አሥረኛው ደረጃ

ከዚያም ክርስቲያን ባልንጀራውን እንዲህ አለው፦

ክርስቲያን፦ መልካም፣ ና፣ ደጉ ተስፈኛ ሆይ፤ አንተና እኔ እንደ ገና ብቻችንን መሄድ እንዳለብን አያለሁ።

በሕልሜም አየሁ፤ እነርሱ ወደ ፊት በፍጥነት ሄዱ፤ አላዋቂም እያነከሰ ከኋላቸው ይከተል ነበር። በዚያን ጊዜ ክርስቲያን ባልንጀራውን እንዲህ አለው፦ ለዚህ ምስኪን ሰው እጅግ አዝንለታለሁ፤ በመጨረሻ በእርግጥ ይከፋበታል።

ተስፈኛ፦ ወዮ! በከተማችን እንደ እርሱ ያሉ እጅግ ብዙ ናቸው፤ ቤተሰብ በሙሉ፣ አዎን፣ መንደር በሙሉ፣ ያውም የመንገደኞች፤ በእኛ አገር ይህን ያህል ብዙ ካሉ፣ እርሱ በተወለደበት ስፍራማ ምን ያህል ሊኖሩ ይችላሉ ብለህ ታስባለህ?

ክርስቲያን፦ በእርግጥ ቃሉ «እንዳያዩ ዓይናቸውን አሳወረ» ይላል፤ ወዘተ።

አሁን ግን ብቻችንን ስለ ሆንን፣ ስለ እንደነዚህ ያሉ ሰዎች ምን ታስባለህ? ስለ ኃጢአት የሚወቀሱበት፣ በዚህም ምክንያት ሁኔታቸው አደገኛ እንደ ሆነ የሚፈሩበት ጊዜ ከቶ የላቸውም ብለህ ታስባለህን?

ተስፈኛ፦ የለም፤ አንተ ታላቅ ስለ ሆንህ ያን ጥያቄ ራስህ መልስ።

ክርስቲያን፦ እንግዲያስ እላለሁ፤ አንዳንድ ጊዜ (እኔ እንደማስበው) ሊወቀሱ ይችላሉ፤ ነገር ግን በተፈጥሮአቸው አላዋቂዎች ስለ ሆኑ፣ እንደዚህ ያለው መወቀስ ለበጎአቸው እንደ ሆነ አያስተውሉም፤ ስለዚህም በብርቱ ሊያፍኑት ይጣጣራሉ፤ በልባቸውም መንገድ ራሳቸውን በትዕቢት መሸንገላቸውን ይቀጥላሉ።

ተስፈኛ፦ አንተ እንዳልኸው፣ ፍርሃት ለሰዎች እጅግ ለበጎ እንደ ሆነና፣ ጉዞ መሄድ ሲጀምሩም ገና ከመጀመሪያው ቀና እንደሚያደርጋቸው አምናለሁ።

ክርስቲያን፦ ቀና ፍርሃት ከሆነ ያለ አንዳች ጥርጥር እንዲሁ ያደርጋል፤ ቃሉ «የጥበብ መጀመሪያ እግዚአብሔርን መፍራት ነው» ይላልና። ኢዮብ 28:28፤ መዝሙር 111:10፤ ምሳሌ 1:7፤ 9:10።

ተስፈኛ፦ ቀና ፍርሃትን እንዴት ትገልጸዋለህ?

ክርስቲያን፦ እውነተኛ ወይም ቀና ፍርሃት በሦስት ነገሮች ይታወቃል፦

1. በአመጣጡ፤ የሚያድን የኃጢአት መወቀስ ያስገኘዋል።

2. ነፍስ ለመዳን ክርስቶስን አጥብቃ እንድትይዝ ይገፋፋታል።

3. በነፍስ ውስጥ ለእግዚአብሔር፣ ለቃሉና ለመንገዶቹ ታላቅ አክብሮትን ይወልዳል፣ ያኖራልም፤ ነፍስን ልበ ርኅሩኅ አድርጎ ይጠብቃታል፤ ከእነርሱም ወደ ቀኝ ወይም ወደ ግራ፣ እግዚአብሔርን ወደሚያስነቅፍ፣ ሰላሟን ወደሚያደፈርስ፣ መንፈስን ወደሚያሳዝን ወይም ጠላት እንዲነቅፍ ወደሚያደርግ ወደ ማናቸውም ነገር ፈቀቅ ማለትን እንድትፈራ ያደርጋታል።

ተስፈኛ፦ መልካም ተናገርህ፤ እውነቱን እንደ ተናገርህ አምናለሁ። አሁን የተደገመበትን ምድር ልናልፍ ተቃርበናልን?

ክርስቲያን፦ ለምን? ይህ ጨዋታ ሰለቸህን?

ተስፈኛ፦ በእውነት አይደለም፤ ነገር ግን የት እንዳለን ለማወቅ ብዬ ነው።

ክርስቲያን፦ አሁን በላዩ የምንሄደው ከሁለት ማይል አይበልጥም። ነገር ግን ወደ ጉዳያችን እንመለስ።

እንግዲህ አላዋቂዎች እንዲፈሩ የሚያደርጋቸው እንዲህ ያለው መወቀስ ለበጎአቸው እንደ ሆነ አያውቁም፤ ስለዚህም ሊያፍኑት ይጣጣራሉ።

ተስፈኛ፦ ሊያፍኑት የሚጣጣሩት እንዴት ነው?

ክርስቲያን፦ 1. እነዚያ ፍርሃቶች በዲያብሎስ የተሠሩ እንደ ሆኑ ያስባሉ (በእርግጥ ግን የተሠሩት በእግዚአብሔር ነው)፤ እንዲህም ስለሚያስቡ፣ በቀጥታ ወደ ውድቀታቸው እንደሚያደርሱ ነገሮች አድርገው ይቃወሙአቸዋል። 2. ደግሞም እነዚህ ፍርሃቶች እምነታቸውን ያበላሻሉ ብለው ያስባሉ፤ ወዮላቸው፣ ምስኪኖች ናቸውና፣ እምነት ፈጽሞ የላቸውም፤ ስለዚህም ልባቸውን በእነርሱ ላይ ያደነድናሉ። 3. መፍራት አይገባንም ብለው ይገምታሉ፤ ስለዚህም ፍርሃቶቹን ንቀው በትዕቢት ተማምነው ደፋሮች ይሆናሉ። 4. እነዚያ ፍርሃቶች ያን ምስኪን አሮጌ የራሳቸውን ቅድስና ከእነርሱ ሊወስዱባቸው እንደሚሹ ያያሉ፤ ስለዚህም በሙሉ ኃይላቸው ይቃወሙአቸዋል።

