ከግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ማምለጥ

«… የተከበረና እጅግ ታላቅ የሆነ ተስፋን ሰጠን።» — ከ2ኛ ጴጥሮስ 1

አንድ ቀን ክርስቲያንና ተስፈኛ መጓዙ እንዲቀልላቸው ከጠባቡ መንገድ ወጥተው ይበልጥ የሚያምር ወደሚመስል መስክ ገቡ። ትልቅ ስሕተት! ማዕበል መጣ፤ መንገዳቸውን ሳቱ፤ በተሳሳተው መስክም ውስጥ እንቅልፍ ወሰዳቸው።

ሲነጋ አንድ ግዙፍና ጨካኝ ሰው አገኛቸው። ስሙ ግዙፉ ተስፋ ቆራጭ ነበር፤ መስኩም የመኖሪያው የጥርጣሬ ምሽግ ንብረት ነበር። ሁለቱን ወዳጆች ጐትቶ ወስዶ ምግብም ብርሃንም በሌለበት ጨለማና መጥፎ ሽታ ባለው ወህኒ ቤት ውስጥ ለብዙ ቀናት ጣላቸው። ግዙፉ እጅግ ክፉ አደረገባቸው፤ ተስፋ ሁሉ እንዲቈርጡም ነገራቸው።

ምስኪኖቹ ክርስቲያንና ተስፈኛ እጅግ ተጨነቁ። ተስፈኛ ግን «አይዞህ — ጽና — እግዚአብሔር ይረዳናል» ይል ነበር። ቅዳሜ ዕለትም እኩለ ሌሊት ላይ መጸለይ ጀመሩ።

ከዚያም ሊነጋ ሲል ክርስቲያን በድንገት እንዲህ ብሎ ጮኸ፦ «እኔ እንዴት ያለሁ ሞኝ ነኝ! በነፃነት ወጥቼ መሄድ እየቻልሁ በዚህ ወህኒ ቤት ውስጥ ተኝቻለሁ! በኪሴ ውስጥ ተስፋ ቃል የተባለ ቁልፍ አለኝ፤ በጥርጣሬ ምሽግ ያለውን ማንኛውንም መዝጊያ ይከፍታል!»

ቁልፉን አወጣው። የወህኒ ቤቱን በር ከፈተ። የውጭውን በር ከፈተ። ከባዱን የብረት በር እንኳ ከፈተ። ሁለቱ ወዳጆችም በነፃነት ወጥተው ወደ መልካሙ ንጉሥ መንገድ ተመለሱ።

ተይዘህ ተስፋ እንደሌለህ ሲሰማህ የክርስቲያንን ቁልፍ አስታውስ። የእግዚአብሔር የተስፋ ቃሎች — በመጽሐፍ ቅዱስ የነገረን ነገሮች — ማንኛውንም የተስፋ መቁረጥ ወህኒ ቤት ሊከፍቱ ይችላሉ። ቁልፉን በእጅህ እንደ ያዝህ አትርሳ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ እንደ ተያዝሁና እንዳዘንሁ ሲሰማኝ የተስፋ ቃሎችህን እንዳስታውስ እርዳኝ። ነፃ ስለሚያወጡኝ አመሰግንሃለሁ። አሜን።