የመጀመሪያው ደረጃ

በዚህ ጊዜ ክርስቲያና መንገድዋን ጀምራ ነበር፥ ምሕረትም ከእርስዋ ጋር ሄደች፤ እንዲህ ሲሄዱ፥ ልጆችዋም በዚያ ሳሉ፥ ክርስቲያና ትነጋገር ጀመር። ምሕረት ሆይ፥ አለች ክርስቲያና፥ በመንገድ ጥቂት ታጅቢኝ ዘንድ ከእኔ ጋር ከቤትሽ መውጣትሽን ያልጠበቅሁት ውለታ አድርጌ እቈጥረዋለሁ።

ምሕረት፦ በዚያን ጊዜ ወጣቲቱ ምሕረት፥ (ገና ወጣት ነበረችና፥) እንዲህ አለች፦ ከአንቺ ጋር መሄዴ ፍሬ እንዳለው ባስብ ኖሮ፥ ወደ ከተማው ዳግመኛ ከቶ አልቀርብም ነበር።

ክርስቲያና፦ እንግዲያስ ምሕረት ሆይ፥ አለች ክርስቲያና፥ ዕጣሽን ከእኔ ጋር አድርጊ፤ የመንገደኝነታችን ፍጻሜ ምን እንደሚሆን በሚገባ አውቃለሁ፤ ባሌ ባለበት ስፍራ ነው፤ በእስፓንያ የማዕድን ጕድጓዶች ስላለው ወርቅ ሁሉ እንኳ ከዚያ ለመለየት አይወድድም። አንቺም በእኔ ግብዣ ብቻ ብትሄጂ እንኳ አትጣዪም። እኔንና ልጆቼን ያስጠራን ንጉሥ ምሕረትን የሚወድድ ነውና። ደግሞም ብትፈቅጂ፥ እቀጥርሻለሁ፥ አገልጋዬም ሆነሽ ከእኔ ጋር ትሄጃለሽ። ቢሆንም በእኔና በአንቺ መካከል ሁሉ ነገር የጋራ ይሆናል፤ ብቻ ከእኔ ጋር ሂጂ።

ምሕረት፦ ነገር ግን እኔ ደግሞ እንደምስተናገድ በምን አረጋግጣለሁ? ይህን ተስፋ ሊነግረኝ ከሚችል ሰው ብቻ ባገኝ ኖሮ፥ ፈጽሞ አላመነታም ነበር፤ መንገዱ እጅግ አድካሚ ቢሆንም እንኳ ሊረዳ በሚችለው እየተረዳሁ በሄድሁ ነበር።

ክርስቲያና፦ እንግዲያስ የተወደድሽ ምሕረት ሆይ፥ የምታደርጊውን እነግርሻለሁ፤ ከእኔ ጋር ወደ ጠባቧ በር ሂጂ፥ በዚያም ስለ አንቺ አብዝቼ እጠይቅልሻለሁ፤ በዚያም ማበረታቻ ካላገኘሽ፥ ወደ ስፍራሽ ብትመለሽ ደስ ይለኛል፤ ደግሞም አንቺ እንደምታደርጊው በመንገድ በማጀብሽ ለእኔና ለልጆቼ ስለምታሳዪው ደግነት ዋጋሽን እከፍልሻለሁ።

ምሕረት፦ እንግዲያስ ወደዚያ እሄዳለሁ፥ የሚከተለውንም እቀበላለሁ፤ የሰማይ ንጉሥ ልቡን በእኔ ላይ እንዳደረገ ዕጣዬ በዚያ ይወድቅ ዘንድ ጌታ ይስጠኝ።

በዚያን ጊዜ ክርስቲያና ጓደኛ ስላገኘች ብቻ ሳይሆን፥ ይህችን ምስኪን ልጃገረድ የራስዋን መዳን እንድትወድድ ስላሳመነቻት ደግሞ በልብዋ ደስ አላት። እንዲህም አብረው ሄዱ፥ ምሕረትም ታለቅስ ጀመር። በዚያን ጊዜ ክርስቲያና፥ እኅቴ ስለ ምን እንዲህ ታለቅሻለሽ? አለች።