ተስፈኛ፦ እኔም ራሴ ከዚህ ጥቂት አውቃለሁ፤ ራሴን ከማወቄ በፊት እንዲሁ ነበርሁና።

ክርስቲያን፦ መልካም፣ ለአሁኑ ጎረቤታችንን አላዋቂን ብቻውን እንተወውና ወደ ሌላ ጠቃሚ ጥያቄ እንግባ።

ተስፈኛ፦ በፍጹም ልቤ፤ ነገር ግን አሁንም የምትጀምረው አንተ ነህ።

ክርስቲያን፦ መልካም እንግዲያስ፣ ከአሥር ዓመት ገደማ በፊት በአገራችሁ፣ በዚያን ጊዜ በሃይማኖት ቀናተኛ የነበረውን ጊዜያዊ የሚባለውን ሰው አታውቀውም ነበርን?

ተስፈኛ፦ እርሱን ማወቅ! አዎን፤ ከሐቀኝነት ሁለት ማይል ያህል ርቃ በምትገኘው ጸጋ የለሽ በምትባል ከተማ ይኖር ነበር፤ ኋላ ዞሪ ከሚባል ሰውም ጋር ጎረቤት ሆኖ ይኖር ነበር።

ክርስቲያን፦ ልክ ነው፤ ከእርሱ ጋር በአንድ ጣሪያ ሥር ይኖር ነበር። መልካም፣ ያ ሰው በአንድ ወቅት እጅግ ነቅቶ ነበር፤ በዚያን ጊዜ ኃጢአቱንና ስለ እርሱ የሚገባውን ደመወዝ በመጠኑ አይቶ እንደ ነበረ አምናለሁ።

ተስፈኛ፦ እኔም እንዳንተ አስባለሁ፤ (ቤቴ ከእርሱ ከሦስት ማይል የማይበልጥ ርቀት ላይ ስለ ነበረ) ብዙ ጊዜ ወደ እኔ ይመጣ ነበር፤ ያውም በብዙ እንባ። በእውነት ለሰውዬው አዘንሁለት፤ ስለ እርሱም ተስፋ ፈጽሞ አልቈረጥሁም ነበር፤ ነገር ግን «ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ!» የሚል ሁሉ እንደማይገባ ሰው ማየት ይችላል።

ክርስቲያን፦ እኛ አሁን እንደምንሄደው ጉዞ ለመሄድ እንደ ቈረጠ በአንድ ወቅት ነግሮኝ ነበር፤ ነገር ግን ድንገት ራሱን አዳኝ ከሚባል ሰው ጋር ተዋወቀ፤ ከዚያም ለእኔ እንግዳ ሆነብኝ።

ተስፈኛ፦ እንግዲህ ስለ እርሱ እየተነጋገርን ስለ ሆነ፣ እርሱና ሌሎችም እንደ እርሱ ያሉት ድንገት ወደ ኋላ የሚመለሱበትን ምክንያት ጥቂት እንመርምር።

ክርስቲያን፦ እጅግ ጠቃሚ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን አንተ ጀምር።

ተስፈኛ፦ መልካም እንግዲያስ፤ በእኔ አስተያየት ለዚህ አራት ምክንያቶች አሉ፦

1. የእንደነዚህ ያሉ ሰዎች ሕሊና ቢነቃም፣ አእምሮአቸው ግን አልተለወጠም፤ ስለዚህ የበደለኛነት ኃይል ሲደክም፣ ሃይማኖተኞች እንዲሆኑ ያነሣሣቸው ነገር ይቆማል፤ ስለዚህም በተፈጥሮአቸው እንደ ገና ወደ ራሳቸው መንገድ ይመለሳሉ፤ በበላው ነገር እንደ ታመመ ውሻ መሆናቸውን እናያለን፤ ሕመሙ እስካሸነፈው ድረስ ያስታውከዋል፣ ሁሉንም ይተፋዋል፤ ይህን የሚያደርገው በነጻ አእምሮ አይደለም (ውሻ አእምሮ አለው ማለት ከተቻለ)፤ ነገር ግን ሆዱን ስለሚያስጨንቀው ነው፤ አሁን ግን ሕመሙ ሲያልፍ፣ ሆዱም ሲቀለው፣ ምኞቱ ከትፋቱ ፈጽሞ ስላልራቀ፣ ዞር ብሎ ሁሉንም ይልሰዋል፤ እንዲሁም «ውሻ ወደ ትፋቱ ይመለሳል» ተብሎ የተጻፈው እውነት ይሆናል። 2ኛ ጴጥሮስ 2:22። እንግዲህ እላለሁ፤ ለሰማይ የሚግሉት በሲኦል ሥቃይ ስሜትና ፍርሃት ብቻ ስለ ሆነ፣ የኵነኔ ስሜታቸውና ፍርሃታቸው እየበረደና እየቀዘቀዘ ሲሄድ፣ ለሰማይና ለመዳን ያላቸውም ምኞት እንዲሁ ይቀዘቅዛል። እንግዲህ በደለኛነታቸውና ፍርሃታቸው ሲወገድ ለሰማይና ለደስታ ያላቸው ምኞት ይሞታል፤ እንደ ገናም ወደ መንገዳቸው ይመለሳሉ።

2. ሌላው ምክንያት የሚያሸንፋቸው የባርነት ፍርሃት ስላላቸው ነው፤ አሁን የምናገረው ሰዎችን ስለሚፈሩበት ፍርሃት ነው፤ «ሰውን መፍራት ወጥመድ ያመጣልና።» ምሳሌ 29:25። እንግዲህ የሲኦል ነበልባል በጆሮአቸው ዙሪያ እስካለ ድረስ ለሰማይ የሚግሉ ቢመስሉም፣ ያ ድንጋጤ ጥቂት ሲያልፍ ግን ወደ ሁለተኛ አሳብ ይመለሳሉ፤ ይኸውም ጠቢብ መሆንና (ለምን እንደ ሆነ ሳያውቁ) ሁሉን የማጣትን፣ ወይም ቢያንስ ራሳቸውን በማይቀርና በማያስፈልግ መከራ ውስጥ የመክተትን አደጋ አለመድፈር መልካም ነው የሚል ነው፤ እንዲሁም እንደ ገና ከዓለም ጋር ይቀላቀላሉ።

