዳይሰኙ፤

ምናልባት ሳላውቅ ልከለክላቸው እችል ነበር

ታላቅ ደስታ ከሚሆንላቸው ነገር።

እንዲወጣ ላልፈለጉትም

እንዲህ አልኋቸው፦ ላስቀይማችሁ አልወድም፤

ነገር ግን ወንድሞቻችሁ በእርሱ ደስ ስላላቸው፥

አብልጣችሁ እስክታዩ ድረስ ከመፍረድ ተቈጠቡ።

ማንበብ ካልወደድህ ተወው፤

አንዱ ሥጋውን ይወዳል፥ ሌላው አጥንቱን መጋጥ ይወዳል።

አዎን፥ ቅሬታቸውን ይበልጥ ለማብረድ፥

እንዲህ ብዬ ደግሞ ተከራከርኋቸው፦

በዚህ ዓይነት አጻጻፍ መጻፍ አይገባኝምን?

በዚህ ስልትስ ደግሞ፥ ሳልስት

ግቤን፥ ማለትም የአንተን መልካም? ለምን አይደረግም?

ጥቁር ደመና ውኃ ያመጣል፥ ብሩሁ ግን ምንም አያመጣም።

አዎን፥ ጥቁርም ይሁን ብሩህ፥ የብር ጠብታቸውን

ቢያወርዱ፥ ምድር ፍሬ በማፍራት

ሁለቱንም ታመሰግናለች፥ አንዱንም አትነቅፍም፤

ይልቁንም በአንድነት የሚሰጡትን ፍሬ ታከማቻለች፤

አዎን፥ ሁለቱን እንዲህ ታዋሕዳለች፥ በፍሬአቸውም

ይህን ከዚያ ማንም ሊለይ አይችልም፤ ይስማሙአታልም

ስትራብ በሚገባ፤ ብትጠግብ ግን

ሁለቱንም ትተፋለች፥ በረከታቸውንም ከንቱ ታደርጋለች።

ዓሣ አጥማጁ የሚይዘውን መንገድ ታያለህ

ዓሣን ለመያዝ፤ ምን ያህል መሣሪያ ይሠራል!

እነሆ፥ ብልሃቱን ሁሉ እንዴት እንደሚያሠራ፤

ደግሞም ወጥመዱን፥ ገመዱን፥ ዘንጉን፥ መንጠቆውንና መረቡን፤

ነገር ግን መንጠቆም ገመድም፥

ወጥመድም መረብም መሣሪያም የአንተ ሊያደርጋቸው የማይችል ዓሦች አሉ፤

በእጅ ሊዳሰሱ፥ ሊኰረኰሩም ይገባል፥

አለዚያ የምታደርገውን ሁሉ ብታደርግ አይያዙም።

ወፍ አዳኙ አደኑን ለመያዝ እንዴት ይጣጣራል

በልዩ ልዩ ዘዴ! ሁሉንም ማንም ሊጠራቸው አይችልም።

ጠመንጃውን፥ መረቡን፥ ሙጫ የተቀባ በትሩን፥ መብራቱንና ደወሉን፤

ይሳባል፥ ይሄዳል፥ ይቆማል፤ አዎን፥ ማን ሊናገር ይችላል

አቋሙን ሁሉ? ነገር ግን ከእነዚህ አንዱም

የወደዳቸውን ወፎች ገዥ አያደርገውም።

አዎን፥ ይህችን ለመያዝ ዋሽንት መንፋትና ማፏጨት አለበት፤

እንዲህ ቢያደርግ ግን ያችን ወፍ ያጣታል።

ዕንቍ በእንቁራሪት ራስ ውስጥ ሊኖር ቢችል፥

በዛጎል ውስጥም ደግሞ ሊገኝ ቢችል፤

ምንም ተስፋ የማይሰጡ ነገሮች

ከወርቅ የሚሻለውን ቢይዙ፤ ማን ይንቃል፥

ስለ እርሱ ጥቂት የሚያውቅ፥ በዚያ መፈለግን

ያገኘው ዘንድ? እንግዲህ ትንሹ መጽሐፌ

(ከዚህ ወይም ከዚያ ሰው ዘንድ እንዲወደድ ከሚያደርጉት

ከእነዚህ ቀለማት ሁሉ ባዶ ቢሆንም፥)

በጀግና ነገር ግን ባዶ በሆኑ አሳቦች ከሚኖረው

የሚበልጡ ነገሮች የሌሉት አይደለም።

«መልካም፥ ነገር ግን ገና ፈጽሞ አልረካሁም

ይህ መጽሐፍህ በብርቱ ሲፈተን እንደሚቆም።»

ታዲያ ምን ሆነ? «ጨለማ ነው።» ቢሆንስ?