ምሕረት፦ ወዮ! አለች፤ በኃጢአተኛ ከተማችን ገና የቀሩት ምስኪኖቹ ዘመዶቼ ያሉበትን ሁኔታና ኑሮ በሚገባ የሚያስብ ሰው ከማዘን በቀር ምን ሊያደርግ ይችላል? ኀዘኔንም አብልጦ የሚያከብደው የሚያስተምራቸው፥ የሚመጣውንም የሚነግራቸው ማንም ስለሌላቸው ነው።

ክርስቲያና፦ ርኅራኄ ለመንገደኞች ይገባቸዋል፤ መልካሙ ክርስቲያኔ ትቶኝ በሄደ ጊዜ ስለ እኔ እንዳለቀሰ፥ አንቺም ስለ ወዳጆችሽ ታለቅሻለሽ፤ እርሱን ስላልሰማሁትና ስላላከበርሁት አለቀሰ፤ ነገር ግን የእርሱና የእኛ ጌታ እንባውን ሰብስቦ በአቁማዳው አኖረው፤ አሁንም እኔና አንቺ፥ እነዚህም ጣፋጮቹ ልጆቼ፥ ፍሬውንና ጥቅሙን እያጨድን ነው። ምሕረት ሆይ፥ ይህ እንባሽ እንደማይጠፋ ተስፋ አደርጋለሁ፤ እውነት «በእንባ የሚዘሩ በደስታ ያጭዳሉ።» ብሎአልና። ደግሞም «ዘራቸውን ተሸክመው እያለቀሱ የሄዱ ነዶአቸውን ተሸክመው በደስታ ይመለሳሉ።» መዝሙር 126:5,6።

በዚያን ጊዜ ምሕረት እንዲህ አለች፦

«እጅግ የተባረከው መሪዬ ይሁን፥

የተባረከ ፈቃዱ ቢሆን፥

ወደ በሩ፥ ወደ በጎቹ በረት፥

እስከ ቅዱስ ተራራው ድረስ።

ደግሞም ከቶ አይተወኝ

እንድስት ወይም ፈቀቅ እንድል

ከነጻ ጸጋውና ከቅዱስ መንገዱ፥

የሚደርስብኝ ምንም ቢሆን።

ደግሞም ከወገኖቼ ይሰብስብ

ወደ ኋላ የተውኋቸውን፤

ጌታ ሆይ፥ የአንተ ይሆኑ ዘንድ እንዲጸልዩ አድርጋቸው፥

በፍጹም ልባቸውና በፍጹም አእምሮአቸው።»

ሽማግሌው ወዳጄም ቀጥሎ እንዲህ አለ፦ ነገር ግን ክርስቲያና ወደ ተስፋ መቁረጥ ረግረግ በደረሰች ጊዜ ቆም ብላ ማመንታት ጀመረች፤ ውድ ባሌ በጭቃ ሊታፈን የቀረው ጥቂት የነበረበት ስፍራ ይህ ነውና፥ አለች። ደግሞም ንጉሡ ይህን ስፍራ ለመንገደኞች እንዲያቀኑት ትእዛዝ ቢሰጥም፥ ከቀድሞው ይልቅ የባሰ እንደ ሆነ አስተዋለች። እኔም ይህ እውነት እንደ ሆነ ጠየቅሁ። አዎን፥ አለ ሽማግሌው ጨዋ ሰው፥ እጅግ እውነት ነው፤ የንጉሡ ሠራተኞች ነን የሚሉ፥ የንጉሡንም አውራ ጎዳና እንጠግናለን የሚሉ ብዙዎች አሉና፤ እነርሱም በድንጋይ ፋንታ ጭቃና ፋንድያ ያመጣሉ፥ ስለዚህም ከመጠገን ይልቅ ያበላሻሉ። ስለዚህ ክርስቲያና ከልጆችዋ ጋር በዚህ ቆመች። ምሕረት ግን፥ ኑ፥ እንድፈር፤ ብቻ እንጠንቀቅ፥ አለች። ከዚያም ለእርምጃቸው በሚገባ ተጠንቅቀው እየተንገዳገዱ ለመሻገር ቻሉ።

