የከንቱነት ገበያና ታማኙ ወዳጅ

«እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ።» — ከራእይ 2

በዚህ ጊዜ ክርስቲያን የጉዞ ጓደኛ አግኝቶ ነበር — ታማኝ የሚባል መልካምና ደፋር ወዳጅ። ሁለቱም በአንድነት የከንቱነት ገበያ የሚባል ታላቅ ገበያ ወዳለባት ሁካታ የበዛባት ከተማ ደረሱ፤ በዚያም ሰዎች ልታስበው የምትችለውን የሚያብለጨልጭ ነገር ሁሉ ይሸጡ ነበር፤ ከዚህም ሌላ ስለ ምንም ግድ አልነበራቸውም።

ሁለቱ መንገደኞች ያን ሁሉ የሚያንጸባርቅ ዕቃ ቀና ብለው እንኳ አላዩትም። ሻጮቹ «ምን ትገዛላችሁ?» እያሉ ይጮኹ ነበር። እነርሱም «እኛ እውነትን እንገዛለን» ብለው መለሱ። የሚፈልጉት ያንን ብቻ ነበር።

ይህም ሕዝቡን እጅግ አስቈጣ። ሁለቱን ወዳጆች አፌዙባቸው፤ በቆሻሻ ለወሱአቸው፤ በብረት ጐጆ ውስጥም ቈለፉባቸው። ከዚያም ደፋሩን ታማኝን ክፉ ዳኛና ሐሰተኛ ምስክሮች ባሉበት ፍርድ ቤት አቀረቡት፤ እጅግም አሠቃዩት — ታማኝ ግን እግዚአብሔርን መታመኑን ከቶ አላቆመም።

ባንየን ልጆች እንዲያውቁት የፈለገው አስደናቂ ምስጢር ይኸውና፦ የታማኝ ምድራዊ ሕይወት ባበቃበት ቅጽበት ፈረሶች የሚጎትቱት ሠረገላ ወርዶ በደመናት መካከል ወደ ላይ ተሸክሞ በቀጥታ ወደ ታላቂቱ ከተማ በሮች አደረሰው። ከሁሉ ቀድሞ የደረሰው እርሱ ነበር! ክርስቲያንም ከከተማይቱ አመለጠ — ብዙም ሳይቆይ ተስፈኛ የሚባል አዲስ ወዳጅ ተቀላቀለው፤ ተስፈኛ ክርስቲያንና ታማኝ እግዚአብሔርን ምን ያህል በድፍረት እንደ ወደዱ አይቶ ነበርና።

ዓለም እግዚአብሔርን የሚወዱ ሰዎችን ሁልጊዜ አይወድም፤ ታማኝ መሆንም ዋጋ ሊያስከፍል ይችላል። ነገር ግን እግዚአብሔር ያያል፤ እግዚአብሔር ያስታውሳል፤ ሽልማቱም ገበያው ሊሸጠው ከሚችለው ከማንኛውም ነገር ይበልጣል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ከሚያብረቀርቁ ነገሮች ይልቅ እውነትን እንድወድ፣ ምንም ቢመጣ ለአንተ ታማኝ ሆኜ እንድጸና እርዳኝ። አሜን።