3. ሃይማኖትን የሚከተለው ኀፍረት ደግሞ በመንገዳቸው ላይ እንደ ዕንቅፋት ይጋደማል፤ እነርሱ ትዕቢተኞችና ኵሩዎች ናቸው፤ ሃይማኖትም በዓይናቸው የተዋረደና የተናቀ ነው፤ ስለዚህ የሲኦልንና የሚመጣውን ቍጣ ስሜት ባጡ ጊዜ እንደ ገና ወደ ቀድሞ መንገዳቸው ይመለሳሉ።

4. በደለኛነትና ድንጋጤን ማሰላሰል ያስጨንቃቸዋል፤ ጉስቁልናቸው ሳይደርስባቸው ሊያዩት አይወዱም፤ ምንም እንኳ በመጀመሪያ ያን ማየታቸው፣ ያን ማየት ቢወዱ ኖሮ፣ ጻድቃን ሸሽተው ወደሚድኑበት እንዲሸሹ ሊያደርጋቸው በቻለ ነበር፤ ነገር ግን ቀደም ብዬ እንደ ጠቈምሁት የበደለኛነትንና የድንጋጤን አሳብ እንኳ ስለሚሸሹ፣ ስለ እግዚአብሔር ድንጋጤና ቍጣ ከነበራቸው መንቃት አንድ ጊዜ ነጻ ሲወጡ፣ ልባቸውን በደስታ ያደነድናሉ፤ ይበልጥ እየበለጠ የሚያደነድኑአቸውንም መንገዶች ይመርጣሉ።

ክርስቲያን፦ ለጉዳዩ እጅግ ቀርበሃል፤ የሁሉም ሥር በአእምሮአቸውና በፈቃዳቸው ለውጥ መጓደል ነውና። ስለዚህም በዳኛ ፊት እንደ ቆመ ወንጀለኛ ናቸው፤ እርሱ ይንቀጠቀጣል፣ ይርዳል፣ ከልቡም እጅግ ንስሐ የገባ ይመስላል፤ ነገር ግን የሁሉም ሥር የስቅላቱ ገመድ ፍርሃት ነው፤ በግልጥ እንደሚታየው በደሉን የሚጸየፍ ሆኖ አይደለም፤ ይህን ሰው ነጻ ብቻ ልቀቁት፣ እርሱም ሌባ ይሆናል፣ እንዲሁም ወሮበላ ሆኖ ይኖራል፤ አእምሮው ተለውጦ ቢሆን ኖሮ ግን ሌላ ዓይነት ሰው በሆነ ነበር።

ተስፈኛ፦ እንግዲህ ወደ ኋላ የሚመለሱበትን ምክንያት አሳይቼሃለሁ፤ አንተ ደግሞ የሚመለሱበትን ሁኔታ አሳየኝ።

ክርስቲያን፦ በደስታ አሳይሃለሁ።

1. እግዚአብሔርን፣ ሞትንና የሚመጣውን ፍርድ ከማሰብ አሳባቸውን በተቻላቸው መጠን ሁሉ ያርቃሉ።

2. ከዚያም እንደ እልፍኝ ጸሎት፣ ምኞታቸውን መግታት፣ መትጋት፣ ስለ ኃጢአት ማዘንና የመሳሰሉትን የግል ተግባራት ቀስ በቀስ ይጥላሉ።

3. ከዚያም ሕያዋንና ልባቸው የሞቀ ክርስቲያኖችን ኅብረት ይሸሻሉ።

4. ከዚያ በኋላ እንደ ቃሉን መስማት፣ ማንበብ፣ መንፈሳዊ ውይይትና የመሳሰሉትን የጋራ ተግባራት ይቀዘቅዙባቸዋል።

5. ከዚያም፣ እንደምንለው፣ በአንዳንድ እግዚአብሔርን በሚፈሩ ሰዎች ልብስ ላይ ቀዳዳ መፈለግ ይጀምራሉ፤ ያውም በዲያብሎሳዊ መንገድ፤ ይኸውም (በእነርሱ ላይ ባዩአቸው አንዳንድ ድካሞች ምክንያት) ሃይማኖትን ወደ ኋላቸው ለመጣል የሚመስል ሰበብ እንዲያገኙ ነው።

6. ከዚያም ከሥጋውያን፣ ከልቅና ከሴሰኛ ሰዎች ጋር መጣበቅና መወዳጀት ይጀምራሉ።

7. ከዚያም በስውር ለሥጋዊና ለሴሰኛ ንግግር ቦታ ይሰጣሉ፤ ሐቀኞች ተብለው በሚቈጠሩ ሰዎች ዘንድ እንደዚህ ያሉ ነገሮችን ቢያዩ፣ በምሳሌነታቸው ይበልጥ በድፍረት ያደርጉት ዘንድ ደስ ይላቸዋል።

8. ከዚህ በኋላ በትናንሽ ኃጢአቶች በግልጥ መጫወት ይጀምራሉ።

9. ከዚያም ልባቸው ስለ ደነደነ እንደ ሆኑት ራሳቸውን ይገልጣሉ። እንዲህም እንደ ገና ወደ ጉስቁልና ገደል ተወርውረው፣ የጸጋ ተአምር ካልከለከለው በቀር፣ በራሳቸው ማታለል ለዘላለም ይጠፋሉ።