ቢሆንም ክርስቲያና አንድ ጊዜ ወይም ሁለት ጊዜ ብቻ ሳይሆን ልትወድቅበት ጥቂት ቀርቶአት ነበር። እንደ ተሻገሩም ወዲያውኑ፥ «ከጌታ፤ የተነገረላት ቃል ይፈጸማልና ያመነች ብፅዕት ናት።» የሚላቸውን ቃል የሰሙ መሰላቸው። ሉቃስ 1:45።

ከዚያም ደግመው ጉዞአቸውን ቀጠሉ፤ ምሕረትም ክርስቲያናን እንዲህ አለቻት፦ በጠባቧ በር የፍቅር አቀባበል እንደማገኝ ተስፋ ለማድረግ እንደ አንቺ ያለ መልካም ምክንያት ቢኖረኝ ኖሮ፥ ምንም የተስፋ መቁረጥ ረግረግ ተስፋ የሚያስቆርጠኝ አይመስለኝም።

እንግዲህ፥ አለች ሌላይቱ፥ አንቺ ቍስልሽን ታውቂያለሽ፥ እኔም የእኔን አውቃለሁ፤ መልካም ወዳጄ ሆይ፥ ወደ ጉዞአችን ፍጻሜ ሳንደርስ ሁላችን በቂ ክፉ ነገር ይገጥመናል። እኛ እንደምናደርገው እንዲህ ያለውን የከበረ ክብር ለማግኘት የሚያስቡ፥ እንደ እኛም በዚያ ደስታ የሚቀኑባቸው ሰዎች፥ የሚጠሉን ሊያጠቁን የሚችሉትን ፍርሃትና ወጥመድ ሁሉ፥ መከራና ጭንቀት ሁሉ ከማግኘት ይድናሉ ብሎ ማን ሊያስብ ይችላል?

አሁንም አቶ አርቆ አሳቢ ሕልሜን ብቻዬን እንዳልም ትቶኝ ሄደ። ስለዚህ ክርስቲያናና ምሕረት ልጆቹም ሁሉም ወደ በሩ ሲወጡ ያየሁ መሰለኝ፤ በደረሱም ጊዜ በበሩ እንዴት እንደሚጣሩና ለሚከፍትላቸው ምን እንደሚሉት በአጭሩ ተመካከሩ፤ ስለዚህም ክርስቲያና ታላቂቱ ስለ ነበረች፥ ለመግባት እርስዋ እንድታንኳኳ፥ ለሚከፍተውም ስለ ሌሎቹ እርስዋ እንድትናገር ተወሰነ። ክርስቲያናም ታንኳኳ ጀመር፤ ምስኪኑ ባልዋም እንዳደረገው፥ አንኳኳች፥ ደግማም አንኳኳች። ነገር ግን የሚመልስ ሰው ከመኖሩ ፋንታ፥ ውሻ እየጮኸ ወደ እነርሱ የመጣ መሰላቸው፤ ውሻ፥ ያውም ታላቅ ውሻ፤ ይህም ሴቶቹንና ልጆቹን አስፈራቸው። ያ ታላቅ ውሻ እንዳይዘልባቸው ፈርተው ለጥቂት ጊዜ ዳግመኛ ለማንኳኳት አልደፈሩም። ስለዚህ በአእምሮአቸው እጅግ ተወዛገቡ፥ የሚያደርጉትንም አላወቁም፤ ውሻውን ፈርተው ለማንኳኳት አልደፈሩም፤ ሲመለሱም የዚያ በር ጠባቂ አይቶአቸው እንዳይቈጣባቸው ፈርተው ወደ ኋላ ለመመለስ አልደፈሩም፤ በመጨረሻም ደግመው ለማንኳኳት አሰቡ፥ ከመጀመሪያውም ይልቅ አጥብቀው አንኳኩ። በዚያን ጊዜ በር ጠባቂው፥ ማን ነው? አለ። ውሻውም መጮኹን አቆመ፥ እርሱም ከፈተላቸው።

በዚያን ጊዜ ክርስቲያና ዝቅ ብላ እጅ ነሣች፥ እንዲህም አለች፦ ጌታችን ልዑላዊውን በሩን ስላንኳኳን በአገልጋዮቹ ላይ አይቈጣ። በር ጠባቂውም፥ ከወዴት መጣችሁ? የምትፈልጉትስ ምንድር ነው? አለ።

