ምዕራፍ 8 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
በጨለማው ሸለቆ በኩል
«በሞት ጥላ ሸለቆ ውስጥ እንኳ ብሄድ፥ አንተ ከእኔ ጋር ነህና ክፉን አልፈራም» — ከመዝሙር 23
የጉዞው ቀጣይ ክፍል ከሁሉ ይበልጥ የሚያስፈራ ነበር፦ የሞት ጥላ ሸለቆ የሚባል ስፍራ። እጅግ ጨለማ ከመሆኑ የተነሣ ክርስቲያን ብዙ ጊዜ እግሩን የት እንደሚያሳርፍ ማወቅ አይችልም ነበር። በአንድ በኩል ጥልቅ ጕድጓድ፣ በሌላ በኩል ደግሞ አደገኛ ረግረግ ነበረ፤ ከጨለማውም ውስጥ የሚያስፈሩ ድምፆች ይወጡ ነበር።
ሰይፉ በዚህ ጨለማ ላይ ምንም አልጠቀመውም። ስለዚህ ክርስቲያን ሌላ የጦር መሣሪያ ያዘ — ከሁሉ የሚበልጠውን። ስሙም ዘወትር ጸሎት ይባል ነበር። እርሱም በቀላሉ «አቤቱ ጌታ ሆይ፥ እለምንሃለሁ፥ አድነኝ!» ብሎ ጮኸ።
ከክፉዎቹ ፍጥረታት አንዱ ከኋላው ቀስ ብሎ ተጠጋውና ክፉ ክፉ ሐሳቦችን በጆሮው ሹክ አለው፤ ይህንንም ያደረገው እጅግ በለሆሳስ ስለ ነበር ክርስቲያን መጥፎዎቹ ሐሳቦች ከገዛ አእምሮው እየወጡ እንደሆነ ፈራ። ይህም ይበልጥ አስደነገጠው።
ነገር ግን ያን ጊዜ — በጨለማው ውስጥ — ከፊት ለፊቱ አንድ ድምፅ ሰማ። ሌላም ሰው በሸለቆው ውስጥ እየሄደ «በሞት ጥላ ሸለቆ ውስጥ እንኳ ብሄድ፥ አንተ ከእኔ ጋር ነህና ክፉን አልፈራም» እያለ ጮክ ብሎ ይናገር ነበር። የክርስቲያን ልብ ተጽናና። ለካስ ብቻውን አልነበረም! ንጋትም በመጣ ጊዜ በሰላም ወደ ሌላው ጫፍ ወጣ።
አንዳንድ ጊዜ ሕይወት ጨለማና አስፈሪ ይሆንብናል፤ መንገዱንም ማየት አንችልም። ያን ጊዜ ልናደርገው የሚገባ ከሁሉ የተሻለው ነገር ከሁሉ ቀላሉ ነገር ነው፦ መጸለይ። ልታየው ባትችልም እንኳ እግዚአብሔር በጨለማ ውስጥ ከአንተ ጋር ነው፤ ንጋትም ሁልጊዜ ይመጣል።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ነገሮች ጨለማና አስፈሪ ሲሆኑ እንድጸልይ እርዳኝ። ከእኔ ጋር ስለሆንህና መፍራት ስለማያስፈልገኝ አመሰግንሃለሁ። አሜን።
ምዕራፍ 8 ተጠናቋል
በጨለማው ሸለቆ በኩል