በሕልሜም አየሁ፤ በዚህ ጊዜ መንገደኞቹ የተደገመበትን ምድር አልፈው አየሩ እጅግ ጣፋጭና ደስ የሚያሰኝ ወደ ሆነው ወደ ቤዩላ አገር ገቡ፤ ኢሳይያስ 62:4-12፤ መኃልየ መኃልይ 2:10-12፤ መንገዱ በቀጥታ በመካከሉ ያልፍ ስለ ነበረ፣ በዚያ ለጥቂት ጊዜ ዐረፉ፣ ተጽናኑም። አዎን፣ በዚያ የወፎችን ዝማሬ ያለማቋረጥ ሰሙ፤ በየዕለቱም አበቦች በምድር ላይ ሲታዩ አዩ፤ የዋኖስንም ድምፅ በምድሪቱ ሰሙ። በዚህ አገር ፀሐይ ሌሊትና ቀን ታበራለች፤ ስለዚህ ይህ ከሞት ጥላ ሸለቆ ባሻገር ነበረ፤ ደግሞም ግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ከሚደርስበት ውጭ ነበረ፤ ከዚህም ስፍራ የጥርጣሬን ምሽግ እንኳ ማየት አይችሉም ነበር። በዚህ ወደሚሄዱባት ከተማ ሊያዩአት በሚችሉበት ቅርበት ነበሩ፤ ደግሞም በዚህ ከነዋሪዎችዋ አንዳንዶቹ ተገናኙአቸው፤ ምድሪቱ በሰማይ ዳርቻ ላይ ስለ ነበረች፣ በዚህ ምድር የሚያበሩ ሰዎች ዘወትር ይመላለሱ ነበርና። በዚህ ምድር ደግሞ በሙሽራይቱና በሙሽራው መካከል የነበረው ቃል ኪዳን ታደሰ፤ አዎን፣ በዚህ «ሙሽራ በሙሽራይቱ ደስ እንደሚለው፥ እንዲሁ አምላክ በእነርሱ ደስ ይለዋል።» በዚህ እህልና የወይን ጠጅ አልጎደለባቸውም፤ በዚህ ስፍራ በጉዞአቸው ሁሉ ሲፈልጉት የነበረውን በብዛት አግኝተዋልና። በዚህ ከከተማይቱ ውስጥ የሚወጡ ድምፆችን፣ ታላላቅ ድምፆችን ሰሙ፤ እንዲህም ይሉ ነበር፦ «ለጽዮን ልጅ እንዲህ በሉ፦ እነሆ፥ መድኃኒትሽ ይመጣል! እነሆ፥ ዋጋው ከእርሱ ጋር ነው!» በዚህ የአገሩ ነዋሪዎች ሁሉ «የተቀደሰ ሕዝብ፥ እግዚአብሔር የተቤዣቸው፥ የተፈለጉ» ብለው ጠሩአቸው፤ ወዘተ።

እንግዲህ በዚህ ምድር ሲሄዱ፣ ወደሚሄዱበት መንግሥት ከራቁት ስፍራዎች ይልቅ ደስታቸው በዛ፤ ወደ ከተማይቱም ሲቀርቡ ይበልጥ ፍጹም በሆነ ሁኔታ አዩአት፤ ከዕንቍና ከከበሩ ድንጋዮች የተሠራች ነበረች፤ መንገዶችዋም በወርቅ የተነጠፉ ነበሩ፤ ስለዚህ ከከተማይቱ የተፈጥሮ ክብርና የፀሐይ ጨረሮች በእርስዋ ላይ ከሚያንጸባርቁት ብርሃን የተነሣ ክርስቲያን በናፍቆት ታመመ፤ ተስፈኛም ደግሞ በዚያው ሕመም አንድ ሁለት ጊዜ ተያዘ፤ ስለዚህ በዚያ ጥቂት ጊዜ ተኝተው ከሕመማቸው ጣር የተነሣ እንዲህ እያሉ ጮኹ፦ «ውዴን ብታዩት፥ እኔ በፍቅር መታመሜን ንገሩት።»

ነገር ግን ጥቂት በበረቱና ሕመማቸውንም ይበልጥ መሸከም በቻሉ ጊዜ፣ መንገዳቸውን ቀጠሉ፤ ይበልጥም እየቀረቡ መጡ፤ በዚያም የፍሬ ዛፍ ቦታዎች፣ የወይን ቦታዎችና አትክልቶች ነበሩ፤ በሮቻቸውም ወደ አውራ ጎዳናው ይከፈቱ ነበር። ወደ እነዚህ ስፍራዎች በደረሱ ጊዜም፣ እነሆ፣ አትክልተኛው በመንገድ ላይ ቆሞ ነበር፤ መንገደኞቹም፦ እነዚህ ያማሩ የወይን ቦታዎችና አትክልቶች የማን ናቸው? አሉት። እርሱም፦ የንጉሡ ናቸው፤ የተተከሉትም ለእርሱ ደስታና ደግሞ ለመንገደኞች መጽናኛ ነው ብሎ መለሰ። አትክልተኛውም ወደ ወይን ቦታዎቹ አገባቸው፤ በጣፋጭ ፍሬዎቹም ራሳቸውን እንዲያበረቱ አዘዛቸው፤ ዘዳግም 23:24፤ ደግሞም በዚያ ንጉሡ መመላለስ የሚወድበትን የንጉሡን መተላለፊያዎችና የጥላ ማረፊያዎች አሳያቸው፤ በዚያም ቆዩ፣ ተኙም።

በሕልሜም አየሁ፤ በዚህ ጊዜ በጉዞአቸው ሁሉ ከተናገሩት ይልቅ በእንቅልፋቸው ብዙ ተናገሩ፤ እኔም በዚያ ነገር ስደነቅ አትክልተኛው ለእኔ እንኳ እንዲህ አለኝ፦ በዚህ ነገር ስለ ምን ትደነቃለህ? የእነዚህ የወይን ቦታዎች የወይን ፍሬ ተፈጥሮ «የተኙትን ሰዎች ከንፈሮች እስኪያናግር ድረስ በጣፋጭነት መውረድ» ነው። መኃልየ መኃልይ 7:9።

እንዲህም አየሁ፤ ከነቁ በኋላ ወደ ከተማይቱ ለመውጣት ተዘጋጁ። ነገር ግን እንዳልሁት፣ የፀሐይ ብርሃን በከተማይቱ ላይ ያለው ነጸብራቅ (ከተማይቱ ጥሩ ወርቅ ነበረችና፥ ራእይ 21:18) እጅግ ታላቅ ክብር ስለ ነበረው፣ ለዚሁ ተብሎ በተሠራ መሣሪያ ካልሆነ በቀር ገና በተገለጠ ፊት ሊመለከቱአት አልቻሉም። 2ኛ ቆሮንቶስ 3:18። እየሄዱም ሳሉ ልብሳቸው እንደ ወርቅ የሚያበራ ሁለት ሰዎች እንደ ተገናኙአቸው አየሁ፤ ፊታቸውም እንደ ብርሃን ያበራ ነበር።

እነዚህ ሰዎች መንገደኞቹን ከወዴት እንደ መጡ ጠየቁአቸው፤ እነርሱም ነገሩአቸው። ደግሞም የት እንዳደሩ፣ በመንገድ ምን ዓይነት ችግሮችና አደጋዎች፣ ምን ዓይነት መጽናናትና ደስታ እንዳጋጠማቸው ጠየቁአቸው፤ እነርሱም ነገሩአቸው። ከዚያም የተገናኙአቸው ሰዎች፦ የሚቀሩባችሁ ሁለት ችግሮች ብቻ ናቸው፤ ከዚያም በከተማይቱ ውስጥ ትሆናላችሁ አሉ።