ክርስቲያናም መለሰች፦ ክርስቲያን ከመጣበት ስፍራ መጥተናል፥ በእርሱም ጉዳይ መጥተናል፤ ይኸውም፥ ፈቃድህ ቢሆን፥ በዚህ በር ወደ ሰማያዊቱ ከተማ ወደሚያደርሰው መንገድ በቸርነት እንድንገባ ነው። ጌታዬ ሆይ፥ ደግሞም እመልስልሃለሁ፤ እኔ አሁን ወደ ላይ የሄደው የክርስቲያን ቀድሞ ሚስቱ የነበርሁ ክርስቲያና ነኝ።

በዚህም በር ጠባቂው ተደነቀ፥ እንዲህም አለ፦ ምን፥ ከጥቂት ጊዜ በፊት ያን ሕይወት የተጸየፈች አሁን መንገደኛ ሆናለችን? እርስዋም ራስዋን አጎንብሳ፥ አዎን፤ እነዚህ ጣፋጮቹ ልጆቼም ደግሞ እንዲሁ ናቸው፥ አለች።

በዚያን ጊዜ እጅዋን ይዞ አስገባት፥ ደግሞም፥ ሕፃናት ወደ እኔ ይመጡ ዘንድ ተዉአቸው አለ፤ ይህንም ብሎ በሩን ዘጋው። ይህ ከተደረገ በኋላ ከበሩ በላይ ያለውን መለከት ነፊ ጠርቶ ክርስቲያናን በእልልታና በደስታ መለከት ድምፅ እንዲቀበላት አዘዘው። እርሱም ታዘዘ፥ መለከቱንም ነፋ፥ አየሩንም በሚያምር ዜማው ሞላው።

በዚህ ጊዜ ሁሉ ግን ምስኪኒቱ ምሕረት እንዳትጣል ፈርታ እየተንቀጠቀጠችና እያለቀሰች በውጭ ቆማ ነበር። ክርስቲያና ግን ለራስዋና ለልጆችዋ መግቢያ ባገኘች ጊዜ ስለ ምሕረት ትማልድ ጀመር።

ክርስቲያና፦ እንዲህም አለች፦ ጌታዬ ሆይ፥ እንደ እኔ በአንድ ምክንያት ወደዚህ የመጣች፥ ገና በውጭ የቆመች ጓደኛ አለችኝ፤ እርስዋም እንደምታስበው ሳትጠራ ስለ መጣች በልብዋ እጅግ ያዘነች ናት፤ እኔ ግን እንድመጣ በባሌ ንጉሥ ተጠርቼ ነበር።

በዚህ ጊዜ ምሕረት እጅግ ትዕግሥት አጣች፥ እያንዳንዲቱም ደቂቃ እንደ አንድ ሰዓት ረዘመችባት፤ ስለዚህ ራስዋ በሩን በማንኳኳት ክርስቲያና ስለ እርስዋ አብልጣ እንዳትማልድ ቀደመቻት። ያን ጊዜም እጅግ አጥብቃ ስላንኳኳች ክርስቲያናን አስደነገጠቻት። በዚያን ጊዜ በር ጠባቂው፥ ማን ነው? አለ። ክርስቲያናም፥ ወዳጄ ናት፥ አለች።

እርሱም በሩን ከፍቶ ወደ ውጭ ተመለከተ፤ ምሕረት ግን ራስዋን ስታ በውጭ ወድቃ ነበር፤ ዝላ ነበርና፥ ምንም በር እንዳይከፈትላት ፈርታ ነበርና።

በዚያን ጊዜ እጅዋን ይዞ፥ አንቺ ብላቴና፥ ተነሺ እልሻለሁ፥ አለ።

ወይ፥ ጌታዬ ሆይ፥ አለች፥ ዝዬአለሁ፤ በውስጤ የቀረ ሕይወት እምብዛም የለም። እርሱ ግን አንድ ሰው በአንድ ወቅት፥ «ነፍሴ በውስጤ በዛለች ጊዜ እግዚአብሔርን አሰብሁ፤ ጸሎቴም ወደ አንተ ወደ ቅዱስ መቅደስህ ገባች» እንዳለ መለሰላት። ዮናስ 2:7። አትፍሪ፥ ነገር ግን በእግርሽ ቁሚ፥ ስለ ምን እንደ መጣሽ ንገሪኝ።