«ነገር ግን የፈጠራ ነው።» ቢሆንስ ምን አለበት? እኔ እንደማምነው

አንዳንድ ሰዎች እንደ እኔው በጨለመ የፈጠራ ቃል

እውነትን ያንቈጠቍጣሉ፥ ጨረሩንም ያበራሉ።

«ነገር ግን ጽናት ይጎድላቸዋል።» አንተ ሰው፥ አሳብህን ተናገር።

«ደካሞችን ያሰጥማሉ፤ ምሳሌዎች ያሳውሩናል።»

ጽናትማ በእርግጥ ይገባዋል ለብዕሩ

መለኮታዊ ነገርን ለሰዎች ለሚጽፍ፤

ነገር ግን ጽናት ሊጎድለኝ ግድ ነውን፥ እኔ

በምሳሌ ስለምናገር? የእግዚአብሔር ሕጎች፥

የወንጌሉ ሕጎች፥ በጥንት ዘመን የተገለጡት

በአምሳያ፥ በጥላና በምሳሌ አልነበረምን? ነገር ግን ማንም

ልባም ሰው እነርሱን ለመንቀፍ አይወድም፥

ሲቃወም እንዳይገኝ ብሎ

ከሁሉ የላቀውን ጥበብ! አይደለም፥ ይልቁንም ይጐነበሳል፥

በካስማና በቀለበት፥ ምን እንደ ሆነ ለማግኘት ይሻል፥

በጥጃና በበግ፥ በጊደርና በአውራ በግ፥

በወፍና በቅጠል፥ በጠቦቶችም ደም

እግዚአብሔር የሚነግረው፤ ብፁዕም ነው

በእነርሱ ያለውን ብርሃንና ጸጋ የሚያገኝ።

ስለዚህ ቸኩለህ አትደምድም

ጽናት እንደሚጎድለኝ—ጨዋነት እንደሌለኝ፤

በመልክ ጽኑ የሚመስሉ ሁሉ ጽኑ አይደሉም፤

በምሳሌ የሆነውንም ሁሉ አንናቅ፥

እጅግ ጐጂ የሆኑትን ነገሮች በቀላሉ እንዳንቀበል፥

መልካም የሆኑትንም ከነፍሳችን እንዳንነጥቅ።

ጨለማና ደመናማ ቃሎቼ የሚይዙት

ሣጥን ወርቅን እንደሚይዝ እውነትን ብቻ ነው።

ነቢያት በምሳሌ አብዝተው ተጠቀሙ

እውነትን ለመግለጥ፤ አዎን፥ የሚያስተውል ሁሉ

ክርስቶስንና ሐዋርያቱን፥ በግልጥ ያያል

እውነቶች እስከ ዛሬ በእንዲህ ያለ መጐናጸፊያ እንዳሉ።

ለማለት እፈራለሁን? ቅዱስ መጽሐፍ፥

በአጻጻፉና በአነጋገሩ ብልሃትን ሁሉ የሚያስንቀው፥

በየስፍራው በእነዚህ ነገሮች ሁሉ የተሞላ ነው፥

በጨለማ አምሳያዎችና በምሳሌያዊ ታሪኮች? ነገር ግን ይፈልቃል

ከዚያው መጽሐፍ ያ ውበትና እነዚያ የብርሃን

ጨረሮች፥ እጅግ የጨለመውን ሌሊታችንን ቀን የሚያደርጉ።

እንግዲህ ነቃፊዬ አሁን ሕይወቱን ይመልከት፥

ከመጽሐፌም የጨለሙ መስመሮችን በዚያ ያግኝ፥

በእኔ ዘንድ ከሚያገኘው ሁሉ ይልቅ፤ አዎን፥ ደግሞም ይወቅ፥

በምርጥ ነገሮቹም ውስጥ የባሱ መስመሮች እንዳሉ።

በማያዳሉ ሰዎች ፊት ብንቆም፥