ክርስቲያንና ባልንጀራውም ሰዎቹን አብረዋቸው እንዲሄዱ ለመኑአቸው፤ እነርሱም እንደሚሄዱ ነገሩአቸው፤ ነገር ግን፦ በራሳችሁ እምነት ልታገኙት ይገባችኋል አሉ። በሕልሜም አየሁ፤ በሩን እስኪያዩ ድረስ አብረው ሄዱ።

ደግሞም አየሁ፤ በእነርሱና በበሩ መካከል ወንዝ ነበረ፤ ነገር ግን የሚሻገሩበት ድልድይ አልነበረም፤ ወንዙም እጅግ ጥልቅ ነበረ። ስለዚህ መንገደኞቹ ይህን ወንዝ ባዩ ጊዜ እጅግ ደነገጡ፤ አብረዋቸው የሄዱት ሰዎች ግን፦ በመካከሉ ማለፍ አለባችሁ፤ ያለዚያ ወደ በሩ መድረስ አትችሉም አሉ።

መንገደኞቹም ወደ በሩ የሚወስድ ሌላ መንገድ እንደሌለ ይጠይቁ ጀመር። እነርሱም እንዲህ ብለው መለሱ፦ አዎን፣ አለ፤ ነገር ግን ከዓለም መፈጠር ጀምሮ ከሁለቱ፣ ይኸውም ከሄኖክና ከኤልያስ፣ በቀር በዚያ መንገድ እንዲረግጥ የተፈቀደለት ማንም የለም፤ የኋለኛው መለከት እስኪነፋም ድረስ ማንም አይፈቀድለትም። ከዚያም መንገደኞቹ፣ ይልቁንም ክርስቲያን፣ በልባቸው ተስፋ ይቈርጡ ጀመር፤ ወዲህና ወዲያም ተመለከቱ፤ ነገር ግን ከወንዙ የሚያመልጡበት ምንም መንገድ አላገኙም። ከዚያም ሰዎቹን ውኆቹ ሁሉ በአንድ ጥልቀት እንደ ሆኑ ጠየቁአቸው። እነርሱም፦ አይደሉም አሉ፤ ነገር ግን በዚያ ነገር ሊረዱአቸው አልቻሉም፤ እንዲህ ብለዋልና፦ በስፍራው ንጉሥ እንደምታምኑት መጠን ጥልቅ ወይም ጥልቀት የሌለው ሆኖ ታገኙታላችሁ።

ከዚያም ወደ ውኃው ለመግባት ተዘጋጁ፤ ሲገቡም ክርስቲያን መስጠም ጀመረ፤ ወደ ደጉ ወዳጁ ወደ ተስፈኛ እየጮኸም እንዲህ አለ፦ በጥልቅ ውኆች ውስጥ እሰጥማለሁ፤ ማዕበሎቹ በራሴ ላይ ያልፋሉ፤ ሞገዶቹ ሁሉ በላዬ ያልፋሉ። ሴላ።

ሌላውም፦ ወንድሜ ሆይ፣ አይዞህ፤ ታቹ ይሰማኛል፤ መልካምም ነው አለ። ክርስቲያንም፦ ወዮ! ወዳጄ ሆይ፣ የሞት ጣር ከበበኝ፤ ወተትና ማር የምታፈሰውን ምድር አላያትም አለ። በዚያን ጊዜም ታላቅ ጨለማና ድንጋጤ በክርስቲያን ላይ ወደቀ፤ ስለዚህ በፊቱ ያለውን ማየት አልቻለም። ደግሞም በዚህ ስፍራ አእምሮውን በእጅጉ ስቶ ነበር፤ ስለዚህ በጉዞው መንገድ ያገኛቸውን እነዚያን ጣፋጭ መጽናናቶች ሊያስታውሳቸውም ሆነ በሥርዓት ሊናገርባቸው አልቻለም። ነገር ግን የሚናገራቸው ቃላት ሁሉ የአእምሮ ድንጋጤ እንደ ያዘው፣ በዚያም ወንዝ ውስጥ እንዳይሞትና በበሩ ከቶ እንዳይገባ የልብ ፍርሃት እንዳለበት የሚገልጡ ነበሩ። ደግሞም በዚህ፣ በአጠገቡ ቆመው የነበሩት እንዳስተዋሉት፣ መንገደኛ ከመሆኑ በፊትም ሆነ በኋላ ስለ ሠራው ኃጢአት በሚያስጨንቁ አሳቦች እጅግ ተውጦ ነበር። ደግሞም በአጋንንት ምስሎችና በክፉ መናፍስት ራእዮች ይታወክ እንደ ነበረ ታየ፤ አልፎ አልፎ ይህንኑ በቃላት ይጠቍም ነበርና።

ስለዚህ ተስፈኛ በዚህ የወንድሙን ራስ ከውኃው በላይ ለማቆየት እጅግ ተቸገረ፤ አዎን፣ አንዳንድ ጊዜ ፈጽሞ ይሰጥም ነበር፤ ከጥቂት ጊዜም በኋላ ግማሽ ሞቶ እንደ ገና ይነሣ ነበር። ተስፈኛም ደግሞ እንዲህ እያለ ሊያጽናናው ጣረ፦ ወንድሜ ሆይ፣ በሩን አያለሁ፤ ሊቀበሉንም በአጠገቡ የቆሙ ሰዎች አሉ፤ ክርስቲያን ግን፦ የሚጠብቁት አንተን ነው፣ አንተን ነው፤ ካወቅሁህ ጀምሮ ተስፈኛ ነበርህና ብሎ ይመልስ ነበር። እርሱም ክርስቲያንን፦ አንተም እንዲሁ ነበርህ አለው። ወዮ ወንድሜ ሆይ፣ (አለ) እኔ ቀና ብሆን ኖሮ አሁን በእርግጥ ሊረዳኝ በተነሣ ነበር፤ ነገር ግን ስለ ኃጢአቴ ወደ ወጥመድ አገባኝ፤ ተወኝም። ከዚያም ተስፈኛ እንዲህ አለ፦ ወንድሜ ሆይ፣ ስለ ክፉዎች «ለሞታቸው ማሰሪያ የለባቸውም፥ ኃይላቸውም የጸና ነው፤ እንደ ሌሎች ሰዎች አይደክሙም፥ እንደ ሌሎችም ሰዎች አይቀሠፉም» የተባለበትን ጥቅስ ፈጽመህ ረሳኸው። መዝሙር 73:4,5። በእነዚህ ውኆች ውስጥ የምታልፍባቸው እነዚህ መከራዎችና ጭንቀቶች እግዚአብሔር እንደ ተወህ ምልክት አይደሉም፤ ነገር ግን ቀድሞ ከቸርነቱ የተቀበልኸውን ታስታውስ እንደ ሆነ፣ በጭንቀትህም በእርሱ ላይ ተደግፈህ ትኖር እንደ ሆነ ሊፈትኑህ የተላኩ ናቸው።

