የሶፊስቶች ድካምና ፉክክር በክርስቶስ ሞት ማፈሩ

§50. የሶፊስቶች ድካምና እርስ በርስ መፎካከር በክርስቶስ ሞት አፈረ። ትንሣኤው በግሪክ አፈ ታሪክ ውስጥ እንኳ አቻ የለውም።

ከዚህ ሰው በፊት ብዙዎች የዓለም ነገሥታትና አምባገነኖች ሆነዋል፤ በከለዳውያን፣ በግብፃውያንና በሕንዳውያን መካከል ጠቢባንና አስማተኞች የነበሩ ብዙዎችም በታሪክ ተመዝግበዋል፤ ታዲያ ከእነዚህ መካከል—እላለሁ—ከሞተ በኋላ ሳይሆን ገና በሕይወት ሳለ፣ መድኃኒታችን ከጣዖታት ወደ ራሱ እንደ መለሳቸው፣ ምድርን ሁሉ በትምህርቱ እስኪሞላና ይህን ያህል ብዙ ሕዝብ ከጣዖታት አጉል እምነት እስኪመልስ ድረስ ሊበረታ የቻለ ማን ነው? 2. የግሪክ ፈላስፎች በአሳማኝ አቀራረብና በቃላት ብልሃት ብዙ ድርሰቶችን ጽፈዋል፤ ታዲያ የክርስቶስ መስቀል ያሳየውን የሚያህል ታላቅ ፍሬ ምን አሳይተዋል? ያስተማሯቸው ረቂቅ አሳቦች እስኪሞቱ ድረስ በቂ አሳማኝ ነበሩ፤ ነገር ግን በሕይወት ሳሉ የነበራቸው የሚመስለው ተጽዕኖ እንኳ በእርስ በርስ ፉክክራቸው የተነሣ የተዳከመ ነበር፤ እርስ በርሳቸው ይቀናኑ ነበር፤ አንዱም በሌላው ላይ ይናገር ነበር። 3. የእግዚአብሔር ቃል ግን—እጅግ የሚያስደንቅ ነገር—በተራ ቋንቋ እያስተማረ የተመረጡትን ሶፊስቶች (የንግግር ሊቃውንት) አደበዘዛቸው፤ ሁሉን ወደ ራሱ በመሳብ ትምህርት ቤቶቻቸውን ከንቱ ሲያደርግ የገዛ አብያተ ክርስቲያናቱን ሞላ፤ የሚደነቀውም ነገር እንደ ሰው ወደ ሞት በመውረድ የጠቢባንን ስለ ጣዖታት የሚያስተጋባ ንግግር ከንቱ ማድረጉ ነው። 4. የማን ሞት አጋንንትን አስወጥቶ ያውቃል? ወይስ አጋንንት የክርስቶስን ሞት እንደ ፈሩ የማንን ሞት ፈርተው ያውቃሉ? የመድኃኒታችን ስም በተጠራበት ስፍራ ጋኔን ሁሉ ይባረራልና። ወይስ ሴሰኞች ንጹሐን እስኪሆኑ፣ ነፍሰ ገዳዮች ከእንግዲህ ሰይፍ እስከማይዙ፣ ቀድሞ በፍርሃት ተሸንፈው የነበሩትም እንደ ጀግና እስኪቆሙ ድረስ ሰዎችን ከፍጥረታዊ ሰው ምኞቶች ያላቀቀ ማን ነው? 5. በአጭሩም የክርስቶስ እምነትና የመስቀል ምልክት ካልሆነ በቀር፣ በአረማውያን አገሮች ያሉትን ሰዎችና በልዩ ልዩ ስፍራ ያሉትን አሕዛብ እብደታቸውን ትተው ሰላምን እንዲያስቡ ያሳመናቸው ማን ነው? ወይስ እንደ ክርስቶስ መስቀልና እንደ ሥጋው ትንሣኤ ለሰዎች እንዲህ ያለ የአለመሞት ማረጋገጫ የሰጠ ሌላ ማን ነው? 6. ግሪኮች ሁሉን ዓይነት የሐሰት ተረት ቢናገሩም፣ ለጣዖቶቻቸው ትንሣኤን ግን ሊፈጥሩ አልቻሉም፤—ሥጋ ከሞት በኋላ እንደ ገና መኖር ይቻለው እንደ ሆነ ፈጽሞ በልባቸው አልታሰበምና። በዚህም ነጥብ ምስክርነታቸውን ከሁሉ አብልጦ መቀበል ይገባል፤ በዚህ አሳባቸው የገዛ ጣዖት አምልኮአቸውን ድካም ገልጠዋልና፤ ይህን ዕድል ግን ለክርስቶስ ክፍት አድርገው ተዉለት፤ ይኸውም በዚህም ደግሞ እርሱ በሁሉ ዘንድ የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖ እንዲታወቅ ነው።