ምሕረት፦ ወዳጄ ክርስቲያና እንደ ተጠራች ከቶ ላልተጠራሁበት ነገር መጥቼአለሁ። የእርስዋ ጥሪ ከንጉሡ ነበረ፥ የእኔ ግን ከእርስዋ ብቻ ነበረ። ስለዚህ የደፈርሁ እንዳልሆን እፈራለሁ።

በር ጠባቂው፦ ከእርስዋ ጋር ወደዚህ ስፍራ እንድትመጪ ለመነችሽን?

ምሕረት፦ አዎን፤ ጌታዬም እንደሚያየው፥ መጥቼአለሁ። የሚተርፍም ጸጋና የኃጢአት ስርየት ቢኖር፥ ምስኪኒቱ አገልጋይህ ከእርሱ ተካፋይ እንድትሆን እለምናለሁ።

በዚያን ጊዜ ደግሞ እጅዋን ይዞ በቀስታ አስገባት፥ እንዲህም አለ፦ በማናቸውም መንገድ ወደ እኔ ቢመጡ በእኔ ለሚያምኑ ሁሉ እጸልያለሁ። ከዚያም በአጠገቡ ቆመው የነበሩትን፥ ድካምዋን እንዲያቆምላት ምሕረት የምታሸተው አንድ ነገር አምጥታችሁ ስጡአት አላቸው፤ እነርሱም የከርቤ እቅፍ አመጡላት፥ ከጥቂት ጊዜም በኋላ ነፍስዋ ተመለሰች።

አሁንም ክርስቲያናና ልጆችዋ፥ ምሕረትም፥ በመንገዱ ራስ ላይ በጌታ ተቀበሉ፥ እርሱም በፍቅር ተናገራቸው። ከዚያም ደግመው እንዲህ አሉት፦ ስለ ኃጢአታችን አዝነናል፤ ጌታችንም ይቅርታውን እንዲሰጠን፥ ደግሞም የምናደርገውን አብልጦ እንዲያስታውቀን እንለምናለን።

በቃልና በሥራ ይቅርታን እሰጣለሁ፥ አለ፤ በቃል በይቅርታ ተስፋ፥ በሥራ ደግሞ ይቅርታውን ባገኘሁበት መንገድ። የመጀመሪያውን ከከንፈሮቼ በመሳም ተቀበሉ፥ ሁለተኛውን ደግሞ በሚገለጥበት ጊዜ። መኃልየ መኃልይ 1:2፤ ዮሐንስ 20:20።

ደግሞም በሕልሜ አየሁ፤ እጅግ ደስ ያሰኛቸውን ብዙ መልካም ቃል ተናገራቸው። ደግሞም ወደ በሩ ጫፍ አውጥቶ በምን ሥራ እንደ ዳኑ አሳያቸው፤ ያንንም እይታ በመንገድ ሲሄዱ ለመጽናናታቸው ደግመው እንደሚያዩት ጨምሮ ነገራቸው።

ከዚያም በታች ባለ የበጋ እልፍኝ ለጥቂት ጊዜ ተዋቸው፤ በዚያም እርስ በርሳቸው ይነጋገሩ ጀመር፤ ክርስቲያናም እንዲህ ብላ ጀመረች፦ ወይ፥ ወደዚህ ስለ ገባን እንዴት ደስ ብሎኛል!