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ ክርስቲያን ለጥቂት ጊዜ በአሳብ ተውጦ ነበር። ተስፈኛም ደግሞ እንዲህ የሚሉ ቃላትን ጨመረለት፦ አይዞህ፤ ኢየሱስ ክርስቶስ ይፈውስሃል። በዚያን ጊዜም ክርስቲያን በታላቅ ድምፅ እንዲህ ብሎ ጮኸ፦ ኦ፣ እንደ ገና አየሁት፤ እርሱም «በውኃ ውስጥ ባለፍህ ጊዜ ከአንተ ጋር እሆናለሁ፤ በወንዞችም ውስጥ ባለፍህ ጊዜ አያሰጥሙህም» ይለኛል። ኢሳይያስ 43:2። ከዚያም ሁለቱም በረቱ፤ ጠላትም ከዚያ በኋላ እስኪሻገሩ ድረስ እንደ ድንጋይ ጸጥ አለ። ስለዚህ ክርስቲያን ወዲያው የሚቆምበት መሬት አገኘ፤ እንዲሁም የቀረው የወንዙ ክፍል ጥልቀት የሌለው ብቻ ሆነ። እንዲህም ተሻገሩ።

እንግዲህ በወንዙ ዳርቻ፣ በሌላው ወገን፣ ሁለቱን የሚያበሩ ሰዎች እንደ ገና አዩአቸው፤ በዚያም ይጠብቁአቸው ነበር። ስለዚህ ከወንዙ በወጡ ጊዜ እነዚያ እንዲህ ብለው ሰላምታ ሰጡአቸው፦ እኛ መዳንን ለሚወርሱት ለማገልገል የተላክን የምናገለግል መናፍስት ነን። እንዲህም ወደ በሩ ሄዱ።

እንግዲህ ልብ ልትል ይገባሃል፤ ከተማይቱ በታላቅ ኮረብታ ላይ ቆማ ነበር፤ መንገደኞቹ ግን ያን ኮረብታ በቀላሉ ወጡ፤ እነዚህ ሁለት ሰዎች በክንዳቸው ይዘው ይመሩአቸው ነበርና፤ ደግሞም የሚሞተውን ልብሳቸውን በወንዙ ውስጥ ትተውት ነበር፤ ከእርሱ ጋር ቢገቡም ያለ እርሱ ወጥተዋልና። ስለዚህ ከተማይቱ የተመሠረተችበት መሠረት ከደመናት በላይ ከፍ ያለ ቢሆንም፣ በዚህ በታላቅ ቅልጥፍናና ፍጥነት ወጡ፤ ስለዚህ በአየር ክልል ውስጥ ወጡ፤ ሲሄዱም በጣፋጭ ይነጋገሩ ነበር፤ ወንዙን በሰላም ስለ ተሻገሩና እንደዚህ ያሉ የከበሩ ባልንጀሮች ስለሚያጅቡአቸው ተጽናንተው ነበር።

ከሚያበሩት ሰዎች ጋር የነበራቸው ንግግር ስለ ስፍራው ክብር ነበር፤ እነርሱም የስፍራው ውበትና ክብር ሊነገር የማይችል እንደ ሆነ ነገሩአቸው። በዚያ፣ አሉ፣ «የጽዮን ተራራ፥ ሰማያዊቱ ኢየሩሳሌም፥ አእላፋት መላእክት፥ ፍጹማንም የሆኑት የጻድቃን መንፈሶች» ይገኛሉ። ዕብራውያን 12:22-24። አሁን የምትሄዱት፣ አሉ፣ ወደ እግዚአብሔር ገነት ነው፤ በዚያም የሕይወትን ዛፍ ታያላችሁ፤ ከማይጠወልገውም ፍሬው ትበላላችሁ፤ ወደዚያም በደረሳችሁ ጊዜ ነጭ ልብስ ይሰጣችኋል፤ መመላለሳችሁና ንግግራችሁም በየዕለቱ ከንጉሡ ጋር ይሆናል፤ ይኸውም በዘላለም ዘመን ሁሉ። ራእይ 2:7፤ 3:4,5፤ 22:5። በዚያ በታችኛው ክልል በምድር ላይ በነበራችሁ ጊዜ ያያችኋቸውን ነገሮች፣ ይኸውም ኀዘንን፣ ሕመምን፣ መከራንና ሞትን፣ ዳግመኛ አታዩም፤ «የቀደመው ሥርዓት አልፎአልና።» ራእይ 21:4። አሁን የምትሄዱት ወደ አብርሃም፣ ወደ ይስሐቅና ወደ ያዕቆብ፣ ወደ ነቢያትም ነው፤ እነርሱ እግዚአብሔር ከሚመጣው ክፉ ነገር የወሰዳቸው ሰዎች ናቸው፤ አሁንም «እያንዳንዱ በጽድቁ እየሄደ በአልጋቸው ላይ ያርፋሉ።» ሰዎቹም፦ በቅዱሱ ስፍራ ምን እናደርጋለን? ብለው ጠየቁ። እነርሱም እንዲህ ብለው መለሱላቸው፦ በዚያ የድካማችሁን ሁሉ መጽናናት ትቀበላላችሁ፤ ስለ ኀዘናችሁም ሁሉ ደስታን ታገኛላችሁ፤ የዘራችሁትን፣ ይኸውም በመንገድ ላይ ስለ ንጉሡ ያቀረባችሁትን የጸሎታችሁንና የእንባችሁን የመከራችሁንም ፍሬ ሁሉ ታጭዳላችሁ። ገላትያ 6:7,8። በዚያ ስፍራ የወርቅ አክሊሎችን ትደፋላችሁ፤ ቅዱሱንም ዘወትር በማየትና በመመልከት ደስ ይላችኋል፤ «በዚያ እርሱ እንዳለ ታዩታላችሁና።» 1ኛ ዮሐንስ 3:2። ደግሞም በዚያ በሥጋችሁ ድካም ምክንያት በብዙ ችግር ቢሆንም በዓለም ልታገለግሉት የተመኛችሁትን እርሱን በምስጋና፣ በእልልታና በአምልኮ ዘወትር ታገለግሉታላችሁ። በዚያ ዓይኖቻችሁ በማየት፣ ጆሮቻችሁም የኃያሉን ደስ የሚያሰኝ ድምፅ በመስማት ደስ ይላቸዋል። በዚያ ቀድመዋችሁ ወደዚያ የሄዱትን ወዳጆቻችሁን እንደ ገና ታገኙአቸዋላችሁ፤ በዚያም ከእናንተ በኋላ ወደ ቅዱሱ ስፍራ የሚከተለውን እያንዳንዱን በደስታ ትቀበላላችሁ። ደግሞም በዚያ ክብርንና ግርማን ትለብሳላችሁ፤ ከክብር ንጉሥ ጋር ለመውጣት የሚገባ ማዕረግና ጓዝ ይዘጋጅላችኋል። በመለከት ድምፅ በደመናት ውስጥ፣ በነፋስ ክንፍ ላይ እንዳለ ሆኖ በሚመጣበት ጊዜ እናንተ ከእርሱ ጋር ትመጣላችሁ፤ በፍርድ ዙፋን ላይ በሚቀመጥበት ጊዜም በአጠገቡ ትቀመጣላችሁ፤ አዎን፣ በዓመፃ ሠራተኞች ሁሉ ላይ፣ መላእክት ይሁኑ ሰዎች፣ ፍርድ በሚሰጥበት ጊዜ እናንተም በዚያ ፍርድ ድምፅ ይኖራችኋል፤ የእርሱና የእናንተ ጠላቶች ነበሩና። ደግሞም እንደ ገና ወደ ከተማይቱ በሚመለስበት ጊዜ እናንተም በመለከት ድምፅ አብራችሁ ትሄዳላችሁ፤ ለዘላለምም ከእርሱ ጋር ትሆናላችሁ። 1ኛ ተሰሎንቄ 4:14-17፤ ይሁዳ 14,15፤ ዳንኤል 7:9,10፤ 1ኛ ቆሮንቶስ 6:2,3።