በእርሱ ደካማ አንዲቱ ላይ አሥር ለመወራረድ እደፍራለሁ፥

በእነዚህ መስመሮች ያለውን ትርጕሜን እንደሚቀበሉ

በብር መቅደስ ከተቀመጠው ከእርሱ ትርጕም እጅግ አብልጠው።

ኑ፥ እውነት በመጠቅለያ ጨርቅ ቢሆንም እንኳ፥ አገኘዋለሁ

ፍርድን ያስተምራል፥ አእምሮንም ያቀናል፤

ማስተዋልን ደስ ያሰኛል፥ ፈቃድንም

ያስገዛል፥ ትውስታንም ደግሞ ይሞላል

ምናባችንን ደስ በሚያሰኘው ነገር፤

እንዲሁም ጭንቀታችንን ያበርድ ዘንድ ያዘነብላል።

ጢሞቴዎስ ጤናማ ቃልን ሊጠቀም እንደሚገባው አውቃለሁ፥

የአሮጊቶችንም ተረት ሊተው፤

ነገር ግን ጽኑው ጳውሎስ የትም አልከለከለውም

ምሳሌዎችን መጠቀም፥ በእነርሱም ውስጥ ተሰውረው ነበር

ያ ወርቅ፥ እነዚያ ዕንቍዎችና የከበሩ ድንጋዮች፥

ሊቈፈርላቸው የሚገባ፥ ያውም በታላቅ ጥንቃቄ።

አንድ ቃል ልጨምር። አንተ የእግዚአብሔር ሰው ሆይ፥

ተቀየምህን? ትመኛለህን፥ ምነው

ጉዳዬን በሌላ ልብስ ባቀረብሁ ብለህ?

ወይስ በነገሮቹ ይበልጥ ግልጥ ብሆን?

ሦስት ነገሮችን ላቅርብ፤ ከዚያም እገዛለሁ

ከእኔ ለሚሻሉት፥ እንደሚገባ።

1. ይህን ስልቴን መጠቀም እንደ ተከለከልሁ

አላገኘሁም፤ ይህም በቃላት፥ በነገሮች፥ በአንባቢዎች ላይ

ምንም ጕዳት እስካላደርስ፥ ወይም ባለጌ እስካልሆን ድረስ

አምሳያንና ምሳሌን በመያዝ፥

በአተገባበርም፤ ነገር ግን በምችለው ሁሉ

በዚህ ወይም በዚያ መንገድ የእውነትን መስፋፋት እሻለሁ።

ተከለከልሁ አልሁን? አይደለም፥ ፈቃድ አለኝ፥

(ምሳሌም ደግሞ አለኝ፥ ያውም በቃላቸው ወይም በመንገዳቸው

እግዚአብሔርን ዛሬ ከሚተነፍስ ሰው ሁሉ ይልቅ

አብልጠው ደስ ካሰኙት ሰዎች፥)

አሳቤን እንዲህ ለመግለጥ፥ እንዲህም ለመናገር

እጅግ የላቁትን ነገሮች ለአንተ።

2. እንደ ዛፍ የረዘሙ ሰዎች እንደሚጽፉ አገኘሁ

በምልልስ መልክ፤ ነገር ግን ማንም አይንቃቸውም

እንዲህ ስለ ጻፉ። በእርግጥ እውነትን

ቢያጣምሙ፥ የተረገሙ ይሁኑ፥ የሚጠቀሙበትም ብልሃት

ለዚያ ዓላማ፤ ነገር ግን እውነት ነጻ ትሁን

በአንተና በእኔ ላይ ዘመቻዋን ታደርግ ዘንድ፥

እግዚአብሔርን ደስ በሚያሰኘው መንገድ፤ መቼም ማን ያውቃል፥

በመጀመሪያ ማረስን ካስተማረን ይልቅ፥

አእምሮአችንንና ብዕራችንን ለዓላማው እንዴት እንደሚመራ?