ምሕረት፦ ደስ ሊልሽ ይገባል፤ ነገር ግን ከሁሉ ይልቅ ከደስታ የተነሣ ለመዝለል ምክንያት ያለኝ እኔ ነኝ።

ክርስቲያና፦ በበሩ ቆሜ ሳለሁ፥ አንኳኩቼ ማንም ስላልመለሰልኝ፥ ይልቁንም ያ አስቀያሚ ውሻ በእኛ ላይ እንዲያ አጥብቆ በጮኸ ጊዜ፥ ድካማችን ሁሉ ከንቱ የሆነ መስሎኝ ነበር።

ምሕረት፦ ነገር ግን የከፋው ፍርሃቴ አንቺ በሞገሱ እንደ ተቀበልሽ፥ እኔም ወደ ኋላ እንደ ቀረሁ ካየሁ በኋላ ነበረ። በዚያን ጊዜ፥ «ሁለት ሴቶች በወፍጮ ይፈጫሉ፤ አንዲቱ ትወሰዳለች አንዲቱም ትቀራለች።» ተብሎ የተጻፈው አሁን ተፈጸመ ብዬ አሰብሁ። ማቴዎስ 24:41። ጠፋሁ! ብዬ ከመጮኽ ራሴን ለመግታት እጅግ ተቸገርሁ። ዳግመኛም ለማንኳኳት ፈራሁ፤ ነገር ግን ከበሩ በላይ ወደ ተጻፈው ቀና ብዬ ባየሁ ጊዜ ተበረታታሁ። ደግሞም ወይ ደግሜ ማንኳኳት ወይ መሞት እንዳለብኝ አሰብሁ፤ ስለዚህ አንኳኳሁ፤ ነገር ግን እንዴት እንደ ሆነ ልነግርሽ አልችልም፤ ነፍሴ በዚያን ጊዜ በሕይወትና በሞት መካከል ትታገል ነበርና።

ክርስቲያና፦ እንዴት እንዳንኳኳሽ ልትነግሪኝ አትችዪምን? ማንኳኳትሽ እጅግ የጸና ስለ ነበረ ድምፁ ራሱ እንዳስደነገጠኝ እርግጠኛ ነኝ፤ በሕይወቴ ሁሉ እንዲህ ያለ ማንኳኳት ከቶ የሰማሁ አልመሰለኝም፤ በኃይል የምትገቢ፥ ወይም መንግሥቱን በግፍ የምትወስጂ መሰለኝ። ማቴዎስ 11:12።

ምሕረት፦ ወዮ! በእኔ ሁኔታ የነበረ ማን እንዲሁ ከማድረግ ሌላ ሊያደርግ ይችል ነበር? በሩ በእኔ ላይ እንደ ተዘጋ፥ በዚያም አጠገብ እጅግ ጨካኝ ውሻ እንደ ነበረ አይተሻል። እላለሁ፥ እንደ እኔ ልቡ የደከመ ማን በሙሉ ኃይሉ የማያንኳኳ ይኖር ነበር? ነገር ግን፥ እባክሽ፥ ጌታዬ ስለ ብልግናዬ ምን አለ? አልተቈጣኝምን?

ክርስቲያና፦ ያን የሚያስጐበጕብ ድምፅሽን በሰማ ጊዜ በሚያስደንቅ ሁኔታ የዋህ ፈገግታ ፈገግ አለ፤ ያደረግሽው ደስ እንዳሰኘው አምናለሁ፤ የተቃራኒውን ምልክት ምንም አላሳየምና። ነገር ግን እንዲህ ያለውን ውሻ ስለ ምን እንደሚያኖር በልቤ እደነቃለሁ፤ ይህን አስቀድሜ ባውቅ ኖሮ ራሴን በዚህ ሁኔታ ለመድፈር በቂ ልብ ባልኖረኝ ነበር። አሁን ግን ከገባን ገብተናል፤ በሙሉ ልቤም ደስ ብሎኛል።

ምሕረት፦ ብትፈቅጂ፥ በሚቀጥለው ጊዜ ሲወርድ እንዲህ ያለውን ርኩስ ውሻ በግቢው ስለ ምን እንደሚያኖር እጠይቀዋለሁ፤ በክፉ እንደማይቈጥረው ተስፋ አደርጋለሁ።

እንዲሁ አድርጊ፥ አሉ ልጆቹ፥ እንዲሰቅለውም አሳምኚው፤ ከዚህ ስንሄድ ይነክሰናል ብለን እንፈራለንና።

በመጨረሻም እንደ ገና ወደ እነርሱ ወረደ፤ ምሕረትም በፊቱ በግምባርዋ ወደ መሬት ወድቃ ሰገደች፥ እንዲህም አለች፦ «ጌታዬ አሁን በከንፈሮቼ ፍሬ የማቀርብለትን የምስጋና መሥዋዕት ይቀበል።»