እንግዲህ እንዲህ ወደ በሩ እየቀረቡ ሳሉ፣ እነሆ፣ የሰማይ ሠራዊት ጭፍራ ሊቀበሉአቸው ወጡ፤ ሌሎቹ ሁለቱ የሚያበሩ ሰዎችም ለእነርሱ እንዲህ አሉ፦ እነዚህ በዓለም ሳሉ ጌታችንን የወደዱ፣ ስለ ቅዱስ ስሙም ሁሉን የተዉ ሰዎች ናቸው፤ እርሱም እንድናመጣቸው ልኮናል፤ እኛም ገብተው የቤዛቸውን ፊት በደስታ እንዲያዩ በተመኙት ጉዞአቸው እስከዚህ ድረስ አምጥተናቸዋል። ከዚያም የሰማይ ሠራዊት እንዲህ እያሉ ታላቅ እልልታ አሰሙ፦ «ወደ በጉ ሰርግ እራት የተጠሩ ብፁዓን ናቸው።» ራእይ 19:9። በዚህ ጊዜ ደግሞ ነጭና የሚያበራ ልብስ የለበሱ ከንጉሡ መለከተኞች አያሌዎቹ ሊቀበሉአቸው ወጡ፤ እነርሱም በሚጣፍጥና በታላቅ ድምፅ ሰማያትን እንኳ በድምፃቸው አስተጋቡ። እነዚህ መለከተኞች ክርስቲያንንና ባልንጀራውን ከዓለም ስለ መጡ በአሥር ሺህ የእንኳን ደኅና መጣችሁ ሰላምታ ተቀበሉአቸው፤ ይህንንም በእልልታና በመለከት ድምፅ አደረጉ።

ይህ ከተደረገ በኋላ በየአቅጣጫው ከበቡአቸው፤ አንዳንዶቹ በፊት፣ አንዳንዶቹ በኋላ፣ አንዳንዶቹ በቀኝ፣ አንዳንዶቹም በግራ ሄዱ (በላይኛው ክልል በኩል የሚጠብቁአቸው ይመስል)፤ ሲሄዱም በሚጣፍጥ ድምፅ በከፍተኛ ቅኝት ያለማቋረጥ ያሰሙ ነበር፤ ስለዚህ ያን ማየት ለቻሉት ሰዎች ያ ትዕይንት ሰማይ ራሱ ሊቀበላቸው የወረደ ያህል ነበር። ስለዚህ አብረው ሄዱ፤ ሲሄዱም እነዚህ መለከተኞች አልፎ አልፎ፣ በደስታ ድምፅም ቢሆን፣ ሙዚቃቸውን ከአስተያየትና ከምልክት ጋር በማዋሐድ፣ በኅብረታቸው ውስጥ ምን ያህል እንኳን ደኅና መጡ እንደ ሆኑ፣ በምን ያህል ደስታም ሊቀበሉአቸው እንደ መጡ ለክርስቲያንና ለወንድሙ ያመለክቱ ነበር። እነዚህ ሁለት ሰዎችም አሁን ወደ ሰማይ ሳይደርሱ በሰማይ ያሉ ያህል ነበሩ፤ የመላእክትን ማየትና የሚጣፍጥ ቅኝታቸውን መስማት ውጦአቸው ነበርና። በዚህ ደግሞ ከተማይቱን ራስዋን በዓይናቸው ፊት አዩ፤ በእርስዋም ያሉ ደወሎች ሁሉ እነርሱን ለመቀበል ሲደወሉ የሰሙ መሰላቸው። ከሁሉም በላይ ግን ከእንደዚህ ያሉ ባልንጀሮች ጋር በዚያ ስለሚኖሩበት፣ ያውም ከዘላለም እስከ ዘላለም፣ የነበራቸው ሞቅ ያለና አስደሳች አሳብ፤ ኦ፣ የከበረ ደስታቸው በምን አንደበት ወይም በምን ብዕር ሊገለጥ ይችላል! እንዲህም ወደ በሩ ደረሱ።

ወደ በሩም በደረሱ ጊዜ በላዩ በወርቅ ፊደላት እንዲህ ተብሎ ተጽፎ ነበር፦

«ወደ ሕይወት ዛፍ ለመድረስ ሥልጣን እንዲኖራቸው በደጆችዋም ወደ ከተማይቱም እንዲገቡ ትእዛዛቱን የሚያደርጉ ብፁዓን ናቸው።»