እርሱም የተናቁትን ነገሮች መለኮታዊውን እንዲያስገቡ ያደርጋል።

3. ቅዱስ መጽሐፍ በብዙ ስፍራ

ከዚህ ስልት ጋር እንደሚመሳሰል አገኘሁ፥ ጉዳዩ

አንዱን ነገር በሌላው መግለጥ በሚያስፈልግበት፤

እንግዲህ ልጠቀምበት እችላለሁ፥ ምንም ሳላፍን

የእውነትን ወርቃማ ጨረር፤ እንዲያውም በዚህ ስልት

ጨረሩን እንደ ቀን ብርሃን እንዲፈነጥቅ ላደርገው እችላለሁ።

አሁንም ብዕሬን ከማስቀመጤ በፊት፥

የመጽሐፌን ጥቅም አሳያለሁ፤ ከዚያም

አንተንም እርሱንም ለዚያ እጅ አደራ እሰጣለሁ፥

ብርቱውን ለሚጥለው፥ ደካሞችንም ለሚያቆመው።

ይህ መጽሐፍ በዓይንህ ፊት ይሥላል

የዘላለምን ሽልማት የሚሻውን ሰው፤

ከወዴት እንደሚመጣ፥ ወዴትም እንደሚሄድ ያሳይሃል፥

ሳያደርግ የሚተወውን፥ የሚያደርገውንም፤

እንዴት እንደሚሮጥ፥ እንደሚሮጥም ደግሞ ያሳይሃል፥

ወደ ክብር ደጅ እስኪደርስ ድረስ።

ደግሞም ለሕይወት በብርቱ የተነሡትን ያሳያል፥

የማያልፈውን አክሊል የሚያገኙ መስለው፤

በዚህም ደግሞ ምክንያቱን ታያለህ፥

ድካማቸውን ለምን እንደሚያጡ፥ እንደ ሰነፎችም እንደሚሞቱ።

ይህ መጽሐፍ መንገደኛ ያደርግሃል፥

በምክሩ ልትመራ ብትፈቅድ፤

ወደ ቅድስቲቱ ምድር ይመራሃል፥

መመሪያውን ብታስተውል፤

አዎን፥ ሰነፉን ትጉ ያደርገዋል፤

ዕውሩንም ደግሞ ደስ የሚያሰኙ ነገሮችን እንዲያይ።

ብርቅና ጠቃሚ ነገር ትሻለህን?

ወይስ በተረት ውስጥ እውነትን ለማየት ትወዳለህን?

ዘንጊ ነህን? ማስታወስ ትወዳለህን

ከአዲስ ዓመት ቀን እስከ ዓመቱ የመጨረሻ ወር ፍጻሜ?

እንግዲያስ ምናቤን አንብብ፤ እንደ ኵርንችት ይጣበቃሉ፥

ምናልባትም ረዳት ለሌላቸው አጽናኞች ይሆናሉ።

ይህ መጽሐፍ የተጻፈው በእንዲህ ያለ አነጋገር ነው፥

የደከሙ ሰዎችን አእምሮ ሊነካ በሚችል፤

አዲስ ነገር ይመስላል፥ ነገር ግን የያዘው

ጤናማና ቅን የወንጌል ዜማ እንጂ ሌላ አይደለም።

ራስህን ከትካዜ ልታርቅ ትወዳለህን?

ደስተኛ ሆነህ ከስንፍና ልትርቅ ትወዳለህን?

እንቆቅልሾችንና ፍቺአቸውን ልታነብ ትወዳለህን?

ወይስ በአሳብህ ውስጥ ልትሰጥም?

ሥጋ መልቀም ትወዳለህን? ወይስ ልታይ ትወዳለህን

በደመና ውስጥ ያለውን ሰው፥ ሲናገርህም ልትሰማው?

በሕልም ውስጥ ሆነህ ሳትተኛ ልትኖር ትወዳለህን?

ወይስ በቅጽበት ልትስቅና ልታለቅስ ትወዳለህን?

ራስህን ልታጣ፥ ምንም ጕዳት ሳይደርስብህ፥ ትወዳለህን

ያለ ድግምትም ራስህን እንደ ገና ልታገኝ?

ራስህን ልታነብ፥ የማታውቀውንም ልታነብ ትወዳለህን፥

ነገር ግን የተባረክህ እንደ ሆንህ ወይም እንዳልሆንህ ልታውቅ፥

እነዚያኑ መስመሮች በማንበብ? እንግዲያስ ወደዚህ ና፥

መጽሐፌንና ራስህን፥ ልብህንም በአንድነት አኑር።

ጆን ባንየን።