እርሱም፥ ሰላም ለአንቺ ይሁን፤ ተነሺ፥ አላት። እርስዋ ግን በግምባርዋ እንደ ተደፋች ቆየች፥ እንዲህም አለች፦ «አቤቱ፥ ከአንተ ጋር በተሟገትሁ ጊዜ አንተ ጻድቅ ነህ፤ ነገር ግን ስለ ፍርድህ ልናገርህ።» ኤርምያስ 12:1። ስለ ምን እንዲህ ያለውን ጨካኝ ውሻ በግቢህ ታኖራለህ? እንደ እኛ ያሉ ሴቶችና ልጆች ሲያዩት ከፍርሃት የተነሣ ከበርህ ሊሸሹ ይዘጋጃሉና።

እርሱም መልሶ እንዲህ አለ፦ ያ ውሻ ሌላ ጌታ አለው፤ ደግሞም በሌላ ሰው ርስት ውስጥ ተዘግቶበት ይኖራል፤ መንገደኞቼ ጩኸቱን ብቻ ይሰማሉ፤ እርሱ በዚያ በሩቅ የምታዩት የምሽጉ ነው፥ ነገር ግን እስከዚህ ስፍራ ቅጥር ድረስ ሊመጣ ይችላል። በታላቅ የጩኸቱ ድምፅ ብዙ ቅን መንገደኞችን ከክፉ ወደ መልካም አስደንግጦአቸዋል። በእርግጥም ጌታው የሚያኖረው ለእኔ ወይም ለወገኖቼ ካለው በጎ ፈቃድ የተነሣ አይደለም፤ ነገር ግን መንገደኞችን ወደ እኔ እንዳይመጡ ለመከልከል፥ መጥተውም ለመግባት ይህን በር ለማንኳኳት እንዲፈሩ ብሎ ነው። አንዳንድ ጊዜም ሰብሮ ወጥቶ ከምወድዳቸው አንዳንዶቹን አስጨንቆአቸዋል፤ እኔ ግን ለጊዜው ሁሉን በትዕግሥት እቀበላለሁ። ደግሞም የውሻ ጠባዩ የሚገፋፋውን እንዲያደርግባቸው በኃይሉ እንዳይሰጡ ለመንገደኞቼ በጊዜው እርዳታ እሰጣቸዋለሁ። ነገር ግን አንቺ በዋጋ የገዛሁሽ ሆይ፥ ይህን ሁሉ አስቀድመሽ ብታውቂ ኖሮ ውሻን ባልፈራሽ ነበር እላለሁ። ከበር ወደ በር የሚዞሩ ለማኞች ይገኛል ብለው ያሰቡትን ምጽዋት ከማጣት ይልቅ የውሻን ጩኸት፥ ማንባረቅና ንክሻም ጭምር ይደፍራሉ፤ ታዲያ ውሻ፥ በሌላ ሰው ግቢ ያለ ውሻ፥ ጩኸቱን ለመንገደኞች ጥቅም የምለውጠው ውሻ፥ ማንንም ወደ እኔ ከመምጣት ይከለክላልን? እኔ ከአንበሶች አድናቸዋለሁ፥ ውዴንም ከውሻ ኃይል አድናለሁ። መዝሙር 22:21,22።

ምሕረት፦ በዚያን ጊዜ ምሕረት እንዲህ አለች፦ አለማወቄን እናዘዛለሁ፤ ያላስተዋልሁትን ተናገርሁ፤ ሁሉን በመልካም እንደምታደርግ አምናለሁ።

ክርስቲያና፦ በዚያን ጊዜ ክርስቲያና ስለ ጉዞአቸው ትነጋገርና ስለ መንገዱ ትጠይቅ ጀመር። እርሱም ቀድሞ ከባልዋ ጋር እንዳደረገው መገባቸው፥ እግራቸውንም አጠበ፥ በእርምጃዎቹም መንገድ ላይ አቆማቸው።