እግዚአብሔር ከምንም ፈጠረን ብቻ አይደለም

§5. እግዚአብሔር ከምንም ፈጠረን ብቻ አይደለም፤ ነገር ግን በቃል ጸጋ ከእግዚአብሔር ጋር የሚስማማ ሕይወትን በነጻ ሰጠን። ሰዎች ግን ዘላለማዊ የሆኑትን ነገሮች ትተው በዲያብሎስ ምክር ወደሚበሰብሱ ነገሮች ዞሩ፤ በሞት ውስጥ ላለው ለገዛ መበስበሳቸውም ምክንያት ሆኑ፤ ቀደም ብዬ እንደ ተናገርሁ በባሕርያቸው የሚበሰብሱ ነበሩ፤ ነገር ግን በበጎነት ጸንተው ቢኖሩ ኖሮ ከቃል ተካፋይ በመሆን በሚገኘው ጸጋ ከባሕርያዊ ሁኔታቸው ሊያመልጡ ተወስኖላቸው ነበር። 2. ቃል ከእነርሱ ጋር ይኖር ስለ ነበረ ባሕርያዊ መበስበሳቸው እንኳ አልቀረባቸውም ነበርና፤ መጽሐፈ ጥበብ ደግሞ እንዲህ እንደሚል፦ «እግዚአብሔር ሰውን ለአለመበስበስ፣ የገዛ ዘላለማዊነቱም መልክ አድርጎ ፈጠረው፤ ነገር ግን በዲያብሎስ ምቀኝነት ሞት ወደ ዓለም ገባ።» ይህ ከሆነ በኋላ ግን ሰዎች መሞት ጀመሩ፤ መበስበስም ከዚያ ወዲያ አሸነፋቸው፤ በትእዛዝ መተላለፍ ምክንያት የመለኮት ማስፈራሪያ በእነርሱ ላይ ተጨማሪ ብርታት ሆኖት ስለ ነበረ፣ በመላው የሰው ዘር ላይ ከባሕርያዊ ኃይሉ እንኳ የበለጠ ኃይል አገኘ።

3. ሰዎች በክፉ ሥራቸው እንኳ በተወሰነ ድንበር አልቆሙምና፤ ይልቁንም ቀስ በቀስ እየገፉ ከልክ ሁሉ አለፉ፤ በመጀመሪያ ክፋትን ፈልስፈው ሞትንና መበስበስን በራሳቸው ላይ ጠሩ፤ ከዚያም በኋላ ወደ በደል ዘወር ብለው ዓመፅን ሁሉ አልፈው፣ በአንድ ክፋት ላይ ሳይቆሙ በየተራ አዳዲስ ክፋቶችን ሁሉ እየፈለሰፉ በኃጢአት የማይጠግቡ ሆኑ። 4. በየቦታው ምንዝርናና ስርቆት ነበረና፤ ምድርም ሁሉ በነፍስ ግድያና በዝርፊያ ተሞላች። ስለ መበስበስና ስለ በደልም ለሕግ ማንም ግድ አልነበረውም፤ ነገር ግን ወንጀሎች ሁሉ በግልም በጋራም በየቦታው ይፈጸሙ ነበር። ከተሞች ከተሞችን ይወጉ ነበር፤ ሕዝቦችም በሕዝቦች ላይ ይነሡ ነበር፤ ምድርም ሁሉ በእርስ በርስ ሁከትና በጦርነት ተከፋፈለች፤ እያንዳንዱም በዓመፅ ሥራ ከባልንጀራው ጋር ይፎካከር ነበር። 8. ከባሕርይ ውጭ የሆኑ ወንጀሎችም ከእነርሱ የራቁ አልነበሩም፤ ነገር ግን የክርስቶስ ሐዋርያና ምስክር እንዲህ እንደሚል፦ «ሴቶቻቸውም ለባሕርያቸው የሚገባውን ሥራ ለባሕርያቸው በማይገባው ለወጡ፤ እንዲሁም ወንዶች ደግሞ ለባሕርያቸው የሚገባውን ሴቶችን መገናኘት ትተው እርስ በርሳቸው በፍትወታቸው ተቃጠሉ፤ ወንዶችም በወንዶች ነውር አድርገው በስሕተታቸው የሚገባውን ብድራት በራሳቸው ተቀበሉ።»