ምዕራፍ 3 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
የምትከፈተው ትንሿ በር
«መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል።» — ከማቴዎስ 7
በመጨረሻም ክርስቲያን ወንጌላዊ ወዳመለከተው ወደዚያች ትንሽ በር ደረሰ። ከበሩም በላይ እነዚህ ቃላት ተጽፈው ነበር፦ «መዝጊያን አንኳኩ፥ ይከፈትላችሁማል።»
ስለዚህ ክርስቲያን አንኳኳ። ደግሞም አንኳኳ። የሚመጣ ሰው ይኖር እንደሆነ እርግጠኛ አልነበረም። በሩ ተዘግቶ ቢቀርስ? እንዲገባ የሚያስችል ያህል መልካም ባይሆንስ?
ነገር ግን በሩ ተከፈተ! በጎ ፈቃድ የሚባል አንድ ደግ ሰው በዚያ ቆሞ ነበር። «ማን ነህ? ከወዴት መጣህ? ምንስ ትፈልጋለህ?» ብሎ ጠየቀ።
ክርስቲያንም «ከባድ ሸክም የተሸከምሁ ምስኪን ኃጢአተኛ ነኝ» አለ። «ከጥፋት ከተማ ይህን ሁሉ መንገድ አቋርጬ መጥቻለሁ፤ በኮረብታው ላይ ወዳለችው ወደዚያች አስደናቂ ከተማ መሄድ እፈልጋለሁ።»
በጎ ፈቃድም «በፍጹም ልቤ ፈቃደኛ ነኝ!» አለ — በሩንም በሰፊው ከፍቶ ክርስቲያንን ወደ ውስጥ በሰላም ጐትቶ አስገባው። ክርስቲያንም ሸክሙ አሁን ሊወርድለት ይችል እንደሆነ ጠየቀ። በጎ ፈቃድም «ታገሥ» አለው። «መንገድህን ቀጥል፤ ትክክለኛው ስፍራ ስትደርስ በራሱ ጊዜ ይወድቃል።»
ከዚያም በጎ ፈቃድ ጠባቡን መንገድ አሳየውና ሸኘው።
ስለ እግዚአብሔር አንድ አስደናቂ ነገር ይኸውልህ፦ ወደ እርሱ የሚመጣውን ማንንም ከቶ አይመልስም። አስቀድመህ በቂ መልካም መሆን አያስፈልግህም። ማንኳኳት ብቻ ነው ያለብህ። ወደ እግዚአብሔር ና፤ እርሱም በሩን ይከፍትልሃል፤ በፍጹም ልቡም ተቀብሎ ያስገባሃል።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ወደ አንተ ስመጣ ከቶ ስለማትመልሰኝ አመሰግንሃለሁ። እያንኳኳሁ ነው — እባክህ አስገባኝ። አሜን።
ምዕራፍ 3 ተጠናቋል
የምትከፈተው ትንሿ በር