ከዚያም በሕልሜ አየሁ፤ የሚያበሩት ሰዎች በበሩ ላይ እንዲጣሩ ነገሩአቸው፤ ይህንንም ባደረጉ ጊዜ፣ አንዳንዶቹ፣ ይኸውም ሄኖክ፣ ሙሴና ኤልያስ ወዘተ፣ ከላይ ሆነው በበሩ በላይ ተመለከቱ፤ ለእነርሱም እንዲህ ተባለ፦ እነዚህ መንገደኞች ለዚህ ስፍራ ንጉሥ ካላቸው ፍቅር የተነሣ ከጥፋት ከተማ መጥተዋል፤ ከዚያም መንገደኞቹ በመጀመሪያ የተቀበሉትን የምስክር ወረቀታቸውን እያንዳንዳቸው ሰጡአቸው፤ እነዚያም ወደ ንጉሡ ተወሰዱ፤ እርሱም ካነበባቸው በኋላ፦ ሰዎቹ ወዴት ናቸው? አለ። ለእርሱም፦ ከበሩ ውጭ ቆመዋል ተብሎ ተመለሰለት። ንጉሡም በሩ እንዲከፈት አዘዘ፤ «እውነትን የሚጠብቅ ጻድቅ ሕዝብ (አለ) ይገባ ዘንድ።»

ኢሳይያስ 26:2።

በሕልሜም አየሁ፤ እነዚህ ሁለት ሰዎች በበሩ ገቡ፤ እነሆም፣ ሲገቡ ተለወጡ፤ እንደ ወርቅ የሚያበራ ልብስም አለበሱአቸው። በገናና አክሊል ይዘው የተቀበሉአቸውም ነበሩ፤ እነዚያንም ሰጡአቸው፤ በገናውን ለማመስገኛ፣ አክሊሉንም ለክብር ምልክት። ከዚያም በሕልሜ ሰማሁ፤ በከተማይቱ ያሉ ደወሎች ሁሉ ከደስታ የተነሣ እንደ ገና ተደወሉ፤ ለእነርሱም እንዲህ ተባለ፦

«ወደ ጌታችሁ ደስታ ግቡ።»

ደግሞም ሰዎቹ ራሳቸው በታላቅ ድምፅ እንዲህ እያሉ ሲዘምሩ ሰማሁ፦

«በረከትና ክብር ምስጋናም ኃይልም ከዘላለም እስከ ዘላለም በዙፋኑ ላይ ለተቀመጠው፥ ለበጉም ይሁን።»

እንግዲህ ሰዎቹን ለማስገባት በሮቹ በተከፈቱ ጊዜ፣ እኔ ከኋላቸው ወደ ውስጥ ተመለከትሁ፤ እነሆም ከተማይቱ እንደ ፀሐይ ታበራ ነበር፤ መንገዶችዋም በወርቅ የተነጠፉ ነበሩ፤ በእነርሱም ውስጥ በራሳቸው ላይ አክሊል፣ በእጃቸው የዘንባባ ዝንጣፊ፣ የሚያመሰግኑበትም የወርቅ በገና የያዙ ብዙ ሰዎች ይመላለሱ ነበር።

ክንፍ ያላቸውም ከእነርሱ መካከል ነበሩ፤ እነርሱም ያለማቋረጥ፦ ቅዱስ፥ ቅዱስ፥ ቅዱስ ነው ጌታ እያሉ እርስ በርሳቸው ይቀባበሉ ነበር። ከዚያ በኋላም በሮቹን ዘጉ፤ ይህንንም ባየሁ ጊዜ ከእነርሱ ጋር እሆን ዘንድ ተመኘሁ።

እንግዲህ እነዚህን ሁሉ ስመለከት ሳለሁ፣ ወደ ኋላ ለማየት ራሴን አዞርሁ፤ አላዋቂም ወደ ወንዙ ዳር ሲመጣ አየሁ፤ ነገር ግን ብዙም ሳይቆይ ተሻገረ፤ ያውም ሁለቱ ሌሎች ሰዎች ካጋጠማቸው ችግር ግማሹን እንኳ ሳያገኘው። በዚያን ጊዜ በዚያ ስፍራ ከንቱ ተስፋ የሚባል አንድ ጀልባ ነጂ ነበረና፤ እርሱም በጀልባው አሻገረው፤ እርሱም፣ ሌሎቹን እንዳየሁ፣ ወደ በሩ ለመድረስ ኮረብታውን ወጣ፤ ነገር ግን ብቻውን መጣ፤ በትንሹም እንኳ የሚያበረታታ ሆኖ የተቀበለው ማንም አልነበረም። ወደ በሩም በደረሰ ጊዜ በላዩ ወደ ነበረው ጽሕፈት ቀና ብሎ ተመለከተ፤ ከዚያም መግባት ቶሎ እንደሚፈቀድለት እየገመተ ያንኳኳ ጀመር፤ ነገር ግን ከበሩ አናት በላይ ይመለከቱ የነበሩት ሰዎች፦ ከወዴት መጣህ? ምንስ ትፈልጋለህ? ብለው ጠየቁት። እርሱም፦ በንጉሡ ፊት በልቼአለሁ ጠጥቼአለሁም፤ እርሱም በአደባባያችን አስተምሮአል ብሎ መለሰ። ከዚያም ገብተው ለንጉሡ ያሳዩ ዘንድ የምስክር ወረቀቱን ጠየቁት፤ እርሱም በብብቱ ውስጥ አንዱን ፈለገ፤ ምንም አላገኘም። እነርሱም፦ የለህምን? አሉት፤ ሰውዬው ግን አንዲት ቃል እንኳ አልመለሰም። ስለዚህ ለንጉሡ ነገሩት፤ እርሱ ግን ሊያየው አልወረደም፤ ነገር ግን ክርስቲያንንና ተስፈኛን ወደ ከተማይቱ የመሩአቸውን ሁለቱን የሚያበሩ ሰዎች ወጥተው አላዋቂን እንዲይዙት፣ እጁንና እግሩንም አስረው እንዲወስዱት አዘዛቸው። ከዚያም አንሥተው በአየር ውስጥ ተሸክመው በኮረብታው ጎን ወዳየሁት በር ወሰዱት፤ በዚያም አስገቡት። ከዚያም ከጥፋት ከተማ እንደሚሄድ ሁሉ ከሰማይ በርም እንኳ ወደ ሲኦል የሚወስድ መንገድ እንዳለ አየሁ። እኔም ነቃሁ፤ እነሆም ሕልም ነበረ።